آداب غذا خوردن در آلمان

کشور آلمان تاریخی غنی دارد و قدمت آن به بیش از یک هزار سال می‌رسد، بنابراین جای تعجب نیست که فرهنگ آشپزی و غذای آلمانی غنی و پیچیده باشد. از طرف دیگر نکته جالب این است که دستورالعمل یا رسپی غذاهای آلمانی به دلیل اقتصادِ قوی تاریخی و حضور بین‌المللی این کشور به خوبی و به طور گسترده در سطح جهانی صادر شده و اکنون غذای آلمانی و فرهنگ غذایی آلمان جایگاه خوبی در دنیا دارند.

؛ به طور کلی برای بررسی و شناخت واقعی فرهنگ یک کشور، درک غذاهای آن کشور یکی از بهترین روش‌هاست که می‌توانید انجام دهید.

در این مقاله ما فقط به بررسی تاریخچه آشپزی و آشپزخانه آلمانی نمی‌پردازیم، بلکه جنبه‌های دیگری مانند آداب غذا خوردن در آلمان، شکل‌ها و سبک‌های فعلی سرو غذا در آلمان را هم برای آشنایی بیشتر با فرهنگ غذایی آلمان بررسی خواهیم کرد.

اصول اولیه آشپزی آلمانی و سنت‌های آن

در اوایل سال ۱۰۰ پس از میلاد، تاسیتوس، مورخ رومی، آلمانی‌ها را «ملتی جنگ‌جو، سخت‌نوش، صادق و مهمان‌نواز» توصیف کرد. او از غذای آلمانی با ‌عنوان غذاهایی ساده اما دلچسب که شامل نان‌ها و غلات تهیه شده از جو، ارزن و جو، میوه‌های وحشی و انواع توت‌ها و شکار وحشی و مرغی بود که روی ظروف بزرگ برشته می‌شدند یاد کرده است. شیر و پنیر، به ویژه در مواقعی که شکار کم بود، هم تنوع غذایی آلمان را بالاتر برد.

آلمان قرن‌ها به عنوان بخشی ناهموار از شهرهای بی‌شمار، دوک‌نشین‌ها و پادشاهی‌های کوچک‌تر بود که هر کدام موجودیت جداگانه‌ای برای خود تعریف کرده بودند و در واقع به خاطر همین تفاوت‌های منطقه‌ای و حتی شهری بود که آلمان همیشه کشوری با خرده فرهنگ‌های متفاوت از نظر سبک آشپزی بوده و هست. البته اخیرا تا حدودی یکپارچه شده و سبک غذایی آلمان اکنون تحت عنوان غذاهای ملی آلمان به جهان معرفی و عرضه می‌شوند.

اصول و سنت‌ها یا فرهنگ غذایی آلمانی

دستورالعمل‌ها یا رسپی غذاهای آلمانی همیشه در حال تکامل است و فرهنگ غذایی آلمانی در مقایسه با غذاهای فرهنگ‌هایی مانند ایتالیا که به آلمان نزدیک است، به طور کلی نسبتا جوان به شمار می‌آید. این به این معناست که اصول و سنت‌های پخت در آلمان از منطقه به منطقه فرق دارد و همین باعث شده که غذاهای کلاسیک خاصی را نتوان به یک نقطه خاص آلمان نسبت داد.

مواردی که در ادامه و به عنوان مواد غذایی خاص کشور آلمان به آنها اشاره می‌کنیم بخشی از غذاهای اصلی و پرطرفدار در سراسر آلمان و همچنین برخی از قوانین کلی آشپزی در این کشور است که تقریبا در هر آشپزخانه آلمانی تا حدی از آنها پیروی می‌شود.

سیب‌زمینی چه به صورت سرخ شده، چه پخته شده، چه ورقه شده، رنده شده یا حلقه شده، در همه غذاهای آلمانی وجود دارد.

سیب زمینی، چشم و چراغ غذاهای آلمانی

اگر قبلا به آلمان رفته باشید حتما تعجب کرده‌اید که چرا مردم این منطقه از دنیا این‌قدر سیب زمینی استفاده می‌کنند و چرا تنوع غذای آلمانی با سیب زمینی اینقدر بالاست.

سیب زمینی اولین بار در سال ۱۵۸۹ توسط یک گیاه‌شناس به مردم آلمان معرفی و به یک غذای اصلی تبدیل شد. سیب زمینی از گذشته تا به امروز بخش بزرگی از رژیم غذایی آلمانی را تشکیل می‌دهد و به روش‌های بسیار خوشمزه‌ای از پنکیک گرفته تا کوفته، سوپ و سالاد در آلمان پخته می‌شود.

پاسخ به این سوال این است که آلمانی‌ها همیشه دوست داشته‌اند سیب زمینی را به عنوان بخشی از فرهنگ غذایی خود به دنیا عرضه کنند و اساسا فکر می‌کنند که سیب زمینی آنها با بقیه سیب‌زمینی‌های دنیا متفاوت است. و حتی در بسیاری از کتاب‌های آشپزی آلمانی هنوز هم سیب‌زمینی را به عنوان یک دسته کاملا جدا از سبزیجات، میوه‌ها، گوشت‌ها و غذاهای دریایی می‌شناسند و برایش تشخص خاصی قائل هستند!

و این به این معنا است که دستورالعمل یا رسپی‌های مبتنی بر سیب زمینی در آلمان بسیار گسترده هستند، اگرچه معمولا به عنوان غذاهای مستقل یا به عنوان غذای جانبی یا ساید در میز غذا دیده می‌شوند.

کوفته سیب زمینی آب‌پز آلمانی و فرهنگ غذایی آلمان

درست است که این روزها سیب‌زمینی سرخ شده محبوب‌ترین روش سرو سیب زمینی در دنیاست و البته می‌توان این محبوبیت را به مک دونالد نسبت داد و حتی به این محبوبیت McDonaldization گفت اما برای آلمانی‌های سنتی‌ترین و محبوب‌ترین ساید غذا کلوشن (Klöschen) که نوعی کوفته سیب‌زمینی آب پز است، می‌باشد.

اما در جنوب آلمان به ویژه در بایرن، اشپاتزل (Spätzle) یک جایگزین رایج است که از خمیر بر پایه تخم مرغ تهیه می‌شود و اغلب به عنوان غذای اصلی با سبزیجات، سس‌‎ها و سالاد سبزیجات یا گوشت تازه سرو می‌شوند.

از دید آلمانی‌ها نان به هضم غذا کمک می‌کند.

نان رایج‌ترین غذای جانبی یا ساید آلمانی

آلمانی‌ها بیش از ۳۰۰ نوع نان درست می‌کنند و حتی موزه نان دارند. آلمانی‌ها در هر وعده غذایی‌شان یک بشقاب یا سبد نان تازه در میز غذایشان دارند. نان مورد استفاده در آلمان یا شامل نان سفید ساده، نان غلات کامل یا چیزی تصفیه شده‌تر مانند شوارتزروگنبروت (نان بسیار تیره و تقریبا سیاه بر پایه چاودار) است.

از دید آلمانی‌ها نان به هضم غذا کمک می‌کند و در رستوران‌های آلمانی، نانی که کنار غذا سرو می‌شود معمولا به‌عنوان حسن نیت به جای یک غذای جانبی یا ساید ویژه غذا به صورت رایگان ارائه می‌شود. نکته جالب این است که نان آلمانی بخشی از فرهنگ این کشور است.

نان تست را فراموش نکنید

آلمانی‌ها دوست دارند در وعده‌های غذایی بزرگ‌تر و جمعی خود نوشیدنی بنوشند. اما نان همیشه جایگاه خودش را در سر میز آلمانی داشته و دارد بنابراین مهم است که همیشه و همه جا سر میز آلمانی‌ها نان تست سرو شود.

کبابی کردن گوشت و سوسیس در آلمان یکی از محبوب‌ترین روش‌های پخت است.

گوشت کبابی، پادشاه گوشت‌ها در آلمان

راه‌های زیادی برای سرو و پخت گوشت در آلمان وجود دارد با این حال، محبوب‌ترین روش استفاده گوشت در آلمان به روش رولتی، یا برای تهیه انواع سوسیس بخصوص براتوورست یا شنیتسل که همگی معمولا سرخ می‌شوند، است.

کباب‌پزی هم یکی از ویژگی‌های رایج فرهنگ آشپزی آلمانی است. کباب پز کردن گوشت در آلمان به همان اندازه که یک وعده غذایی است، یک فعالیت اجتماعی هم محسوب می‌شود که اغلب برای مهمانی‌های و گردهمایی‌های مختلف استفاده می‌شود.

هر چند غذاهایی مثل میتلف که ترکیبی از گوشت و سبزیجات هم است را هم می‌توان در رسته غذاهای گوشتی آلمانی به شمار آورد.

قوانین غذاخوری و آداب میز در آلمان

مانند هر کشور دیگری، آلمان هم سنت‌های آشپزی و قوانین غیررسمی زیادی برای آشپزی و آداب سفره و میز دارد. اینقدری که گاهی برخی از این قوانین و سنت‌ها برای خارجی‌ها کمی گیج‌کننده است. پس شاید بد نباشد ما ایرانی‌هایی که این روزها خیلی به مهاجرت به آلمان فکر می‌کنیم قبل از رفتن به این کشور قوانین ریز و درشت غذایی آن را بشناسیم.

در آلمان همه سوسیس‌ها مثل هم نیستند

آلمان فقط به خاطر سیب زمینی و آبجویش نیست که در دنیا شناخته شده، آلمان است و سوسیس‌هایش. آلمانی‌ها تقریبا در هر مناسبت اجتماعی‌شان که قرار باشد غذایی در آن سرو شود حتما سوسیس را قرار می‌دهند.

اما حقیقت این است که در آلمان قوانین پنهان زیادی برای سرو و تهیه سوسیس رواج دارد. مثلا شاید از دید ما ایرانی‌ها همه سوسیس‌ها یکی به نظر بیایند اما در آلمان هر نوع سوسیس جایگاه خاص خودش را دارد و نمی‌توان هر سوسیسی را جایگزین سوسیس دیگر کرد. مثلا باواریایی‌های آلمان اصرار دارند که سوسیس سفید (Weißwurst)، با آن گوشت تقریبا سفید متمایزش، فقط باید در صبحانه مصرف شود.

سوسیس کاری (Currywurst) که یکی دیگر از غذاهای مدرن آلمانی است باید حتما با نوعی سوسیس کلاسیک آلمانی با یک سس تند تهیه شود.

آداب استفاده از کارد و چنگال در آلمان

در حالی که در برخی از فرهنگ‌های غذایی آسیایی مثل فرهنگ غذایی چین ترجیح بر این است که مردم روی زمین بنشینند و با چاپستیک غذا بخورند، در آلمان غذا خوردن پشت میز و با کارد و چنگال رایج است.

آلمانی‌ها به ندرت با دست غذا می‌خورند مگر این‌که غذای بیرون‌بر یا غذای خیابانی بخورند. در آلمان چنگال و چاقو وسایل و ظروف اصلی غذا به شمار می‌روند و معمولا چنگال همیشه در دست چپ و چاقو در دست راست نگه داشته می‌شود.

اما فقط گرفتن چاق و چنگال نیست که در آلمان مهم است، وقتی سر میز غذای آلمانی‌ها می‌نشینید حتما به قوانین مربوط به قرار دادن دست روی میز غذا دقت کنید. همانطور که در بسیاری از کشورها، قرار دادن آرنج روی میز بی‌ادبی تلقی می‌شود، در آلمان هم مراقب باشید هیچ وقت آرنجتان را روی میز غذا نگذارید.

ضمنا حواستان باشد که اگر در حین صرف غذا دست راستتان را آزاد بگذارید و روی پایتان قرار دهید دارید کاری بی‌ادبانه انجام می‌دهید. تحت هر شرایطی همیشه از هر دو دستتان برای نگه داشتن قاشق و چنگال به جز در هنگام نوشیدن استفاده کنید.

راستی فراموش نکنید در آلمان تکه کردن غذا از ابتدا اشتباه بزرگی است که نباید مرتکبش شوید. درستش این است که فقط آن قسمتی از غذایتان را که می‌خواهید بخورید، با چنگال و چاقو برش دهید و باقی را دست نزنید تا وقتش برسد.

سرو غذا در رستوران‌های آلمانی آداب خودش را دارد.

فرهنگ و قوانین رستوران‌های آلمانی

اگر آلمان هستید یا قصد رفتن به آلمان دارید و می‌خواهید غذا خوردن در بیرون از خانه و در رستوران آلمانی را تجربه کنید، نکات زیر را حتما رعایت کنید:

اول از همه این که در آلمان خیلی بعید است همراه غذا، برایتان آب رایگان سرو شود. بنابراین اگر آب می‌خواهید باید سفارش دهید.

این روزها در بسیاری از رستوران‌های آلمانی دیگر خبری از رسم سرو نان رایگان وجود ندارد بنابراین اگر نان می‌خواهید حتما سفارش دهید.

نکته مهم دیگری که در رستوران‌های آلمانی با آن روبرو می‌شوید و شاید تعجب کنید این است که در بسیاری از رستوران‌ها در آلمان هزینه غذا فقط باید به صورت نقدی پرداخت شود.

در رستوران آلمانی حواستان به مکالمه‌تان باشد چون داشتن مکالمه بیش از حد بی‌ادبی تلقی می‌شود. پس اگر در رستوران بودید و مدام حرف زدید و افراد حضار در رستوران با حرکات به شما تذکر دادند تعجب نکنید.

انعام دادن کاری رایج و بدیهی در آلمان است، هر چند به اندازه آمریکا امری عادی نیست.

در آلمان با احتیاط انعام بدهید

در آلمان، انعام دادن کاری رایج و بدیهی است، اگرچه نه به اندازه آمریکا و نه آنطور که انتظار دارید. به طور کلی در آلمان، آلمانی‌ها پرداخت انعام را با گرد کردن عدد صورتحساب به رستوران پرداخت می‌کنند.

ضمنا خاطرتان باشد که انعام را نباید در پاکتی که پیش خدمت برایتان می‌آورد بگذارید. بلکه باید انعام را زمانی که گارسون برای لحظه‌ای کنار میزتان می‌ایستد و شما می‌خواهید مبلغ را پرداخت کنید، اعلام کنید. گارسون هم قبل از رفتن شما باقی پولتان را به شما پس می‌دهد.

فرهنگ غذایی آلمان امروزی

تا اینجا چیزهای زیادی در مورد آنچه که آلمانی‌ها معمولا می‌خورند و این‌که جنبه اجتماعی و فرهنگ غذاخوری آلمانی‌ها چیست یاد گرفتیم. اما در ادامه در مورد بزرگ‌ترین گرایش‌های فرهنگ غذایی آلمان یعنی این که چه نوع مکان‌هایی برای صرف غذا در آلمان پرطرفدارتر هستند و سفارش غذای بیرون از خانه در آلمان چه شکلی است؟ صحبت خواهیم کرد.

حتی قبل از همه‌گیری کووید، تحویل مواد غذایی به درب منزل یک انتخاب رایج و محبوب در میان آلمانی‌ها بود.

دلیوری غذا بخشی از فرهنگ مدرن غذایی در آلمان

حتی قبل از همه‌گیری کووید، تحویل مواد غذایی به درب منزل یک انتخاب واقعا محبوب در میان بسیاری از آلمانی‌ها، ساکنان شهری و حومه شهر بوده است.

و خوب این عادت در آلمان اصلا تعجب‌آور نیست، چون هم معمولا بسیار مقرون به صرفه است و هم مطابق با کلیشه‌های آلمانی، بسیار سر وقت انجام می‌شود.

برای امتحان جدیدترین غذاهای فیوژن به شهرهای مدرن آلمان بروید

در بزرگ‌ترین، شیک‌ترین و جوان‌ترین مناطق شهری آلمان مانند برلین، هامبورگ و کلن، رستوران‌های تلفیقی یا رستوران‌های فیوژن همه‌گیر هستند.

غذاهای خارجی به خصوص بعد از پایان جنگ جهانی دوم همیشه در آلمان محبوب بوده‌اند. آلمان بعد از طی کردن دو جنگ جهانی، سبک خاصی از غذا در جنگ جهانی را تجربه کرد. فرانکفورت مملو از رستوران‌های عالی تایلندی، کره‌ای و ژاپنی است، در حالی که برلین برخی از قدیمی‌ترین و بهترین مکان‌های ترکی، ویتنامی، فرانسوی و ایتالیایی را در خود جای داده است که می‌توانید به آنها سر بزنید و از خوردن غذاهای محلی آنها لذت ببرید.

با این حال، در سال‌های اخیر مراجعه به رستوران‌های فیوژن یا ترکیبی که در واقع نوعی از رستوران‌هایی است که غذاهایی با ترکیب‌های متنوع از ملل مختلف را دارند، رایج شده است.

شاید دلیل اصلی ایجاد این سبک از سرو غذا در آلمان وجود مهاجران متنوع از کشورهای متنوعی باشد که برخی از آنها جزو گروه نسل‌های چهارم یا پنجمی هستند که ساکن آلمان شده‌اند.

به طور کلی در آلمان مکان‌هایی مثل HafenCity یا سنت پائولی در هامبورگ یا کروزبرگ در برلین معروف‌ترین رستوران‌های فیوژن آلمانی را در خود جای داده‌اند.

در روستاهای آلمان هنوز سنت‌ها حاکم هستند

در حالی که در شهرهای بزرگ‌تر آلمان مدرنیته حتی در مورد فرهنگ غذایی آلمان رواج یافته است. در شهرهای کوچک‌تر و روستاهای بی‌شمار آلمان اما هنوز آداب و رسوم گذشته که بخشی از فرهنگ غذایی آلمان هستند رواج دارند و مردم آلمان هم به آنها پایبند هستند.

این توجه به سنت‌ها بیشتر از هر جای دیگری در ایالت بایرن صادق است چون اساسا بایرن از بسیاری جهات محافظه‌کارترین ایالت در میان ۱۶ ایالت آلمان است.

برخلاف برخی از کشورها که خوردن غذا در خیابان‌های غذا کاری نامحبوب و حتی تحقیرآمیز است در آلمان این کار حتی به اندازه صرف غذا در رستوران جاافتاده است.

غذای خیابانی در آلمان همیشه یک گزینه است

باز هم، این موضوع در شهرهای بزرگ بیش از هر جای دیگری صادق است، اما یک پدیده یعنی غذای خیابانی یکی از رایج‌ترین پدیده‌ها در کل آلمان است.

به دلیل نفوذ فرهنگی دیرینه آلمانی‌های ترک بر آلمان، بسیاری از محبوب‌ترین غذاهای خیابانی آلمانی مانند دونر کباب و کوفته منشا ترکی دارند.

دیگر غذاهای خیابانی رایج در آلمان مانند شاکشوکا (Shakshouka) و و شاورما (Shawarma)، اگرچه غذاهای ترکی نیستند اما عمدتا در پنج دهه گذشته توسط مهاجران ترک به آلمان آورده شده‌اند.

برخلاف برخی از کشورها که خوردن غذا در خیابان‌های غذا کاری نامحبوب و حتی تحقیرآمیز است در آلمان اما به آن به چشم یک روش رایج حتی به اندازه صرف غذا در رستوران در نظر گرفته می‌شود. حتی بسیاری از آلمانی‌ها ترجیح می‌دهند ناهار سنتی خود را با غذاهای خیابانی جایگزین می‌کنند تا بتوانند از عهده برنامه فشرده بسیاری از مشاغل تمام وقتشان بربیاینند.

فرهنگ غذایی آلمان فرهنگی بین‌المللی

غذای آلمانی و فرهنگ غذای آلمانی شبیه هیچ چیز دیگری نیست چون از فرهنگ‌های بسیاری الهام گرفته است. مثلا می‌توان ریشه بسیاری از غذاهای سنتی در آلمان را در فرهنگ یهودی یا اروپای شرقی ردیابی کرد و همین وجه از فرهنگ غذای آلمانی است که آن را از سایر غذاهای اروپای مرکزی و غربی متمایز می‌کند.

به گزارش تابناک به نقل از عصرایران

ارزان‌ترین و در عین حال امن‌ترین شهر‌های جهان برای زندگی

جستجوی یک کشور به صرفه برای زندگی به عنوان یک مهاجر فراتر از صرفاً در نظر گرفتن هزینه‌های زندگی است. مهاجران، به ویژه بازنشستگان، عواملی مانند مراقبت‌های بهداشتی، ایمنی و کیفیت کلی زندگی را در اولویت قرار می‌دهند.

اگر صرفاً هزینه های پایین زندگی برای انتخاب مقصد بعدی مهم بود، آدم‌ها کشوری مثل سوریه را برمی‌گزیدند. هزینه زندگی در این کشور ۶۴.۱ درصد کمتر از ایالات متحده است. کشورهای دیگری که هزینه زندگی پایینی دارند عبارتند از: پاکستان، مصر، هند، بولیوی، سریلانکا و کلمبیا.

اما مهاجران انگیزه‌ای برای مهاجرت به این کشورها ندارند زیرا مسائلی مانند امنیت و مراقبت های بهداشتی مناسب ازجمله عوامل تاثیرگذار در انتخاب افراد است.

در عوض، برخی از ارزان‌ ترین و امن‌ ترین مکان‌ ها برای زندگی عبارتند از رومانی، شیلی و ویتنام. این کشورها نه تنها زندگی مقرون به صرفه، بلکه کیفیت زندگی خوبی نیز ارائه می‌دهند.

فهرست زیر بر اساس شاخص‌ های صلح و هزینه زندگی رتبه‌بندی شده است.

۱۰. کرایووا، رومانی

کرایووا که به خاطر ساکنین بومی صمیمی و نرخ جرم پایین خود شهرت دارد، سبک زندگی لذت‌بخشی را با هزینه متوسط ماهیانه ۱۵۰۰ دلار (شامل بیمه مراقبت های بهداشتی بین المللی) به مهاجران ارائه می‌دهد. جاذبه های تاریخی و جمعیت رو به رشد غیربومیان به جذابیت های زندگی در اینجا می‌ افزاید.

۹. سِگِد، مجارستان

سومین شهر بزرگ مجارستان برای مهاجرانی که سبک زندگی آرام و بدون شتاب را ترجیح می‌دهند، ایده‌آل است. مهاجران از کیفیت بالای زندگی، فضاهای سبز بسیار، فعالیت های فرهنگی و محیطی امن لذت می‌برند. هزینه متوسط ماهانه زندگی برای یک مهاجر، شامل بیمه مراقبت های بهداشتی، ۱۳۰۰ دلار است.

۸. ایگر، مجارستان

ایگر یکی از محبوب‌ترین شهرهای مجارستان، به ویژه برای بازنشستگان مهاجر است. این شهر دارای صنایع محلی پررونق، معماری زیبا و هزینه معقول زندگی است. به طور متوسط، هزینه ماهانه زندگی برای یک بازنشسته ۱۲۵۰ دلار است که شامل متوسط هزینه ۷۰ دلاری برای بیمه درمانی است.

