وبلاگ ستاره

دکلمه میلاد پیامبر (ص)

ضمن عرض تبریک به مناسبت فرا رسیدن میلاد پیامبر (ص)، در این مقاله از مجله دلگرم مجموعه ای از دکلمه میلاد پیامبر (ص) را آورده ایم. با ما همراه باشید.

دکلمه ولادت پیامبر (ص)

از این مولود فرُّخ پی هزارو چارصد سال است
زمین دور خودش می‌گردد و بسیار خوشحال است

فقط این جمله در تایید میلاد نبی کافی ست
که شیطان از نزولش تا همیشه ناخوش احوال است

زمین و آسمان مکه طوری نور بارانند
که دیدار دوتاشان هم تماشا هست هم فال است

پریشان کرده ایران رابه وقت آمدن این طفل
که خاموشی و خشکیدن دراین اجلال، اقبال است

محمد یا امین یا مصطفی یا احمد و محمود
من اَر گنگم جهان هم در بیان او کر و لال است

به پایش ریختند از نور‌ها آن قدر از بالا
که سینه ریز خورشید این وسط ناچیز مثقال است

نگهبان دارد اسمش از پس و از پیش حتی او
برایش حضرت از پیش است و صَلّوا هم به دنبال است

جهان را می‌زند برهم چنین اسمی که پایانش
به علم جَفْر، دست میم روی شانه‌ی دال است

به رخ در جاذبه لب دارد و در دافعه لَن را
که پایین لبش نقطه ست و بالای لبش خال است

اگرچه نیستم مثل قَرَن گرم اویس،
اما دلم از عشق تو مثل فلسطین است اشغال است

اگر امروز آغاز است بر دین خدا با تو
غدیر خم ولیکن روز اتمام است و اکمال است

تَرَک برداشت ایوان مدائن پیش تو یعنی
که ایوان نجف بر مشکلات شیعه حلّال است

هم اکنون مستم و این شعر تا روز جزا مست است
ملاک سنجش افراد، قطعا سنجش حال است

به پایان آمد این ابیات، اما خوب می‌دانم
هنوز این شعر در وصف محمد میوه‌ی کال است

دکلمه تولد پیامبر (ص)

بر دل عاشقان امروزم نقش بست چرا که مهر پروردگار را درنقش نام تو سرود…
و امروز از حمدی که صورتگه عشق است ح را برگزید تا در نام تو حک کند…
و خدای بار دیگر مستی عشق را به جهان اموخت که درنام تو م را سومین گزید و در پایان دودمان انسان را به معراج سپرد تا که دال بر پایان نامت نشست….
پس محمد را نقش بست تا بگوید تو مهر حمد مستی عشق جاودان الهی و ابروی دودمان انسان هستی….
حضورت یعنی روشنی چشم جهان… قدم ،قدم… دستم را بگیر…. میدانی که جز عشق تو هیچ ندارم.
روز ولادت پیامبر اکرم (ص) مبارک

دکلمه میلاد رسول اکرم (ص)

زمین گهواره کابوس‌های تلخ انسان بود
زمان چون کودکی در کوچه های خواب حیران بود

خدا در ازدحام ناخدایان جهالت گم
جهان در اضطراب و ترس در آغوش هذیان بود

صدا در کوچه‌های گیج می‌پیچید بی‌حاصل
سکوتی هرزه سرگردان صحرا و بیابان بود

نمی‌رویید در چشمی به جز تردید و وهم و شک
یقین تنها سرابی در شکارستان شیطان بود

شبی رؤیای دور آسمان در هیأت مردی
به رغم فتنه‌های پیش رو در خاک مهمان بود

جهان با نامش از رنگ و صدا سیراب شد آخر
«محمد» واپسین پیغمبر خورشید و باران بود

دکلمه درباره میلاد پیامبر (ص)

دل است دیگر…
گاهی هوس می‌ کند!!!

