✘ღ✘ با پس گردنی میزنم تو صورتت ✘ღ✘

امروز تولدمه...

بالاخره ۱۶ سالم شد همون سنی ک همیشه ارزوشو داشتم ..

من ک واسه خودم تووبم تولد نمیگیرم ...

ولی از اونایی ک ب یادم بودن ممنونم

 اولین نفری ک بهم تبریک گف صبا دوست پارسالم بود ...

بعدش خواهرم بود

 بعدش یکی دیگ بود ...

بعدشم داداش مجازیم بود

 دیگ نمیدونم کیا تبریک گفتن ولی بیشترشون مجازی بود

دوستاااااااااااااای مجازی دوستتووووووون دارم ی عالمه

 مواظب قلباتون باشین

                                                بابای

من بهمنیم شماها چطور؟؟

                                              plz smil3 

                                             realy. realy

                                         perfect . perfect  

                                       they left . they left  

                                                big like 

                                              plz smile

                                         عاشق فامیل دورم یعنی .....

 سلام   

میدونین اگ قرار بود بچه ها ب جای رحم مادر   در جایی  از بدن پدر ها زندگی میکردن چ مبشد ؟؟

الان میگم خدمتتون ... 

1 . احتمالا در همان هفته ی اول حوصله یشان سر میرفت و سزارین میکردنند

2. کشوی میزشان را از طریق هل دادن با شکمشان میبستند

3. اگر ویار میکردند باعث ب وجود آمدن قحطی میشد

4. به خاطر بی توجهی تا لحظه زایمان هم سراغ دکتر نمیرفتند و احتمالا در اداره وضع حمل میکردن

5 .  اگر بچه در شکمشان لگد میزد انها هم  توی سرش میزدنند تا ادب شوند

همین دیگ !!!

همون بهتر ک اغین اتفاقا نیوفتاد .....

                                            روزتون خوش

ادامه ی مطلب مال توا ...

مامان بزرگمم رفت و ب خاطره ها پیوست .....

ی صلوات ی فاتحه لطفن ...

   این چندمین تولد توست؟

 وچندمین انبساط مجدد کائنات؟

این چندمین بارخلقت است؟

و چندمین انفجار سکوت؟

چندمین لبخند آفرینش؟

خورشید را چندمین بار است که میبینی؟

و پروانه ساعتها چندمین بار است که میچرخد؟

و ثانیه چندمین بار است که به احترام تو برمیخیزد؟

چندمین بار است که مجدداً نفس میکشی؟

چندمین دم!؟

چندمین آن!؟

آه که تو چقدر خوشبختی!

و جهان چه پرغوغاست

    که بینهایتمین تولد تو را جشن میگیرد ...

قیافه ی من موقع دیدن این تصویر ()                                   

                                          خخخخخخخخخخخخخخخخخخخ !!

حالم خوبه .. خیلی خیلی ...

اصلا شاد و شنگول ..

فردا ۵ مهر تولد آوریل منه .. آوریل خود خود خودم !

امیدوارم امسالم مثل هر سال عین گنجشک هی جیک جیک کنی ...

 پرنسس من خیلی خوب شد ک ب دنیا اومدی

خیلی خوب تر شد ک خواننده شدی

خیلی خوب تر تر شد ک آهنگ smile رو خوندی

خوشبحالت ک طرفداری مثل من داری .. ب حالت غبطه میخورم ...

ایشالا ۱۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰ ساله شی اما پیر نشی ...

تولدش مبارک  بزن دست قشنگرووووو       

***************************************

به سراغ من اگر می آیید ، نرم و آهسته بخوره تو سرتون ...!
همون بیاین خودش کلیه !!

***************************************

زنگ زدم به سهراب پرسيدم “قايقت جا دارد”

.

.

.

.
صدا آمد :از بي ادبان!
فهميدم اشتباهي شماره لقمان رو گرفتم، سريع قطع کردم…! :|

بچه ها مدرسه ها شروع شده و سر همه شلوغه کم تر سر میزنین !!

ولی فدا سرتون .. مشکلی نمیبینم !

ولی من بسی سرم خلوته .. هنوز تو تابستونم ... !!

معلمایی ک سرمون اومده رو دونه دونه اینجا میخوام توصیف کنم ... بعد ب ترتیب هرکی اومد بگم چ مدلیه !

بله .. شروع مینماییم ...