۷. سورابایا، اندونزی

سورابایا دومین شهر بزرگ اندونزی، خانه مدارس بین المللی متعدد، مراکز خرید مدرن، و مجتمع های مسکونی است. مهاجران به فرصت های کاری متنوع، آموزش با کیفیت و مسکن خوب دسترسی دارند. به طور متوسط، هزینه زندگی برای یک مهاجر ۱۲۱۲ دلار است که شامل ۵۰۰ دلار برای پوشش بیمه سلامت بین المللی می‌شود.

۶. یوگیاکارتا، اندونزی

زیرساخت‌های مدرن، فرهنگ و تاریخ غنی و هزینه مقرون به صرفه زندگی، یوگیاکارتا را به مکان خوب دیگری برای زندگی تبدیل کرده است. به طور متوسط، هزینه ماهانه زندگی برای یک فرد در مرکز فرهنگ و هنر کلاسیک جزیره جاوه اندونزی ۱۲۰۰ دلار است.

۵. هوئه، ویتنام

مهاجران یک روز معمولی در هوئه را شامل تمرین زبان ویتنامی، لذت بردن از غذاهای محلی و وقت‌گذرانی با سایر مهاجران و دوستان توصیف می‌کنند. هزینه متوسط ماهانه برای زندگی یک نفر ۷۸۳ دلار است. ۱۰۰ تا ۲۰۰ دلار اضافی نیز برای بیمه‌نامه درمانی با پوشش اولیه هزینه می‌شود.

۴. پلوودیف، بلغارستان

دومین شهر بزرگ بلغارستان به خاطر امنیت و مقرون به صرفه بودن، مقصدی لذت‌بخش برای زندگی مهاجران است. یک مهاجر با ماهی ۱۲۰۰ دلار می‌تواند زندگی راحتی در این قطب فرهنگی و گردشگری این کشور اروپایی داشته باشد.

۳. نها ترنگ، ویتنام

شهر تفریحی ساحلی نها ترنگ میزبان حدود ۴ هزار مهاجر از سرتاسر جهان است. از سواحل و جایگاه‌های غواصی گرفته تا رستوران‌ها و هتل‌های متعدد، این شهر مکانی ایده‌آل برای زندگی است. هزینه ماهانه زندگی برای یک فرد بازنشسته ۹۷۱ دلار است.

۲. موی نِه، ویتنام

شهر ساحلی دیگری در ویتنام که به خاطر مناظر زیبا، زندگی مقرون به صرفه و سرعت آرام زندگی، مقصدی ارزان و امن برای دوران بازنشستگی است. هزینه ماهانه زندگی برای یک نفر در این شهر به‌طور متوسط ۷۳۳ دلار است و ۱۵۰ دلار نیز برای بیمه درمانی هزینه می‌شود.

۱. اسکوپیه، مقدونیه شمالی

پایتخت مقدونیه شمالی، امن، مقرون به صرفه و محل زندگی یک جامعه غیربومی انگلیسی زبان است. فعالیت‌های تفریحی، پارک، فضای سبز و به‌طور کلی مناظر زیبای زیادی در این شهر وجود دارد. هزینه متوسط ماهانه برای زندگی یک مهاجر در اسکوپیه ۱۲۵۹ دلار است. این هزینه شامل بیمه مراقبت های بهداشتی نیز می‌شود.منبع: روزیاتو

سفر به برخی مقاصد خارجی برای گردشگران ایرانی، نیاز به دریافت ویزا ندارد و ایرانیان می‌توانند تنها با پاسپورت خود به بازدید از این مقاصد بروند.

سفر به کشورهای خارجی در لیست آرزوهای افراد بسیاری قرار دارد. برای سفر به این مقاصد باید در ابتدا پاسپورت بگیرید و سپس بررسی کنید که آیا نیاز به دریافت ویزا دارید یا خیر. برخی کشورها به‌دلیل روابط سیاسی و انعقاد قراردادهای سفر بدون ویزای شهروندان، این امکان را برای افراد مهیا کرده‌اند که بتوانند بدون نیاز به ویزا به مقصد موردنظر خود سفر کنند.

در سال ۲۰۲۳، شهروندان ایرانی می‌توانند به ۱۱ کشور در سراسر جهان بدون دریافت ویزا سفر کنند؛ البته امکان سفر به ۴۱ مقصد دیگر با دریافت ویزای فرودگاهی و ویزای الکترونیک نیز برای آن‌ها وجود دارد. سفر به سایر مقاصد خارجی مستلزم دریافت ویزا از سفارت آن کشورها است. در ادامه با کجارو همراه باشید تا بدانید بدون ویزا کجا می‌توانیم برویم.

ویزا چیست؟

ویزا به سندی معتبر گفته می‌شود که برای ورود به سایر کشورها از آن استفاده می‌کنند؛ سندی که پس از پاسپورت یا گذرنامه مهم‌ترین مدرک در سفرهای خارجی به شمار می‌آید و افراد متقاضی باید آن را از سفارتخانه کشور مقصد سفر خود دریافت کنند. در ویزا اطلاعاتی نظیر مدت زمان اجازه حضور در کشور خارجی مربوطه و تعداد دفعات مجاز ورود به آن کشور ثبت می‌شود.

از انواع ویزاها می‌توان به ویزاهای توریستی، تحصیلی، کاری، تعطیلات کاری، پزشکی و درمانی، دیدار با خانواده، سرمایه‌گذاری، ورزشی، مطبوعاتی و ترانزیت اشاره کرد. ویزاهای گردشگری پرکاربردترین روادیدها در سراسر جهان هستند؛ ویزاهایی که به دو شکل کوتاه مدت با امکان ورود یک یا چند بار به کشور مقصد یا بلند مدت با مجوز چند بار ورود به کشور مورد نظر صادر می‌شوند.

با دریافت ویزای توریستی، افراد می‌توانند به شهرهای مختلف کشور مربوطه سفر و از جاهای دیدنی آن بازدید کنند؛ البته باید بدانید که این مجوز قطعی نیست و پلیس مهاجرت در مبادی ورودی کشورها ممکن است در مواردی، با وجود ویزای مورد نیاز گردشگران و مسافران، به‌دلایل مختلف از ورود به کشور یا ادامه سفر آن‌ها ممانعت به عمل آورد.

بدون ویزا کجا می‌توانیم برویم؟

از انواع روش صدور ویزا می‌توان از صدور در سفارت یا کنسلوگری کشور مقصد در کشور محل سکونت، صدور آنلاین ویزا، صدور فرودگاهی و صدور ویزا در کشور ثانی نام برد.

به‌طور کلی مجوز ویزا به‌صورت مهر، برچسب، سند مکتوب یا الکترونیکی به پاسپورت ضمیمه می‌شود. نام، شماره گذرنامه، محل تولد و تاریخ انقضا از جمله اطلاعاتی هستند که در ویزاهای مکتوب، به چشم می‌خورند؛ در حالی که در ویزای فرودگاهی تنها تاریخ انقضا و نوع روادید نوشته شده است.

ویزای شنگن، از محبوب‌ترین روادید گردشگری و از معتبرترین مجوزهای بین‌المللی است که با دریافت آن می‌توان از ۲۶ کشور از ۴۴ کشور اروپا و برخی از دیگر کشورهای خارج از قاره اروپا بازدید کرد.

عقد قرارداد بین دولت‌ها منجر به تردد بین برخی کشورها بدون نیاز به ویزا برای شهروندان دو کشور می‌شود. این توافق بین کشورها وابسته به روابط سیاسی و فرهنگی آن‌ها است.

شهروندان ایرانی در سال ۲۰۲۳ میلادی بر اساس آمار سایت پاسپورت ایندکس می‌توانند بدون اخذ ویزا به ۱۱ کشور و بر اساس آمار سایت ویزا ایندکس به ۱۲ کشور در سراسر جهان سفر کنند؛ اگرچه باید بدانید که امکان دریافت ویزاهای الکترونیک و فرودگاهی سفر به بسیاری از کشورها را نسبت به گذشته برای افراد ساده کرده‌ است.

کشورهای ارمنستان (۹۰ روز اقامت)، عراق (۳۰ روز اقامت)، مالزی (۱۴ روز اقامت)‌ و قزاقستان (۱۴ روز اقامت) در قاره آسیا، ترکیه (۹۰ روز اقامت) و گرجستان (۴۵ روز اقامت) در قاره اروپا، دومنیکا (۲۱ روز اقامت)، هائیتی (۹۰ روز اقامت)، ونزوئلا (۱۵ روز اقامت) و جمهوری سورینام (۹۰ روز اقامت) در قاره آمریکا و جزایر میکرونزی (روز اقامت)‌ در قاره اقیانوسیه از کشورهای بدون ویزا برای ایرانیان هستند. امکان سفر بدون ویزا به جزایر کوک (cook islands)‌ در قاره اقیانوسیه نیز طبق آمار سایت ویزا ایندکس فراهم است.

در نظر داشته باشید که با وجود عدم نیاز به دریافت ویزا از کشورهای ذکرشده، ضمانتی برای ورود حتمی گردشگران ایرانی به هریک از این کشورها وجود ندارد و پلیس فرودگاه می‌تواند با توجه به سیاست‌های داخلی هر کشور از ورود برخی گردشگران ممانعت به عمل آورد. اخراج گردشگران در هر زمانی از اقامت افراد در صورت عدم رعایت قوانین جاری نیز رخ می‌دهد.

شاید برایتان جالب باشد که بدانید سفر به برخی از مناطق جهان نیازی به دریافت ویزا برای گردشگران سراسر جهان از جمله ایرانیان ندارد؛ از جمله این مقاصد می‌توان از مجمع‌الجزایر سوالبارد (svalbard) در اقیانوس منجمد شمالی (بین نروژ و قطب شمال)، مجمع‌الجزایر پیت‌کرن در جنوب اقیانوس آرام و قطب جنوب نام برد. متاسفانه دسترسی به این مقاصد چندان ساده نیست و شهروندان ایرانی به‌دلیل پرواز غیر‌مستقیم باید ویزای ترانزیت کشورهای واسطه را دریافت کنند.

شاخص‌های متعددی در رتبه‌بندی پاسپورت کشورهای مختلف به کار گرفته می‌شوند؛ یکی از مهم‌ترین آن‌ها، میزان دسترسی شهروندان یک کشور با پاسپورت خود به دیگر نقاط جهان است. به این شاخص که در جهان اعتبار بین‌المللی دارد، شاخص «هنلی» می‌گویند.

در سال ۲۰۲۳ میلادی، طبق آمار سایت پاسپورت ایندکس، ایرانیان اجازه سفر به ۵۲ کشور بدون ویزا یا با ویزاهای فرودگاهی و الکترونیکی را دارند؛ در حالی که ایرانیان برای سفر به ۱۴۶ کشور جهان باید ویزا بگیرند. این آمار در سایت ویزا ایندکس، اجازه سفر به ۷۵ کشور بدون ویزا یا با ویزاهای فرودگاهی و الکترونیکی است؛ در مقابل ایرانیان برای ورود به ۱۵۴ کشور باید ویزا دریافت کنند.

رتبه پاسپورت ایران با توجه به تفاوت بین تعداد کشورهای بدون ویزا و ملزم به دریافت ویزا برای شهروندان ایرانی، در رنکینگ جهانی پایین است. این رتبه بر اساس آمار سال ۲۰۲۳ میلادی در فهرست ویزا ایندکس (visaindex)، ۹۶ است. ایران در این فهرست هم‌ردیف با کشورهای اریتره، اتیوپی و سودان جنوبی قرار دارد. رتبه پاسپورت ایران در فهرست پاسپورت ایندکس (passportindex) نیز در سال ۲۰۲۳ میلادی در جایگاه ۸۸ واقع شده است.

در سال ۲۰۲۳ میلادی، کشور امارات متحده عربی با فراهم آوردن امکان سفر بدون ویزا به ۱۷۵ کشور برای شهروندانش، قوی‌ترین پاسپورت جهان و کشور افغانستان با فراهم آوردن امکان سفر به ۳۰ کشور برای شهروندان خود، ضعیف‌ترین پاسپورت جهان را دارد

اگر می‌خواهید به اروپا مهاجرت کنید، اما نگران موانع زبانی هستید، بهتر است کشور‌هایی را که در آن‌ها به طور گسترده و عام انگلیسی صحبت می‌شود در اولویت قرار دهید. در همین راستا باید بدانید که شهروندان کشور‌های شمال اروپا بهترین مهارت را در زبان انگلیسی دارند. اگر انگلیسی زبان هستید و قصد دارید در سال ۲۰۲۲ به اروپا مهاجرت کنید احتمالا کشوری را مد نظر خواهید داشت که دست کم در بدو ورود از نظر زبان و ارتباط کلامی کم‌ترین مشکل را به شهروندانش داشته باشید.

اگرچه یادگیری زبان رایج در کشور محل زندگی جدید شما باید در اولویت قرار گیرد، اما این موضوع به طور معمول زمان زیادی را به خود اختصاص می‌دهد. در حالی که در ابتدای ورود سعی می‌کنید با دستور زبان و مقالات نوشته شده به زبان محلی به تدریج آشنا شوید، اطمینان از اینکه در صورت لزوم همچنان می‌توانید به زبان انگلیسی ارتباط برقرار کنید برای شما آرام‌بخش خواهد بود. در برخی از کشور‌های اروپایی زبان انگلیسی به طور عموم و گسترده صحبت می‌شود، این مسئله یک ارزش افزوده برای مهاجران انگلیسی زبان به شمار می‌رود. این در حالیست که در سایر کشور‌ها برای درخواست اقامت بلند مدت و نیز شهروندی نیاز به دانستن و تسلط بر زبان محلی وجود دارد.

بهترین کشور‌های اروپایی برای انگلیسی زبان‌ها کدامند؟

افرادی که زبان مادری‌شان انگلیسی است معمولا در یادگیری یک زبان خارجی مشکلاتی دارند. نتایج یک مطالعه توسط کمیسیون اروپا در سال ۲۰۲۰ نشان داد که ۶۲ درصد از بریتانیایی‌های مورد سوال قرار گرفته، نمی‌توانند به زبان دوم صحبت کنند. از سوی دیگر گفته می‌شود که ۵۶ درصد از ساکنان کشور‌های عضو اتحادیه اروپا می‌توانند به بیش از یک زبان صحبت کنند. یک مطالعه بین‌المللی درباره نگرانی‌های مهاجران قبل از سفر به خارج از کشور نیز نشان می‌دهد که بزرگترین ترس این افراد به موانع زبان مربوط می‌شود؛ بنابراین اگر می‌خواهید به اروپا مهاجرت کنید، اما نگران موانع زبانی هستید، بهتر است کشور‌هایی را که در آن‌ها به طور گسترده و عام انگلیسی صحبت می‌شود در اولویت قرار دهید.

یک شرکت جهانی فعال در زمینه آموزش موسوم به «نخست آموزش» EF شاخص مهارت زبان انگلیسی را در کشور‌های اروپایی رتبه‌بندی کرده است. این شرکت نتایج آزمون انگلیسی ۲ میلیون نفر در سراسر جهان، از جمله در ۳۵ کشور اروپایی را برای رتبه‌بندی آن‌ها جمع آوری کرد. هر کشور به ازای امتیازی که از ۸۰۰ امتیاز ممکن به دست آورده رتبه‌ای را به خود اختصاص داده است.

کشور‌های اروپایی بر اساس طبقه بندی شرکت «نخست آموزش» از میان ده رتبه برتر برای انگلیسی زبانان هشت رتبه را به خود اختصاص داده‌اند. در این رتبه بندی کرواسی جایگاه دهم را از آن خود کرده، اما کشور‌های شمال اروپا بیشترین جایگاه را کسب کرده‌اند. فنلاند و سوئد در رده‌های نهم و هشتم قرار دارند و دانمارک به رتبه سوم بسنده کرده است.

اتریش با کسب ۶۴۱ امتیاز از ۸۰۰ امتیاز ممکن جایگاه دوم را به دست آورده است. رتبه اول این رده بندی به کشور هلند اختصاص یافته، به نحوی که بین ۹۱ تا ۹۳ درصد از شهروندان این کشور می‌گویند که از توانایی مکالمه به زبان انگلیسی برخوردارند.

ایتالیا در بین کشور‌های اروپایی پایین‌ترین رتبه را به خود اختصاص داده؛ بنابراین اگر انگلیسی زبان هستید و قصد سفر به این کشور را دارید بهتر است از قبل در کلاس‌های زبان ایتالیایی ثبت نام کنید.

اقامت در کدام کشور‌های اروپایی نیازمند دانش و مهارت زبانی است؟

اگر به مشکلات خود در زمینه یادگیری زبان واقفید، مراقب کشور‌هایی باشید که شهروندان خارجی را برای ارائه درخواست اقامت ملزم به قبولی در آزمون زبان می‌کنند. آلمان از جمله این کشور‌ها است که مهاجران خارجی برای دریافت اقامت دائم و شهروندی در آن ملزم به داشتن مهارت زبانی هستند. بر اساس مقررات فعلی جاری در آلمان داشتن سطح بی‌۱ (B ۱) از آموزش زبان آلمانی که در «چارچوب اروپایی مشترک مرجع برای زبان‌ها» تعریف شده برای ارائه درخواست اقامت الزامی است.

در نروژ، برای اقامت موقت نیازی به یادگیری زبان نیست؛ در حالی که برای دریافت مجوزاقامت دائم باید به زبان تسلط کامل داشت.

اقامت دائم سوئیس نیز مستلزم آشنایی با یکی از زبان‌های رایج در آن یعنی آلمانی، فرانسوی یا ایتالیایی است. متقاضیان برای این منظور باید در زمینه مکالمه از سطح A ۲ و در زمینه نوشتاری از سطح A ۱ برخوردار باشند. فرانسه و سوئد نیز در حال حاضر در حال بررسی شرایط زبان برای اعطای مجوز‌های اقامت طولانی مدت یا دائم هستند. در بسیاری از کشور‌ها برای اجازه اقامت، نیاز به یادگیری زبان نیست و فقط برای درخواست شهروندی مهارت زبانی مطالبه می‌شود.

به عنوان مثال، اسپانیا برای پذیرش درخواست شهروندی فقط یک مدرک یادگیری زبان اسپانیایی در سطح A ۲ را طلب می‌کند که کمی بالاتر از سطح مبتدی است. این سطح از مدرک زبان برای شهروندی کشور پرتغال نیز کافی است، اما در کشور‌هایی مثل ایتالیا و فرانسه برای درخواست شهروندی باید دست کم از مدرک سطح B ۱ آموزش زبان برخوردار بود.

زندگی در کشوری دیگر تجربه جدیدی ست که می تواند گاهی برایتان مبهم باشد و یا نگرانی هایی را به همراه داشته باشد. خواندن تجربه افراد بخصوص مهاجران از زندگی در کشوری که ممکن است مقصد شما باشد، اعتماد بیشتری را برای انتخاب به شما می دهد. آلمان یکی از کشورهای مهاجر پذیر است که فرهنگ های مختلف را در خود جای داده. در این مقاله که به کوشش موسسه اصطهباناتی گردآوری شده به بررسی تجربیات مهاجران از کشورهای مختلف در زمینه کار، تحصیل و جزییات زندگی در آلمان می دهد.

کلیشه ای وجود دارد که افراد در آلمان تمام مدت و سخت تر از هر کس دیگری کار می کنند اما اینگونه نیست و آلمانی ها در اروپا یا جهان غربی کمتر از دیگران کار می کنند. بیشتر از تعطیلات استفاده می کنند. این واقعیت اغلب برای خارجی ها غافلگیر کننده است.چیزی که من هنگام کار در کشورهای دیگر متوجه شدم مردم بیشتر در محل کار معاشرت می کنند. در آلمان کار متمرکزتر است و ارتباط گیری زیادی وجود ندارد. محیط کار آلمانی اغلب اعتماد بالا و تخصص بالایی دارد. سرپرست تیم، مدیر یا هر آنچه را که می خواهید با آن تماس بگیرید گاهی در دسترس نیست، به فرد کارگر نمی گوید که چگونه دقیق کارها را انجام دهند، زیرا انتظار می رود یک متخصص بداند که چه کاری باید انجام دهد. سرمربی تیم بیشتر از یک ناظر و کنترل کننده یک هماهنگ است.کار به تیمها داده می شود البته نه با جزییات کامل. تیم وظیفه ای دریافت می کند و رهبر تیم تصمیم می گیرد که تیم چگونه کار را انجام می دهد و مدیریت مافوق به تیم اعتماد می کند تا مشکل را برطرف کند. کنترل توسط مدیریت برای بررسی اینکه افراد واقعاً کار می کنند نیست (انتظار می رود که آنها این کار را انجام دهند) بلکه برای بررسی این است که آیا این پروژه در مسیر صحیح قرار دارد یا نیاز به برخی تنظیمات وجود دارد.البته در مشاغل یا کسب و کارهای کوچک، ناظران بسیار کنترل کننده وجود دارد، اما این اتفاق بیشتر در مشاغل کم مهارت وجود دارد که در آلمان کمتر و کمتر می بینید. در اینجا شما انواع تجربه های کاری را در آلمان پیدا خواهید کرد. به یاد داشته باشید، آلمان دارای افراد با ملیت های مختلف با جنبه های فرهنگی متفاوت است که می توانید در نحوه کار مردم پیدا کنید. سعی کنید افراد خبره ای را پیدا کنید در محیط کار که در هنگام مشکل شما را یاری کنند زیرا ممکن است مافوق شما مسوولیت زیادی را بر دوش شما بگذارد و توقع داشته باشد خودتان شیوه کار را انتخاب کنید.

تجربه کار در آلمان

تجربه تحصیل در آلمان

دانشجویان بین المللی نظرات بسیار مثبتی در مورد شهرها و جو فرهنگی در آلمان داشتند. در حقیقت، اظهار نظرها نشان می دهد كه دانشجویان در آلمان اهمیت بیشتری در سطح شهر و محیط زندگی نسبت به میانگین اروپایی می دهند. شهرهای بزرگ آلمان، محیط بین المللی را حفظ می کنند و مردم را از سراسر جهان جذب می کنند. دانشجویان همچنین از این واقعیت که دانشگاه های آلمان دوره های آموزش زبان انگلیسی را ارائه می دهند خوشحال بودند، اما هنوز هم فرصت های زیادی برای یادگیری زبان آلمانی وجود دارد. فرصت های بی شماری برای معاشرت و شرکت در فعالیت های تفریحی یا توسط دانشگاه ها یا به طور کلی در شهرها اتفاق می افتد. بیشتر دانشجویان نیز از سفر به سراسر کشور لذت می بردند.

