من بر گشتم به وبلاگم
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و هشتم آذر ۱۳۹۷ ساعت 14:30 توسط شبرنگ جنوب
|
عشق
همین حوالی آشیانه بساز
من از مهاجرت های
گاه به گاه تو
بر نمی آیم
ﺁﺩﻣﻬﺎ ﻫﻤﺪﻳﮕﺮ ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻰ ﻛﻨﻨﺪ …
ﺍﺯ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻫﺎﻯ ﺧﻴﻠﻰ ﺩﻭﺭ …
ﺍﺯ ﺗﻪِ ﻧﺴﺒﺖ ﻫﺎﻯ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ …
ﺍﻧﮕﺎﺭ ﺟﺎﻳﻲ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﻛﻪ ﺍﻳﻨﻬﺎ
ﺑﺎﻳﺪ ﻛﻨﺎﺭ ﻫﻢ ﺑﺎﺷﻨﺪ !!!
هیچ گاه
برای دیدارت
زمان تعیین نمیکنم…
شاید ساعت حسادت کند و خواب بماند…
+ نوشته شده در جمعه شانزدهم مرداد ۱۳۹۴ ساعت 7:0 توسط شبرنگ جنوب
|
عاشقم......
اهل همین کوچه ای بن بست کناری...
که تو از پنجره اش پای به قلب من دیوانه نهادی...
تو کجا ؟
کوچه کجا ؟
پنجره باز کجا ؟
من کجا ؟
عشق کجا ؟
طاقت آغاز کجا ؟
تو به لبخند و نگاهی
من دلداده به آهی
بنشستم
تو در قلب و
من خسته به چاهی....
گنه از کیست ؟
از آن پنجره باز ؟
از آن لحظه ای آغاز ؟
از آن چشم گنه کار ؟
از آن لحظه ای دیدار ؟
کاش می شد گنه پنجره و لحظه و چشمت.
همه بر دوش بگیرم
جای آن یک شب مهتاب
تو را تنگ در آغوش بگیرم.....
+ نوشته شده در جمعه سوم بهمن ۱۳۹۳ ساعت 8:18 توسط شبرنگ جنوب
|
صدای هق هق گریه هایم .....
از همان گلویی می آید که تو.....
از رگش به من نزدیک تری !!!!!!
دلت را به خدا بسپار
گاهی نه گریه آرامت می کند
و نه خنده نه فریاد آرامت میکند نه سکوت
آنجاست که رو به آسمان خدا می کنی و می گویی:
خدایا تنها تو را دارم :تنهایم نگذار..........
پرسیدم خدایا .....
چرا انسان اول عاشق میشه ؟
بعد تنها میشه ؟
گفت منم اول عاشق شدم !!!
بعد تنها شدم!!!
پرسیدم تو عاشق چه کسی شدی؟
گفت عاشق تو !!!
گفتم کی تنهات گذاشت؟
گفت خود تو !!!!
گفتم بزار بیام پیشت !!!
خدید و گفت .....
من پیشت توام!!!1
تو کجای؟ (؟) ؟
+ نوشته شده در جمعه سوم بهمن ۱۳۹۳ ساعت 7:49 توسط شبرنگ جنوب
|
از عذاب جاده خسته نرسیده و رسیده
آهی از سر رسیدن نکشیده و کشیده
غم سرگردونیامو با تو صادقانه گفتم
اسمی که اسم شبم بود با تو عاشقانه گفتم
من سرگردون ساده تو رو صادق میدونستم
این برام شکسته اما تو رو عاشق میدونستم
تو تموم طول جاده که افق برابرم بود
شوق تو راه توشه من اسم تو همسفرم بود
من دلشیشهای هرجا هر شکستن که شکستم
زیر کوهبار غصه هر نشستن که نشستم
عشق تو از خاطرم برد که نحیفم و پیاده
تو رو فریاد زدم و باز خون شدم تو رگ جاده
من سرگردون ساده تو رو صادق میدونستم
این برام شکسته اما تو رو عاشق میدونستم
نیزه نمباد شرجی وسط دشت تابستون
تازیانههای رگبار توی چله زمستون
نتونستن، نتونستن کینهی منو بگیرن
از من خستهی خسته شوق رفتنو بگیرن
حالا که رسیدم اینجا پر قصه برا گفتن
پرنیاز تو برای آه کشیدن و شنفتن
تو رو با خودم غریبه از غمم جدا میبینم
خودمو پر از ترانه، تو رو بیصدا میبینم
اون همیشه بامحبت برای من دیگه نیستی
نگو صادقی به عشقت آخه چشمات میگه نیستی
من سرگردون ساده تو رو صادق میدونستم
این برام شکسته اما تو رو عاشق میدونستم
+ نوشته شده در جمعه سوم بهمن ۱۳۹۳ ساعت 7:9 توسط شبرنگ جنوب
|
دوســتت دارم های من به مشابه دوستت دارم های کودکیست
که وقتی از او سوال می کنی، چقدر دوستم داری؟
او در پاسخ می گوید:
دو تا و یا ده تا و یا نهایتش به بزرگی محدوده دو دستانش...
دوست داشتنی در حــــد توان، به دور از دروغ و به وسعت آسمـــان
که وقتی از او سوال می کنی، چقدر دوستم داری؟
او در پاسخ می گوید:
دو تا و یا ده تا و یا نهایتش به بزرگی محدوده دو دستانش...
دوست داشتنی در حــــد توان، به دور از دروغ و به وسعت آسمـــان
+ نوشته شده در سه شنبه هفدهم تیر ۱۳۹۳ ساعت 12:16 توسط شبرنگ جنوب
|
بگذار ابر سرنوشت هرچه می خواهد ببارد !!!!!!!! 