ترنم عشق

سلام به همگی دوستای گلم که البته بعد از ماه ها تعدادشون به 1 رسیده!

ولی خداییش همون یکی که بازم جناب آقای فلسفی گل گلابه می ارزه به صدتا نارفیق نتی....(بهتون برنخوره ها.)

خیلی وقته دلم میخواد سبک وبلاگمو عوض کنم و از چیزایی که دوس دارم بگم ولی نه وقت میکنم و نه میدونم که کی و از کجا شروع کنم و جه ها بگم؟....

و دقیقا همین الان وقتشه که دل تکونی کنم اونم درست وسط امتحانای دانشگاه عزیزم پیام نور که کتاباش فقط به درد آدم کشتن و عملیات انتحاری میخوره.!.!.!!!!

فعلا فقط محتاج دعاهای ازته دل و گاز انبریتونم که منو بعَد از 4ماه درس نخوندن ازته چاه مشروطی به در آره!

دوس دارم شما بگین که دوس دارین چه سبکی بشه و چه جور مطالبی تو وبلاگم زده و چه حرفایی گفته بشه!

منتظر نظرات همیشگی تون هستم!!!

سزد تا که کنم بر تو حکایت............حکایت از کلاسی بی شکایت

ورودم بر کلاس درس استاد..................به یادم مانده و بد یادم افتاد

که در خون و ژنه هر چه پسر هست................ژنی با نام دلقک بازی هم هست

چو بر سکشن شدی داخل چو بنده...............به سان خر زنی در زیر خنده

تو گر خواهی شوی شاگرد برتر..................چنین چیزی مگر هست توی کشور

کلاسی چون کلوپی پر هیاهو......................پسرها طالب آن خوش بر و رو

همه مشتاق کسب علم و هیکل................خودم خندم گرف جک گفتم ای ول

نباشد هیچکس دنبال مدرک...............خلاف سنگین ما دود است و  فندک

که ناموسا کلاسی بس عجیب است.........خفن بین معسلها دو سیب است

نوشت استاد بیچاره سه تخته................فرامیلی عجیب و گفت سخته

به یک شاگرد تنبل گفته شلغم..............یکی گفتا که تیکه ت توی حلقم

یکی را خستگی در خواب برده..............یکی آن زیرها تی تاپ خورده

یکی با گوشی استاتوس نوشته................چرا استاد ما اینقدره زشته؟

شود شرمم که خوانم هر کامنتی...............دگر شعری نگویم جز دو بیتی

رامین کجباف

دانشجوی مهندسی برق

پیام نور اهواز

دخترک شانزده ساله بود که برای اولین بارعاشق پسر شد.. پسر قدبلند بود، صدای بمی داشت و همیشه شاگرد اول کلاس بود. دختر خجالتی نبود اما نمی خواست احساسات خود را به پسر ابراز کند، از اینکه راز این عشق را در قلبش نگه می داشت و دورادور او را می دید احساس خوشبختی می کرد.

در آن روزها، حتی یک سلام به یکدیگر، دل دختر را گرم می کرد. او که ساختن ستاره های کاغذی را یاد گرفته بود هر روز روی کاغذ کوچکی یک جمله برای پسر می نوشت و کاغذ را به شکل ستاره ای زیبا تا می کرد و داخل یک بطری بزرگ می انداخت. دختر با دیدن پیکربرازنده پسر با خود می گفت...

ولی ای دل غافل ک اونا فرشته نبودنو یکی بودن مث خودمون با یه دنیا شیطنت و بچه بازی و آرزو و هرچی کشکه ک ما میسابیم،ک البته اوناهم میسابیدن!فقط اونا مث ما بی بخار نبودن و ب خوشون و زندگیشون جهت  دادن.یا این وری یا اون وری! فکراشونو کردن و دودوتا چارتا،کندن و رفتن!جایی رفتن ک اگه صد سالم مث ما زندگی میکردن نمیرسیدن!

بعد جای اینکه ب خودمون بیایم و باور کنیم ک ن ،ماهم میتونیم ،خیلیامون نشستیمو زانوی غم بغل گرفتیم و هی میزنیم تو سرمون ک نه هیچی نمیشیم،اونا اعجوبه بودن واس خودشون!آخه یکی نیس بگه بچه مومن جای این فکرا بشین چرتکتو بنداز دودوتا تو کن چارتا و یاعلی بگو و شروکن!یا این وری یا اون وری!ب هرحال ازیه جایی باید شروکرد!

یاعلی...

دوتا داستانک باحال از بچه رزمنده های جبهه(همون اعجوبه ها)گذاشتم بخونید و نظرتونو راجب پستم بگید.منتظرما!میخوام بینم چن نفرتون متحول شدین!

پاشو برادر پاشو وقت نمازشبه.اینو نادی می گفت و پای بچه هارو لگد می کرد، میرفت اون سنگرو برمی گشت.همه رو از خواب بیدارکرده بود.هرکسی چیزی می گفت،یکی فحش میداد،یکی می خندیدویکی....

نادی داشت با سرعت می رفت که اکبر کاراته پتو رو از زیر پاش کشیدرفت تو هوا و با کمر اومد زمین.اکبر کاراته پرید پتویی انداخت روش و گفت:هورا بچه ها هورا!

کوهی از رزمنده ریخت رونادی ،ده بزن!حاج آقا با یه فانوس وارد سنگر شد و گفت:چه خبره؟!

اکبرکاراته گفت:هیچی،نادی داره نماز شب می خونه.طاهری گفت:آره ما ریختیم روش.کسی نبینه ،ریا نشه!!

                                                                        برگرفته از:اکبرکاراته و جغله های جهادی(فلش کارت)

بعدازدوماه،دوری از مردم،اولین بارکه اومدم برای مرخصی به مردم که نگاه می کردم به قیافه ها که نگاه می کردمتو دلم گفتم:

من در منطقه ی عملیاتی درسخت ترین شرایط در حال دفاع از مرزهابودم،دفاع ازخاک و ناموس این کشور!اونوقت شمااینجا وظایف اولیه ی خودتونکه رعایت حجاب و پوشش اسلامی است را رعایت نمی کنیدو تو سروکله ی هم می زدید و به همدیگه میگفتیدکه هنوز برامون اثبات نشده که حجاب(مثلا به این شکل یا به اون شکل)وظیفه ی ماست!اگرقراربود اینطور باشه من هم پست نگهبانی خودم رو ترک می کردم و میگفتم برای من هم باید اول اثبات بشه که نگهبانی دادن بر من واجبه....

امروز به این قیمت،فردابه چه قیمت؟

ای خیره به دلتنگی محبوس دراین تنگ

این حسرت دریاست تماشا به چه قیمت؟

یک عمرجدایی به هوای نفسی وصل

گیرم که جوان گشت زلیخا، به چه قیمت؟

ازمضحکه ی دشمن تاسرزنش دوست

تاوان تو را می دهم اما به چه قیمت؟

مقصود اگر از دیدن دنیا فقط این بود

دیدیم،ولی دیدن دنیا به چه قیمت؟

                                                گزینه اشعار فاضل نظری