هزینه ایجاد هر شغل چقدر است؟

برای ایجاد شغل ارقام متفاوتی عنوان شده است. حتی اگر وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی را مرجع اعلام هزینه ایجاد شغل بدانیم، ربیعی حداقل سه رقم متفاوت را به‌عنوان هزینه‌های ایجاد اشتغال عنوان کرده است. ربیعی در جایی هزینه ایجاد هر شغل را بین ۲۰ تا ۷۰ میلیون تومان دانسته و در جایی هزینه ایجاد شغل را ۱۵۰ میلیون تومان اعلام کرده است. اما در جای دیگری اعلام کرده با توجه به تجربه نرخ رشد منفی در کشور در حال حاضر ایجاد هر شغل به ۴۰۰ میلیون تومان سرمایه‌گذاری نیاز دارد. ‫معاون توسعه اشتغال و کارآفرینی وزیر کار هم متوسط هزینه ایجاد یک شغل را ۳۰۰ میلیون تومان ذکر کرده است...

ادامه نوشته

چگونه با فساد اقتصادی حالشو را ببریم ؟!!

داشتیم فکر می کردیم که وقتی معوقات سیستم بانکی بیش از ۹۰ میلیارد تومن باشد و هر دم از این باغ بری برسد و رقمی اعلام شود از سوء استفاده های مالی و غیره و ذالک … لابد در چنین گیر و داری یک عده آدم زحمت کش هم باید بنشینند حساب کتاب کنند تا...

ادامه نوشته

کارکرد پول در جامعه با یک مثال خوب!

حالتی را تصور کنید که همه بدهکارند و هرکس براساس اعتبارش زندگي میکند.ناگهان، مردی ثروتمند وارد شهر مي شود. او وارد تنها هتل شهر شده، اسکناس 100 پوندی را روي پيشخوان هتل ميگذارد و براي بازديد اتاق هتل و انتخاب آن به طبقه بالا مي رود. صاحب هتل اسکناس را برميدارد و در اين فاصله مي رود و بدهي خودش را به قصاب مي پردازد. قصاب اسکناس را با عجله به مزرعه پرورش خوک مي برد و بدهي خود را به مزرعه دار مي پردازد. مزرعه دار، اسکناس را با شتاب براي پرداخت بدهي اش به تامين کننده خوراک دام و سوخت ميدهد.تامين کننده سوخت و خوراک دام براي پرداخت بدهي خود اسکناس را با شتاب به داروغه شهر که به او بدهکار بود میدهد. داروغه اسکناس را با شتاب به هتل مي آورد زيرا او به صاحب هتل بدهکار بود چون هنگاميکه دوست خودش را يکشب به هتل آورد اتاق را با اعتبارش کرايه کرده بود تا بعدا پولش را بپردازد.حالا هتل دار اسکناس را روي پيشخوان گذاشته است.در اين هنگام توريست پس از بازديد اتاق هاي هتل برميگردد و اسکناس 100 پوندی خود را برميدارد و مي گويد از اتاق ها خوشش نيامد و شهر را ترک مي کند.در اين فرایند هيچکس صاحب پول نشده است. ولي بهر حال همه شهروندان در اين هنگامه بدهي بهم ندارند همه بدهي هايشان را پرداخته اند و با يک انتظار خوشبينانه اي به آينده نگاه مي کنند.

کلید حل معضلات بودجه‌ای در سال ١٣٩٤

همه‌ی دولت‌ها به سهم خود اقداماتی را برای جایگزینی درآمدهای مالیاتی با درآمد های نفتی صورت داده‌اند که بررسی آن‌ها خارج ار موضوع این یادداشت است. با این حال بی‌مناسبت نیست که نگاهی به آمارها و ارقام ...

 

همه‌ی دولت‌ها به سهم خود اقداماتی را برای جایگزینی درآمدهای مالیاتی با درآمد های نفتی صورت داده‌اند که بررسی آن‌ها خارج ار موضوع این یادداشت است. با این حال بی‌مناسبت نیست که نگاهی به آمارها و ارقام این یکی دوساله‌ی اخیر داشته باشیم.

یکی از اعضای مجمع تشخیص مصلحت نظام که قبلاً وزیر امور اقتصادی و دارایی هم بوده است، اظهار داشته که «درآمدهای نفتی» باید با «مالیات بر مصرف» جایگزین شود.

ناگفته پیداست که استدلال فوق کاملاً صحیح بوده و اتفاقاً یکی از مهم‌ترین محورهای اقدامات دولت در چند دهه‌ی اخیر هم ناظر بر همین فعالیت بوده است. با این حال این مهم؛ هرگز جامه‌ی حقیقت بر تن خویش ندیده و کماکان یکی از رؤیایی‌ترین اهداف دولت‌ها باقی مانده است.

از نظر دور نداریم که همه‌ی دولت‌ها به سهم خود اقداماتی را برای نیل به این آرمان صورت داده‌اند که بررسی آن‌ها خارج ار موضوع این یادداشت است. با این حال بی‌مناسبت نیست که نگاهی به آمارها و ارقام این یکی دوساله‌ی اخیر داشته باشیم.

چنانکه می‌دانیم همه‌ی انواع مالیات‌ را می‌توان ذیل دو گروه کلی «مالیات‌های مستقیم» و «مالیات‌های غیرمستقیم» طبقه بندی کرد.

در هرکدام از این «گروه»ها، دسته‌بندی‌های مشخصی وجود دارد. برای مثال ؛ مالیات‌های مستقیم همان مالیات‌هایی هستند که بر درآمدهای شرکت‌ها و افراد و ثروت وضع می‌شود. مانند مشاغل، املاک، ارث، درآمدهای اتفاقی و سایر انواع مشابه ...

همچنین «مالیات‌های غیرمستقیم» همان مالیات‌هایی هستند که بر واردات و همچنین مصرف کالاها و خدمات وضع می‌شوند مانند مالیات بر ارزش افزوده و یا سایرانواع دیگر.

از سوی دیگر مالیات‌ها یکی از ابزارهای مهم در مجموعه‌ی سیاست‌های مالی هستند که قابلیت تاثیر بر بسیاری از مؤلفه‌های اقتصادی را دارند. از این حیث، مقوله‌ی مالیات‌ها اهمیت زیادی برای همه‌ی دولت‌ها دارد.