هوسِ شب‌ های مدینه النبی…
هوسِ نگاه‌ های اشک‌ آلود به گنبد خضرا…
هوسِ دردودل با رسولِ مهربانی…
هوسِ نشستن در حیاط چتری…
هوسِ خنکای سنگ‌ های مرمر آن مسجد حتی…
هوسِ ایستادن پشت درب‌ های بقیع و اشک ریختن و اشک ریختن و اشک ریختن…
هوسِ سعیِ بین مسجدالنبی و بقیع…
هوسِ…
دل است دیگر…
گاهی می‌ گیرد!!!
از بی‌ مهری‌ها به رسولِ مهر و عاطفه…
از جنایت و خشونت و نامهربانی به اسمِ پیامبرِ مهربانی‌ ها..
از تفرقه‌ی امت پیامبرِ حافظِ وحدت…
از بی‌اخلاقی‌ها نسبت به آن خلق عظیم…
دل است دیگر…
خیلی چیزها از خدا می‌ خواهد!!!
ولی همه‌ اش شاید خلاصه بشود در:
عشق محمد و آل محمد در دنیا و دستگیری‌ شان در آخرت

روز ولادت پیامبر گرامی اسلام مبارک

اگه دنبال دکلمه زیبا برای میلاد پیامبر (ص) هستی به ما سر بزن !

چرخه زندگی ستاره‌ها عمدتا به جرم اولیه‌ی آن‌ها وابسته است. ستاره‌ها بر اساس جرم به چند دسته تقسیم می‌شوند: ستاره‌های جرم متوسط مثل خورشید با نیم تا هشت برابر جرم خورشید، ستاره‌های کلان‌جرم که بیشتر از هشت برابر خورشید جرم دارند و در نهایت ستاره‌های کم‌جرم با جرم یک دهم تا نیم برابر خورشید.

هرچقدر جرم ستاره‌ای بیشتر باشد، طول عمر آن به‌طورکلی پائین‌تر است. اجرام کوچک‌تر از یک‌دهم جرم خورشید معمولا دارای کشش گرانشی لازم برای فرآیند همجوشی هسته‌ای نیستند؛ بنابراین برخی از آن‌ها به ستاره‌های ناکام یا کوتوله‌های قهوه‌ای تبدیل می‌شوند.

تولد یک ستاره‌ی جرم متوسط با ابری از گاز شروع می‌شود و طی ۱۰۰ هزار سال به پیش‌ستاره‌ای با دمای سطحی ۳۷۲۵ درجه‌ی سانتی‌گراد تبدیل می‌شود. پس از شروع همجوشی هیدروژن، جرمی به نام تی‌ثوری شکل می‌گیرد؛ ستاره‌ای متغیر که روشنایی‌اش در نوسان است. فروپاشی این ستاره به مدت ده میلیون سال ادامه می‌یابد تا جایی که انرژی تولید‌شده بر اثر همجوشی هسته‌ای از طریق انقباض گرانشی پایدار شود. پس‌ازاین مرحله ستاره به ستاره‌ای از نوع رشته اصلی تبدیل می‌شود که انرژی خود را از همجوشی هیدروژنی در هسته‌اش می‌گیرد.

چرخه حیات ستاره: در بالای این چرخه یک ابرنواختر رخ می‌دهد و ذراتی را منتشر می‌کند. بقایای ابرنواختر به ستاره‌های جدید تبدیل می‌شوند.

جرم زیاد ستاره باعث می‌شود با سرعت بیشتری سوخت هیدروژنی خود را مصرف کند و مدت زمان کمتری را در حالت رشته اصلی باقی بماند. پس‌ازآنکه کل هیدروژن موجود در هسته به هلیوم تبدیل شد، ستاره به‌سرعت تغییر می‌کند. طی این مدت، گرانش باعث فروپاشی ماده در هسته‌ی ستاره می‌شود و دمای ستاره را به‌سرعت بالا می‌برد. به‌این‌ترتیب لایه‌های بیرونی ستاره به‌شدت منبسط می‌شوند و ستاره به گوی عظیمی سرخ و سردتر موسوم به غول سرخ تبدیل می‌شود.

در فاز غول سرخ، هلیوم در هسته می‌سوزد و زمانی که منبع هلیوم به پایان برسد، هسته منقبض و داغ‌تر می‌شود، انبساط دوباره‌ی ستاره به رنگ آبی‌تر و درخشش بیشتر آن می‌انجامد و باعث می‌شود لایه‌های بیرونی آن دفع شوند. پس از ناپدید شدن پوسته‌های انبساطی، هسته‌ به شکل یک کوتوله‌ سفید باقی می‌ماند که بیشتر جرم آن را کربن و اکسیژن تشکیل می‌دهند و دمای داخلی آن تقریبا به ۱۰۰ هزار درجه‌ی سانتی‌گراد می‌رسد.