آی آقالار بیر زمانه گلیبدی / ای آقایان زمانه ای رسیده
ائو صاحابی دای مهمانی به یه نمیر /
صاحبخانه مهمان را نمی پسندد
اوشاقلار بؤیویوب جاوان اولوبدور /
بچه ها بزرگ و جوان شده اند
باج اوغلولار دای خالانی به یه نمیر /
خواهرزاده ، خاله را نمی پسندد
قدیمین دب لری ایستیر ییغیشا /
آداب و روسوم قدیمی دارند از بین می روند
عقلیمه گلمیین لر گلیر باشا /
آنچه به عقلم نمی رسید دارد به سرم می آید
ایندی حوققا قویور قارداش – قارداشا /
حالا کلک می زند برادر به برادر
دئییر حقم ، حق اولانی به یه نمیر /
می گوید حقم و حق را نمی پسندد
بایرامدا بیر دفه یئییردیک دویو /
یک باردر عید برنج می خوردیم
قئینردی قازاندا جیزلیغین پی یی /
توی دیگ چربی جغوربغور می جوشید
ایندی بورونلارا ده یه نده آبگوشون ایی /
حالا وقتی بوی آبگوشت به بینی می رسد
پیتزا آختاریر دای شوربانی به یه نمیر /
پیتزا می خواهد و شوربا را نمی پسندد
یازیرام بو سؤزو من یانا – یانا /
می نویسم با جگری پرسوز
منی باغیشلاسین او مهربان آنا /
مرا ببخشند مادران مهربان
ائله بیر ایش گؤردو خانیم قئین آنا /
کاری کرده مادرشوهر با عروس
دای گلین لر قئین آنانی به یه نمیر /
دیگر عروس ها مادرشوهرها را نمی پسندند
عاشق حیدر چوخلو دالی قالیبدی /
عاشق حیدر خیلی عقب مانده
یامان اؤزون دردسره سالیبدی /
خودش را عجب توی دردسر انداخته
بئش گون گئدیب نخجوان دا قالیبدی /
پنج روزی در « نخجوان » مانده
قئییدیب گلیب دای دویجانی به یه نمیر /
برگشته دیگر « دویجان » را نمی پسندد
*
اینجیمه بختیندن باخ زمانه یه /
از بختت نرنج زمانه را نگاه کن
زمانه ایندی اینسانلارا یول گؤرسه دیر /
حالا زمانه به مردم راه نشان می دهد
اوشاق بؤیوک ، آنا دیلین به یه نمیر /
بچه ، بزرگ ، زبان مادری را نمی پسندد
اوشاقلار بؤیوگه یول نیشان وئریر /
بچه ها به بزرگترها راه نشان می دهند
چای لار جوشغون گلیر دنیانی ییخیر
/ رودها با خروش جاری شده ، دنیا را خراب می کنند
یوخسوللوق چوخالیب کاسیبی سیخیر /
فقر زیاد شده و فقیر را دلتنگ می کند
کهریزلر قورویوب ماتوردان چیخیر /
قنات ها خشک شده و آب از موتورها بیرون می آید
لوله لر چشمه یه بئل نیشان وئریر /
لوله ها بر چشمه ها پشت شان را نشان می دهند
گلین سه سین قئین آنایا اوجالدیر /
عروس صدایش را بر مادرشوهر بلند می کند
غم شله سی مرد ایگیدی قوجالدیر /
بار غم جوانمرد را پیر می کند
اوغلانلار ساچ قویور قیزلار آزالدیر /
پسرها گیسویشان را بلند و دخترها کوتاه می کنند
ایندی به ی گلینه تئل نیشان وئریر /
حالا داماد به عروس تئل نشان می دهد
آجین مصیبتین نه بیلر توخلار /
سیر از درد گرسنه چه می فهمد
غیرتلی دردینی اوره کده ساخلار /
آدم با غیرت دردش را در دلش نگه می دارد
پالچیق آراسیندان چیخان قور- قوردلار /
کرمهائی که از زیر خاک بیرون آمده اند
شاهمار ایلانلارا دیل نیشان وئریر /
بر شاه مارها زبانشان را نشان می دهند
کل آزالیب بیر – بیرینن دؤیوشمور /
پهلوانان کم شده و با هم مبارزه نمی کنند
چاققال اؤزون پلنگیله ده ییشمیر /
شغال جایش را با پلنگ عوض نمی کند
جئیرانلار مات قالیب گلیب سو ایشمیر /
گوزن مبهوت مانده آب نمی خورد
قارقالار کهلییه گول نیشان وئریر /
کلاغها به کبک ها گل نشان می دهند
ستار نه قدیر یازاسان سؤز گلیر /
ستار هر چقدر بنویسی باز حرف داری
زمانین بعضی سی اوره یی دلیر /
بعضی دردهای زمانه دل را می خراشد
کوره کن قئین آتایا بیر حربه گلیر /
داماد بر پدرزن رجز می خواند
سیلله سین وورماغا ال نیشان وئریر /
برای سیلی زدن به او دست نشان می دهد
*
آی آقالار بیر زمانه گلیبدی /
ای آقایان زمانه ای رسیده
نابلد بلده یول نیشان وئریر /
غریبه به آشنا راه نشان می دهد
گون اورتادان سورا ، آخشاما یاخین /
بعد از ظهر و نزدیک غروب
بئش تومن تاپانلار پول نیشان وئریر /
آنکه پنج تومنی پیدا کرده پولش نشان می دهد
آخدی گؤزومون یاشی دؤندو عمانا /
اشک چشمم جاری و عمان شده
شیطان دؤنوب لعنت دئییر شیطانا /
شیطان بر شیطان لعنت می فرستد
بئش کیلاس درس اوخویوب اونودا شبانا /
پنج کلاس درس خوانده آن هم شبانه
یئددی دیل بیله نه ، دیل نیشان وئریر /
به کسی که آشنا به هفت زبان است ، زبان یاد می دهد
کاتیب یئتیردین اصلین سونونا /
کاتب به اصل مطلب رسیدی
سککیزینه ، دوققوزونا ، اونونا /
به هشتم و نهم و دهم رسیدی
صرافلار بویونلارین چکیب قینینا /
صرافها در انزوا فرو رفتند
پالاندوز زرگره لعل نشان وئریر /
پالاندوز به زرگر لعل نشان می دهد
