سنگ سرد

ای شب سکوت کن تا همه بدانند که درد تنهاییت چیست؟
سکوت به من چنان آرامشی می دهد که گاه از خود بی خود می شوم و در پهنای آسمان لاجوردیت به دنبال رویایی می گردم تا شاید بتواند این سکوت پر رمز و راز را به دنیایی پر از احساس تبدیل کند …
نگهبان آسمانی ” Celestial Guardian ” عنوان آلبومی است زیبا و آرامش بخش و متفاوت که بطور حتم با قطعات هر چند اندک آن، بسیار زندگی خواهید کرد.
فیلیپ چپمن آهنگساز برجسته ی امریکایی این آلبوم را با اوج ظرافت و احساس برای دوست داران موسیقی سراسر جهان به یادگار گذاشته است.
پدر بزرگش پیانو می نواخت و مادر بزرگش ویولن سل می زد. اما فیلیپ در کودکی استعداد و علاقه ای به موسیقی نشان نمی داد تا اینکه در گذشت مادرش باعث نزدیک شدن او به موسیقی شد.
آثار او همواره در سبک عصر جدید و مدیتیشن با بهره گیری از کیبورد و سینتی سایزر و دیگر سازهای ارکسترال مخاطبان خود را با موسیقی و آرامش پیوند داده است. متاسفانه چپمن در شب کریسمس سال 2009 میلادی بعد از یک دوره ی طولانی بیماری چشم از جهان فرو بست.
نگهبان آسمانی تنها یکی از آثار برجای مانده از این هنرمند فقید است.

قطعه: Be Still

قطعه: Celestial Guardian

قطعه: For the Love of an Angel

شب روشنی در راه است
چراغ ها را خاموش کنید
ستاره خواهد درخشید

کوچک که بودم از تاریکی و شب می ترسیدم.
هیولای ترسناک کودکی در خیالم تمام آرزوهای روزم را از من می گرفت.
اما اکنون که بزرگ شده ام فرشته زیبای شب را پیدا کرده ام.
عاشق شب و تاریکی و در انتظار فرشته کوچک تنهایی ام هستم.
هوا تاریک می شود. دوباره خیال ش به سرم می زند.
خیال هایم را می بافم و می بافم تا خوابم ببرد.
نگرانم از طلوع آفتاب
هر شعاع آفتابی که سرک کشیده از پشت ساختمان های سنگی می تابد
التهابی در وجود من است
 و رج به رج همه بافته هایم را باز می کند.
از هم می شکافد و من دوباره در انتظار شبم تا خیالبافی کنم.

گفتی که انسانت آرزوست
گفتم نگرد که نیابی
گفتی که از دیو و دد ملولی
گویم غنیمت همان دیو و ددان

چه جمعی باشد آن جمعی که در او

√ بوسه های بی‎هوا
√ خنده‎های الکی
√ گریه‎های شوق
√ هیچ نگاهی در انتظار
√ هیچ دلی که مانده بر او حسرت
√ هیچ انگشتی که فرو در انگشتی نرفته باشد

درد هندلی
کشیده‏‎ام
که مپرس

و گلی که بر
شاخۀ امید تو رویید
را قطع نکن
و پرنده‎ای که به
امید آشیانۀ مهر تو
و به هوای سایۀ سرد تو
آشیانه ساخت را
پرواز مده

نیامدی که من باشم و
یخ و سوز
اما من بودم و
آتش و گرما
نیامدی که من باشم و
فرد و تنهایی
اما من بودم و
زوج و شیدایی
نیامدی که من باشم و
یک دیوار
اما من بودم و
نقش تو بر دیوار

دلم سیاه و بی‎رحم نبود که نتوانستم برگردم و رد پاهایم را که برجامانده بر برف را تماشا کنم

دانلود کنید

دانلود کنید

حرف من این است:

متولی نظارت بر کتاب نمی‌تواند خود نیز جایزه‌دهنده هم باشد.