معلم فیزیک : اولین معلمی ک سرمون اومد بود ... اسمش ژیلا ازش خوشم میاد مدل خانوم گودرزی خودمونه ...

راحتم میشه کلاسشو پیچوند ( همون جلسه اولی ک اومد فهمیدما ) 

معلم عربی : اسمش لیدا سر کلاس گوشیش تو جیبشه .. ( عادت داره ! ) عصاب درست حسابی نداره گفته اگ بهت گفتم خفه شو بهم گفتی بروبابا پرتت میکنم بیرون ... !! جوابمو بدی باید بری بیرون .. گفتم خفه شو اصلا گفتی ببخشید برو بیرون ! بهشم سلام کنی تو دماغی میگه سلام ! حس خاصی بهش ندارم

معلم زیست : اومد سر کلاس انقدر ساکت بود ک ... من یادم نی ن قیافه شو ن صداشو ن مدلشو .. بچه خوبیه .. تصمیم دارم بشونمش جای خودم بچه ها رو جمع کنم جرئت حقیقت بازی کنیم !! یا کلاغ پر !

معلم دین و زندگی : اصلا ی وضعی ! مثل مگسی میمونه ک کرده باشیش تو لیوان درشو بسته باشی هی ویز ویز کنه ! هرچیم ک میگی میگه ک( ها) ؟؟؟

معلم اجتماعی : در دنیای کودکی خود گمه ! میاد سر کلاس حرف از عمو پورنگ وخاله شادونه و بره ناقلا میزنه !

درس اجتماعی چیه دیگ  ؟؟ جلسه دومش ۳ مهر بود اومد سرمون به به نشست گروه بندیمون کرد ! اسم گروها هم از رو کارتونا بود ... اسم ی گروه صد و یک سگ خالدار بود اسم یکی دیگ تام و جری !!قبلا روانشناس بوده بامزه اس ..

معلم ریاضی : اسکل ... !! ب همین صراحت ... !! روز اول اومده بود نشست اسمامونو پرسید بعد با اعتماد بنفس کامل ... بچه ها رو بلند کرد ازشون ضرب پرسید سطح کلاس دستش اومد ...!! همچین آدم .... !! ( دور از جوون شما ) 

معاون محترمه ی مدرسه : منو ک میبینه سرم داد میزنه ! میگه همون دختر لوسه .... انقدر لوس نباش ... من لوسم ؟؟ ن خدایی من لوسم ؟؟من لحن حرف زدنم خیلی عوض شده اسمشو گذاشتم عنق ! باور کنین .. از فرغون خودمون بد تره .... منو یاد ابراهیمی می اندازه .... مرده شور برده !!

مشاور : شنگول و شاد و خندون !! مثل آقای همساده توی کلاه قرفزی می اندازه آدمو ! ولی مهربونه .... خوبه ... حداقل عین ریخت فرزانه نی ... چندش ! بله خلاصه ... مشاورمون ریخت این موزه اس !!

ب جووووووووون عنق !

معلم زبان : آخ داغ دلم تازه شد ... سلیمون !! سلیمون جااااان کجایی ؟؟ بیااا بیا برات عین نون لواش مولکولارو برات ب انگیلیسی بگم  روز اول تیپش چمن بود .. لاغر قد بلند همه ی لباساش از شلوارش تا کیفو روسریش سبز بود ... عین بابایی ک با من لج بود !! عین اونه ... یکی دیگ حرف میزنه میگه فائزه ساکت ! یکی دیگ مدادش میوفته فائزه سرو صدا نکن یکی دیگ دیر میاد همش تقصیر فائزه اس ! دیوار از من کوتاه تر پیدا نکرده ولی من ی حرکت زشتی اولش اومدم ک حقمه .. وارد ک شد یکی گفت چمنه منم بلند زدم زیر خنده بعد هی این نگام میکرد من بیشتر میخندیدم !!! حداقل عین خزند جربزه نداشت منو بزنه اینش حوب بود

فعلا چشممون ب جمال همینا روشن شده ...

ب سوال زیرم ج بدین

من ک بیشتر ته نشستم ... شما چی ؟؟

                                   مرسی دیگ کاری ندارین ..

                              پس خدافظ !!

بدون نگاه کردن به پاسخها این آزمون را انجام دهید.

 خدایی جواب میده ...