تجربه زندگی در آلمان

تجربه زندگی یک مهاجر انگلیسی از زندگی در دوسدولف آلمان به شرح زیر است:

تجربه زندگی در آلمان

غذای آلمانی

بهترین چیز در مورد زندگی در آلمان غذا است. غذای آلمانی خوب است. مسلماً، اگر ترکیب گوشت و کربوهیدرات را دوست ندارید، ممکن است کمی با آن مشکل داشته باشید اما به مرور خواهید دید که چقدر می توانند خوشمزه باشند.Currywurst را امتحان کنید. اشنیتول بخورید. سپس Jägerschnitzl (اشنیتل را با سس قارچ خامه ای) بخورید. یک سالاد جانبی سفارش دهید (آنها بسیار زیاد هستند). به هر نانوایی آلمانی بروید. به هر یک از این رستوران های همبرگر بروید. به معنای واقعی کلمه از صد نوع کالباس مختلف استفاده کنید. بهترین کباب زندگی خود را بخورید.

سبک زندگی فعال آلمانی

یکی از موارد مورد علاقه من در مورد دوسلدورف و آلمان به طور کلی این است که چقدر همه فعال هستند. اگر در یک روز آفتابی به پارک بروید، به جای انبوه آفتابگیرها همه در حال دویدن، آهسته دویدن دوچرخه سواری، فوتبال، فریزبی هستن اغلب افراد اینجا در حال ورزش کردن هستند و مهم نیست چه لباسی بر تن دارید.من اغلب در انگلستان احساس می کنم که مردم خود را یا به عنوان یک ورزش یا غیر ورزشی طبقه بندی می کنند و اگر شما غیر ورزشی هستید، فعالیتی وجود ندارد. من در تلاش نیستم که آلمان را مانند یک آرمانشهر نشان دهم، اما در اینجا ورزش واقعاً بخش اجتناب ناپذیر زندگی است. به عنوان مثا ، عضویت در سالن ورزشی من 14.99 یورو در ماه (FitX) است که این قیمت فوق العاده است. ورزش در آلمان کاری لوکس نیست بلکه یک ضرورت است.

قسمت ناخوشایند زندگی مهاجران در آلمان

اکنون، با وجود همه چیزهای مهم و دوست داشتنی، زندگی به عنوان مهاجر در آلمان هنوز هم می تواند بسیار دشوار باشد.گرچه من مایل نیستم که به کسی توهین کنم و احساس می کنم که باید هر دو طرف داستان را نشان بدهم، پس بایدقسمت های بد زندگی در آلمان را نیز بگویم که یکی از آن ها کار های بانکی است، هنگامی که در آلمان زندگی می کنید، در صورت داشتن کارهای بانکی باید در نظر بگیرید که همچون بیمارستان می توانید از قبل وقت گرفته و به بانک بروید زیرا در محیط های اداری بوروکراسی زیادی وجود دارد و ممکن است کاری کوچک زمان زیادی را از شما سلب کند یا حتی برای رفتن به بخش اورژانس یک بیمارستان با وجود مریض بودنتان شما را منتظر نگه می دارند

آلمان کشوری است در غرب اروپا ،که اسلام توسط اسیران جنگی عثمانی و همچنین مهاجران ترکیه و ایران ،به این کشور وارد شد. حدود یکصد تا دویست هزار شیعه امامیه در این کشور زندگی می‌کنند. مرکز اسلامی هامبورگ و آکادمی علمی - اسلامی از مهم‌ترین مراکز تشیع در کشور آلمان هستند.

آلمان کشوری در غرب اروپا است که از شمال با دریای شمال، دانمارک و دریای بالتیک؛ از شرق با لهستان و جمهوری چک؛ از جنوب با اتریش و سوییس و از غرب با فرانسه، بلژیک، لوکزامبورگ و هلند هم‌مرز است. مساحت این کشور ۳۵۷٫۱۶۸ کیلومتر مربع و جمعیت آن حدود ۸۱ میلیون نفر است.

حضور اولیه مسلمانان در کشورهای آلمانی‌زبان، در ارتباط با زندانیان جنگی عثمانی بعد از تصرف بالکان توسط امپراطوری متجلی شد. این جمعیت تا دهه ۶۰ قرن بیستم میلادی، به عنوان عامل جمعیتی مهمی تلقی نمی‌شد.

در سال ۱۹۵۸ میلادی پناهندگانی از شوروی و یوگسلاوی دست به تشکیل اداره مذهبی آوارگان مسلمان در جمهوری فدرال آلمان و برلین زدند و روز به روز بر جمعیت آنان اضافه شد. مسلمانان پس از پروتستان‌ها و کاتولیک‌ها، سومین گروه مذهبی آلمان را تشکیل می‌دهند. پس از مسلمانان، بودائیان و یهودیان، به ترتیب چهارمین و پنجمین گروه و جمعیت مذهبی این کشور را تشکیل می‌دهند.

جمعیت مسلمانان در آلمان از بیشترین سرعت رشد بین ادیان برخوردار است، به گونه‌ای که در حال حاضر، حدود ۴۰ درصد مسلمانان ساکن آلمان، زیر ۱۸ سال سن دارند. این رشد سریع، صرفا به معنای افزایش تعداد مسلمانان نیست، بلکه روشنگر افزایش آن بخش از جمعیت است که از فرهنگ اسلامی تأثیرپذیر بوده‌اند.

بنابر آمار منتشر شده از سوی مراکز رسمی کشور آلمان، بیش از ۹۵ درصد مسلمانان آلمان، خارجیان هستند که از این تعداد، ۷۶ درصد ترک بوده و ایرانیان در رده دوم و مسلمانان بومی آلمان با ۴درصد، سومین گروه مسلمانان هستند. پس از ایرانیان، اتباع مراکش با ۳درصد، لبنان با ۲درصد، تونس و پاکستان با ۱درصد از کل جمعیت، مسلمانان مقیم آلمان را تشکیل می‌دهند.

طبق برآوردی در سال ۱۹۹۵ میلادی از میان حدود ۲میلیون و ۵۰۰ هزار نفر مسلمان ساکن آلمان، ۲ میلیون و ۲۵۰ هزار نفر اهل سنت، ۱۵۰ هزار نفر علوی، ۴۰ هزار نفر شیعه اثناعشری، ۱۰ هزار نفر فرقه احمدیه و تعداد کمی اسماعیلی مذهب از گروه بهره های داوودی در این کشور وجود دارند.

بنابر آخرین نتایج پژوهشی در سال ۲۰۰۹، حدود ۴/۵ میلیون مسلمان در این کشور زندگی می‌کنند که حدود دوسوم از این تعداد، اهل سنت می‌باشند.

جمعیت ایرانیان شیعه در آلمان که بیشتر در شهرهای هامبورک وبرلین وفرانکفورت اقامت دارند ، میان یکصد تا دویست هزار نفر می باشد.

بزرگترین جمعیت مسلمان آلمان، مهاجرانی از ترکیه هستند. در میان این مهاجران، شماری شیعه و علوی وجود دارد که نخستین مراکز شیعی را در آلمان برپا کردند. شماری از ترک‌های اهل سنت نیز به مرور به تشیع گرویده و در شهرهای مونیخ، برلین، هامبورگ، بوخوم و فرانکفورت زندگی کرده و بر شمار شیعیان ترک افزوده‌اند.

در بوخوم، فرانکفورت و مونیخ، شخصی به نام «اوج» مراکزی را در جهت جذب برادران ترک تبار مقیم آلمان به مکتب اهل بیت(ع) پایه گذاری کرده و تاکنون توانسته است ،بیش از ۴ هزار خانواده ترکیه‌ای را شیعه کند و به ویژه تأثیر زیادی از نظر اخلاقی و رفتاری بر روی جوانان داشته است. وی که به دلایل سیاسی از ترکیه تبعید شده بود، در آلمان و به دلیل رفت و آمد در مسجد هامبورگ با افکار امام خمینی آشنا و شیعه شده است. ایشان، دامنه فعالیت خود را گسترش داده و در کشورهای هلند، بلژیک و فرانسه به مرکزیت آلمان، تلاش‌های خود را دنبال می‌کند. او برخی از جوانان با استعداد را جهت تحصیلات و طی کردن دوره‌های معارف اسلامی به ایران فرستاده که هم اکنون بعضی از این جوانان ،در دانشگاه بین المللی قزوین در رشته‌های مختلف علمی مشغول تحصیل هستند.

افزون بر اینان، شماری از ایرانیان و مهاجران عراقی و لبنانی و افغانی و هندی نیز هستند که آنان نیز به تدریج فعالیت‌های مذهبی خویش را سامان داده‌اند.

در برلین گروهی از برادران دوستدار اهل بیتِ ترکیه‌ای، اتحادیه مسلمانان ترک تبار اروپا را تشکیل دادند که این اتحادیه از مؤسسات و مراکز فعالی است که در میان دوستداران اهل بیت(ع) در کشورهای آلمان، هلند، بلژیک، اتریش و فرانسه تشکیل شده است و هر سه ماه یک بار جلساتی در خصوص چگونگی تبلیغ مکتب اهل بیت(ع) و بررسی مشکلات مسلمانان برگزار می‌کنند.

بنابر آمار رسمی، از حدود ۴/۵ میلیون مسلمان که در این کشور زندگی می‌کنند که حدود دوسوم از اهل سنت می‌باشند. (البته برخی جمعیت شیعیان در آلمان را نیم میلیون نفر عنوان کرده‌اند) به نظر می‌رسد علویان را باید از این آمار استثنا کرد. منهای گروهی از علویان که به تشیع امامی گرویده‌اند، شیعیان این کشور بیش از ششصدهزار نفر هستند و مهم‌ترین تشکل آنان، فدراسیون علوی‌های متحد است که در سال ۱۹۹۱ میلادی از اجتماع ۹ تشکل علوی بکتاشی تأسیس شده و مرکز آنان شهر کلن است. 

در تقسیم بندی‌های کلی، علوی‌ها را جزو شیعه به شمار می‌آورند. گرچه تفاوت‌های عمده‌ای با شیعیان دارند، اما هرچه هست با اهل سنت کمتر ارتباط دارند. برخی از علوی‌ها با مسجد و اهل بیت ارتباط بیشتری دارند. علویان تعداد کمی مسجد و شمار بیشتری ( جمع‌خانه )دارند. علوی‌ها نشریه‌ای با نام صدای علویان (Alevikrin) دارند که از سال ۱۹۹۳ میلادی منتشر می شود. 

برگزاری مراسم سوگواری امام حسین(ع) با شکوه تمام توسط شیعیان آلمان تشکیل شده و آنان از هر فرصتی برای ایجاد اجتماعات بهره می‌برند. از جمله شیعیان سه کشور آلمان، بلژیک و هلند در یکی از مناطق مرزی آلمان که نزدیک به سه کشور است، جمع شده، مرکزی را اجاره کرده و شب و روز عاشورا مراسم عزاداری بزرگی برپا می‌کنند. شیعیان این سه کشور سعی می‌کنند، با خانواده هایشان در این مراسم حاضر شوند و برنامه‌های متمرکزی داشته باشند.شیعیان این بخش از اروپا را نخست عراقی ها وسپس ایرانیان ودر درجه سوم ترکها ولبنانی ها وجز اینها تشکیل می دهند.

در آلمان ده‌ها مرکز شیعی وجود دارد که در طول سه دهه گذشته ،تأسیس و فعال شده است. همین طور شخصیت‌های شیعی زیادی در سرتاسر این کشور به ویژه شهر برلین وجود دارند که غالب شیعیان نیز در این شهر زندگی می‌کنند. مرکز اسلامی هامبورگ، مرکز اسلامی مونیخ، سازمان راه اسلامی در برمن، مرکز اسلامی المصطفی(ص)، مرکز اسلامی افغانستان در هامبورگ با بیش از سه هزار افغانی شیعه، مرکز اهل البیت در شهر دیسبورگ و تعداد زیادی مراکز دیگر، از مؤسساتی هستند که در سطوح مختلف فعالیت دارند.

مرکز اسلامی هامبورگ یکی از قدیمی‌ترین مراکز اسلامی - شیعی است که سابقه درخشانی در تبلیغ و ترویج تشیع در این کشور دارد. در سال ۱۳۳۲ هجری شمسی برابر با ۱۹۵۳ میلادی در جلسه‌ای تصمیم بر این گرفته شد که مرکزی برای همه مسلمانان شهر هامبورگ تأسیس شود. به همین جهت مرکز اسلامی هامبورگ به کمک خیرین ایرانی در آلمان و برخی کسبه و تجار ساکن ایران با تایید وهمکاری مرجع تقلید وقت، مرحوم آیت الله بروجردی ایجاد گردید.

مرکز اسلامی هامبورگ به عنوان یکی از مهم‌ترین مراکز اسلامی در آلمان، سال‌هاست که به فعالیت‌های مختلف تبلیغی، علمی و پژوهشی می‌پردازد. یکی از کارهای عمومی این مرکز ، برگزاری نماز جمعه است که هر جمعه با حضور بیش از صدها نفر از شیعیان ایرانی و غیره برگزار می‌شود. خطبه‌های نمازجمعه به سه زبان آلمانی، عربی و فارسی ایراد می‌گردد.

از دیگر فعالیت‌های مرکز، تهیه مجله‌ای به زبان آلمانی و توزیع آن میان مسلمانان و دیگر فرقه ها، برپایی نماز ظهر وعصر ،و مغرب وعشاء می‌باشد.

برگزاری کنفرانس‌های علمی و همچنین نشست‌های هم‌اندیشی با حضور نمایندگان ۱۲۰ مؤسسه شیعی در آلمان ، به منظور بررسی وضعیت مسلمانان به خصوص شیعیان در اروپا از دیگر فعالیت‌های این مرکز است. در این مرکز ،نشریه‌ای به زبان آلمانی با نام «والفجر» منتشر می‌شود.

علاوه بر هامبورگ که مرکز اسلامی فعالیت چشمگیری دارد، بسیاری از شیعیان در برلین اقامت دارند. رایزنی ایران، طی سال‌های اخیر، اقدامات فرهنگی جالبی برای آشنایی آلمانی‌ها با ایران، اسلام و مذهب تشیع داشته است. از آن جمله تأسیس یک کتابخانه با چندین هزار جلد کتاب است.

در آلمان تشکل‌های شیعی فراوانی از سوی عرب‌ها و ایرانی‌ها وجود دارد. از آن جمله خانم‌های مسلمان آلمانی ،در مؤسسه کوثر فعالیت کرده و نشریه‌ای نیز دارند.

در برلین مؤسسه دینی دیگری به مسؤولیت دکتر محمد عامر مصری که پیش از این شافعی بوده و هم اکنون شیعه شده است، با حمایت مالی برخی از مراجع، به کارهای تبلیغی و دینی مشغول است. وی هر شب جمعه درس عقاید برای تعدادی از مسلمانان دارد.

مرکز فرهنگی شیعیان یا «مرکز فرهنگی التراث» که ترکیبی از تبارهای گوناگون شیعه است در ۲۴ شهریور سال ۱۳۸۶ شمسی در برلین افتتاح شد. در افتتاح این مرکز نمایندگان آیت الله سیستانی و نیز مجمع شیعیان لندن سخن گفتند. همچنین رییس مرکز اسلامی هامبورگ، رایزنی فرهنگی کشورمان در آلمان، علمای شیعه از ملیت‌های گوناگون و جمع کثیری از شیعیان عرب، ایرانی، ترک و آلمانی در مراسم افتتاح «مرکز فرهنگی التراث» شرکت نمودند. شگفت آن است که ساختمانی که این مرکز در آن افتتاح شده است کلیسایی است که به دلیل مشکلات مالی از طرف مسؤولان به این مرکز فروخته شده است.

مؤسسه آل البیت شاخه برلین وابسته به مؤسسه آل البیت است که ریاست آن را حجة الاسلام والمسلمین ،سید جواد شهرستانی ، نماینده وداماد آیة الله سیستانی به عهده داشته وشعبه های گسترده ای از آن در بسیاری از کشورهای مختلف جهان واز آن جمله در آلمان بوجود آمده است. این موسسه فعالیت خود را در سال ۱۳۸۴ش آغاز و با مجوز رسمی از کشور آلمان در سال ۱۳۸۷ش و در سالروز ولادت حضرت زهرا (س) در سال ۱۳۸۹ش افتتاح رسمی شد.

بزرگترين مشكل مسلمانان در آلمان ،درمورد زنان محجبه است كه برغم برخوداري از توانمندي و تخصص، شانس كمتري براي شغل يابي دارند و اين تبعيض و بي عدالتي اجتماعي در شهرهاي كوچك و دورافتاده كه مهاجران كمتري حضور دارند به مراتب بيشتر است.

در رابطه با موضوعات ديگري همچون اسلام ستيزي و اسلام هراسي نيز، رهبران جامعه مسلمان آلمان ،بارها در اين نشست ها لب به انتقاد گشوده و با بيان اينكه دولت اين مشكل را جدي نمي گيرد، نسبت به ادامه اين وضع اعترضات خود را مطرح كرده‌اند.

اسلام هراسي و مسلمان ستيزي به گونه مشخص در رسانه هاي افراطي و صهيونيستي آلمان بگونه اي است كه سياستمداران و رهبران احزاب بويژه حزب حاكم آنگلا مركل از آن در تبليغات انتخاباتي خود بهره برداري مي‌كنند.

در سال‌هاي اخير همچنين چندين مورد به آتش كشيده شدن مساجد، حمله به مسلمانان و مراكز تجاري آنان در آلمان رخ داده است و اين اقدامات اسلام ستيزانه در حالي ادامه دارد كه رهبران جامعه مسلمانان به دفعات خواستار حفاظت فيزيكي از اين اماكن شده‌اند.

کشور آلمان تا کنون در برابر مسلمانان وتشکل های مذهبی ونه سیاسی آنان ، مقاومت نشان داده و از پذیرش دین اسلام به عنوان یک دین سازمان‌یافته ،استنکاف ورزیده است؛ زیرا جوامع مسلمانان دچار چنددستگیِ قومی و فرقه‌ای (سنّی، شیعه و علوی) هستند و اتّحاد چندانی میان آنها وجود ندارد. در حالی که معیار دولت آلمان برای پذیرش یک دین آن است که پیروانِ آن یک گروه متّحد را تشکیل دهند و از اهداف و اصول اعتقادی مشترکی برخوردار باشند.

معیارهایی که برای امتیاز دادن به ادیان در آلمان وجود دارد، نشان می‌دهد که رویکرد این کشور سکولار به دین غلط است. مشکل آلمان با دین اسلام آن است که اسلام واجد معیارهایی نیست که بر کلیساهای مسیحی حاکم هستند.

آلمان کشوری سکولار است، اما روشِ بدنۀ حقوقیِ این کشور برای به رسمیت شناختن ادیان روشی تعصّب‌آمیز است. ادیان باید براساس استانداردهای دولتی سازماندهی شوند و این استانداردها متناسب با ساختارهای دین مسیحیت وضع شده است.

فرانکفورت بزرگ‌ترین شهر ایالت هسن در آلمان است که جمعیتی برابر با ۶۹۱,۵۱۸ نفر دارد. فرانکفورت بعد از برلین، هامبورگ، مونیخ و کلن پنجمین شهر بزرگ آلمان است.

فرانکفورت بزرگ‌ترین شهر ایالت هسن آلمان، امروز به یکی از ثروتمندترین مراکز هنری، ادبی و اقتصادی اروپا تبدیل شده است. این شهر مساحتی برابر با ۲۴۸,۳۱ کیلومترمربع دارد و ارتفاع آن از سطح دریا برابر با ۱۱۲ متر است.

فرانکفورت قرارگاه بانک مرکزی اروپا و مهم‌ترین شهر اقتصادی قاره اروپا شناخته می‌شود. فرانکفورت تقریبا در مرکز قاره اروپا قرار دارد و همین مرکزیت باعث شده تا فرودگاه این شهر از اهمیت زیادی برخوردار باشد

نخستین اقوامی که در منطقه فرانکفورت سکنی گزیدند، قوم «فرانک‌ها» بودند که از نژاد قوم ژرمن به‌حساب می‌آمدند. کلمه «فورت» به معنای منطقه‌ای کم‌عمق است که انسان می‌تواند به‌راحتی از آن عبور کند.

اسم فرانکفورت برای اولین بار در متن رسمی شارلمانی در ۲۲ فوریه ۷۹۴ میلادی ذکر شد. در دوران حکومت امپراتوری روم، فرانکفورت یکی از مهم‌ترین شهرهای منطقه بود. فرانکفورت در جریان جنگ سی‌ساله آلمان بی‌طرف بود و در این جنگ آسیب زیادی ندید، ولی بلافاصله بعد از اتمام جنگ، طاعون گریبان‌گیر شهر شد و بسیاری از مردم فرانکفورت براثر این بیماری از بین رفتند.

در جنگ‌های ناپلئون، فرانکفورت به دست نیروهای فرانسوی اشغال شد. یکی از مهم‌ترین جنگ‌هایی که تأثیر زیادی بر شهر فرانکفورت گذاشت، جنگ جهانی دوم بود که در جریان این جنگ فرانکفورت بارها بمباران شد و ۵۵۰۰ آلمانی در جریان این بمباران‌ها از بین رفتند.

در این مطلب به سراغ حقایق جالب درباره شهر زیبا و مدرن فرانکفورت رفته‌ایم:

۱. فرانکفورت در لیست باکیفیت‌ترین شهرهای جهان برای زندگی، رتبه هفتم را به دست آورده است.

۲. فرانکفورت یکی از مهم‌ترین شهرهای آلمان در زمینه اقتصاد است و بسیاری از کسب و کارها در این شهر شکل گرفته است.

۳. یوهان فیلیپ رایس، فیزیک‌دان آلمانی، میکروفون و تلفن حقیقی را که امروز استفاده می‌شود، اختراع کرد. اولین جمله‌ای که رایس از طریق تلفن به فرانکفورت مخابره کرد، این جمله بود: «اسب‌ها سالاد خیار نمی‌خوردند!»

۴. دلیل اینکه رایس این جمله بی‌مفهوم را برای گفتن انتخاب کرد، این است که تلفظ این عبارت در زبان آلمانی سخت است و او می‌خواست ثابت کند که کیفیت صدای منتقل‌شده در حد قابل قبولی است.

۵. تلفن رایس هیچ‌گاه به مراحل تکمیلی نرسید و سرانجام گراهام بل تحقیقات او را تکمیل کرد.

۶. امپراتوری روم مقدس از اخیر قرون‌وسطی تا اوایل دهه ۱۸۰۰، چیزی حدود ده قرن آلمان، اتریش، سوییس و بلژیک را اشغال کرد. در سال ۱۳۵۶ فرانکفورت به مقری برای انتخاب امپراتوری‌ها انتخاب شد و از این تاریخ به بعد تمام امپراتورهای جدید در این شهر برگزیده می‌شدند.

۷. فرانکفورت طبیعتی بسیار زیبا دارد و در دل این شهر جنگل عظیمی قرار گرفته است.«اشتادوالد» (Stadtwald) یا جنگل شهری، مساحتی برابر با ۳۸۶۶ هکتار دارد و به‌عنوان بزرگ‌ترین جنگل داخل شهر جهان شناخته می‌شود.

۸. بر اساس برخی از اسناد و روایات، نام فرانکفورت از امپراتوری شارلمانی، با نام «فرانکوود» یا فورد فرانکس آمده است. این امپراتور در سال ۷۹۴ زندگی می‌کرد. البته باید به این موضوع اشاره کرد که قبل از این تاریخ هم مردمانی در این منطقه زندگی می‌کردند.

