خونه بدوش

من هر روز و هر لحظه نگرانت می شوم که چه می کنی !؟

پنجره ی اتاقم را باز می کنم و فرياد می زنم

تنهاييت برای من

غصه هايت برای من

همه بغضها و اشکهايت برای من

بخند برايم بخند آنقدر بلند

تا من هم بشنوم صدای خنده هايت را…

صدای هميشه خوب بودنت را

دلم برايت تنگ شده

بیــــــا تا کمی با تـــو صـــــحبت کنـــم...

بیا تا دل کوچــــــــــکم را

خدایـــا فقــــط با تـــو قسمت کنم..!

خدایـــــا بیــا پشت آن پنــجــره..

که وا می شود رو به ســــــوی دلــــــــم!!

بیـــا پــــرده ها را کنـــاری بزن..

که نــــــورت بتــابد به روی دلـــــــم!!!

خدایـــا کمـــک کـــن :

که پـــروانه ی شعر من جــــان بگیرد..

کمی هم به فـــــکر دلـــــــم باش...

مبـــادا بمیـــرد...!!!

خــــدایــا دلــــــم را

که هر شب نــفس می کشـــد در هوایـــــت..

اگر چه شــــــکســــــته!!!

شبــــی می فرســــتم بــرایــت...!!!

یک روز یک پسر و دختر جوان دست در دست هم از خیابانی عبور میکردند
جلوی ویترین یک مغازه می ایستند
دختر:وای چه پالتوی زیبایی
پسر: عزیزم بیا بریم تو بپوش ببین دوست داری؟
وارد مغازه میشوند دختر پالتو را امتحان میکند و بعد از نیم ساعت میگه که خوشش اومده
پسر: ببخشید قیمت این پالتو چنده؟
فروشنده:360 هزار تومان
پسر: باشه میخرمش
دختر:آروم میگه ولی تو اینهمه پول رو از کجا میاری؟
پسر:پس اندازه 1ساله ام هست نگران نباش
چشمان دختر از شدت خوشحالی برق میزند
دختر:ولی تو خیلی برای جمع آوری این پول زحمت کشیدی                                 میخواستی گیتار مورد علاقه ات رو بخری
پسر جوان رو به دختر بر میگرده و میگه:
مهم نیست عزیزم مهم اینکه با این هدیه تو را خوشحال میکنم                                   برای خرید گیتار میتونم 1سال دیگه صبر کنم
بعد از خرید پالتو هردو روانه پارک شدن
پسر:عزیزم من رو دوست داری؟
دختر: آره
پسر: چقدر؟
دختر: خیلی
پسر: یعنی به غیر از من هیچکس رو دوست نداری و نداشتی؟
دختر: خوب معلومه نه
یک فالگیر به آنها نزدیک میشود رو به دختر میکند و میگویید بیا فالت رو بگیرم
دست دختر را میگیرد
فالگیر: بختت بلنده دختر زندگی خوبی داری و آینده ای درخشان عاشقی عاشق
چشمان پسر جوان از شدت خوشحالی برق میزند
فالگیر: عاشق یک پسر جوان یک پسر قدبلند با موهای مشکی و چشمان آبی
دختر ناگهان دست و پایش را گم میکند
پسروا میرود
دختر دستهایش را از دستهای فالگیر بیرون میکشد
چشمان پسر پر از اشک میشود
رو به دختر می ایستدو میگویید :
او را میشناسم همین حالا از او یک پالتو خریدیم
دختر سرش را پایین می اندازد
پسر: تو اون پالتو را نمیخواستی فقط میخواستی او را ببینی
ما هر روز از آن مغازه عبور میکردیم و همیشه تو از آنجا چیزی میخواستی چقدر ساده بودم نفهمیدم چرا با من اینکارو کردی چرا؟
دختر آروم از کنارش عبور کرد او حتی پالتو مورد علاقه اش را با خود نبرد

باران برای کسی تکراری نمی شود هر وقت ببارد

دوست داشتنی است و تو باران منی

سخت است  وقتی ازشدت بغض 

      گلودردبگیری

    وهمه بگویند

     لباس گرم بپوش!!!

