دلنوشته
همیشه دوست داشتم یکی استعدادهای منو کشف کنه ! اخه شنیدم میگن توی اونور دنیا ادمها رو بر اساس استعدادهاشون در پست های اجتماعی شون قرار میدهند . بچه ها در مدارس در هر زمینه ای که دوست دارند تحصیل میکنند . اینجا رشته ای که انتخاب کردم چیزی بود بر اساس جبر . شما در بچه گی که باید بازی کنی و شاد باشی ولی در اینجا مجبوری اینده ای که اصلا باور نداری رو برای خودت ترسیم کنی . و در بزرگسالی هیچ انتخابی نداری ! شما به یک نوزاد نو پا نمی تونی بفهمونی شیر باید بخوری تا یک فوتبالیست خوب بشی یا یک بدنسازی قوی تبدیل بشی! باید بزاری هر وقت و هر موقع که دلش خواست شیر بخوره .. دوران کودکی هم همینطوره شما به یک بچه ده ساله تا پانزده ساله نمیتونه از مشکلات پدر شدن و کسب درآمد و خیلی چیزهای دیگه مطلعش کنی باید بزاریم کودک بصورت سالم و لذتبخش کودکی کنه و درس بخونه و به سنی که رسید مشکلات رو درک کرد اونوقت از مشکلات پدر شدن و ... مطلع بشه . این روزها همش فکر میکنم کاش میتونستم اون چیزی رو که دوست داشتم براش درس میخوندم نه اون چیزی که بصورت جبری میخواستند بهم بقبولانند !
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و نهم بهمن ۱۳۹۲ ساعت 11:54 توسط مجید
|
مجید هستم 