حریف واژه ها میشوم!
گاهی،
هوس میکنم،
تمام کاغذهای سفید روی میز را،
ازنام تو پر کنم...
تنگاتنگ هم،
بی هیچ فاصله ای!!
از بس،
که خالی ام از تو...
از بس،
که تورا کم دارم...
آخر مگر کاغذهم،
زندگی میشود؟
آزمونـِ دُشٌواریستــ
کهــ بَرگـــ زار میشود
میانــِ خوابـــ هایـ مَن...
چِقدر دِلهُره دارَمــ از
نُـ مره مَنفی های چِشٌمانَتـــْ!
اینجا که گم میشوی
به جای اینکه دنبالت بگردند فراموشت میکنند!
دوست و دست بسیار است ولی "دستِ دوست" اندک است!
میگم خداحافظ:
که تو چشم تر کنی و بگی
کجا؟مگه دست خودته این اومدن و رفتن؟
که سفت بغلم کنی و بگی
هیچ رفتنی تو کار نیست
همین جا"به دلت اشاره کنی"جاته تا همیشه
آخر سرش محکم بگی:شیرفهم شد؟
و من دل ضعفه بگیرم از این همه عاشقونه های محکمت...
بعضی برای مدتی می مانند،
روی قلب ما ردپا باقی میگذارند.
و ما دیگر هیچ گاه همان که بودیم ،نیستیم!
تَلٌخِ تَلٌخ...
شیــ-ــرینَمٌ باشـْ.....!
ایــ-ــنْجاٌ
زَمیــ-ــــنیْ اَسْتٌ
کِهـــٌ بَرایِ شِکَسْتَنَتــ-ـــ
هَمهِ
سَنٌگْ شِکَنـــ-ــْ خواهَنْدٌ شُدْ....
بیـٌ تُو اَماٌَ
مَگَرْ میــ-ـــ شَوَدْ پَرٌواٌنِگیــ-ــ کَرْدٌ....؟!!!
دیگر نمی گویم گشتم نبود
نگرد نیست
بگذار صادقانه بگویم
گشتم اتفاقا بود
فقط مال من نبود
انگار بگذار دیگری بگردد
شاید مال او باشد.
دیگر نمی گویم گشتم نبود
نگرد نیست
بگذار صادقانه بگویم
گشتم اتفاقا بود
فقط مال من نبود
انگار بگذار دیگری بگردد
شاید مال او باشد.
دلتنگیهایم از دوری توست
تو که در آن غروب جدایی تنها ، مسافر جاده ها شدی
و کوله بارت را پر از یاس های سپید کردی
تا بهای هنگفت عشق را بپردازی
و عاشقانه بازگردی
من چشمانم را به امتداد جاده دوخته ام
می دانم که روزی خواهی آمد
آن روز که عشق نایاب ترین عنصر زندگی انسانهاست
من به این مهر سکوت ؛ من به این تاریکی ؛ من به ما ؛ من به فرسودگی ذهن خودم
معترضم که چرا ...........
شوق آغاز مرا
و منی چون من را ز خودم دزدیدند
به کجا بر گردم ؟
حق برگشتن را زتنم دزدیدند
گل یا پوچ؟
.
.
.
.
.
.
در دلم میگویم فقط دستانت...
که دوستش داریم هیچ جایگزینی نیست...
انگار نمی دانست دوره ضرب المثل ها به سررسیده!
مثل آنکه تنهایی
-چقدر هم تنها!-
خیال میکنم دچار آن رگ پنهان رنگها هستی.
دچار یعنی،عاشق!
و فکر کن چه تنهاست،
اگر ماهی کوچک،
دچار آبی دریای بیکران باشد.
چه فکر نازک غمناکی!
دچــــــــــــــــــار باید بـــــــــــــــود!
-سهراب سپهری-
بیهوده میگردم به دنبالت ،
وقتی نیستی ، بیهوده نشسته ام چشم به راهت
شاید وقت این است که حسرت گذشته های شیرین با تو بودن را بخورم
تنها بمانم و کوله باری از غم را بر دوش بکشم
دیروز گذشت و پیش خود گفتم فردا در راه است ، فردا آمد و دیدم هنوز دلم چشم به راه است ، مدتی گذشت و هنوز هم در حسرت دیروزم ، چه فایده دارد وقتی روز به روز از غم عشقت میسوزم ؟
پیش خود میگویم شاید فردا بیایی ، شاید هنوز هم مرا بخواهی !
تقصیر دلم بود نه چشمانم ، این قصه که تمام شد، باز هم اگر بخواهی میمانم
نشستم به انتظار غروب تا یک دل سیر گریه کنم ، شاید کمی آرام شوم ، غروب آمد و بغض سد راه اشکهایم ، شب شد و هنوز نشکسته شیشه غمهایم ،
این حال و روز من است ، نیستی که ببینی این روزهای بی تو بودن است
تمام هستی ام تویی ، از لحظه ای که نیستی ، انگار که من نیز نیستم ، انگار مدتی را با عشق زندگی کردم و بعد از تو ،مال این دنیا نیستم !
از آغاز نیز اهل دیار تنهایی بوده ام ، تو رهگذری بوی و من با تو مدتی آشنا بوده ام
از کجا میدانستم اهل دل نیستی ، عشق را نمیشناسی و با من یکی نیستی ، از کجا میدانستم که تنها میشوم ، من بیچاره باز هم بازیچه دست غمها میشوم !
بیهوده میگردم به دنبالت ، با وجود تمام بی محبتی هایت ، باز هم میخواهمت . . .
بگذار فردا برسد می شنوی دیروز غروب عاشقی خود را کشت
می روم
اما رد پایم را برایت به جای خواهم گذاشت
مبادا مرا فراموش کنی
سالهاست که به انتظارت نشسته ام
شاید که آمدنت پایانی تلخ برای دیگران
اما هر چه باشد آورنده آرامشی ابدی برایم است
جاده هنوز خیس است
و
من همچنان می روم
به خیال رد پای اشکهایت
ولی تردید مرا زجر می دهد
نمی دانم این خیسی اشکهای توست
یا
خیسی شرم این جاده از شکست دوباره من؟؟؟
تو دُنیا دُوتا دِلٌ کِنارِ همٌ جا نِمیشنْ
نگاهم کرد...پنداشتم دوستم دارد
نگاهم کرد...و در نگاهش صد شور عشق خواندم!
نگاهم کرد...دل بر او بستم
نگاهم کرد...اما نه!
بعدها فهمیدم او فقط نگاهم کرد!!!
از زندگی آموختم که با هر نگاهی دل نبندم!
که همه ی نگاه ها پیام آور عشق نیستند...
همه ی نگاه ها معنی دوست داشتن نمی دهند...و....
همه ی نگاه ها بی ریا نیستند!
دلی خواهم ک از او درد خیزد