جوانی گمنام عاشق دختر پادشاهی شد. رنج این عشق او را بیچاره کرده بود و راهی برای رسیدن به معشوق نمی یافت. مردی زیرک از ندیمان پادشاه که دلباختگی او را دید و جوانی ساده و خوش قلبش یافت، به او گفت پادشاه ، اهل معرفت است، اگر احساس کند که تو بنده ای از بندگان خدا هستی ، خودش به سراغ تو خواهد.

جوان به امید رسیدن به معشوق ، گوشه گیری پیشه کرد و به عبادت و نیایش مشغول شد، به طوری که اندک اندک مجذوب پرستش گردید و آثار اخلاص در او تجلی یافت .

روزی گذر پادشاه بر مکان او افتاد ، احوال وی را جویا شد و دانست که جوان، بنده ای با اخلاص از بندگان خداست . در همان جا از وی خواست که به خواستگاری دخترش بیاید و او را خواستگاری کند . جوان فرصتی برای فکر کردن طلبید و پادشاه به او مهلت داد .

همین که پادشاه از آن مکان دور شد ، جوان وسایل خود را جمع کرد و به مکانی نا معلوم رفت . ندیم پادشاه از رفتار جوان تعجب کرد و به جست و جوی جوان پرداخت تا علت این تصمیم را بداند . بعد از مدتها جستجو او را یافت . گفت: ))تو در شوق رسیدن به دختر پادشاه آن گونه بی قرار بودی ، چرا وقتی پادشاه به سراغ تو آمد و ازدواج با دخترش را از تو خواست ، از آن فرار کردی ؟ ))

جوان گفت: (( اگر آن بندگی دروغین که بخاطر رسیدن به معشوق بود ، پادشاهی را به در خانه ام آورد ، چرا قدم در بندگی راستین نگذارم تا پادشاه جهان را در خانهء خویش نبینم؟ ((

حرف هست

عشق هست

نه اينكه حرفي براي گفتن نباشد

درد هست

اما

چه بگويم وقتي

نه درآرزوهايت حرفي از رؤياي با من بودن است

نه در روزهايت تلاش بودن ِ با من

گمان مبر هميشه حوالي ِ خوابهاي تو بيدارم

گمان مبر هميشه عاشقانه مينويسم و ميخوانمت

عشق

به زخم كه برسد، سكوت ميشود

زخم كه عميق شود، بيداري ِ دل، درد دارد

من در اين بغض هاي هر لحظه ام

در اين دلتنگي هاي مدام

در اين آشفتگي هاي دقايقم

دارم

سكوت

ميشوم

با من از عشق چيزي بگو

پيش تر از آنكه زخم هايم عميق

شوند

اگر عشق نبود

به کدامین بهانه می گریستیم و می خندیدیم؟

کدام لحظه ی نایاب را اندیشه می کردیم؟

و چگونه عبور روزهای تلخ را تاب می آوردیم؟

آری بی گمان پیش از اینها مرده بودیم…

اگر عشق نبود

اگر کینه نبود

قلبها تمامی حجم خود را در اختیار عشق می گذاشتند

اگر خداوند

یک روز آرزوی انسان را برآورده می کرد

من بی گمان

دوباره دیدن تو را آرزو می کردم و تو نیز

هرگز ندیدن مرا

آن گاه نمی دانم

به راستی خداوند کدام یک را می پذیرفت

                                       دکتر شریعتی

گردونه ي شب آرام آرام پيش مي آيد و همه جا را در تاريكي و خاموشي مي برد.

شب را دوست دارم، شب را مي پرستم، شب كوت است و آرامش ، دنيا دنياي ديگيري است.

همراه نسيم شب به آسمان ها پرواز مي كنم.هيچ كس خلوتم را بر هم نمي زند، نه حرفي نه حديثي نه ترحمي و نه نگاهي.

در خاموشي عميق شب ،كه قلبم و خداوند است ، نغمه ي دلپذير و خوش آهنگي را مي شنوم كه از سرچشمه ي تقدير بر مي خيزد.آشفته و جسورانه از پشت پنجره به آسمان خيره مي شوم و در برابر ستارگان زانو بر زمين مي نهم تا به سرود مقدس روشنايي ،گوش فرا دهم كه اختران مي خوانند، و آرام پا بر ديدگان من مي گذارند. مي پرسم :

آيا آمده اي تا درون قلب من جا كني و فروغي در روح من بتاباني ؟

ناگهان شهابي آبي رنگ از مهتاب جدا مي شود و بر پيشاني خاموش من مي لغزد و سبك روح ، با چشماني پر از حسرت و آرزو به مهتاب خيره مي شوم. او مرا مي خواند و مي بيند و مي كويد :

حتما به تنهايي من گريه مي كني...