۱. یک عدد از ۱ تا ۹ برگزینید.

۲. آنرا در عدد ۳ ضرب کنید.

۳. حاصل را بعلاوه ۳ کنید.

۴. دوباره حاصل را در ۳ ضرب کنید.

۵.یک عدد دو یا سه۳ رقمی بدست آورده اید

۶.رقمهای عدد بدست آمده را با هم جمع کنید : برای نمونه اگر 18 شد 8 را با یک جمع کنید

۷. حالا با توجه به عدد بدست آمده و در ادامه مطلب ببینید الگوی شما در زندگیتان کیست

پسره کامنت گذاشته : درکت میکنم !!

.

.

.

.

.

.

پیشرفت قابل توجهی داشتن پسرا !!!

کار از ابرو برداشتن هم گذشت

                                    برن ب افتخار همه ی اونایی ک

                                    متنفرن از ته دل ... از اول مهر 

                                                  این منم

                                       فائزه احمدی

                   ک در اوج خوشبختی رسیدم ب مدرسه ی سما

               ی جوری آزمون ورودی رو قبول شدیم و رفتیم مدرسه

                           قیافه ی قبل ورود ب مدرسه 

                     از سال اول چیز زیادی یادم نی ....

                            چرا ی چیزایی یادمه ...

                  یادمه یکی میگفت پامو بکنم تو دهنت ؟؟

                                     به به ...

                                    این ی نفر ..

                  فروزنده ... و صد البته جیرجیرک خودمه ...

                               اینم عکسش

                                ای جووووونم

                                   دیگ ....

                              بازم یادمه  

                                 دعوا ....

                                  با سیما ..

                 سر یکی از دعواهامون زدم تو سرش ...

                 هیچی دیگ تا ابد این شکلی میمونه

                        خداییش چقدر زدمش 

                    چقدر پوست همو کندیم ....

                            بسه دیگ ...

              خیلی دیگ ب مغزم فشار اومد .. .

                  میریم سراغ دوم راهنمایی

                       خیلی خوب بود ...

         از اولش ی گوشه ی حیاط داشتم گریه میکردم

           ن خو خدایی لحظات لذت بخشش چسبید ..

                    مثلا ساعتو میکشیدیم جلو

                         بعد معلم میومد

                                میموند تو آمپاس

                                  هه هه هه هه

                                        حقشونه ...

                       عکس پایین اتاق مشاورمون خانوم فداییه

                                    اینم خودشه

                 البته انقدر با ما سر و کله زد این ریختی شد ...

                              اومد مارو آدم کنه ..

                              خودش مثل ما شد .. !!

                       آخرشم فراری شد و از مدرسه رفت ....

                                     اینم پسرشه ...

             جنگجویان کوهستان اینطوری دعوا نمیکردن ک این دعوا کرد ...

         ی بار من ونرگس تو اتاقش داشتیم باهاش حرف میزدیم دست همو گرفتیم

                                         هیچی ....

                                  انقدر بد نیگا کرد ...

                              پسرش ن .. فدایی رو میگم

                              انگار ..... ( استغفرالله )

                               اینم نارنگی جاان :-))

                           چ وضعه نشستنه ؟!!

             خانوم جولی اونجوری نمیشینه ک تو نشستی ..

                 واااااای .. بلا ب دور ... خدا نصیب نکنه :-)

                              اینم آبجی رکساناس

                              اینگده دختر خوفیه ..

                             فقط ی خورده لجبازه

                                 اونم فدا سر ....

          از بس دختر خوبی بود مامانش تو بچه گی دادش رف

                                  اینم شوهرشه

                                    آدم خوبیه ...

                            اصلا هم دعوا نمیکنه ...

                    زندگی شخصیه مردم ب ما چ ...

                       البته من خواهر عروسم ...

                       این عروس نی ک ....

                          رکسانا عروسه ..

                                ایناهاش

                     اینگده دوسش دارم

                اینگده دلم براش تنگ میشه ...

                                      .....

                                      بله ..

                                  نفر بعدی ...

                     فک نکنم کسی بفهمه کیه ...

                              آخه ی رازه ..

                                  ن ..

                  شیدای عزیزم میدونه کیه ..

                    شمام اگ خواستین بدونین ...

              مشکل خودتونه ... ب من هیچ ربطی نداره 

                    زیاد راجبش بحث نمیکنم ...

