بگذار تا مقابل  ِ روی تو بگذریم                                             دزدیده در شمایل  ِ خوب  ِ تو بنگریم 

شوق است در جدایی و جور است در نظر                             هم جور به که طاقت  ِ شوقت  نیاوریم

روی  ار به روی ما نکنی ، حُکم از آن  ِ توست                         بازآ که روی در قدمانت بگستریم

ما را سری است با تو که گر خلق  ِ روزگار                              دشمن شوند و سر برود ، هم  بر آن سریم

گفتی : ز خاک  بیشترند اهل  ِ عشق  ِ من                             از خاک بیشتر نه  ! که از خاک کمتریم  !

ما با تو ایم و با تو نه ایم ، اینت بالعجب !                                 در حلقه ایم با تو و چون حلقه بر دریم

نه بوی مهر می شنویم از تو ،  ای عجب !                               نه روی آنکه  مهر  ِ دگر کس بپروریم

از دشمنان برند شکایت به دوستان                                       چون دوست دشمن است ، شکایت کجا بریم ؟!

ما خود نمی رویم دوان از قفای کس                                      آن می برد که ما به کمند  ِ وی اندریم 

سعدی تو کیستی ؟! که در این حلقه ی کمند                           چندان فتاده اند که ما صید  ِ لاغریم 

+ دل نوشت: کنج گلویم قبرستانیست پر از احساس هایی که زنده به گور شده اند به نام بغض…