چقدر دلم غمگين و دردمند است ، به اختران درخشان مي گويم :

نازنينان مرا امشب نور باران كنيد.

اما افسوس خيلي زود از كنار افق ابر هاي شوم به راه مي افتند و اين شعاع دلپذير را مي پوشانند و دوباره همه چيز و همه جا به ظلمت تبديل مي شود.

و باز من و يك دنيا دلتنگي از فراق مهتاب خواهيم ماند...

گفتم:توشیرین منی. گفتی:تو فرهادی مگر؟ گفتم:خرابت میشوم.گفتی:توابادی مگر؟ گفتم:ندادی دل به من.گفتی:تو جان دادی مگر؟ گفتم :زکویت میروم.گفتی تو ازادی مگر؟ گفتم:فراموشم مکن. گفتی تو دریادی مگر؟

سلامتي کسي که وقتي بردم گفت :
اون رفيــــــــــــــــــــــ ــق منه .......
وقتي باختم گفت : من رفيــــــــــــــــــــــ ـــــقتم ......


*به سلامتي درياچه اورميه...
نه بخاطر اينكه مظلومه فقط به خاطر اينكه هيچ وقتي اجازه نداد كسي توش غرق بشه...


*به سلامتي‌ اون بچه‌اي که شيمي‌ درماني کرده همه ی موهاش ريخته،

به باباش ميگه بابا من الان شدم مثل رونالدو يا روبرتو کارلوس؟

باباش ميگه قربونت برم از همه اونا تو خوش تيپ تري ....

به سلامتي همه اونايي که خطشون اعتباريه ولي معرفتشون دايميه!

*به سلامتي اونايي که به پدر و مادرشون احترام ميذارن و ميدونن تو خونه اي که
بزرگترها کوچک شوند؛ کوچکترها هرگز بزرگ نميشوند .

*به سلامتي همه باباهايي که رمز تموم کارتهاي بانکيشون شماره شناسنامشونه...

*به سلامتي مادر که بخاطر ما هيكلش به هم خورد.


*به سلامتي کسي که ديد تو تاکسي بغليش پول نداره
به راننده گفت :پول خورد ندارم مال همه رو حساب کن....!


* به سلامتي بيل!
که هرچه ‌قدر بره تو خاک، بازم برّاق‌تر مي‌شه.


* به سلامتي سيم خاردار!
که پشت و رو نداره


* به سلامتي اوني که بي کسه، ولي ناکس نيس

* به سلامتي اوني که باخت تا رفيقش برنده باشه

* به سلامتي آسمون که با اون همه ستاره اش يه ذره ادعا نداره
در حالی که يه سرهنگ با سه تا ستاره اش دهن عالم و آدمو سرويس کرده

این اشتباه من بود که کارهای تورو با یه "ش" اضافه میخوندم:

تو  به قلبم "عق" میزدی ومن اونو عشق میدیدم.

توبرای دلم "ور" میزدی و من اونو شور زدن دلت میدیدم.

توراجب من "عر" میزدی من اونهارو شعر میدیدم. 

تو ارزش یه "آه" رو هم نداشتی اما من تورو شاه میدیدم.

به سلامتی‌ اون پسری که :

وقتی ‌ تو  خیابون    نگاهش به  یه  دختر  ناز  و  خوشگل   میفته

بازم سرشو    میندازه   پایین  و زیر لب میگه:

 اگه آخرشم باشی‌

انگشت کوچیکهٔ عشقم هم نیستی

روی جلد خاطــــراتم دست طوفــــــان نقش بست

اگر بار گران بودیم و رفتیم

اگر نامهربان بودیم و رفتیم

نگو بار گران بودیم و رفتیم

نگو نامهریان بودیم و رفتیم

آخه اینها دلیل محكمی نیست

بگو با دیگران بودیم و رفتیم