               دوست داشتین حدس بزنین ...

                            اگ گفتین ؟؟

                 عکس بعدی مطعلق هست ب ...

                            دیوووونه !

                          مال زهراس ...  

                              خخخخخخخخخخخخوب !! 

                        اینم عکس بغل دستیه عززززززیزم ..

                                  مائده

                            ک ی عالمه باهم خوش گذروندیم

                    سال دوم با همه ی خوشیاش تموم شد ...

                             میریم سراغ سال سوم ...

                        واقعا مزخرف بود ...

                       بزرگترن علتاشم ...

                      فرزانه و الهی بودن

                       اینم فرزانه ....

                           چندش..

                               چندش ..

                         چندش ..

                             واااااااااای

                   اصلا وبم نجس شد ...

                        طفلک وبم ...

                                                   اینم الهی ..

                              اینجوری وقتی میشد ک مشق ننوشتی ..

                                       خونش میرف تو شیشه ..

                                   طفلک ... فک کنم اخرش ....

                                             میدونی ...

                     سر کلاس قاطی میکرد میگفت : از کلاس برو بیرون ...

                                              میرفتی

                        یعنی از خدات بوده ک زودتر از کلاس بری بیرون

                          نمیرفتی یعنی ب حرفش گوش ندادی ...

                                 تکلیفش با خودش روشن نبود

                              سال سوم ..

                  با بچه های ۲/۳

                             اول از همه میخوام بگم ..

                        این ملیکاس

                                               عزیز دل خودم ...

                                            بله چی فک کردین ؟؟

                      اینم مهساس ...

        ار اونجایی ک بهش لقب عروسک داده بودم اینجام عکسش عروسکه ...

                 مشنگ ترین دختریه ک تو عمرتون میتوانین پیدا کنین ...

                                   اقا من کنار این وقتی بودم بهترین حس دنیا رو داشتم

                      احساس شیطنت و زنده بودن ...

                                                       ملیکا یاد بگیر ..

                      مهسا چرا یادش نمیدی  ؟؟

                        خودم براش وقت میگیرم بیاد پیشت آموزش

                                                                       قبوله ؟؟

                         اینم نگاره

                       ی دختر فوق العاده مهربون و دوست داشتنی ... 

 من سهراب این خانومه ام ..

                         سر کلاسش ب من میگف ... (سهراب من )

                               البته بگماا ..  دوسش دارم ...

                               هم خودشو هم درسشو

این ۳ نفر پایینم ...

۳ تا دیگ از دوستامن ..

ب ترتیب

( شقولی / مهدیه / شقه )

                                                         خدایا شکرت

                   برای همه ی روزهای آفتابی و برای همه ی روزهای غمگین ابری و بارونی

                                             برای غروبها و شبها شکرت ...

                                به خاطر غمها و شادیهایی ک امسال بهم دادی

                                            خدایا شکرت برای تمام ..

                   لبخند های محبت بار ، دوستای مهربون ، برا همه آن عشق و محبت

                             و چیز های شگفت انگیز ک دریافت کردم ....

۳ سال تموم شد ..

۳ سال تحمل کردن ادمایی ک باعث میشن دیگ حتی نزدیک مدرسه قبلیم نرم ..

ولی خوب محیط مدرسه پر بوده از خاطره هایی ک با دوستام داشتم ..

شوخیا و .. خندها ... همش ..

وقتی تنها میشم

چشمامو میبندم و یادتون میکنم

بچه ها واقعا تموم شد ...؟؟؟

حرص خوردنا ...

بازی کردنا....

 رقصیدنا...

 اذیت کردنا...

دعواها ...

 تقلبا...

آسی کردن معلما ...

از شروع کردن دبیرستان بدون شماها میترسم ... 

فردا باید برم مدرسه ..

مدرسه ای برام غریبه اس ...

آدمایی ک غریبه ان ..

هیچوقت فک نمیکردم انقدر بزرگ شم ...

هیچوقت ..

بچه ها دلم براتون تنگ میشه ..

دوست دارم ی بار دیگه تو مدرسه همه ی جا جمع شیم و محکم بغلتون کنم

دیانا ....

ماه پیشونی ....

براتون بهترین آرزو هارو دارم ....

بچه ها برای همتون بهترین ارزوها رو دارم ..

امیدوارم همتون موفق بشین و ب بهترن جاها برسین ..

