웃 عشــــــــق رویایـــــــــی 웃

از دوستای عزیزم که بهم سر میزدند ممنونم

نمیدونم دوباره میتونم برگردم یا نه ولی هیچوقت هیچکدومتونو فراموش نمیکنم

اشکهایم از ثانیه ها جلو میزنند

تو را حس میکنم هر دم

من از شوق تماشایت نگاه از تو نمیگیرم

تو زیباتر نگاهم میکنی اینبار

ولی

افسوس

این رویاست

تمام آنچه حس کردم ،

تمام آنچه میدیدم

تو با من مهربان بودی

و این رویا چه زیبا بود

ولی

افسوس

که رویا بود

زیبا ترین تصویری که در زندگانیم دیدم...

نگاه عاشقانه و معصومانه تو بود...

زیباترین سخنی که شنیدم...

سکوت دوست داشتنی تو بود...

زیباترین احساساتم...

گفتن دوست داشتن تو بود...

زیباترین انتظار زندگیم...

حسرت دیدار تو بود...

لحظه با تو بودن بود...

زیباترین هدیه عمرم...

محبت تو بود...

زیباترین تنهاییم...

گریه برای تو بود...

زیباترین اعترافم...

عشـــــــــــــــــــــــق تو بود

( دوستت دارم )

تو دوسش داری و دستاشو میگیری

میتونی تکیه گاهش باشی هر لحظه

با رویاهات داری دنیاشو میگیری

چقدر خوشبخته و اینو نمیدونه

که با تو زندگی کردن چقدر خوبه

تو اونجا شادی،آرومی،پر از عشقی

من اینجا تو دلم تردید و آشوبه

همه دنیای من مال تو بودن بود

حالا دیگه تو رو داشتن یه رویائه

باید باور کنم سهم من این بوده

دلم بی تو چقدر خاموش و تنهائه

تو اونقدر خوبی که هرکی تو رو داره

کنار تو براش دنیا بهشت میشه

همیشه توی این عشقای نافرجام

مقصر دست سرد سرنوشت میشه

تو رو هرگز نداشتم اما میدونم

اونی که پیشته خوشبخت ترین میشه

براش با درد و غصه موندم کم کم

با لبخند تو دیگه سخت ترین میشه

چقدر خوشبخته اونی که تو رو داره

چقدر تلخه من اینجا بی تو اواره ام

تو خوشبخت باشی و من اینجا بدون تو

میشینم تا ابد روزامو میشمارم

کاش هرگز نمیدیدمت تا امروز غم ندیدنت رو بخورم

کاش لبخندهایت انقدر زیبا نبودند که اکنون آرزوی دیدن تنها یک لحظه از لبخندهای عاشقانه ات را داشتم

کاش چشمان معصومت به چشمانم خیره نمیشد تا چشمان من به یاد آن لحظه بهانه نگیرند و اشک نریزند

ای کاش...

اگه تو مال من بودی ماه از چشات طلوع میکرد

پرستو از رو دست تو نغمه هاشو شروع میکرد

اگه تو مال من بودی کلاغ به خونش میرسید

مجنون به داد اون دل زرد و دیوونش میرسید

اگه تو مال من بودی همه خبردار میشدن

ترانه های عاشقی روسرم آوار میشدن

اگه تو مال من بودی قدم رو پاییز میزدیم

پاییز میفهمید که ماها زبونشو خوب بلدیم

اگه تو مال من بودی انقد غریب نمیشدم

من چی میخواستم از خدا دیگه اگه پیشت بودم

اگه تو مال من بودی دور خوشی نرده نبود

دل من اون آواره یی که شبا میگرده نبود

اگه تو مال من بودی چشام به چشمات شک نداشت

تنگ بلور آرزوم مثل حالا ترک نداشت

اگه تو مال من بودی جهنمم بهشت میشد

قصه ی عشق ما دوتا عبرت سرنوشت میشد

اگه تو مال من بودی میبردمت یه جای دور

یه جا که تو دیده نشی نباشه حتی کمی نور

اگه تو مال من بودی برگا تو پاییز نمیریخت

شمعی که پروانه داره اشک غم انگیز نمیریخت

اگه تو مال من بودی قفس دیگه اسیر نداشت

آدما دارا میشدن دنیا دیگه فقیر نداشت

اگه تو مال من بودی خیال نمیکنم باشی

پس میرم و میکشمت پیش خودم تو نقاشی

نمی خواهم کسی از مردن من با خبر گردد

نمی خواهم پدر برهم نهد چشمان بازم را

نمی خواهم که مادر سختی جان کندنم بیند

ولی ای دوست

اگر روزی رفیقی مهربان آمد

زتو پرسید فلانی کو...؟؟!

بگو در سنگر ناکامی و حسرت بسی جان داد

ولی تا لحظه آخر چنین می گفت:

امید من .....بود

شرمنده ام

        شرمنده ي قلبـــــــــــم

                                 شرمنده ي او

                                               شرمنده ي تمام عالم

                                                                شرمنده ي عـــشــق