۹. یکی از بلندترین آسمان‌خراش‌های آلمان، «برج کومرتس بانک» است که ۲۵۸ متر است و کاربرد اداری تجاری دارد. ارتفاع این برج برابر با مجموع ارتفاع قد ۵۲ زرافه است.

۱۰. برج کومرتس بانک در سال ۱۹۹۷ تأسیس شد و امروز این بانک به‌عنوان دومین بانک بزرگ آلمان به شمار می‌رود.

۱۱. فرانکفورت در طول جنگ جهانی دوم، آسیب‌های جدید دید و خانه اپرا قدیمی این شهر به‌صورت کلی ویران شد. همت ملی برای احیای این بنا باعث شد تا در سال ۱۹۸۰ خانه اپرای قدیمی فرانکفورت به‌صورت کامل بازسازی شود و امروزه هم به‌عنوان یک مرکز فرهنگی مهم شناخته می‌شود.

۱۲. به دلیل وضعیت اقتصادی مناسب فرانکفورت، در سال‌های اخیر میزان مهاجرت به این شهر افزایش پیداکرده است. بر اساس آمار بیش از ۲۸ درصد از ساکنین فرانکفورت را مهاجرین خارجی تشکیل می‌دهند.

۱۳. در جنگ جهانی دوم، نیمی از کارکنان باغ‌وحش بزرگ فرانکفورت را سربازان تشکیل می‌دادند. در روزهای بمباران، سربازها و مسئول باغ‌وحش، «دکتر استین باکر» در باغ‌وحش از حیوانات مراقبت می‌کردند.

۱۴. حیوانات در قفس خود می‌ماندند و کارکنان در پناهگاه مخصوص بودند تا در صورت هرگونه بمباران آسیبی به کسی نرسد و کارکنان زمان انتقال حیوانات به پناهگاه را داشته باشند.

۱۵. در سال ۱۹۴۴ بمبی به ساختمان باغ‌وحش برخورد کرد و باعث تخریب نیمی از بنا شد. در این میان حیوانات از باغ‌وحش فرار کرده و به خیابان‌ها رفتند. در این اتفاق عجیب، حیوانات به برخی از شهروندان آسیب رساندند.

۱۶. یوهان ولفگانگ گوته، یکی از بزرگان ادبیات جهان در فرانکفورت متولد شد و نیمی از عمرش را هم در این شهر گذراند. گوته بسیاری از آثار ارزشمندش، ازجمله «رنج‌های ورتر جوان» را در فرانکفورت نوشت.

۱۷. آلمان، بزرگان زیادی در حوزه ادب و فلسفه را پرورش داده که ازجمله آن‌ها می‌توانیم به آرتور شوپنهاور فیلسوف بزرگ آلمانی اشاره کنیم.

۱۸. چهارمین فرودگاه بزرگ اروپا و بزرگ‌ترین فرودگاه آلمان، در فرانکفورت قرار دارد.

۱۹. فرودگاه فرانکفورت بیش از ۷۵ هزار کارمند دارد و سالانه بیش از ۶۰ میلیون مسافر از این فرودگاه سفر می‌کنند. در طول سال بیش از ۴۶۰ هزار پرواز از فرودگاه فرانکفورت انجام شده و بیش از ۲ میلیون تن بار هم جابه‌جا می‌شود.

۲۰. فرانکفورت به شهر نمایشگاه‌ها مشهور است! سالانه بیش از ۳۰ نمایشگاه صنعتی در این شهر برگزار می‌شود. از دیگر نمایشگاه‌های دایر در شهر فرانکفورت می‌توانیم به نمایشگاه خودرو، کتاب و موسیقی اشاره کنیم که این رویدادها بازتابی جهانی دارد و سالانه میلیون‌ها توریست برای بازدید از آن‌ها به فرانکفورت سفر می‌کنند.

با تشکر از سایت کجارو

بدون شک، کسانی که به کشور آلمان و شهر هامبورگ سفر می‌کنند، برنامه‌ای برای دیدن تنها‌ترین شهر مینیاتوری دنیا را که رکورددار گینس است در سفر خود طراحی می‌کنند. بزرگ‌ترین شهر مینیاتوری دنیا که شامل شبیه سازی‌هایی از شهر‌ها و قطارهایی از آلمان، سوییس، اتریش و برخی شهرهای آمریکایی است.

به گزارش «تابناک»، این شهر عجایب یا Wounderland یک دهکده مدل است که در سال ۲۰۰۱ توسط برادران دوقلو «گریت» و «فردریک» براون ساخته شد. این شهر که اکنون بزرگ‌تر از یک دهکده مدل است، شهرهایی از اروپا و آمریکا را شبیه سازی می‌کند. از جمله نکته‌های جالب این شهر مینیاتوری این است که بخشی از لاس وگاس، فستیوال موسیقی راک و نمای شب را در بر دارد. 

این شهر کوچک رکوردهایی را نیز از جمله بزرگ‌ترین خط آهن و فرودگاه مدل ـ که هر دو در کتاب رکوردهای گینس سال ۲۰۱۶ به ثبت رسیده است، دارد.
 

به تازگی گوگل با شرکت Ubilabs همکاری کرده است تا تکنولوژیStreet View خود را برای کشف نقطه ها و محله های ناشناخته این شهر مینیاتوری به کار بگیرد؛ شهری که جذابیت های فراوانی دارد که ممکن است همه آنها نادیده گرفته شوند.

بر همین اساس دوربین های Fish Eye گوگل روی اسباب بازی های خودرو و قطار سوار شدند تا نمایی کامل از این شهر را که به شکل کلی در اینجا قابل مشاهده است، به دست دهند.

جالب‌تر از همه اینکه این شهر حاوی ۹۰۰ قطار و لوکوموتیو، ۹۰۰ علامت راهنمایی، ۳۵۰۰ ساختمان و ۲۰۰ هزار تن جمعیت و همچنان در حال گسترش و توسعه است! 

تمامی عملکردهای خط آهن این شهر توسط ۴۰ رایانه رصد و کنترل می‌شود و تقریبا در هر روز بین ۵۰ تا ۶۰ حادثه در این خط راه آهن اتفاق می‌افتد که نیازمند رسیدگی است. 

فرودگاه Kuffingen که بین کوه‌های آلپ و Harz در شهر خیالی Kuffingen است، ۱۰ هزار سکنه دارد. این شهر واقع در هامبورگ، ابعادی به بزرگی ۴۹۴ فوت مربع دارد که طی هفت سال و با هزینه‌ای بالغ بر ۵ میلیون دلار ساخته شده است.

اکنون ویدئوی جذاب زیر را از این شهر و جزئیات آن تماشا کنید؛

https://tabnak.ir/fa/news/587397

«پاییز / Autumn» یکی از چهار فصل اقلیم متعدل است. در نیمکره شمالی با برج‌های میزان، عقرب و قوس؛ ماه‌های مهر، آبان و آذر برابر است. واژه پادیز (پادێز pādēz) در پارسی میانه به معنی پاییز بوده که آن را به زمستان یا خرمن مربوط دانسته‌اند. این واژه به چم گردآوری و جمع کردن است که اوستایی آن چنین است: Paitidaeza. احتمالاً به این خاطر به معنای گردآوری و جمع کردن آمده‌است که واپسین فرصت اندوختن آذوقه پیش از فرارسیدن زمستان است یا اینکه واپسین فرصت جمع‌آوری خرمن است، چون آخرین خرمن‌های کشاورزان در پاییز گردآوری می‌شود. روز اعتدال پاییزی را در ایران از دیرباز جشن می‌گرفته‌اند. این جشن که در روز مهر از ماه مهر برگزار می‌شود جشن مهرگان نام دارد. ریزش برگ‌های پاییزی و حال و هوای این فصل برای برخی افسرده کننده‌ است اما حقیقتاً پاییز هزاررنگ به ویژه در دل طبیعت بسیار زیبا است. گوشه‌ای از زیبایی پاییز در فرانکفورت آلمان را در لینک زیر ببینید. این تصاویر به طور خاص در هوخست فرانکفورت به ثبت رسیده است.

https://tabnak.ir/fa/news/941434

«فرانکفورت / Frankfurt» با نام رسمی «Frankfurt am Main» بزرگ‌ترین شهر ایالت هسن در آلمان و پنجمین شهر بزرگ آلمان می‌باشد. این شهر به مدت پنج قرن شهر آزاد فرانکفورت نام داشت و یکی از مهمترین شهرهای امپراتوری روم بود که در سال 1866 حاکمیت مستقل خود را از دست داد. ام فرانکفورت بر ماین از Franconofurt مشتق می‌شود. که Franco به قوم ژرمن فرانک‌ها برمی‌گردد. furt نیز به معنی منطقه کم‌عمق رود یا نهری است که گذر از آن برای انسان میسر است (پایاب). در این منطقه آلمان‌ها و فرانک‌ها باهم زندگی می‌کردند. نام فرانکفورت بر ماین نخستین بار در یکی از متن‌های رسمی شارلمانی 22 فوریه 794 استفاده شد. «مرکز شهر قدیمی فرانکفورت / Frankfurt's Old Town Center»، «خانه و موزه‌ گوته / Goethe House and Museum»، «موزه تاریخ طبیعی زنکنبرگ / Senckenberg»، «شهر هنر /Art City»، «خانه‌ کهن اپرا / The Old Opera House»، «کلیسای جامع سنت بارتولومیو / St. Bartholomew's Cathedral»، «باغ وحش فرانکفورت / Zoo Frankfurt»، «کلیسای سنت پاول / St. Paul's Church»، «باغ پالم /The Palm Garden»، «منطقه هاوت واخه / Hauptwache»، «منطقه موزه / The Museum District»، «برج اشنهایمر /The Eschenheimer Tower»، بخشی از جاذبه های گردشگری فرانکفورت است. فرانکفورت را در لینک زیر تماشا کنید.

https://tabnak.ir/fa/news/852645

همچون هر کشور دیگری در جهان، مزایا و معایب زندگی در آلمان نیز باید پیش از مهاجرت در نظر گرفته شود که ابتدا به بررسی مزایای زندگی در آلمان پرداخته و سپس معایب آن را مورد بررسی و چالش قرار خواهیم داد. پیش از ورود به این مبحث بد نیست بدانید که یادگیری زبان آلمانی که زبان نسبتا دشواری نیز است از چالش های اصلی بسیاری از مهاجران است که با گذشت زمان به تدریج برطرف خواهد شد. باید این را نیز در نظر داشت که زندگی در ثروتمندترین کشور اروپایی با صنایع پیشرفته آن دشواری هایی نیز دارد که بسته به اولویت های زندگی افراد قابلیت سنجش و بررسی بیشتر را دارد.

مزایای زندگی در آلمان

همان طور که پیش از این نیز بدان اشاره شد، وقت شناسی مردم آلمان، نظم و ترتیبی شگت آور را در وضعیت این کشور به وجود آورده که در تمامی زمینه ها قابل درک و لمس است. یکی از بهترین سیستم های جاده‌ای در اروپا به آلمان اختصاص دارد و برای از دوستداران اتومبیل بهترین کشور جهان به شمار می آید. بهتر است بدانید حتی اگر اتومبیل شخصی نداشته باشید، به دلیل سیستم بسیار پیشرفته و نظام مند حمل و نقل عمومی در آلمان با هیچ مشکلی مواجه نخواهید شد.

از آنجایی که کشور آلمان از حیث جغرافیایی دسترسی بسیار خوبی به کشورهای اروپایی اطراف همچون سویس، دانمارک، اتریش، جمهوری چک و فرانسه دارد، در طول زندگی در آلمان به راحتی می توانید به کشورهای اطراف سفر کنید.

داشتن بیمه درمانی در آلمان امری اجباری است و اطمینان شهروندان را از حیث مسایل پزشکی فراهم می آورد. شهروندان آلمانی می توانند از بیمه های خصوصی و یا عمومی درمانی استفاده کنند.
تحصیل برای شهرواندان آلمانی و به زبان آلمانی اغلب رایگان است و به همین دلیل نیز در قیاس با برخی دیگر از کشورهای اروپایی از جمله انگلیس، بلژیک و بسیاری دیگر از کشورها بسیار ارزان تر است. همین امر نیز سبب شده، آلمان جزو نخستین انتخاب های مهاجرین و دانشجویان از سراسر جهان به شمار آید.

اقتصاد قوی آلمان که رتبه اول اروپا را از آن خود کرده، نیز از مزایای زندگی در آلمان به شمار می آید چرا که هزینه های زندگی در آلمان را با تعادل بیشتری در قیاس با بسیاری دیگر از نقاط جهان همراه ساخته و تحصیل در آلمان را نیز با شرایط خوبی همراه ساخته. 
تعداد فراوان مهاجران این کشور نیز، شرایطی را برای آشنایی با فرهنگ های گوناگون فراهم آورده و این امکان را به وجود خواهد آورد که بتوانید از هر فرهنگ و تمدنی دوستانی یافته و از آنها چیزهای جدیدی بیاموزید که خود می تواند از مزایای زندگی در آلمان به شمار آید.

معایب زندگی در آلمان

یکی از شاخص ترین معایب زندگی در آلمان، زبان آلمانی است که برای بسیاری از مهاجران دشواری هایی را به همراه خواهد آورد. حتی اگر تسلط کامل به زبان انگلیسی داشته باشید بهتراست بدانید که برای کار و ارتباط با مردم قطعا نیازمند آموختن زبان آلمانی هستید. بسیاری از جوانان آلمانی زبان انگلیسی به خوبی صحبت می کنند اما این بدان معنا نیست که بدون دانستن زبان آلمانی قادر به کار کردن و ارتباط موثر با مردم آلمان هستید.

از دیگر معایب زندگی در آلمان آب و هوای آن است که حدود ۳۶ درصد از مهاجران از آن رضایت ندارند. البته باید به این موضوع نیز اشاره کرد که حدود ۸۹ درصد از مهاجران از طبیعت آلمان و مناظر زیبای این کشور ابراز رضایت کامل دارند.

از دیگر معایب زندگی در آلمان زمان محدود شما برای خرید کردن است چرا که همه مغازه ها از ساعت ۹ صبح تا ۷ بعد از ظهر کار می کنند و بخش اعظمی از این زمان با ساعت اداری و کاری تان همپوشانی دارد. همچنین همانطور که پیش از این اشاره شد، روزهای یکشنبه همه جا تعطیل است.

از دیگر معایب زندگی در آلمان، مالیات نسبتا قابل توجهی است که هر فرد از محل کسب درآمد خود پرداخت خواهد کرد که حداقل در حدود ۳۰ درصد از درآمد وی است.

علاوه بر سیستم حمل و نقل بسیار پیشرفته در آلمان، باید در نظر داشت که هزینه خرید بلیط قطار از هواپیما نیز گران تر است و شما ناگزیر به استفاده از قطار برای حمل و نقل های خصوصا داخلی در آلمان هستید.

در ادامه آخرین چالش های اقتصادی در آلمان را مورد بررسی قرار می دهیم. بر طبق آخرین اطلاعات بدست آمده از اقتصاد آلمان سه چالش اصلی در سال ۲۰۱۹ اقتصاد این کشور را تحت تاثیر قرار داده که بررسی هر کدام از آنها که می توانند از معایب زندگی در آلمان به شمار آیند، خواهیم پرداخت:

• رشد اندک حقوق و تورم در آلمان: پس از بحران مالی جهانی در سال ۲۰۰۸ میلادی، کارگران آلمانی با رشد ناچیز حقوق و امنیت اندک شغلی مواجه شدند. البته آلمان با کمترین نرخ بیکاری مواجه است که در سال ۲۰۱۸ میلادی از ۷ درصد به ۳٫۹ درصد کاهش داشت. با این حال نرخ اندک حقوق کارگری و تورم از عواملی هستند که اخیرا اقتصاد این کشور را تحت تاثیر قرار داده اند.
• افزایش تعداد جمعیت میانسال و مسن و افزایش هزینه های آنها: اگرچه آلمان اقتصاد قوی ای دارد اما هزینه هایی را که جمعیت میانسال و مسن این کشور برای دولت به همراه آورده، اخیرا اندکی تغییر در وضعیت اخیر اقتصادی این کشور به وجود آورده.
• وضعیت پس انداز و سرمایه گذاری: نرخ صادرات در مقایسه با واردات در آلمان بیشتر و این بدان معناست که مخارج شهروندان آلمانی از میزان پس انداز آنها کمتر است. با این حال پس انداز برای پس از دوران بازنشستگی سبب شده که بسیاری تا سنین بالا به کار کردن ادامه بدهند و همین امر نیز بار اقتصادی را برای دولت آلمان به همراه خواهد داشت.

 برای برخی افراد مسافرت به معنای استراحت کردن و دور شدن از فشار‌های کاری است، برای برخی دیگر به معنای تجربه و دیدن چیز‌های جدید است. در هر حال باید بدانیم که هنگام دیدن کردن از یک مکان جدید، یک فرهنگ جدید، آدم‌های متفاوت و به طور کلی زندگی متفاوت، چیز‌هایی هست که نباید انجام دهیم. اگر می‌خواهیم مهمان‌های خوبی باشیم، باید با آداب مناسب کشور میزبان آشنا شویم.

در روسیه دسته گلی با تعداد گل زوج ندهید

در روسیه و کشور‌های اروپای شرقی، دادن دسته گل با تعداد زوج توهین‌آمیز و ناشایست به حساب می‌آید. عدد زوج فقط در مراسم خاکسپاری داده می‌شود، بنابراین اگر نمی‌خواهید به کسی توهین کنید، دسته گلی با تعداد فرد بدهید.

در چین از ارتباط چشمی پرهیز کنید

در چین، تماس چشمی نشانه بی‌احترامی است. چینی‌ها وقتی از کسی عصبانی هستند این کار را می‌کنند، بنابراین اگر می‌خواهید مهمان خوبی باشید، این کار را نکنید.

در تایلند به هیچ وجه به اعضای خانواده سلطنتی بی احترامی نکنید

حتی جوک ساختن درباره آن‌ها ممکن است شما را دچار دردسر کند. از همه مهمتر، پا گذاشتن پولشان جرم به حساب می‌آید و با شما مثل یک مجرم رفتار می‌شود.

در نروژ درباره رفتن به کلیسا حرف نزنید

در نروز از کسی نپرسید که آیا به کلیسا می‌رود یا نه. فقط درصد بسیار کمی از جمعیت نروژ به کلیسا می‌روند، بنابراین اینکه به روی آن‌ها بیاورید بی‌ادبی به شمار می‌آید و بهتر است درباره آن حرف نزنید.

با کفش وارد خانه‌ها و معابد هندی نشوید

در هند وقتی می‌خواهید وارد معبد یا خانه کسی شوید باید کفش هایتان را درآورید.

در آلمان تولد کسی را زود تبریک نگویید

آلمانی‌ها در این مورد خرافاتی هستند، چون معتقدند اگر این کار را کنید همه چیز خراب می‌شود. بنابراین در آلمان تولد کسی را پیشاپیش تبریک نگویید، چون آن‌ها را از بدشانسی می‌ترسانید.

حیوان خانگی در سنگاپور ممنوع است

این یکی مهم است. برخی نژاد‌های سگ خطرناک، مثل پیت بول، آکیتا، توسا و ... در سنگاپور ممنوع هستند. در مورد سایر نژاد‌های سگ هم قوانین بسیار بسیار سختگیرانه و حساسی وجود دارد؛ بنابراین اگر می‌خواهید با سگتان دور دنیا سفر کنید، سنگاپور را از فهرست خود حذف کنید.

در آمریکا بی‌توجه از خیابان رد نشوید

در ایالات متحده رد شدن از خیابان با بی‌توجهی غیرقانونی است، حتی اگر خیابان کاملا خالی باشد. محتاط باشید تا خودتان را به دردسر نیندازید و از خط عابر پیاده استفاده کنید.

در رستوران‌های فرانسوی فقط بخشی از غذا را نخورید

فرانسوی‌ها درست مثل زبانشان به غذا‌های خود هم افتخار می‌کنند؛ بنابراین سفارش فقط یک غذا، از نظرشان بی‌ادبی است. علاوه بر این، اگر غذا ته ظرفتان بماند، توهین به سرآشپز به حساب می‌آید، به جای این کار، باید غذا را برگردانید.

در سوئیس اشیای تیز هدیه ندهید

در سوئیس (همچنین آلمان، برزیل و مصر) دادن اشیای تیز به عنوان هدیه کار درستی نیست و به معنای پایان ارتباط یا دوستی است. برای این کار یک سکه را با نوارچسب روی چاقو بچسبانید، بنابراین گیرنده هدیه می‌تواند سکه را به عنوان پول آن به شما برگرداند.

در شیلی هرگز با دست غذا نخورید

غذا خوردن با دست در مکان‌های عمومی شیلی بسیار بی‌ادبی است، حتی سیب زمینی سرخ کرده! نکته مهم دیگری که درباره آداب غذا خوردن در شیلی باید بدانید این است که همیشه باید دست‌های خود را بالای میز نگه دارید و مچ دست‌ها روی لبه میز باشند.

در ژاپن سمت اشتباه پله‌برقی نایستید

ژاپن آداب خاصی برای استفاده از پله‌برقی دارد. اگر نمی‌خواهید مزاحم مردم محلی شوید، بهتر است در اوزاکا در سمت راست پله برقی بایستید و در توکیو در سمت چپ آن!
 

آلمان با 83 میلیون نفر جمعیت، پرجمعیت ترین کشور اتحادیه اروپا و هفدهمین کشور پرجمعیت دنیا محسوب می شود. جمهوری فدرال آلمان، همچنین با مساحت 357 هزار کیلومتر مربعی خود از نظر وسعت، شصت و دومین کشور بزرگ دنیا به شمار می رود. آلمان ها از شمال با دریای شمال، دانمارک و دریای بالتیک، از شرق با لهستان و جمهوری چک، از جنوب با اتریش و سوئیس و از غرب با فرانسه، لوکزامبورگ، بلژیک و هلند مرز مشترک دارد. پایتخت فعلی این کشور، شهر برلین بوده که از لحاظ وسعت و جمعیت، بزرگترین شهر کشور آلمان است. جمعیت این شهر 6 میلیون نفر بوده و به خاطر پل های زیادی که در آن قرار دارد، به شهر پل ها معروف است. تعداد پل‌های این شهر، حتی از ونیز هم بیشتر بوده و 9 برابر از شهر پاریس بزرگتر است. هامبورگ، مونیخ و فرانکفورت از شهرهای بزرگ و مهم دیگر آلمان محسوب می شوند. رومی‌ها اولین گروه از انسان‌های متمدن بودند،که در آلمان ساکن شدند. تا سال 800 میلادی این کشور حکومت مقتدری نداشت و مورد تاخت و تاز همسایگانش بود. اولین پادشاه آلمانی‌زبان در این سرزمین، لودویگ شاه آلمانی بود. دیگر کشورها از آن پس، مردم این سرزمین را با زبان آلمانی می‌شناختند. آلمان به همراه کشور ژاپن، کمترین میزان آمار تولد در دنیا را دارد و شاید برایتان جالب باشد بدانید که، از سال 1989 به مدت 20 سال، فقط 2000 مدرسه به علت کم بودن تعداد دانش آموزان در این کشور تعطیل شده است. نظام سیاسی در این کشور، جمهوری فدرال دموکراتیک پارلمانی است و 16 ایالت هم دارد. این ایالت ها می توانند در برخی از مسائل، مستقل هم عمل بکنند. آلمان هم ‌اکنون یکی از صنعتی‌ترین کشورهای جهان است و به عنوان ثروتمندترین عضو اتحادیه اروپا، موتور اقتصادیِ حوزه پولیِ یورو محسوب می‌شود. صنعت خودروسازی آلمان، بسیار در دنیا معروف بوده و در کنار کشورهای ژاپن، آمریکا و چین قطب تولید خودرو در جهان به شمار می آید. از شرکت های خودرو سازی معروف این کشور به اختصار می توان به شرکت های بنز، آئودی، BMW، فولکس واگن و پورشه اشاره کرد.