میدونم صب ک بشه ...

یاد تک تکتون میوفتم ... یاد کلاسمون .. یاد خاطره هامون

و حسابی احساساتی میشم ...

حسابی خیالاتی میشم ...

ولی ماها باید بریم ..

باید بدویم تا عقب نمونیم ...

باید برسیم ب موفقیتا

باید ...

                                              فراموشم نکنین ...     

                                                  (  فائزه )

                                 بچه ها نظر دهی این پستم فعاله .. !!

فقط چشارو بچسب ....

من یک زنم

یادت باشد هم میتوانم خیانت بکنم هم اشکانت را سرازیر کنم

من را ضعیفه نخوان

من با اشک فقط خودرا ارام میسازم ولی تو حتی این کارم را نمیتوانی بکنی

دنیای من هم قشنگتر است هم شادتر فرقم با تو این است که من شادی را فریاد نمیزنم مثل تو

من سکوت را بلدم مرا لال نخوان سکوت من بهتر از هیاهوی بی دلیل توست

من زندانی  یک چادر یا زندانی یک خانه نیستم ونخواهم شد

من ازادم ....

             بچه ها برای نظر دادن برین تو آپ خداحافظی با مدرسه ی سما !!

 دختر بودن یعنی اولش زنده ب گورت کنن

دختر بودن یعنی حق و حقوقی نداری

دختر بودن یعنی شالت افتاد...
دختر بودن یعنی سوال مسخره من وکیلم؟!
دختر بودن یعنی عکس کیه تو گوشیت...
دختر بودن یعنی آرزوی سفر مجردی رو به گور بردن...
دختر بودن یعنی همون که یه روز میره گل بچینه، میره گلاب بیاره تا بدن با اجازه بزرگترا ...
دختر بودن يعنی همونی باشی كه مادر و خاله وعمه ت هستن
دختر بودن یعنی وسطه سریال بهت بگن پاشو چای بیار...
دختر بودن يعنی حق هر چيزی رو فقط وقتی داری كه تو عقدنامه نوشته باشه...
دختر بودن یعنی ساعت 8 شب دیروقته کجایی بیا خونه
دختر بودن یعنی کلی عروسک که یه دفعه میگن بزرگ شدی بسه جمعشون کن
دختر بودن يعنی "كجا داری ميری؟"
دختر بودن يعنی "تو نميخواد بری اونجا، من خودم ميرم"
دختر بودن يعنی "کی بود بهت زنگ زد؟! با کی حرف ميزدی؟"

دختر بودن یعنی پسره بگیرتت نگهت داره نخواست ولت کنه
دختر بودن یعنی " از پدرت اجازه گرفتی؟"
دختر بودن یعنی بهت بگن خیلی خودسر شدیا!
دختر بودن یعنی تباه شدن زندگیت واسه "حرف مردم"
دختر بودن یعنی فراموش کردن آرزوها
دختر بودن یعنی حق نداری به انتخاب خود تصمیم بگیری....
دختر بودن يعنی اجازه گرفتن واسه هرچی، حتی نفس كشيدن..

روزمون مبارک ....

امشب تمام حوصله ام را

در یک کلام کوچک

در تو

خلاصه کردم

ای کاش می شد

یک بار

تنها همین

یک بار

تکرار می شدی

تکرار...

می‌دانم

حالا سالهاست که ديگر هيچ نامه‌ای به مقصد نمی‌رسد

حالا بعد از آن همه سال، آن همه دوری

آن همه صبوری

من ديدم از همان سرِ‌ صبحِ آسوده

هی بوی بال کبوتر و

نای تازه‌ی نعنای نورسيده می‌آيد

پس بگو قرار بود که تو بيايی و ... من نمی‌دانستم!

دردت به جانِ بی‌قرارِ پر گريه‌ام

پس اين همه سال و ماهِ ساکتِ من کجا بودی؟

حالا که آمدی

حرف ما بسيار،

وقت ما اندک،

آسمان هم که بارانی‌ست ...!

به خدا وقت صحبت از رفتن دوباره و

دوری از ديدگان دريا نيست!

سربه‌سرم می‌گذاری ... ها؟

می‌دانم که می‌مانی

پس لااقل باران را بهانه کن

دارد باران می‌آيد.

مگر می‌شود نيامده باز

به جانب آن همه بی‌نشانی دريا برگردی؟

پس تکليف طاقت اين همه علاقه چه می‌شود؟!

