ادبی

 

جمشيدخانْ مشتي نمونه خروارها انسانِ تهي‌شده امروز است، انساني كه مفاهيم خود را از دست داده؛ بارها و بارها متحول مي‌شود، لبريز مي‌شود از پوچي، و هربار شكلي ديگر از رنگ‌باختگي را به خود مي‌گيرد. جمشيدخان، عموي راوي داستان، مردي كه باد همواره او را با خود مي‌برد، پرْ وزن است. خاني است كه وزن خود را زير شكنجه از دست داده و حال فقط اندام حياتي برايش باقي مانده است. بختيار علي بازهم با سبك رئاليسم‌جادويي مخاطب را جادو مي‌كند و به فكر وا مي‌دارد. با باورها، عواطف، روابط و منطق شخصيت داستان درگير مي‌شويد و در بسياري موارد همانند مولف، باورهايش را به سخره مي‌گيريد، چرا كه مفاهيم ديگر از قالب واقعي خود خارج شده، فراواقعي يا به معناي صحيح‌تر آن، به حماقت، توهمات و حتي پلشتي تبديل مي‌شوند. «عموي من جمشيدخان، مردي كه باد همواره او را با خود مي‌بُرد» جديدترين اثري است كه از بختيار علي منتشر شده است. آثار اين نويسنده، كه به نظر بسياري منتقدان از نويسندگان بزرگ معاصر در ادبيات جهان به شمار مي‌آيد، تاكنون به زبان‌هاي مختلفي ترجمه شده و سال 1389 در ايران توسط نشر افراز و با شاهكار ادبيات كرد؛ آخرين انار دنيا به مخاطبان فارسي زبان معرفي شد است. عموي من جمشيدخان، مردي كه باد همواره او را با خود مي‌بُرد، با ترجمه رضا كريم مجاور، در 144 صفحه، با شمارگان 1100 نسخه، 9900 تومان توسط نشر افراز منتشر شده كه در مدت زمان بسيار كوتاهي به چاپ دوم رسيده است.