این کشور در دو جنگ جهانی اول و دوم نقش گسترده‌ای داشت و در پی این دو جنگ، خسارت‌های زیادی را هم متحمل شد. پس از پایان جنگ با وام‌هایی که آلمان از کشورهای متفق گرفت، توانست خود را بازسازی کند. جالب است بدانید که بدهی آلمان فقط از جنگ جهانی اول، معادل 96 هزار تن طلا بوده است. در پایان جنگ جهانی اول، جمعیت مردان آلمان به علت مرگ در جنگ، به اندازه ای کاهش پیدا کرد که طبق آمار آن زمان، از هر سه زن، فقط یک زن می توانست با یه مرد ازدواج بکند. در این کشور حدود 5500 بمب عمل نشده‌ جنگ جهانی دوم کشف و خنثی شده است، یعنی به‌ ازای هر 15 روز یک بمب کشف شده است. جمهوری فدرال آلمان هم ‌اکنون یکی از اعضای سازمان ملل متحد، ناتو،کشورهای گروه جی هشت و گروه پنج بوده و از بنیانگذاران اتحادیه اروپا است. آلمان دارای اسم های متفاوتی در زبان های دنیاست. در فارسی و عربی به آن آلمان می گوییم، انگلیسی ها به این کشور جرمنی می گویند و سوئدی ها تیسکلند می خوانند. جالب تر اینکه خود آلمانی ها به آلمان، دویچلند می گویند و به زبان آلمانی دویچ گفته می شود. 19 درصد جمعیت کل آلمان را مهاجرین تشکیل می دهند که شهر هامبورگ، بالاترین میزان مهاجران را به خودش اختصاص داده است. کشور آلمان مهد دانشمندان و مخترعین بزرگ و نامی بوده که از جمله آن ها می توان به اختصار از آلبرت انیشتین و ماکس پلانک پایه‌گذاران فیزیک کوانتوم، یوهانس کپلر منجم معروف آلمان ها، ورنر هایزنبرگ و ماکس بورنِ فیزیکدان، مخترعان و مهندسانی مانند هانس گایگر، رودولف دیزل، کارل بنز و هاینریش هرتز کاشف تابش الکترومغناطیس نام برد. آلمان سرای آهنگسازان بنامی چون لودویگ فان بتهوون و یوهان سباستین باخ، شعرای بزرگی هم چون یوهان ولفگانگ فون گوته، اشتفان گئورگه و نویسندگان مشهوری به مانند گونتر گراس (برنده نوبل ادبیات در سال 1999)، هرمان هسه خالق کتاب گرگ بیابان و توماس مان بوده است. در آخر هم بد نیست بدانید، انجام سلام نظامی نازی در آلمان یک جرم جنایی محسوب می‌شود و تا سه سال مجازات زندان دارد.

    میدان رُومربرگ در شهر فرانکفورت آلمان

اگر قصد سفر به آلمان دارید:

آلمان از نگاه سازمان جهانی گردشگری (UNWTO) در سال 2015، هفتمین کشور پر بازدید جهان بوده و بالغ ‌بر 35 میلیون گردشگر بین‌المللی در این سال، از این کشور زیبا دیدن داشته اند. بسیاری تا قبل از این که این کشور را از نزدیک ببینند، از آلمان صرفا تصور صنعتی دارند؛ در صورتی که این کشور فوق العاده زیبا و البته تاریخی است. آلمان با برخورداری از 6250 موزه، 366 سالن تئاتر، 34 پارك مخصوص گذران اوقات فراغت؛ 122 پارك طبیعی - ملی، 190 هزار كیلومتر پیست پیاده‌روی و 40 هزار كیلومتر پیست دوچرخه سواری، یكی گردشگر پذیر‌ترین کشورهای جهان به حساب می‌آید. این کشور با داشتن زیرساخت‌های پیشرفته در صنعت گردشگری از جمله خدمات اقامتگاهی، حمل‌و‌نقل و تور گردانی، یک مقصد ایده آل برای مسافران محسوب می‌شود. 7900 مایل بزرگراه و 21800 مایل شبکه راه‌آهن پرسرعت، بستر مناسبی را برای جابجایی گردشگران در این کشور فراهم آورده است. برای گردشگرانی که می خواهند از مکان های هنری آلمان لذت ببرند، شهرهای بزرگ به همراه ساختمان ها و تزئینات شهری زیبا، مکانی مناسب برای گذراندن اوقات فراغت شماست.

آن دسته که علاقه مند به تفریح و هیجان و طبیعت گردی هستند، می توانند سری به مناظر زیبای کوه های آلپ در ایالت باواریا، جنگل سیاه و دره موسل بزنند. بازدید از کلیساهای تاریخی در شهرهای برلین و فرانکفورت و یا انواع قلعه‌های تاریخی ایالت باوریا، شهرهای کوچک تاریخی همچون شهر کوشم و برج‌های رومی شهر کلن می تواند هیجان انگیز باشد. آلمانی‌ها مردمانی خوش گذران و عاشق فستیوال‌ و کارناوال‌های مختلف هستند. فستیوال‌هایی مانند جشن اکتبر، جشن کریسمس، فستیوال فیلم برلین و هزاران جشن دیگر، توریست‌های فراوانی را از کشور‌های مختلف به آلمان می‌کشاند.جشن اکتبر (Oktoberfest) بزرگترین فستیوال سالانه‌ جهان محسوب می‌شود که حدود 6 میلیون گردشگر را در اواخر سپتامبر و اوایل اکتبر هر سال، فقط برای آبجو خوردن به مونیخ می‌کشاند. می‌توان گفت شما در هر زمانی که به آلمان سفر کنید احتمالا یک جشن یا فستیوالی را خواهید یافت.

    شهرکوشم (Cochem) در ایالات راینلند- فالتز آلمان

اکنون 10 حقیقت جالب، عجیب و شنیدنی که شاید کمتر در مورد این کشور شنیده باشید، را برایتان بازگو میکنیم.

1. آلمان ها منظم ترین مردم دنیا

اسم هر کشوری در دنیا برای ما تداعی‌کننده مفهوم خاصی است. به عنوان مثال کشور هلند سرزمین گل هاست، فرانسه را با برج ایفل و عطرهایش می شناسیم و یا ایتالیا با معماری بی‌نظیر، پاستا و پیتزایش در دنیا معروف است. اما بی شک، مردم آلمان به منظم بودن و اهل کار و تلاش بودن شهره هستند. با وجودی که آلمان، با 35 ساعت کار هفتگی (روزی پنج و نیم ساعت) یکی از کشورهایی در دنیا شناخته می شود که دارای کمترین ساعات کاری است؛ اما با این وجود، یکی از بزرگترین کشورهای صنعتی دنیا به حساب می آید. دلیل این موضوع بسیار ساده است؛ نظم، تعهد و دموکراسی کاری بسیار بالا. کارمندان آلمانی تحت هیچ شرایطی در زمان کار حق صحبت غیر کاری با یکدیگر را ندارند. استفاده از شبکه‌های اجتماعی نظیر فیس‌بوک، اینستاگرام و شبکه‌های پیام‌رسان دیگر در محل کار تقریبا ممنوع است و هیچ تماس تلفنی غیر کاری در ساعات کار نباید گرفته شود.

شاید بد نیست بدانید که، در آلمان کارمندان، حتی حق بررسی ایمیل شخصی‌شان را هم در محل کار ندارند. از کار که بگذریم، این نظم در زندگی شخصی و شهروندی آلمان ها هم بسیار مشهود است. رعایت حال عابر پیاده در خیابان‌های آلمان در همه حال در اولویت است. با این حال، اگر عابری قصد عبور از خیابان را داشته باشد و هیچ خودرویی هم در حال گذر نباشد باز هم پشت چراغ، منتظر نوبت عبور خودش می‌ماند. جالب است این را هم بدانید که، در روزهای یکشنبه که روز تعطیلی عمومی در کشورهای اروپایی است، تمام فروشگاه‌های بزرگ این شهر بدون استثنا تعطیل است و هیچ‌کس این قانون را برای کسب سود بیشتر نمی‌شکند. با کنار هم گذاشتن همه این موارد، اصلا جای تعجب نیست که این کشور تا چه حد، حتی بعد از خسارت های ناشی از دو جنگ بزرگ جهانی، پیشرفته و صنعتی است.

2. برلین شهر پل ها

برلین پایتخت کشور آلمان، شهر پل ها و موزه هاست. این شهر با تاریخ غنی و ریشه‌دار خود، دارای دروازه‌ها و پل‌ها بیشماری در کنار دیوارهای رنگارنگ و پر از نقاشی‌های مدرن و سنتی است. یرلین، یکی از شهرهای مهم قاره اروپا و حتی دنیا به حساب می آید و از نظر وسعت 9 برابر شهری به مانند پاریس است. بلندترین بنای کشور آلمان نیز در این شهر قرار دارد. برج مخابراتی برلین با 368 متر ارتفاع، یکی از بزرگ‌ترین سازه‌های قاره‌ اروپا محسوب می‌شود. این برج به عنوان یکی از جاذبه‌های برلین، بیش از یک میلیون گردشگر را سالانه به خود می‌بیند. قدمت شهر برلین به قرن دوازدهم میلادی باز می گردد و پس از مسکو، وسیع ترین و پرجمعیت ترین شهر اروپا محسوب می شود. برلین شهر بسیار سرسبزی بوده به گونه ای که 24 درصد مساحت آن را فضای سبز و دریاچه ها پوشانده است و حتی رودی به مانند اسپری (Spree) که از شرق تا غرب آن امتداد دارد، قابل کشتیرانی است. آب و هوای این شهر به دلیل موقعیت جغرافیایی خود، از اختلاف دمای بسیاری در طول سال برخوردار است.

با تابستان‌های نسبتا گرم و بعضا مرطوب و زمستان‌های سرد، این شهر از میانگین دمای 24 درجه در روزهای گرم سال و همین‌طور میانگین دمای صفر درجه در روزهای سرد سال بهره‌مند است. آلمان کشوری است با پل های بی همتا و تاریخی، که پایتخت آن نیز از این قائده مستثنی نیست. در برلین بیش از 1700 پل وجود دارد که تعداد پل های این شهر حتی از ونیز هم بیشتر است. معروفترین پل این شهر، پل اوبرباوم (Oberbaumbrücke) است، که به نماد اتحاد دوباره‌ آلمان پس از فرو ریختن دیوار برلین تبدیل شده است. از مکان های دیدنی و مشهور برلین به اختصار می توان به آنتر دن لیندن که معروف ترین خیابان این شهر است، دروازه براندنبورگ که نماد شهر برلین به شمار می رود، یادبود دیوار برلین، که این دیوار 140 کیلومتری تا سال 1989 و رخ دادن انقلاب مردمی پابرجا بود، موزه سازهای قدیمی، موزه فیلم، ژندارمن‌مارکت که یکی از زیباترین میادین برلین است و کاخ اشلوس شارلوتن‌بورگ، اشاره کرد.

     برلین پایتخت کشور آلمان

3. قوانین عجیبِ کشور آلمان

بعضی از قوانین موجود در دنیا واقعا در نوع خودعجیب و جالب هستند. به عنوان مثال، در آلمان اگر کسی بخواهد از زندان فرار کند، برای این شخص هیچ مجازاتی در نظر نمی گیرند! چون معتقد هستند که آزاد بودن یک غریزه بنیادی بشر محسوب می شود و از این نظر خرده ای بر فرد فرار کننده نیست. این قانون عجیب در سال 1880 تصویب شد. البته در صورتی که زندانی در فرآیند فرار به دارایی های زندان آسیبی وارد نکند، برای این شخص مجازاتی در نظر نمی گیرند. بریدن میله ها با اَره، ویران کردن حصار و دیوارها، آسیب رساندن به فرد دیگر از جمله این موارد هستند که اگر زندانی، در طول فرار یکی از این کارها را انجام دهد، مجازات می شود. قوانین جالب دیگر در کشور آلمان در بزرگراه های آن حاکم است. آلمان دارای بزرگراه هایی است که در آن قوانین محدودیت سرعت وجود ندارد. نکته عجیب دیگر نیز این است که در بزرگراه های آلمان به هیچ وجه نباید بنزین یا سوخت خود را تمام کنید؛ وگرنه شما در این کشور دچار جرم شده، بازداشت و جریمه می شوید. همچنین طبق قوانین راهنمایی رانندگی آلمان، اتومبیل یک فضای خصوصی قلمداد می‌شود. بنابراین می‌توانید در آن برهنه رانندگی کنید. متاسفانه قانون گذارانی که این قانون را طرح و تصویب کرده اند، شیشه و پنجره‌های خودرو را فراموش کرده بودند. طبق قانون می‌توانید از برلین تا مونیخ برهنه سفر کنید و تا وقتی از اتوموبیل خود، بیرون نیامده اید، هیچکس شما را بازخواست نمی‌کند.

    فرار از زندان، در آلمان مجازاتی ندارد

4. آدولف هیتلر

بسیاری هیتلر را شخصیتی می شناسند که عامل اصلی جنگ جهانی دوم و کشته شدن میلیون ها انسان بوده است. اما زندگی شخصی هیتلر رازها و رمزهای خاص خود را داشته که شاید کمتر در مورد آن شنیده باشید. در بخش چهارم حقایق کشور آلمان، سعی کرده ایم تا شما را با برخی از این حقایق جالب و شخصیت پنهان آدولف هیتلر آشنا کنیم. هیتلر اصلیتی اتریشی داشته و علاقه بسیاری به هنر و به خصوص نقاشی داشت. وی دست کم دو بار برای ورود به مدرسه هنر درخواست داد و مرتبه دوم حتی اجازه ورود به سالن امتحانات ورودی هم به وی داده نشد. شاید اگر او به مدرسه هنر راه می یافت و به نقاشی می پرداخت، سرنوشت دنیا نیز به کلی تغییر می کرد. هیتلر به خاطر اقداماتی که برای متمایز کردن اقتصاد آلمان انجام داد و تبدیل کردن مردم آلمان به شادترین مردم اروپا انجام داد، در سال 1938 میلادی از سوی مجله تایم به عنوان مرد سال انتخاب شد. وی از اولين رهبرانى بود كه قانون حمايت از حيوانات را وضع كرد.با سر کار آمدن حزب نازى در سال 1933، جامع ‌ترین قانون حمایت از جانوران که تا آن زمان در اروپا وجود داشت، در آلمان وضع و اجرا شد.

آدولف هیتلر شیفته والت دیزنی و شرکت موفق او بود. برای رهبر نازی های آلمان، شرکت دیزنی نمایانگر پیشرفت و تکنولوژی بود و آن طور که در برخی شایعات آمده وی به خاطر جلوه های ویژه تصویری فیلم کینگ کنگ عاشق این فیلم بود و علاوه بر این، بارها و بارها به تماشای فیلم های جنگی می نشست. زمانی که هیتلر در آلمان به قدرت رسید، آمار بیکاران در این کشور تقریبا به صفر رسید. اولویت همیشه به تندرستی ملت داده می شد. جرم و جنایت به شدت کاهش یافت و خیابان ها بار دیگر امن شدند. او عاشق شکلات و مخالف سرسخت سیگار کشیدن بود. در آخر، وی 36 ساعت قبل از مرگش با معشوقه خود اِوا براون ازدواج کرد. در هنگام خودکشی نیز اِوا همراه وی هم‌زمان دست به خودکشی زد. اِوا براون با شکستن کپسول سیانور و هیتلر نیز با سیانور و شلیک هم‌زمان گلوله تپانچه به سرش، دست به خودکشی زدند. هر چند برخی ها هم هنوز، معتقد به خروج وی از آلمان هستند.

     آدولف هیتلر به همراه معشوقه خود اِوا براون

5. نوی شوان اشتاین، قصر افسانه ای باواریا

بسیاری از ما در کودکی در مورد پریان و قصرهای رویایی آن ها چیزهایی شنیده ایم. حال در بخش پنجم حقایق آلمان در طرفداری، می خواهیم به شما قصری (قلعه ای) را معرفی کنیم که در زیبایی و شکوه، سرآمد بسیاری از قصرهای دنیاست. پس با ما و معرفی قصر باشکوه نوی شوان اشتاین همراه باشید. این قصر در اواخر قرن نوزدهم میلادی به دستور لودویگ دوم، پادشاه باواریا و به افتخار آهنگساز نامی ریچارد واگنر ساخته شده است. این قصر باشکوه بدون شک، مهم ترین قلعه کشور آلمان و یکی از جاذبه های مهم گردشگری در جنوب ایالت باواریا شناخته می شود. این قصر در فاصله کمی از شهر فوسن در نزدیکی مرز اتریش و آلمان واقع شده و 150 متر در امتداد خط الراس کوهستانی گسترده شده است. جالب است بدانید که، در انیمیشن های معروف سیندرلا و زیبای خفته ساخته شده توسط کمپانی والت دیزنی، از این قصر برای ساخت آن الهام گرفته شده است.

قلعه نوی شوان اشتاین؛ به معنی قلعه جدید ساخته‌شده از سنگ قو (new swan stone) است. در افسانه های باستانی کشور آلمان، قو جایگاه ویژه ای دارد و به‌عنوان سمبل اصالت و پاک‌دامنی یاد می‌شود. به دلیل دورافتاده بودن محل این قلعه، در زمان جنگ جهانی دوم آسیبی به این مکان زیبا وارد نشد. در ساخت جزییات این قصر دقت و ظرافت خاصی در نظر گرفته شده و به همین دلیل عملیات ساخت آن هم مدت زیادی طول کشید. مدتی که حتی به عمر پادشاه لودویگ دوم هم بسنده نکرد و عملیات ساخت آن، پس از مرگ وی نیز ادامه داشت. نوی شوان اشتاین، متشکل از سازه‌های تزئین شده متعددی است که هر یک دارای تزئینات ویژه خود هستند. برج‌ها، مناره‌ها و مجسمه‌های تزئینی فراوانی در این قصر مورداستفاده قرارگرفته است. همچنین این قصر دارای باغی زیبا در دل خود است که با یک حیاط مرکزی و دیوارهای آن احاطه شده است. سالانه نزدیک به یک میلیون نفر از قصر نوی شوان اشتاین دیدن می کنند.

     قصر نوی شوان اشتاین در جنوب ایالت باواریا در کشور آلمان

6. جنگل سیاه

جنگل سیاه یک رشته‌کوه جنگلی در ایالت بادن-وورتمبرگ در جنوب غربی آلمان است. جنگل سیاه یکی از عجیب ترین جاذبه های طبیعی کشور آلمان بوده؛ جایی گه به گفته آلمانی ها محل زندگی جادوگری خبیث است و کسی جرات رفتن به آن را ندارد. این جنگل، حتی اجازه ورود نور خورشید را هم به اعماق خود نمی دهد و دقیقا به همین دلیل است که این جنگل، این نام را گرفته است. با همه این گفته ها و اسم ترسناک آن، این جنگل مملو از زیبایی است، پس هرگز فریب نام آن را نخورید. تراکم درختان و بوته زار ها در جنگل سیاه، به اندازه ای است که تجسم زیبایی وصف ناپذیری را در ذهن ایجاد می کند و در آغوش آن خانه هایی وجود دارد که از سال های قبل بر جای مانده است. خانه هایی با سبک قرون وسطایی که باعث شده تا گردشگران زیادی جذب آن ها شود.

این جنگل در بیشتر اوقات پوشیده از مِه بوده و این مِه به اندازه ای غلیظ است، که قدرت دید را به کمتر از دو متر کاهش می دهد. در جنگل سیاه، مسیر پیاده روی رویایی وجود دارد که پوشیده از برگ قرمز رنگ درختان صنوبر است و به «تیمبرلند» مشهور است. در هر قسمت از این جنگل می توان رودخانه ای را یافت که خروشان و پر جنب و جوش راه خود را از میان درختان پیدا می کند و به جلو پیش می رود. رودهایی که انتهای مسیرشان دریاچه ای نقره ای رنگ به نام «تیتیسه» است. در آخر گفتنی است بهترین زمان برای دیدن جنگل سیاه، فصل پاییز بوده که چندین لایه از برگ سراسر زمین را می پوشاند و خش خش آن ها در کنار عبور گوزن های شاخدار، منظره ای بسیار رویایی را برای شما مجسم می کند.

    جنگل سیاه در کشور آلمان

7. موشک V2

نخستین وسیله تاریخ که به فضا رفت، موشک V2 آلمان نازی بود. این موشک که با سوخت مایع کار می‌کرد اولین نمونه موشک های بالیستیک بود که توسط بشر ساخته شد. موشک‌های بالیستیک، به موشک‌های دوربردی گفته می‌شود که از جو زمین خارج شده و بقیه مسیر را بدون سوخت و بر اساس قوانین بالیستیکی طی می‌کنند، تا دوباره به جو زمین برگشته و بر سر هدف خود فرود آیند. این موشک مخوف اولین بار و در 74 سال قبل بر سر مردمان انگلیس فرود آمد و آثار مخربی را بر جای گذاشت. از سپتامبر 1944 تا پایان جنگ، در مجموع حدود سه هزار موشک V2 شلیک شد و جان 9 هزار نفر را گرفت. به تلافی حملات قوای رایش، انگلیس و آمریکا با 68 هزار حمله هوایی و 122هزار تُن مواد منفجره، مکان های تولید و پرتاب این موشک را مورد هدف قرار دادند. موشک‌های V2 هرکدام 14 متر طول داشتند و 900 کیلوگرم ماده‌ منفجره حمل می‌کردند.