تو که تا ساعت اين صحبت ناتمام

تمامم نمی‌کنی، ها!؟

باشد، گريه نمی‌کنم

گاهی اوقات هر کسی حتی

از احتمال شوقی شبيه همين حالای من هم به گريه می‌افتد.

چه عيبی دارد!

اصلا چه فرقی دارد

هنوز باد می‌آيد،‌ باران می‌آيد

هنوز هم می‌دانم هيچ نامه‌ای به مقصد نمی‌رسد

حالا کم نيستند، اهلِ هوای علاقه و احتمال

که فرقِ ميان فاصله را تا گفتگوی گريه می‌فهمند

فقط وقتشان اندک و حرفشان بسيار و

آسمان هم که بارانی‌ست ...

آن روز نزديک به جاده‌ای از اينجا دور

دختری کنار نرده‌های نازک پيچک‌پوش

هی مرا می‌نگريست

جواب ساده‌اش به دعوت دريانديدگان

اشاره‌ی روشنی شبيه نمی‌آيم تو بود.

مثلِ تو بود و بعد از تو بود

که نزديکتر از يک سلامِ پنهانی

مرا از بارشِ نابهنگام بارانی بی‌مجال

خبر داد و رفت

نه چتری با خود آورده بود

نه انگار آشنايی در اين حوالیِ‌ ناآشنا ...!

رو به شمال پيچک‌پوش

پنجره‌های کوچک پلک بسته‌ای را در باد

نشانم داده بود

من منظور ماه را نفهميدم

فقط ناگهان نرده‌های چوبیِ نازک

پر از جوانه‌ی بيد و چراغ و ستاره شد

او نبود، رفته بود او

او رفته بود و فقط

روسریِ خيس پر از بوی گريه بر نرده‌ها پيدا بود.

آن روز غروب

من از نور خالص آسمان بودم

هی آوازت داده بودم بيا

يک دم انگار برگشتی،‌ نگاهم کردی

حسی غريب در بادِ نابلد پرپر می‌زد

جز من کسی ترا نديده بود

تو بوی آهوی خفته در پناه صخره‌ی خسته می‌دادی

تو در پس جامه‌های عزاداران آينه پنهان بودی

تو بوی پروانه در سايه‌سارِ‌ ياس می‌دادی

يادت هست

زيرِ طاقیِ بازار مسگران

کبوتر بچه‌ی بی‌نشانی هی پرپر می‌زد

ما راهمان را گم کرده بوديم ری‌را!

يادت هست

من با چشمان تو

اندوهِ آزادی هزار پرنده‌ی بی‌راه را

گريسته بودم و تو نمی‌دانستی

آن روز بازار پر از بوی سوسن و ستاره و شب‌بو بود

من خودم ديدم دعای تو بر بالِ پرنده از پهنه‌ی طاقی گذشت

چه شوقی شبستان رويا را گرفته بود،

دعای تو و آن پرنده‌ی بی‌قرار

هر دو پرپر زدند، رفتند

بر قوسِ کاشی شکسته نشستند

حالا بيا برويم

برويم پای هر پنجره

روی هر ديوار و

بر سنگ هر دامنه

خطی از خواب دوستت‌دارم تنهايی را

برای مردمان ساده بنويسيم

مردمان ساده‌ی بی‌نصيب من

هوای تازه می‌‌خواهند!

ترانه‌ی روشن، تبسم بی‌سبب و

اندکی حقيقت نزديک به زندگی

يادت هست؟

گفتی نشانی ميهن من همين گندم سبز

همين گهواره‌ی بنفش

همين بوسه‌ی مايل به طعم ترانه است؟

ها ری‌را ...!

من به خانه برمی‌گردم،

هنوز هم يک ديدار ساده می‌تواند

سرآغازِ‌ پرسه‌ای غريب در کوچه‌باغ باران باشد.

عزیزم حتے دیگر نمیخواهم آرزویت باشم…

 آرزومیڪنم “او” آرزوے تو باشد و آرزوی او…

“دیگرے”…

                          با وجود تو عشق در من تغییر معنا داده است،
                            به لجن میکشی واژه ها را . . .

                                                 من، تو، ما

                                                          گذشت...

                                                            حالا،

                                                    تو، او، شما

                                                     من هم به سلامت