روند انتخاب و ساختار این نوع جوایز از اساس غلط است.

آدمی کسی را بی‌خبر وسط ضیافت «هُل» نمی‌دهد.

شاعر حق دارد سؤال کند. مگر «سربازبگیری» عهد پهلوی اول است که به آدم «ایست» داده شود؟

انتخاب در کار ادبیات انتخاب «دختر شایسته» یا «پسر پهلوان» نیست.

من با پای خودم به این مهمانی نرفته‌ام که حالا از خوردن شام «انصراف» بدهم. روحم خبر ندارد چرا میان این همه شاعر لایق، حالا کتاب من؟!

مرا مجبور نمی‌کردید دوباره «انزوای» خود را در این جهان مطرح کنم.

اجازه بدهید ما شعر خود را بگوییم، شما مردم محترم نیز جایزه خود را بدهید.

بدانند من تمایلی به این تشویق‌ها ندارم.

مگر ما «ابزار» هستیم که مسؤولین قبلی ما را در انتهای انبار - به عمد - جا بگذارند، و مسؤولین امروزی بیایند و ما را پشت ویترین تبلیغ کنند.

کسی حق ندارد به روی هیچ انسانی «روی...تُرش» کند، که حالا وقتِ «روی...خوش» باشد.

این خوف و رَجاء خاکی نوعی «رعیت‌پروری» است. ما خود عین کرامت هستیم، «سبد کالا» یعنی چه؟!

«فرهنگ» چهره آشکارِ «رؤیاهای یک ملت» است.

اگر دولتی به خود اجازه دهد که تا اعماق رؤیاهای مردم دخالت کند، واویلاست!

به «قیم فرهنگی» نیازی نیست.

پول این جشن‌ها را بدهید دارو برای فقرایی که سرطان دارند. بدهید نیازمندانی که نه در بیمارستان‌ها، بلکه مقابل بیمارستان‌ها می‌میرند. من شاعرم، آرمان انسانی به من اجازه نمی‌دهد کنار همسایه گرسنه بی‌تفاوت بمانم. این جوایز متعلق به جوامعی است که از پُرخوری خواب‌شان نمی‌رود.

بحثِ من «نقدی درون خانوادگی» است.

نام سیدعلی صالحی با مجموعه شعر «عاشقه‌های بعد از گرگ» به عنوان یکی از 12 شاعر راه‌یافته به مرحله نهایی جایزه کتاب سال در بخش شعر اعلام شده که البته امسال این بخش هیچ برگزیده‌ای ندارد.

دانلود کنید

ای کاش پرنده بودم ...

امروز با خشونت تمام لطافت سفید آسمان که به آغوش زمین خوابیده بود را لگدمال کردم ...

از سرمای خودم لرزیدم ...

از معدود مصاحبه های استاد شجریان با صداوسیما

دانلود کنید

فراموش کردم که در یک روز سفید زیبای برفی، گرمای من وجود آدم برفی را در آغوشم آب می کند

مرور هرباره جمله «همیشه من خوب بودم ولی دیگران چرا نمی فهمند» نشان می دهد خوب یه جای کار می لنگد ... اینجاست که باید بگردم دنبال یک پای لنگ برای این رابطه ... و همیشه دوست دارم که این پای لنگ از من نباشد ... ولی هست ... خوب این من بودم که به سمت او حمله کردم و زخمی اش کردم ... با همه خوبی هایی که از آدمهای این روزها بعیده ... من بودم که او را ترساندم و با همه خوبی هایم به سمتش هجوم بردم ...

چرا فراموش کردم تجربه دردناک اینکه «در اول یک رابطه تازه پا گرفته با همه خوبیهایم به سویش هجوم نبرم»

یادم میره که خوبیهامو باید قسمت کنم

مثلاً «همین آدم برفی را از دور باید دوست داشته باشم»

دانلود کنید

منبع: والا موزیک