سوخت هر یک از موشک های V2 آلمان نازی به هنگام جنگ جهانی دوم از 900 گالن اتانول تشکیل شده بود که به هنگام کمبود اتانول، 30 تن سیب زمینی برای سوخت ان به کار می رفت. حرف V در نام این موشک، حرف نخست کلمه‌ی آلمانی فرگلتونگس‌وافن (Vergeltungswaffen) به معنی «سلاح انتقام» بود. در واقع موشک V2 آخرین امید آلمانی‌ها برای ضربه زدن به دشمن بود. رویای اکتشاف فضا با همین موشک تبدیل به واقعیت شد؛ جایی که آمریکایی‌ها، اولین عکس‌های خود را از فضا در سال 1946 با موشک V2 آلمان که به فضا ارسال شده بود، گرفتند. این مهم حدود 11 سال قبل از اسپوتنیک انجام شد. اسپوتنیک در سال 1957 توسط مهندسان روسی به‌عنوان اولین ماهواره‌ ساخته بشر به فضا ارسال شد. موشک V2 با وجود اینکه با اهداف نظامی ساخته شده بود؛ ولی بیشتر از آن که در خدمت اهداف نظامی در جنگ جهانی دوم قرار بگیرد، به شروع و گسترش دانش فضایی کمک کرد؛ چرا که راه را برای خروج از جو برای بشر باز کرده و نقطه عطفی بود که در آن رویایی، بوی واقعیت می‌گرفت.

     موشک V2 نخستین وسیله ای که به فضا پرتاب شد

8. غذاهای آلمانی

آلمان یکی از کشورهایی در قاره سبز شناخته می شود که دارای تنوع غذایی زیادی است. غذاهای این کشور طی قرن‌ها با توجه به تغییرات اجتماعی و حتی سیاسی، دست خوش تغییرات بسیاری بوده است. بسیاری از غذاهای محلی در شهرهای مختلف آن یکسان است و می‌توان آن‌ها را در کافه‌ها و رستوران‌ها یافت. معروف ترین غذای سنتی کشور آلمان، اشپتزله است که در اصل نوعی پاستاست. اشپتزله نوعی پاستاست اما خمیر آن فقط از تخم‌مرغ، آرد، نمک و کمی آب گازدار برای ور‌‌ز آمدن خمیر تشکیل می‌شود. این غذا از گذشته در کنار خوراک‌های گوشتی (مثل اشنیتزل) سرو می‌شده است، البته می‌توان آن را به عنوان غذای اصلی نیز میل کرد. به شهرهای آلمان و پایتخت آن شهر برلین برسیم، سوسیس کاری (Currywurst) حرف اول را می زند. سفر به برلین بدون خوردن سوسیس کاری و چشیدن طعم آن کامل نمی‌شود. سوسیس کاری را در ابتدا بخارپز کرده و سپس به صورت حلقه حلقه یا کامل سرخ می‌کنند و به همراه سس کچاپ و پودر کاری مزه‌دار می‌کنند و با سیب‌زمینی سرخ کرده سرو می‌کنند.

در این شهر از کوفته های لذیذ آن نیز نمی شود، گذشت. کوفته هایی که با عنوان کوونیگس برگر کلاپس( Königsberger Klopse) در آلمان شناخته می شوند و از ترکیب گوشت، پیاز، تخم مرغ و کمی آرد تشکیل می‌شود و به همراه سس سفید و با کمی گیاه Caper طبخ داده می‌شود. برتکارتوفن که همان سیب زمینی سرخ کرده است، هم از وعده های میان غذایی مهم مردمان آلمان است. از غذاهای دیگر معروف این کشور از دید طرفداری، می توان به مائول‌تاشن که نوعی پاستا است که با انواع گوشت و یا سبزیجات پر می‌شود، براتورست که پادشاه غذاهای کبابی در آلمان است، اشنیتزل که نوعی شامی محسوب می شود و پرِتزل که یک نوع نان پخته شده از خمیر به شکل گره است و اغلب با چاشنی‌ها و طعم‌های مختلف مثل شکر یا به همراه دانه‌ها و مغزهای خوراکی تهیه می‌شود، اشاره کرد.

    سوسیس کاری، غذای مورد علاقه مردم شهر برلین

9. جشنواره فیلم برلین

جشنواره فیلم برلین که به برلیناله نیز مشهور است، یکی از معتبرترین و قدیمی‌ترین جشنواره‌های سینمایی در جهان و اروپا است، که هرساله در ماه فوریه (بهمن ماه) به مدت 10 روز در برلین آلمان برگزار می‌شود. جشنواره فیلم برلین در کنار جشنواره های فیلم ونیز و فیلم کن، مهمترین رویداد سینمایی اروپا به‌شمار می‌رود. تاریخچه این جشنواره مهم به سال 1951 و نمایش فیلم مشهور ربکا، اثر آلفرد هیچکاک برمی گردد. جایزه مهم برلیناله که به خرس طلایی نیز معروف است، اولین بار در همان سال به پنج فیلم؛ چهار نفر در یک جیپ به کارگردانی لئوپولد لیندبرگ از کشور سوئیس،  فیلم بدون گذاشتن نشانی به کارگردانی ژان پل لو شانوا از فرانسه، در دره سگ آبی به کارگردانی جیمز آلگار از آمریکا، عدالت اجرا شد به کارگردانی آندره کایات از فرانسه و فیلم سیندرلا به کارگردانی ویلفرد جکسون از آمریکا تعلق گرفت.

خرس، نماد شهر برلین بوده و ریخته‌گری نوآک در آلمان، از نخستین دوره برلیناله تا امروز، خرس طلایی را تولید می‌کند. ایران از مهم‌ترین کشورهای آسیایی است که از سال 1353 (1974 میلادی)، همواره در یکی از بخش‌های جشنواره فیلم برلین حضور داشته است. بر پایه برخی منابع، سینمای ایران پیش از سال 1974، دو بار در سال‌های 1958 و 1963 با فیلم‌های شب‌نشینی در جهنم (ساموئل خاچیکیان و موشق سروری) و شقایق سوزان (هوشنگ شفتی) در این جشنواره حضور داشته است. جعفر پناهی با هشت فیلم رکوردار حضور در برلیناله محسوب می شود. از فیلم های ایرانی که برنده جایزه خرس طلایی برلین شده اند، می توان به فیلم جدایی نادر از سیمین به کارگردانی اصغر فرهادی در سال 2010 و فیلم تاکسی به کارگردانی جعفر پناهی در سال 2015 اشاره کرد.

    جشنواره معتبر فیلم برلین در کشور آلمان

10. دهکده فوگِری

گویا زمان در این دهکده متوقف شده است؛ این اولین جمله ای است که بسیاری از گردشگرانی که پا به این دهکده زیبا در آگسبورگ کشور آلمان می گذارند، بیان می کنند. در ایالت باواریا آلمان و شهر آگسبورگ، دهکده ای قدیمی و محصور با نام «فوگری» وجود دارد که به عنوان قدیمی ترین مجموعه مسکونی اجاره ای جهان شناخته می شود. نام این دهکده قدیمی از نام خانوادگی «فوگر» که خاندان ثروتمندی در این منطقه بودند، گرفته شده است. فوگرها تصمیم داشتند، به منظور اسکان فقرای شهر آگسبورگ، خانه های ارزان قیمتی را در یک منطقه خوش آب و هوا برای آن ها بسازند. آن ها این تصمیم خود را در سال 1516 میلادی اجرایی کردند و تنها 7 سال بعد در سال 1523 در مجموع 52 واحد خانه را به همراه کلیسای سنت مارک در این منطقه ساختند و حتی آن را بعدها توسعه دادند.

از نکات جالب و تعجب آور این دهکده زیبا و تاریخی، قیمت اجاره این خانه هاست؛ کسانی که حائز شرایط اقامت در این خانه ها می شدند، تنها با پرداخت یک سکه طلا راینشر معادل یک یورو امروزی می توانستند در آن ها ساکن بشوند. سنتی که تاکنون هم دست نخورده باقی مانده و بعد از گذشت نزدیک به 500 سال، هنوز هم فقرا می توانند با پرداخت یک یورو در این خانه های اجاره ای ساکن شوند. امروزه تمام آپارتمان‌ها دارای امکانات مدرنی نظیر تلویزیون و آب‌لوله‌کشی هستند. البته برخی از آپارتمان ها هم در این دهکده تبدیل به موزه شده اند و فوگری به عنوان یکی از قطب های مهم گردشگری شهر آگسبورگ آلمان، شناخته می شود.

    دهکده فوگری در شهر آگسبورگ کشور آلمان

نظم و قانونمندی آلمانی‌ها از اولین مواردی است که توجه گردشگران را به سمت خودش جلب می‌کند. البته همه یکسان نیستند و استثنا وجود دارد؛ اما در مجموع، رفتار آن‌ها در نگاه اول ممکن است برای گردشگران کمی گستاخانه به نظر برسد؛ برای مثال، اگر کار اشتباهی انجام دهید، خیلی راحت به شما تذکر می‌دهند و اصلاً به فکرشان هم نمی‌رسد که این موضوع می‌تواند برای دیگران ناراحت کننده باشد، چون صراحت و رک بودن جزئی از فرهنگشان است. پس قبل از سفر به آلمان، مطمئن شوید که به اندازه‌ی کافی از فرهنگ و اخلاق ویژه‌ی مردمش اطلاعات کافی دارید.

۱- تا سبز شدن چراغ عابر پیاده صبر کنید

همان‌طور که قبلاً هم گفتیم، آلمانی‌ها برای قانون ارزش زیادی قائل هستند؛ پس وقتی چراغ عابر پیاده هنوز قرمز است، اما برای عبور کردن عجله دارید و نمیتوانید تا سبز شدن چراغ صبر کنید، منتظر واکنش‌های تند اطرافیان باشید؛ مخصوصاً اگر بچه‌ای آن اطراف باشد، مردم به شما گوشزد خواهند کرد که این کار شما برای کودکان بدآموزی دارد. علاوه بر این، اگر پلیس شما را در حال نقض این قانون ببیند،  جریمه سنگینی می‌شوید و هر چقدر بهانه بیاورید که بالغ هستید و هنگام عبور از خیابان حواستان کاملاً جمع بوده، در مبلغ جریمه تأثیری ندارد.

۲- در مسیر ویژه ی دوچرخه سواری راه نروید

بیشتر خیابان‌ها و پیاده روها در آلمان، مسیر ویژه‌ی دوچرخه سواری دارند که یا شبیه تصویر زیر هستند یا زمینشان با آجرهای قرمز رنگ پوشیده شده‌اند. دوچرخه سوارها نیز مانند راننده‌های ماشین، باید از قوانین راهنمایی و رانندگی پیروی کنند و به همان نسبت، عابران پیاده هم باید حقوق آن‌ها را رعایت کنند؛ پس برای خاطر خودتان هم که شده، بهتر است در این مسیر قدم نزنید! تصور کنید خط‌های سفید آن، مثل حصارهای الکتریکی هستند که اگر در سمت خودتان حرکت کنید به مشکلی بر نمی‌خورید. اما به محض این‌ که از خط مشخص شده عبور کنید، صدای بوق ممتد آن‌ها را می‌شنوید که در حال رد شدن، با عصبانیت شما را سرزنش می‌کنند. جالب است که موردی به این کوچکی می‌تواند تا این حد باعث عصبانیت کسی شود!

۳- یکشنبه ها همه جا تعطیل است

یکشنبه‌ها روز استراحت تلقی می‌شود و بیشتر جاها تعطیل است. البته بعضی از فروشگاه‌ها در شهرهای بزرگ، باز هستند؛ اما زیاد روی آن‌ها حساب باز نکنید. بهتر است اگر خریدی دارید، از قبل انجام بدهید. اگر می‌خواهید ناهار را در رستوران‌های بزرگ بخورید، حتماً با مراکز آن‌ها تماس بگیرید و بعد برای روزتان برنامه ریزی کنید.

۴- برای بازیافت وقت بگذارید

پلاستیک، کاغذ و شیشه، هر کدام سطل مخصوص به خودشان را دارند و اگر آن‌ها را به درستی از هم جدا نکنید، ممکن است سطل زباله‌ی شما را اصلاً خالی نکنند. بطری و قوطی‌ها را می‌توانید نگه دارید و آن‌ها را به فروشگاه‌ها برگردانید تا در عوض آن، پول دریافت کنید؛ برای این کار کافی است تا قوطی‌ها را درون دستگاه بگذارید و رسید آن را به مغازه‌دار بدهید تا پولش را به شما بدهد یا رسید را نگه دارید که هر وقت خواستید خرید کنید، با استفاده از آن تخفیف بگیرید. اگر با این شیوه راحت نیستید و معذب می‌شوید، کافی است تا بطری‌ها را کنار یا بالای سطل آشغال‌های عمومی بگذارید تا زمان تخلیه‌ی سطل، راحت‌تر برداشته شوند یا کسانی که درآمد کافی ندارند، با برداشتن و برگرداندن این بطری‌ها پولی به دست بیاورند.

۵- در بسته بندی سرعت عمل داشته باشید

در سوپر مارکت‌های این کشور، فروشنده‌ها اجناس را بسته‌بندی نمی‌کنند، چون این کار‎ به عهده‌ی خودتان است. اگر همان اول یادتان رفت که خریدتان را درون کیسه بگذارید، از پایین دستگاه انتقال، پلاستیک بردارید و منتظر بمانید تا اول اجناستان اسکن شود و وقتی زمانش رسید، نظم و ترتیب را فراموش کنید و هر چه دارید، سریع داخل کیسه بریزید و از فروشگاه خارج شوید. معطل نکنید!

۶- همیشه پول نقد با خودتان به همراه داشته باشید

در بعضی رستوران‌ها و فروشگاه‌ها نمی‌توانید با کارت‎های اعتباری هزینه‌ای پرداخت کنید؛ پس بهتر است همیشه پول نقد در کیفتان داشته باشید. برای استفاده از بیشتر دستشویی‌های عمومی نیز باید پول بدهید که پیشنهاد می‌کنیم برای این جور وقت‌ها سکه همراهتان باشد.

۷- بحث جنگ جهانی دوم و هیتلر را پیش نکشید

می‌توانید با دوستانتان در آلمان درمورد تاریخ کشورشان صحبت کنید و اطلاعات خوبی به دست بیاورید، اما تا جایی که می‌توانید در مورد جنگ جهانی دوم زیاد صحبت نکنید. قانون، خیلی از مواردی که مربوط به رژیم نازی‌ها می‌شود را منع کرده است. پس دقت کنید که بعضی جملات یا حرکاتی که مربوط به آن‌ها می‌شود را حتی به شوخی هم استفاده نکنید.

۸- آب شیر رایگان درخواست نکنید

هرچند که اگر در کافی شاپ‌ها یا رستوران‌ها آب شیر درخواست کنید، برایتان می‌آورند؛ اما این کار در آلمان مرسوم نیست و مردم با دید خوبی به آن نگاه نمی‌کنند. بهتر است یک بطری آب سفارش دهید و پول آن را پرداخت کنید تا از نگاه‌های سرزنش آمیز در امان باشید.

آلمان ، سرزمین مردم

Deutschland به معنای سرزمین مردم نام اصلی کشور آلمان است. این کشور با 357 هزار کیلومتر مربع مساحت و 85 میلیون نفر جمعیت بزرگترین کشور اروپایی و موتور محرکه اقتصاد منطقه یورو به شمار میرود.

در بین هزاران شهر و روستای که در سراسر خاک این کشور پراکنده شده‌اند، فقط چهار شهر هامبورگ و برلین و مونیخ و کلن جمعیتی بالای یک میلیون نفر دارند و 9 شهر دیگر هم به زحمت به 500 هزار نفر جمعیت میرسند.

جالب اینجاست که از نظر امکانات فراهم شده برای مردم، اصلا فرقی ندارد که شما در برلین پایتخت زندگی کنید یا در یک روستای دورافتاده در مرز آلمان و هلند. برترین دانشگاهها و خدمات بهداشتی و اجتماعی هم در سراسر آلمان گسترده شده است.

شهرهای کوچک در واقع رمز اصلی اقتصاد بسیار قدرتمند آلمان هستند. در هر یک از این شهرها کارخانه‌ای هست که در نوع خود در جهان بهترین است. از خودروهای طراز اول گرفته تا خدمات مهندسی و بهترین سیستمهای مدیریت سازمان. از تولید سوسیس و بستنی گرفته تا لنز دوربین و فیلترهای صنعتی و بهداشتی و دستگیره در و شیرآلات بهداشتی و هر چیز دیگری که به عقل آدمیزاد برسد یا نرسد.

مردم به شکل شگفت‌انگیزی منظم و قانونمند و اهل کار و تلاش هستند. در مورد همه چیز بسیار سیستماتیک فکر و در ساده ترین حالت برای رفاه حال مردم تعریف شده است. شبکه زمینی راههای این کشور همینطور قطارهای اکسپرس بین شهری و خطوط هوایی متعددی که آلمان را به همه جای دنیا متصل میکنند در جهان بی نظیر است.

آلمان در فرهنگ و ورزش هم سرآمد است. تیمهای ورزشی این کشور همیشه در سطح اول دنیا حاضر بوده و مقامهای اول تا سوم را بدست میآورند. این کشور دارای رتبه ششم شاخص توسعه انسانی در جهان است.

آلمان چهارمین کشور جهان از نظر تولید ناخالص داخلی و سومین صادر کننده عمده کالا و خدمات در جهان با ارزش بیش از هزار میلیارد دلار در سال است. بیش از 70% از اقتصاد آلمان بر اساس خدمات و 29% آن بر اساس صنایع داخلی و مابقی بر اساس کشاورزی تعریف شده است.

چند نکته باریک تر از مو

برای زندانی که سعی در فرار از زندان داشته باشد هیچ مجازاتی در نظر گرفته نشده است. در واقع تلاش برای فرار و آزاد بودن به عنوان یک غریزه انسانی به رسمیت شناخته شده است.

تمام شدن بنزین در بزرگراه جرم است! در واقع شما اگر آدم عاقلی باشید شبکه توزیع سوخت به گونه ای تنظیم شده است که هرگز سوخت شما تمام نخواهد شد. اگر هم آدم عاقلی نباشید پس نباید اجازه رانندگی داشته باشید.

آلمان معتبرترین پاسپورت جهان را با اجازه سفر بدون ویزا به 177 کشور دارد.

آلمان و ژاپن دارای منفی ترین نرخ رشد جمعیت در جهان هستند. این موضوع سبب شد تا دوهزار مدرسه در این کشور در فاصله سالهای 1999 تا 2009 به دلیل کمبود دانش آموز تعطیل شوند.

تحصیلات در هر سطحی و برای همه رایگان است حتی مهاجرین!

در صورتیکه یک سرباز تشخیص دهد که فرمانده او دستوری بر خلاف اصول انسانی صادر کرده است حق سرپیچی دارد.

بودجه نظامی آلمان تا همین اواخر از هزینه‌ای که آمریکاییها برای حیوانات خانگی خود میکردند کمتر بود.

در بسیاری از بخشهای تعداد زیادی از بزرگراههای آلمان محدودیت سرعت وجود ندارد.

حقوق متوسط یک معلم در آلمان 7 هزار یورو پس از کسر مالیات است.

قول شفاهی اگر در دادگاه اثبات شود، همان ارزش قرارداد کتبی را دارد.

رانندگی در حالت مستی یک جرم جنایی است! اگر سرنشین غیر مستی در ماشین یک راننده مست باشد و دستگیر شوند، فرد هشیار هم شریک جرم است و گواهینامه او هم باطل میشود. آن شخص و مشروب فروشی هم که با آگاهی از قصد رانندگی آن راننده مست اجازه خروج به او داده است مجرم است و مجازات میشود.

نمایندگان پارلمان و خیلی از مقامات دولتی حقوق مادام العمر میگیرند. در فلسفه این موضوع آمده است که برای جلوگیری از فاسد شدن حاکمان ارشد و قانون گذاران باید زندگی آنان برای همیشه تامین شود. در مقابل حتی با یک یورو سوءاستفاده مقامات به شدیدترین وجه ممکن برخورد میشود.

مطالعه، ورزش و محیط زیست

یکی از دوستانم تعریف میکرد که پس از پایان مراحل اداری اخذ اقامت برای زندگی در آلمان و زمانی که شما به عنوان شهروند این کشور به رسیمت شناخته میشوید، اولین چیزی که به شما میدهند یک کارت عضویت رایگان در کتابخانه شهر، یک کارت عضویت رایگان در باشگاه ورزشی دولتی شهر و یک دسته کیسه زباله است!

پیام ساده است: ذهنت را بارور کن! مراقب بدنت باش! آشغال نریز!

جامعه TJ، منطق و نظم

برای درک بهتر از جامعه آلمان شاید بد نباشد سری به الگوی شخصیت شناسی MBTI بزنیم. نظام قضاوت و تصمیم گیری آلمانیها کاملا بر مبنای منطق طراحی شده و این موضوع در تار و پود نظام حکومت و الگوی ذهنی آدمها وارد شده است.

بر این اساس نظام ارزشی جامعه هر آنچه بر مبنای منطق و سر راستی و صداقت باشد را مثبت ارزیابی کرده و همه قوانین و روشها بر این اساس است.

برنامه ریزی و تعیین تکلیف همه چیز بر اساس برنامه های بلند مدت از سطح دولت گرفته و تا دانش آموز کلاس اول برای همه نهادینه شده است. آلمانیها استاد کار در قالبهای سازمانی و مشهور به پشتکار فراوان هستند. 

برشی از تاریخ- جنگ اول جهانی

جنگ جهانی اول برای مدت 4 سال از 1914 تا 1918 در جریان بود. در این جنگ 9 میلیون سرباز و 7 میلیون شهروند عادی کشته شدند. این جنگ پایانی بر نظام‌های سلطنت مطلقه در اروپا را به همراه آورد و باعث انقراض چهار امپراتوری اتریش، مجارستان، آلمان و عثمانی و روسیه تزاری و سلسله‌های هوهنزولرن، هابسبورگ و رمانوف شد. همه این امپراتوری‌ها از زمان جنگ‌های صلیبی بر سر قدرت بودند.

شکست در جنگ باعث شده بود تا محدودیتهای بسیار زیادی بر صادرات و واردات کالا از آلمان وضع شود و منابع مختلف و غذاها هم بالکل صرف جنگ شده بود.

اقتصاد آلمان در جریان این جنگ به ورشکستگی کامل رسید به نحوی که دولت مجبور به چاپ افسار گسیخته اسکناس شد. نرخ بیکاری بسیار بالا، رشد اقتصادی منفی و تورم وحشتناک عملا همه پس انداز آلمانیها را از بین برد.

بیانیه ورسای

مجموع حوادث بعد از پایان جنگ جهانی اول، منجر به سقوط امپراطوری آلمان و روی کار آمدن جمهوری وایمار و تحمیل معاهده ورسای به آلمان شد.

بر اساس بیانیه ورسای، آلمان باید خسارات هنگفتی معادل 96 هزار تن طلای خالص را به دول پیروز میپرداخت و چون توانایی پرداخت این خسارات را نداشت، در سال ۱۹۲۳نیروهای فرانسه و بلژیک برای وادار کردن آلمان به پرداخت غرامت جنگی وارد خاک این کشور شده و دست به غارت منابع و مواد اولیه زدند. دولت در اقدامی میهن‌پرستانه، مردم را به مقاومت منفی دعوت کرد. بد نیست بدانیم که پرداخت این خسارت تا سال 2010 ادامه داشت.

اسکناس سوزی

در نتیجه مشکلات اقتصادی، دولت تلاش کرد تا به وسیله چاپ اسکناس از کارگران و خانواده‌های آنها حمایت کند و در همان حال اجازه داد اعتبارات بانکی با نرخ بهره بیشتری عرضه شود.

در اوج تورم حاصل از این اقدامات، بیش از ۳۰ کارخانه کاغذسازی و ۱۵۰ چاپخانه و دو هزار ماشین چاپ به طور شبانه‌روزی برای برآوردن نیاز به پول کار می‌کردند؛ ولی این تدبیرها نیز با شکست مواجه شد، زیرا مقدار پول در گردش از سرعت افزایش قیمت‌ها کمتر بود.

اسکناس‌هایی که به مقدار فراوان و با مبلغ اسمی ده‌ها هزار مارک چاپ شده بود، قبل از اینکه از چاپخانه خارج شود، دوباره زیر ماشین چاپ می‌رفت و مبلغ اسمی آن به ارقام میلیونی تبدیل می‌شد.

کارگران دستمزدهای خود را با کیسه‌های خرید و حتی گاه با چرخ دستی پر از پول و آن هم روزی دو بار دریافت می‌کردند، دستمزد صبح فقط صرف ناهار ظهر می‌شد، زیرا بیم آن می‌رفت نرخ ارز که بعدازظهر اعلام می‌شد، تغییر کند و قیمت‌ها باز هم افزایش یابد. هنگامی که بهای زغال‌سنگ به میزان سرسام‌آوری افزایش یافت، برخی از مردم دستمزدهای بعدازظهر را به جای زغال‌سنگ در اجاق آشپزخانه می‌سوزاندند. سرانجام کار به جایی رسید که با یک دلار آمریکا می‌شد ۴ تریلیون و ۲۰۰ میلیارد مارک آلمان خریداری کرد.

بازگشت دوباره

دولت آلمان در فاصله سالهای 1924 تا 1929 با وضع قوانین سخت گیرانه و پیشرو به سرعت اقتصاد و جامعه را بازسازی کرد. بازگشت به سیاست پشتوانه طلا برای پول، توسعه سیاستهای اقتصاد آزاد، وضع قوانین لازم برای توسعه رفاه اجتماعی بر اساس مالیات و اخذ وامهای سنگین از دول خارجی، محورهای اصلی برای بازسازی کشور بود. میزان موفقیت این سیاستهای به قدری زیاد بود که در ابتدای جنگ دوم جهانی، آلمان بسیار سریع و قوی به پیشروی در جنگ میپرداخت.

برشی از تاریخ- جنگ جهانی دوم

در فاصله سالهای 1939 تا 1945 آلمان درگیر جنگ دوم جهانی شد. این جنگ با اشغال لهستان توسط آلمان در اول سپتامبر 1939 و متعاقب آن اعلام جنگ فرانسه و بریتانیا به آلمان آغاز شد و در طی آن 7 میلیون آلمانی کشته شدند و تولید محصولات کشاورزی به یک سوم رسید.

این جنگ خانمانسوز پس از بمباران اتمی هیروشیما توسط آمریکا در آگوست 1945 به پایان رسید. دول فاتح در پوتسدام گرد هم آمدند تا جغرافیای جدید سیاسی جهان را ترسیم کنند. آلمان دو پاره شد و قسمت غربی در اختیار آمریکا و انگلیس و متحدانش قرار گرفت و قسمت شرقی به شوروی رسید.

بعد از این توافق تلاش شد تا آلمان به کشوری بر مبنای کشاورزی و صنایع سبک تبدیل شود. آمریکاییها و انگلیسیها بسیاری از فناوریها و اختراعات آلمانی‌ها را به یغما بردند. ارزش این داراییهای معنوی در آن زمان حدود 10 میلیارد یورو که معادل 150 میلیارد یورو کنونی است تخمین زده میشود. حدود 4 میلیون آلمانی به بیگاری گرفته شدند و تعداد مردان پس از جنگ جهانی، به یک مرد به ازای هر سه زن رسیده بود.

جالب است بدانیم که تعدادی از دانشمندان آلمانی به زور به آمریکا برده شدند و این در حالی است که به هیچ عنوان آلمانیها دست به مهاجرت از کشور ویران خود هم نزدند و ماندند تا بسازند.

در سال 1947 آمریکا و متحدانش به این نتیجه رسیدند که رونق اقتصادی در اروپا بدون آلمان ممکن نیست و دست از تخریب صنایع این کشور برداشتند که همین موضوع باعث شکل گرفتن رشد پایدار اقتصادی شد. به گونه ای که در سال 1950 نرخ بیکاری در آلمان به صفر رسید و این کشور مجبور به واردات نیروی کار از ترکیه شد.

اتحاد دو آلمان

در سال 1989 تغییرات مهمی که در ساختار قدرت بلوک شرق پدید آمد. اتحاد شوروی قدرت خود را به تدریج از دست میداد. در لهستان و مجارستان اوضاع به خوبی سابق نبود. در آلمان شرقی هم مردم برای هفته ها دست به اعتراضات سازمان یافته میزدند. نهایتا در نوامبر 1989 دولت آلمان شرقی اعلام کرد که مردم برای عبور از دیوار آزاد هستند و این سرآغاز فروپاشی دیوار مشهور برلین شد.

مسلما 41 سال زندگی زیر یوغ ارتش سرخ بخش شرقی آلمان را از هر نظر عقب نگه داشته بوده است. اتحاد دو بخش آلمان پس از این 41 سال عملا شبیه این است که امروز اعلام شود که از فردا افغانستان (با ادای احترام به همسایه شرقی) هم بخشی از ایران خواهد بود. با همه مشکلات اقتصادی و فرهنگی و اجتماعی و غیره آنها میتوانند مثل همه ایرانیها، هر جایی که دوست داشته باشند کار و زندگی کنند. دولت هم خود را موظف بداند که بخش تازه الحاق یافته را به سطح استاندارد بخش توسعه یافته برساند.

دولت آلمان با اقتدار و تلاش فراوان با تعریف قوانین جدید در سریعترین زمان ممکن پروژه یکپارچگی را پیش برد و امروز پس از 27 سال اقلا در ظاهر تفاوتی بین بخش شرقی و غربی احساس نمیشود. اگر چه هنوز در همه شاخصهای اقتصادی و اجتماعی بخش شرقی اعداد ضعیفتری را به نمایش میگذارد. 

یک سوال مهم

به نظرم بد نیست کمی فکر کنیم و بفهمیم که چگونه است که یک کشور، دو بار در طی یک قرن با خاک یکسان میشود، به اندازه دو جنگ جهانی خسارت می‌پردازد، سالهای طولانی زیر شدیدترین محدودیتهای اقتصادی و نظامی قرار میگیرد و باز امروز جزو 5 کشور قدرتمند جهان قرار دارد؟

در روایت دیگری به قوانین جالب و باوردنکردنی اجاره خانه در کشور  آلمان رسیدیم که بیش از موجر یا همان صاحب ملک به نفع مستاجر است.

از جمله ویژگی های قوانین اجاره خانه در آلمان به موارد زیر اشاره شده است:

در آلمان، مستاجر تا هر زمان که بخواهد می تواند در آن خانه با پرداخت اجاره بهای مشخص زندگی کند (ده سال، بیست سال و یا حتی بیشتر)؛ صاحبخانه تا زمانی که مستاجر نخواهد، نمی تواند مستاجر را از خانه بیرون نماید.

موجر و صاحبخانه تنها در صورتی می تواند مستاجر را از خانه بیرون نماید و قرارداد را فسخ نماید که بتواند ثابت کند که مستاجر چند ماه اجاره خانه را پرداخت نکرده است. علاوه بر این، حالت دیگر زمانی است که صاحبخانه بتواند ثابت کند که قصد فروش خانه را دارد و یا اینکه خودش می خواهد در آن خانه ساکن شود.

مبلغ سالانه اجاره هر ساله با توجه به نرخی که دولت اعلام می کند می تواند افزایش پیدا کند و صاحبخانه این امکان را ندارد که مبلغ اجاره را خودسر اضافه نماید. برای مثال اگر شما خانه ای را با مبلغ 300 یورو در ماه اجاره کرده باشید، صاحبخانه نمی تواند آن را برای سال آینده به طور خودسر به 350 و یا 400 یورو افزایش دهد. بلکه تنها می تواند سالیانه با توجه به درصدی که دولت برای افزایش حق اجاره ها اعلام می کند به مبلغ اجاره اضافه نماید.

نکته جالب در این خصوص اینکه خانه های بسیار بزرگ و شیک و مجللی هستند که مستاجر آن تنها ماهیانه سیصد یورو! بابت اجاره آن پرداخت می کند؛ در حالیکه اگر کسی بخواهد همان را امسال اجاره کند حداقل باید ماهیانه هزار و چهارصد یورو برای آن پرداخت نماید. علت این مساله این ست که آن خانه نزدیک به چهل تا پنجاه سال است که در اجاره یک نفر است و صاحبخانه نیز قصد فروش آن را نداشته و مستاجر نزدیک به پنجاه سال است که در آن زندگی می کند و با توجه به نرخ سالیانه اعلام شده توسط دولت برای افزایش اجاره بها، مبلغ اجاره بها اضافه شده و در نهایت به مبلغ سیصد یورو در ماه رسیده است.

اگر صاحبخانه بتواند ثابت کند قصد فروش خانه را دارد باید اول از همه آن را به مستاجر اعلام نماید و در صورت انصراف مستاجر، می تواند آن را به فرد دیگری بفروشد؛ در صورت اعلام آمادگی مستاجر برای خرید خانه، قیمت خانه یا بصورت رضایت دو طرف و یا با نظر کارشناس رسمی مشخص و تعیین می گردد.

اگر مستاجر بخواهد به هر دلیلی زودتر از موعد خانه را تخلیه کند باید ابتدای امر موجر و یا همان صاحبخانه را راضی کند در غیر اینصورت باید کل اجاره خانه را تا پایان قرار داد پرداخت کند. در بعضی موارد صاحبخانه ها به شرطی با این مساله موافقت می کنند که مستاجر بتواند یک نفر را با همان مبلغ اجاره و به شرط تایید صاحبخانه جایگزین خودش کند.

مستاجر اگر بخواهد در زمان اتمام قراردادش خانه را تخلیه کند باید دو تا سه ماه زودتر به صاحبخانه اطلاع دهد تا به فکر یک مستاجر جدید باشد؛ در غیر اینصورت اگر در زمان اتمام قرارداد اجاره به صاحبخانه اعلام کند که دیگر نمی خواهد در این خانه اقامت داشته باشد باید اجاره یک، یا دو و یا حتی تا سه ماه را (بسته به نظر صاحبخانه) به عنوان جریمه به صاحبخانه پرداخت کند!

سیستم مدارس در آلمان در هر ایالت متفاوت است. یعنی در هر یک از ۱۶ ایالت فدرال آلمان یک سیستم متفاوت آموزش پرورش وجود دارد. اما رفتن به مدرسه در همه  ایالت‌ها اجباری است و به همه بصورت یکسان اعمال می شود و مدارک تحصیلی از هر ایالت  فدرال المان که باشد در سراسر آلمان به رسمیت شناخته میشود و ارزش یکسان دارد.

در آلمان، همه کودکان باید معمولا از سن ۶ یا ۷ سالگی شامل مدرسه شوند و حد اقل تا کلاس نهم را بصورت اجباری آموزش ببینند و تحصیل کنند.
این قاعده کلی برای کودکان و نوجوانان پناهنده نیز بصورت یکسان اعمال می شود. هر کودکی که شش سال یا بیشتر از آن سن داشته باشد، معمولا پس از ورود به آلمان، باید بزودترین فرصت ممکن شامل مدرسه شود. مقررات آموزشی در هر یک از ایالت‌ها متفاوت است. برای اطلاعات دقیق و جزئیات بیشتر، به بخش معلوماتی سیستم آموزشی مدارس در ایالت خودتان مراجعه کنید.

مهم: والدینی که که فرزندان خود را به مدرسه نمی فرستند، مجبور خواهند شد که جریمه های سنگی را پرداخت کنند.

در اولین سالهای مدرسه تمام کودکان باید در یک مدرسه ابتدایی (Grundschule) شرکت کنند. مدرسه ابتدایی متشکل از ۴ تا ۶سال تحصیل است، که البته بستگی به ایالتی دارد که شما در آن زندگی میکنید. پس از مدرسه ابتدایی، دانش آموزان به مدرسه‌های متوسطه میروند که این هم بستگی دارد قواعد ایالت شما چگونه است و یا هم نظز به استعداد و نمرات شان میتوانند مستقما به دبیرستان (لیسه) یا همان گمنازیوم شامل شوند. اینکه کودک یا نو جوان به چه نوع مدرسه متوسطه‌ای شامل میشود، تاثير قابل توجهی در زندگی آینده اش دارد. چون نوعیت این مدرسه‌ها نظر به استعداد و نمرات کودک مشخص میشود.
نمرات خوب، گزینه های بهتر و فرصت‌هایی بیشتری برای فرزند تان میدهد که بعدا در تحصیلات عالی بهتر و حرفه‌های اصلی دسترسی پیدا کند. بالاترین مدرک اتمام مدرسه همان دیپلم است که بنام (Abitur) یاد میشود. تنها با چنین مدرکی فرزند شما میتواند وارد دانشگاه شود. در برخی از ایالت‌های فدرال، نمرات دانش آموزان و ارزیابی‌های معلمان تعین میکند که فرزند شما باید به چه نوع مدرسه متوسطه یا دبیرستانی برود. اما در بعضی از ایالت‌های فدرال، معلمان تنها می توانند پیشنهاد خود را ارائه دهند، و در نهایت والدین در این باره تصمیم می گیرند. این بدان معنی است که شما نباید حتما به ارزیابی ها و توصیه های معلم قناعت کنید، باید سعی کنید برای آینده کودک‌تان بیشتر تلاش کنید. اما فراموش نکنید که در بسا موارد دشوار است که دبیرستانی پیدا کنید که فرزند شما را با وجود نمرات بد قبول کند.

سیستم رتبه بندی و نمره در آلمان از ۱ تا ۶ است. ۱ بهترین درجه و ۶ بدترین است. دو بار در سال، دانش آموزان مورد ارزیابی قرار می‌گیرند و نمرات مشخص برای هر مضمون درسی دریافت می کنند. نمرات ارزیابی در میانه سال را معمولا در اواخر جنوری صادر می شود و وسیله‌ای برای ارزیابی عملکرد دانش آموزان توسط والدین است. ارزیابی اخر سال قبل از تعطیلات تابستانی صادر میشود و، تعیین می‌کند که آیا فرزند شما موفق شده است به کلاس بالاتر اشتراک کند یا نیاز به تکرار سال قبل دارد. در اکثر مدارس ابتدایی، در دوسال اول مدرسه  نمرات خاصی در گزارش ارزیابی درج نمیشود، اما فقط یک ارزیابی مختصر عملکرد فرزند شما توسط معلم انجام میشود و نظریات نوشته میشود.

مهم: نمرات و درجه‌های بد هیچ قابل نگرانی و نا امید شدن نیست. معلمان خوشحال خواهند شد که به شما و فرزندتان مشاوره ارائه کنند و برای داشتن عملکرد بهتر در مدرسه کمک کنند. همچنین در همه شهر ها تعداد زیادی از مراکز مشاوره در این مورد موجود است

کودکان و نوجوانانی که به زبان آلمانی آشنایی کمتری دارند و یا کاملا جدید به آلمان آمده اند، ابتدا باید در کلاس های ویژه شرکت کنند که در آنها فقط زبان یاد می گیرند و با فرهنگ آلمانی آشنا می شوند. این کلاس ها معمولا بنام (Übergangsklassen)،
(Ü-Klassen) ،(Vorbereitungsklassen) و یا (Willkommensklassen) یاد می شوند. در این کلاس های کودکان برای ورود به مدارس عادی آماده می شوند. سپس، دانش آموزان به تدریج با توجه به سن، عملکرد و مهارت های زبان مورد ارزیابی قرار می گیرند و مطابق به آن وارد مدرسه‌های عادی میشوند.

مدارس خصوصی نیز درکنار مدارس دولتی در آلمان وجود دارند. این مدارس معمولا توسط شرکت‌های خصوصی، کلیسا ها و یا انجمن‌های مختلف سازماندهی می‌شوند. این مدارس اغلب دارای یک مفهوم متمایز یا روش خاص تدریس هستند وبیشتر شان در بدل پرداخت پول که هزینه‌ای هنگفتی هم دارند، ارائه خدمات میکنند. اگر میخواهید کودک شما به مدرسه خصوصی برود، ابتدا باید با آنها تماس بگیرید و شرایط و الزامات شامل شدن در ان مدرسه را بپرسید.

• هر شهروند آلمانی برای دریافت گواهینامه، باید مبلغی در حدود 1400 یورو هزینه کند. این مبلغ در مناطق مختلف کمی متفاوت بوده و با توجه به سطح مهارت و سرعت یادگیری افراد می تواند متغیر باشد. همچنین گذراندن دوره کمک های اولیه جزو پیش نیازهای اصلی دریافت گواهینامه است.
• امتحان گواهینامه شامل پرسش هایی در زمینه مباحث فنی و مکانیکی و همچنین سوالاتی درباره قوانین راهنمایی و رانندگی می شود. تمرین های عملی دریافت گواهینامه نیز شامل رانندگی در شب، رانندگی در اتوبان و مسیرهای شهری و همچنین رانندگی در شرایط مختلف می شود.

• سن قانونی برای دریافت گواهینامه پایه یک و پایه دو به ترتیب برابر با 21 و 18 سال می باشد.
• سرعت مجاز در داخل شهر 50 کیلومتر در ساعت است؛ با این حال در مناطق مسکونی که با نام 30 Zone شناخته می شوند،حداکثر سرعت 30 کیلومتر در ساعت تعیین شده است.

• در اتوبان های دوبانده خودروهای سواری و کشنده ها به ترتیب می توانند تا 100 و 80 کیلومتر در ساعت سرعت بگیرند.
• در بزرگراه های بدون محدودیت سرعت، در واقع سرعت پیشنهادی 130 کیلومتر است؛ اما رانندگان مجاز هستند که با سرعتی بیشتر برانند.

• در فصل زمستان و در روزهای سرد و یخبندان رانندگان آلمانی باید از تایرهای زمستانی استفاده کنند. چنانچه پلیس خودرویی را با تایرهای معمولی مشاهده کند، جریمه 40 یورویی برای راننده صادر خواهد کرد. اگر این خودرو باعث تصادف یا راهبندان شود، مبلغ جریمه تا 80 یورو افزایش پیدا می کند.

• تمامی خودروهایی که در خیابان های آلمان تردد می کنند باید برچسب تاییدیه TÜV را داشته باشند. چراغ های شکسته، سیستم اگزوز معیوب و در گاهی موارد زنگ زدگی و ایرادی کوچک در برخی نقاط حساس باعث رد شدن خودروها در تست های مربوطه می شوند.
• کودکان زیر 13 سال در صورتی که خودرو صندلی عقب داشته باشد، مجاز به نشستن در صندلی جلو نیستند. همه سرنشینان خودرو نیز حتما باید کمربندهای خود را ببندند.
• چنانچه راننده ای مسیر را برای گروه های امدادی عمدا مسدود کند، وی مسئول اتفاقات پیش رو تلقی می شود. اگر فردی به این خاطر دچار صدمه شود یا جان خود را از دست دهد، راننده مورد نظر به اتهام اقدام به جرح یا قتل بازداشت می شود؛ در صورت عدم آسیب جسمانی، برگه جریمه 1000 یورویی به این راننده خاطی تقدیم می شود!

• در آلمان اگر فردی از مجروحین و مصدومین یک حادثه عکس یا فیلم بگیرد، حتما تحت پیگرد قرار گرفته و ممکن است حتی زندانی نیز شود. برعکس کشور ما که در شرایط اضطراری همه موبایل به دست می شوند، شهروندان آلمانی در شرایط مشابه موظف به کمک رسانی هستند.
• چنانچه فردی در شرایط اضطراری از کمک رسانی خودداری کند، در صورت محکومیت زندانی خواهد شد.

بنابراین می توان گفت که فراگیر شدن فرهنگ رانندگی در آلمان نه تنها ماحصل آموزش و دقت رانندگان، بلکه به سبب وضع قوانین منطقی و سخت گیرانه است که سال هاست با شدت در این کشور اجرا می شوند.

ََویدئوی یکی از توریست های خارجی که از ارزانی در ایران حیرت زده بود، در شبکه های اجتماعی تمام دنیا بازدید زیادی داشت.

او هر روز از مکان های دیدنی، خوردنی های خوشمزه و... عکس و ویدئو تهیه و در صفحات شخصی اش منتشر می کرد. قبل تر از آن هم ویدئوی دیگری در فضای مجازی منتشر شد و گردشگری را نشان می داد که از تعارف های عجیب و غریب مردم و مهمان نوازی بی نظیرشان متعجب بود همچنین یک زوج فرانسوی هم ویدئویی تحت عنوان «به ایران سفر نکنید!»، ساختند و در اینترنت منتشر کردند تا توجه افراد بیشتری را برای سفر به ایران جلب کنند. آن ها با انتشار این ویدئو نشان دادند که به بیشتر شهرهای ایران سفر کرده اند و از زیبایی ها و عجایبش فیلم گرفته اند. در این بین باید توجه داشت، هرچند چهار فصل بودن کشور پهناورمان، محبت و دوستی بین مردم، عجایب تاریخی و ... در نظر ما که ایرانی هستیم، عادی است اما برای گردشگران، جذاب و به قول خودشانwow! (ندای حاکی از شگفتی یا لذت و ...) است. با چند گردشگر خارجی از شرق و غرب دنیا که به کشورمان سفر کرده‌اند، در فضای مجازی همکلام می شویم تا ببینیم چه چیزهای جالبی در ایران نظرشان را جلب کرده است.

تنوع جغرافیایی و زباله‌های دریا

«کلویی» 34 ساله، اهل کره جنوبی است. او درباره چیزهای جالبی که در ایران دیده است، می گوید: «اول از همه ایران برای من کشور بزرگی است و شمال ، جنوب ، شرق و غرب این کشور کاملا متفاوت است یعنی از نظر جغرافیایی و فرهنگی گوناگونی بسیاری دارد. از نکات جالب دیگر در ایران این است که می توانید مثلا لبنیات تازه را به طور مستقیم از مغازه ها بخرید. بعضی محصولات تازه از مزرعه به مغازه ها می آید و ای کاش کشور من هم این طور بود!» او درباره ویژگی های مردم ایران هم می گوید: «مردم ایران بسیار مهمان نوازند و به همه تعارف می کنند که مهمان شان بشوند حتی اگر آن ها را نشناسند که این یک مورد برای مردم دیگر کشورها، کمی غیر قابل باور است! در یکی از شهرهای ایران قدم می زدیم که شخصی ما را به منزلش دعوت کرد، و ناهار را در کنار هم خوردیم و هیچ وقت خاطره اش از ذهنم نمی رود.» این گردشگر اهل کره جنوبی درباره مشکلاتی که در ایران دیده است هم می گوید: . نکته منفی که نظرم را به خودش جلب کرد، آلودگی آب بود. مردم زباله های خودشان را در رودخانه ها و دریا می ریختند که باعث تعجب همه گردشگران خارجی بود.»

فرق ریال و تومان گیجم می‌کند

«مکس» اهل آلمان است. او می گوید: «ایران برای من کشور بی نظیری است، در اخبار و رسانه های غربی تصویر نادرستی از آن ارائه می شود اما وقتی با مردمی که به این کشور سفر کرده اند، صحبت می کنم برایم جالب است که عاشق ایران شده اند.» او درباره نکاتی که توجه اش را در ایران جلب کرده است، می گوید: «چیزی که ایران را بین کشورهای دیگر برایم خاص می کند، مردم آن هستند. مردم مهربانی که به کشورشان افتخار می کنند و به نظر گردشگران درباره کشورشان کنجکاوند. این کنجکاوی و حساس بودن مردم برایم جالب است. در ضمن من عاشق نان های ایرانی ام که سنتی پخت می شود. آن ها بهترین نان های جهان اند!» او درباره دردسرهای سفر در ایران هم می گوید: «در ابتدای ورود، فرق بین ریال و تومان را اشتباه می کردم و مجبور بودم از ماشین حساب استفاده کنم که کمی برایم گیج کننده بود و حساب و کتابم را به چالش می کشاند!»

هر هفته در ایران پولدارتر می‌شدم!

«گابریل» از ایتالیا به ایران آمده و 23 ساله است. او درباره سفرش به ایران می گوید: «عجیب ترین و زیباترین چیزی که به عنوان یک گردشگر در ایران دیدم، طرز برخورد ایرانی ها با گردشگران بود. یک بار در پارکی قدم می زدم، ناگهان پیرمرد مهربانی صدایم زد. او در حالی که دستانم را می فشرد، دست و پا شکسته به انگلیسی پرسید: «اهل کجایی؟». من پاسخ دادم؛ ایتالیا و او با لبخند افتخار آمیزی گفت: «به کشور ما خوش آمدی!» «گابریل» به قابل استفاده نبودن کارت های اعتباری کشورهای اروپایی در ایران به عنوان یک دردسر اشاره می کند و ادامه می دهد: «من هر هفته پول هایم را به ریال تبدیل می کردم. خیلی جالب و خنده دار بود چون هر هفته از هفته پیش پولدارتر می شدم!»

پُز دادن ایرانی ها با عمل بینی برایم جالب بود!

«برتراند» 60 ساله طی شش سفری که به ایران داشته، تقریبا به تمام استان های کشور سفر کرده است. او می گوید: «نخستین باری که به طور مستقیم از پاریس به تهران آمدم، ساعت 2:30 نیمه شب بود و من، مرد تنهایی را دیدم که با جارویی بزرگ تر از خودش مشغول رفت و روب بود، آن هم وقتی که همه مردم در خواب بودند! در کشور ما ماشین های برقی این کار را می کند و این صحنه در ذهنم مانده است.» «برتراند» درباره نکته دیگری که در نظرش قابل تامل آمده است، می گوید: «مردم زیادی را در کوچه و خیابان دیدم که چسب روی بینی هایشان مانند برندی روی صورتشان بود! در اروپا اگر کسی چهره اش را تغییر دهد، تا زمان بهبودی، سعی می کند کمتر در مکان های عمومی رفت و آمد کند اما به نظر می رسد این عمل ها در ایران نشانه پولداری است و فکر می کنم ایرانی ها می خواهند این نکته را به یکدیگر نشان بدهند!

چه کشوری بعد از ایران برایم جذاب خواهد بود؟!

چرا سفر به این کشور را انتخاب کردم در حالی که در آن تابستان قصدسفر به ژاپن را داشتم؟ چه نیرویی در زمین مرا مجبور کرد بلیت تهران را رزرو کنم؟ فقط خدا می داند! «دیوانه شدی؟ ایران؟ اون کشور نزدیک سوریه، عراق و افغانستانه! تا حالا اخبار رو خوندی؟» این ها را مادرم گفت وقتی که فهمیده بود، تصمیم ام سفر به تهران است. پدرم چیزی نمی گفت چون می دانست این موضوع باعث جر و بحث مان می شود اما واقعا من درباره ایران چه می دانستم؟ قبل از این که از کشورم خارج شوم از خود پرسیدم: «کمی با خودت صادق باش. امنیت آن جا چه طور است؟ آیا مادرم راست می گفت؟ آیا ایران همان قدر که در تلویزیون نشان داده می شود، دلهره آور است؟ به سلامت به خانه خواهم رسید؟» زمان گذشت و تقریبا دو ماه بعد، خیلی چیزها درباره این کشور فوق العاده به دست آوردم. روادیدم را تمدید کردم و می خواستم تا می توانم در ایران بیشتر بمانم. من به دلیل اختلاف بین واقعیت ایران و چیزی که رسانه ها نشان می دادند، خیلی سورپرایز شده بودم. این تفاوت بسیار زیاد بود، آن قدر که من را متعجب کرده بود، پشت این تبلیغات رسانه ای چه هدفی دنبال می شود؟ اجازه دهید با شما صادق باشم. من بیست ساله که کوله گردی می کنم و زیبایی های زیادی را در جهان دیده ام؛ از جنگل های کانادا، سواحل تر و تمیز آمریکا، قله های جادویی نپال، معبدهای باستانی چین، صحرای بزرگ آفریقا و ... در آخرین روزهایی که در ایران بودم، یک سوال ذهنم را اذیت می کرد که بعد از برگشتنم به خانه، مقصد سفر بعدی ام کجا باشد که همچون ایران برایم جذاب و دیدنی باشد؟ من مردم خوب زیادی در طول سفرهایم در کشورهای مختلف ملاقات کردم. کسانی که واقعا عاشق شان بودم اما چند تا از آن ها چند دقیقه بعد از دیدنم، من را به خانه هایشان دعوت کردند ؟ چند نفر از آن ها از من پرسیدند که گرسنه ای و من را به غذا خوردن دعوت کردند؟ چند نفر از آن ها پیشنهاد کمک به من کردند؟ چند نفر از آن ها واژه مهمان و میزبان را برای من معنی کردند، بهتر از ایرانی ها؟ مطمئن هستم هیچ وقت تجربه خوشامد گویی و مهمان پذیری در ایران را در هیچ کجای دنیا تجربه نکرده و نخواهم کرد. من در تمام این مدت و در تمام وعده های غذایی مهمان بودم و نگرانی از بابت این که امشب کجا اقامت کنم نداشتم، به دلیل این که مطمئن بودم امشب نیز بالای سرم سقفی خواهم داشت. هیچ وقت در یک کشور خارجی این قدر احساس امنیت نکرده بودم. نکته آخرم هم خطاب به همه غیر ایرانی هاست که آن چه درباره ایران می خوانید و می شنوید را باور نکنید، بیایید و تجربه کنید.»

رمزگشایی از زوایای زندگی منظم‌ترین مردم جهان

هر کدام از کشورهای اروپایی تداعی‌کننده مفهوم خاصی در ذهن ما هستند. فرانسه را با عطرها، کافه‌ها، قهوه و برج ایفلش می‌شناسیم؛ هلند برای ما سرزمین رؤیایی گل‌های رنگارنگ و زیباست؛ ایتالیا را با معماری بی‌نظیر و پاستا و پیتزا و سوئیس را با ساعت و شکلات به یاد می‌آوریم. اما کشور «آلمان» برای ما تداعی‌کننده چه چیزی است؟

 احتمالاً خیلی‌ها آلمان را با صنعت فوق‌العاده پیشرفته و خودروهای گران‌قیمت و فوتبال منظم و تاکتیکی‌اش می‌شناسند و برخی هم جنایات هیتلر و حزب نازی آلمان را هیچ‌گاه از یاد نمی‌برند. اما جامعه کنونی آلمان که پرجمعیت‌ترین و ثروتمندترین کشور عضو اتحادیه اروپا محسوب می‌شود تا چه حد به این تصویر ذهنی نزدیک است؟

راز نظم معروف آلمانی‌ها و بهره‌وری بالایشان در کار چیست؟ از آلمان و سبک زندگی آلمانی‌ها چه می‌دانید؟ آلمانی که بازسازی‌اش بعد از جنگ جهانی دوم زبانزد همه جهان است. در این گزارش، با کشور آلمان و حال و هوای آلمانی‌ها آشنا شویم. فراموش نکنید ذکر نکات جالب زندگی مردم یک کشور به معنای تأیید همه وجوه زندگی‌شان نیست.

راز موفقیت کاری آلمانی‌ها با تعداد ساعات کم!

شاید تعجب کنید اگر بدانید در یکی از ثروتمندترین و صنعتی‌ترین کشورهای دنیا، ساعت کاری کارمندان در مقایسه با دیگر کشورهای پیشرفته صنعتی، پایین است. طبق مقاله سایت «هافینگتون پست» در قانون کار آلمان، ساعت کاری ۳۵ ساعت در هفته تعیین شده است؛ یعنی روزی پنج و نیم ساعت. اما چطور این کشور فوق پیشرفته می‌تواند با این میزان ساعت کار، همچنان جایگاهش را در صحنه رقابت با ژاپن و آمریکا حفظ کند؟

کارمندان آلمانی تحت هیچ شرایطی در زمان کار حق صحبت غیر کاری با یکدیگر را ندارند. استفاده از شبکه‌های اجتماعی نظیر فیس‌بوک، اینستاگرام و شبکه‌های پیام‌رسان نظیر تلگرام در محل کار تقریباً قدغن است و هیچ تماس تلفنی غیر کاری در ساعات کار نباید گرفته شود. در مستند معروف BBC با نام «از من یک آلمانی بساز»، یک زن جوان آلمانی به انگلیس سفر می‌کند و از اینکه کارمندان در محل کار به‌راحتی با یکدیگر درباره مسائل زندگی خصوصی‌شان صحبت می‌کنند، بهت‌زده می‌شود. این زن می‌گوید آن‌ها در آلمان حتی حق بررسی ایمیل شخصی‌شان را هم در محل کار ندارند.

البته ساعات خارج از کار برای آلمانی‌ها، کاملاً فارغ از مسائل کاری است. طبق بررسی‌های نویسنده «هافینگتون پست»، آلمانی‌ها ارزش زیادی برای تفکیک کار از زندگی شخصی قائلند و مدیران در زمان غیر کاری حتی از ارسال ایمیل کاری به کارمندانشان هم خودداری می‌کنند. روابط بین کارفرمایان و کارمندان کشور آلمان به شدت تحت نظارت قانون کار و استخدام است. قانون کار و استخدام این کشور هم به شدت حامی کارمندان است تا جایی که بهتر است آن را «قانون حمایت از کارمند» نامید! دموکراسی کاری در این کشور بسیار بالاست؛ به طور مثال هر شرکتی که بیش از پنج کارمند داشته باشد، می‌تواند شورای کار داشته باشد. این شورا نماینده کارمندان است و در صورت وضع قانون جدید یا استخدام نیروی جدید با رئیس مشورت، همکاری و مشاوره می‌کند. تمامی کارمندان، چه زن و چه مرد، مشمول یک دوره حداکثر سه ساله ترک کار به علت پدر یا مادر شدن به ازای هر فرزند هستند. در طول این مدت، کارفرما مجبور به پرداخت حقوق به کارمند نیست، بااین حال قادر به اخراج آن کارمند هم نیست.

تعاملات اجتماعی آلمانی‌ها چگونه است؟

خانواده‌های آلمانی بسیار کم‌جمعیت هستند و بیشتر زوج‌های آلمانی به داشتن یک فرزند اکتفا می‌کنند. همین مسأله باعث شده است که آلمان دارای نرخ رشد جمعیتی منفی باشد؛ یعنی تعداد فوت‌شده‌ها در هر سال از تعداد افرادی که متولد می‌شوند بیشتر است. با این حال، آلمان با داشتن جمعیتی بالای ۸۰ میلیون، پرجمعیت‌ترین کشور اروپا محسوب می‌شود. البته یکی از دلایل جمعیت بالای آلمان، مهاجرپذیر بودن این کشور است. در کنار پناهجویانی که به آلمان رفته‌اند، نیروی متخصص و تحصیلکرده زیادی هم از کشورهای دیگر به آلمان مهاجرت کرده‌اند.

هرچند آلمانی‌ها به نژادپرستی معروفند اما در طول سال‌ها زندگی با مهاجران، برخورد نژادپرستانه تا حد زیادی در رفتارشان تعدیل شده است. آلمانی‌ها تعصب خاصی روی زبانشان دارند اما بر خلاف فرانسوی‌ها از انگلیسی حرف زدن با خارجی‌ها امتناع نمی‌کنند و در صورت درخواست کمک، حتماً به زبان انگلیسی با آن‌ها حرف می‌زنند و هر طور شده به خارجی‌ها کمک می‌کنند. با این حال هنوز هم گروه‌های نئو نازی در آلمان وجود دارند که خارجی‌ها را با عنوان «سر سیاه» می‌شناسند و احساس بدی از وجود مهاجران در کشورشان دارند. گروه‌های نئو نازی لباس‌های مشکی می‌پوشند و به طور معمول در تمام فصول سال چکمه به پا دارند! این گروه‌ها بیشتر در شرق برلین هستند و بهتر است تحت هیچ شرایطی با آن‌ها روبه‌رو نشوید.

احتمالاً درباره رفتار سرد و خشک آلمانی‌ها چیزهایی شنیده‌اید؛ آلمانی‌ها بر خلاف ایرانی‌ها به سختی وارد ارتباطات صمیمی می‌شوند. آن‌ها همیشه فاصله خودشان را با افراد، حفظ می‌کنند و ارتباطات فیزیکی مثل در آغوش گرفتن و روبوسی در مراودات روزمره با دوستان و اطرافیانشان جایی ندارد. اگر می‌خواهید گفت‌وگوی شما با یک آلمانی به خوبی پیش برود، فاصله‌تان را با او حفظ کنید چراکه آلمانی‌ها بسیار فردگرا هستند ولی اگر گاردشان را بشکنند، دوستان خوبی به حساب می‌آیند. در کنار کم‌عاطفه بودن و سردی در رفتار، آلمانی‌ها بسیار مؤدب، وقت‌شناس، دقیق و مبادی قانون هستند.

نظم و قانونمندی در آلمان، حرف اول را می‌زند

تقریبا تمام کسانی که به آلمان سفر می‌کنند، توجهشان به نظم فوق‌العاده این کشور و قانونمند بودن مردمش جلب می‌شود. نظم در زندگی خصوصی، رفتار شهروندی و سیستم حمل و نقل آلمان به وضوح قابل درک است. رعایت حال عابر پیاده در خیابان‌های آلمان در همه حال در اولویت است. با این حال اگر عابری قصد عبور از خیابان را داشته باشد و هیچ خودرویی هم در حال گذر نباشد باز هم پشت چراغ، منتظر نوبت عبور خودش می‌ماند. این نظم و قانونمندی به حمل و نقل و آمد و شد منحصر نیست. در روزهای یکشنبه که روز تعطیلی عمومی در کشورهای اروپایی است، تمام فروشگاه‌های شهر بدون استثنا تعطیل است و هیچ‌کس این قانون را برای کسب سود بیشتر نمی‌شکند. در اتوبوس یا مترو به ندرت بلیت شما توسط متصدی بررسی می‌شود اما اگر مأمور مترو از کسی که سوار شده است، بلیت بخواهد و او نداشته باشد، تا 30 برابر قیمت بلیت جریمه خواهد شد.

آلمانی‌ها وسواس زیادی هم برای حاضر شدن در اجتماع دارند و به طور معمول، لباس‌های آراسته و تمیز به تن دارند و کفش‌هایشان همیشه برق می‌زند. در صف‌های سینما، خرید از سوپرمارکت یا سوار بر اتوبوس و مترو، همیشه فاصله قابل توجهی با فرد بعدی رعایت می‌شود و هرگز کسی این فاصله را پر نمی‌کند.

غول خودروسازی دنیا

چه ماشین‌باز حرفه‌ای باشید و چه نباشید، امکان ندارد «بنـز» و «بی ام دبلیو» را به عنوان بهترین خودروهای دنیا نشناسید. گرچه صنعت خودروسازی دنیا هر روز دستخوش تغییر و تحول می‌شود و روزی نیست که خودروی جدیدی با امکانات عجیب و غریب وارد بازار نشود، اما بنز آلمان، همچنان سلطان دنیای خودروهاست. در فهرست قدرتمندترین خودروهای سال ۲۰۱۷ که مجله معتبر اینترنتی «اوتو پورتال» ارائه کرده است، علاوه بر «مرسدس بنز»، نام «بی ام دبلیو»، «آئودی»، «پورشه» و «مِی باخ» که همگی برندهای خودروسازی آلمانی هستند هم به چشم می‌خورد. وجود قدرتمندترین کارخانه‌های خودروسازی در آلمان، باعث شده آلمانی‌ها بر خلاف همسایه دیرینشان یعنی فرانسوی‌ها، علاقه زیادی به خودرو داشته باشند. آلمانی‌ها در عشق به وسایل نقلیه بعد از آمریکایی‌ها در مقام دوم دنیا هستند. البته عشق و شیفتگی آن‌ها منحصر به خودروهای ساخت کشور خودشان است. جالب است بدانید در کشور آلمان، هر طبقه اجتماعی و هر صنفی با مدل خودرویش شناخته می‌شود. به عنوان مثال مرسدس بنز مخصوص پزشک‌ها، سیاستمداران و مدیران صنایع و مربیان مطرح ورزشی است. پورشه مخصوص سلبریتی‌ها، چهره‌های معروف فرهنگی هنری و بازیکنان فوتبال است، در حالی که بی ام دبلیو و آئودی مخصوص مدیران متوسط، مهندسان و آرایشگران است و روستائیان فورد اپل و فولکس واگن می‌رانند. سوار شدن به خودروهای ژاپنی در آلمان، عملی غیرمیهن‌پرستانه به حساب می‌آید و افرادی که خودروهای ژاپنی سوار می‌شوند، از نظر مردم به کشورشان خیانت کرده‌اند. شاید خودروی شخصی شما خیلی وقت‌ها کثیف باشد و با همان خودرو در سطح شهر تردد کنید اما در آلمان، خودروی شخصی شما از لباس و محل زندگی‌تان بیشتر اهمیت دارد و کثیف بودن خودرو، تا حد زیادی به شخصیتتان ضربه می‌زند. هر آلمانی به طور میانگین، هر شش سال یک بار خودروی شخصی اش را عوض می‌کند.

غذاهای آلمانی را می‌شناسید؟

فرانسوی‌ها معروفند به این که لذیذترین غذاها و متبحرترین سرآشپزهای دنیا را دارند. پیتزا و پاستای ایتالیایی، کباب‌ها و خوراک لوبیای برزیل شهرت جهانی دارد ولی تابه‌حال چیزی درباره غذاهای آلمانی شنیده‌اید؟ اگر جوابتان منفی است، چندان نگران میزان اطلاعات عمومی‌تان نباشید! در فهرست غذاهای معروف و محبوب آلمانی تقریبا هیچ غذای عجیب و منحصر به فردی دیده نمی‌شود. هر چند تنوع غذایی آلمانی‌ها زیاد است اما بیشتر شامل انواع سوسیس و کالباس، گوشت، کوفته، سیب زمینی، کلم و نان سیاه است. علاقه آلمانی‌ها به انتخاب اسم های عجیب و غریب برای غذاها و دسرهایشان هم در نوع خودش جالب است. «سگ سرد»، «خرگوش تقلبی»، «نیش زنبور»، «زمین و آسمان»، «شوالیه فقیر» و «نصف خروس» ترجمه نام بعضی از دسرها و غذاهای آلمانی است! با این همه، بعد از فرانسه، آلمان دارای بیشترین رستوران سه ستاره است و شیک‌ترین و گران‌قیمت‌ترین رستوران‌های اروپا را دارد.

استعداد شگفت‌انگیز در فوتبال!

هر چند آلمان در ورزش‌های قهرمانی موفق است، ولی در ورزش‌های همگانی نیز جایگاهی برجسته در دنیا دارد. آلمانی‌ها به ورزش بسیار اهمیت می‌دهند و کمتر کسی را در آلمان می‌بینید که هیچ رشته ورزشی را دنبال نکند و نکرده باشد. با اینکه آلمان از نظر کسب تعداد مدال المپیک در رده بالایی قرار دارد و در رشته‌های ورزشی مختلف قهرمانان زیادی داشته است، اما فوتبال آن جایگاه متمایزی در بین مردم جهان دارد. جذاب‌ترین اتفاق در ورزش آلمان، بوندس لیگاست که البته بالاترین رده‌ در فوتبال آلمان هم محسوب می‌شود. این لیگ از قوی‌ترین لیگ‌های فوتبال جهان است. تیم‌های «بایرن مونیخ» و «بروسیا دورتموند» دو تیم مشهور این کشور در سطح جهانی هستند. تیم ملی فوتبال آلمان هم یکی از موفق‌ترین تیم‌های ملی فوتبال در دنیاست. این تیم چهار بار قهرمان جام جهانی فوتبال و سه بار قهرمان جام ملت‌های اروپا شده است. آن‌ها همچنین دارای سه عنوان نایب ‌قهرمانی در جام ملت‌های اروپا، چهار نایب قهرمانی در جام جهانی و چهار مقام سومی در جام جهانی هستند.

آن روی سکه آلمانی‌ها!

آلمانی‌ها از دیرباز به نژادپرستی و نژاد برتر دانستن خود معروف بوده‌اند. تأکید بر اصلاح و خلوص نژاد ملت آلمان از اهداف کلی حزب نازی به سرکردگیِ هیتلر به شمار می‌رفت. برای همین هم اعتقاد به داشتن نژاد برتر در میان آلمانی‌ها به صورت بنیادین شکل گرفت. هر چند با وجود رشد آلمان مدرن، فرهنگ جدیدی بر این کشور حاکم و ریشه نژادپرستی تا حد زیادی خشکانده شد اما هنوز هم گروه‌های افراطی نژادپرستی در این کشور، سفت و سخت بر اعتقادات خودشان پافشاری می‌کنند و از ورود پناهجویان سوری و مهاجران به کشورشان بیزارند. شاید ریشه روابط اجتماعی سرد و جدی آلمانی‌ها را هم بتوان در همین مسأله جست‌وجو کرد. هرچند اروپایی‌ها در مقابل شرقی‌ها، روابط و روحیه بسیار سردی دارند و خیلی به ندرت خودشان را درگیر یک رابطه صمیمی می‌کنند اما آلمانی‌ها به صورت بارزتری دارای این ویژگی هستند. حتی در یک رابطه طولانی‌مدت دوستانه هم شما هرگز نباید توقع صمیمیت عمیق از یک آلمانی داشته باشید.