تاج دولت ایران

دهمین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی و پنجمین دوره انتخابات خبرگان رهبری جمعه هفتم اسفند برگزار شد.

مهم نیست اکثریت دو مجلس هنوز در تسخیر اصولگرایان باقی مانده است.

مهم آن است که پیام کوتاه یک سید بزرگوار در قالب یک دابسمش که توسط باران کوثری(هنرمند ارزشمند سینمای ایران) در شبکه های مجازی به سرعت تکثیر شد، موجب فتح تهران توسط این سیدی شد که به دستور قاضی محترم اژه ای نمی توانم اسمی از وی ببرم.

خدایا تن روحانیون والا مقام ریش سفید سید ایران را سالم نگه داره

مثلا به لوله هاي آب يا گاز فشار قوي "شاه لوله" و همچنين به اتوبان هاي بزرگ "شاهراه" مي گوييم.

"شاه بلوط"، "شاه دانه"، "شاهبال"، "شاهرگ" و خلاصه "شاه بيت"،  در ادبیات گفتاری ما نماد اظهار علاقه ایرانیان به شاه می باشد.

ما حتی امام زادگان را نیز با پیشوند یا پسوند شاه نام می نهیم، راستی ریشه این رفتار ایرانیان در چیست؟ 

تاكنون در بخش طنز اين وبلاگ، راجع به نقش اشياء و ابزار مختلف در معادلات سه گانه ايران مطالبی ارايه شده است و اينك مي خواهم راجع به نقش و جايگاه "عنبرنسارا" يا "پيشگل الاغ ماده" در اين معادلات سه گانه، چند خطي بنويسم.

در طب قديم كه البته علم پزشكي امروز هم آن را تاييد كرده، آمده است سوزاندن عنبرنسارا و استنشاق دود حاصل از آن، موجب درمان سینوزیت، تنگی نفس، آلرژی فصلی، آسم و ناراحتی های تنفسی مانند برونشیت، مشکلات پوستی مانند اگزما، کهیر، برخی قارچهای پوست، زخم های چرکی و درمان عفونت تناسلي زنانه مي شود. 

همچنين عنبرنسارا از بین برنده ویروس سرما خوردگی و آنفولانزا و نيز ضدعفونی کننده محیط زیست و دافع حشرات مي باشد.

به عبارت دقيقتر عنبرنسارا در قديم در تامين امنيت و سلامت خانواده نقش و جايگاه مهمي داشته و هر گاه دود عنبرنسارا از دودكش خانه اي بيرون مي آمده، همسايگان مي فهميدند كل اعضاي خانواده در صحت و سلامت كامل بسر مي برند.

با همه اين اوصاف، شايد تصور يافتن الاغ ماده و برداشتن پيشگل او از روي زمين و خشك كردن آن در زير نور آفتاب و سپس سوزاندن آن در داخل منزل به منظور درمان، براي خيلي از مردم مشكل و حتي مضحك باشد.

از جنس عنبر نسارا در طب قديم كم نداريم مثلا زماني از فردي شنيدم خطاب به دوستش كه عازم سفر معنوي حج بود، خواست تا برايش "پي پي سگ حجازي" و "شن مريم" بياورد تا از آن ها براي درمان نازايي همسرش استفاده كند اما فرصتي پيش نيامد تا علت اين اقلام را جستجو كنم.

حال تصور كنيد در معادلات سياسي، اقتصادي و فرهنگي ايران، برخي آدم ها حكم دستمال توالت و برخي ديگر حكم عنبرنسارا و البته برخي در مقطعي حكم عنبرنسارا و در مقطعي ديگر حكم دستمال توالت را پيدا كنند.

مهم نيست اين افراد در كدام بخش معادلات سه گانه فعاليت دارند، سياسي، اقتصادي يا فرهنگي، بلكه مهم آن است كه اينها به هر حال بايد زماني عنبرنسارايي باشند و درمان كنند و زماني دستمال توالت باشند، پاك كنند و پرت شوند داخل سطل زباله.

راستي از دادگاه سعيد مرتضوي چه خبر؟ 

به ذهنم رسید با ذکر خاطره ای، یکی از موضوعاتی که در این منشور جای نگرفته است را، یادآور شوم.

نه پيام بهداشتي دارد، نه آموزنده است، نه به دنبال تقويت و ترويج آموزه هاي ديني و بنيان هاي اخلاقي و روحيه معنوي و انسان سازي است و نه ... خلاصه از اين حرف و حديث ها و شعارهاي نخ نما و تو خالي صدا و سيمايي.

البته دست اندر كارانه رسانه ملي نبايد به واسطه اكران اين مجموع تلوزيوني زياد به خودشان مغرر شوند زيرا به هر حال اين يك امر طبيعي است زماني كه خانواده "قاسم‌خانی ها(مهراب و پیمان) دست به قلم شوند، اگر نتيجه غير از ارايه يك طنز فاخر شود، بايد به كارشان تعجب كرد.

منتهي نكته مهمي كه مدت ها بود تمايل داشتم در خصوص مجموعه هاي تلوزيوني وطني مطلبي بنويسم، آن است كه بعد از ممنوع التصوير شدن دو "برند بزرگ ايران در عرصه طنز" و به عبارت دقيق تر تهي شدن رسانه ملي از وجود آثار ارزشمند "مهران مديري" و "رضا عطاران" ، مي خواهم به مديران و برنامه سازان خانواده بزرگ رسانه ملي بگوييم: شمارو سر جدت تون قسم مي دم حداقل قاسم‌خانی ها رو از دست ندين.

پنجمین نمایشگاه تخصصی ورزش و جوانان و دومین نمایشگاه پیوند آسمانی بيرجند كه از شنبه هفته جاري در نمايشگاه بين المللي اين شهر داير و تا فردا شب ادامه خواهد داشت، تنها حاوي يك پيام مهم است:

تنها چهار روز از سال شادي كنيد بدون هيچ گونه دغدغه خاطر

داستان ما این گونه آغاز می شود که:

دزدی در يكي از بانکهاي ایالات آمریکا فریاد کشید:

“همه افراد حاضر در بانک حرکت نکنید ، پول مال دولت است و زندگی به شما تعلق دارد”

همه در بانک به آرامی روی زمین دراز کشیدند

این «شیوه تغییر تفکر» نام دارد، تغییر شیوه معمولی فکر کردن.

هنگامی که دزدان بانک به خانه رسیدند، جوانی که (مدرک لیسانس اداره کردن تجارت داشت)

به دزد پیرتر(که تنها شش کلاس سواد داشت) گفت «برادر بزرگتر، بیا تا بشماریم چقدر بدست آورده ایم»

دزد پیرتر با تعجب گفت؛ «تو چقدر احمق هستی، اینهمه پول شمردن زمان بسیار زیادی خواهد برد.

امشب تلویزیون ها در خبرها خواهند گفت ما چقدر از بانک دزدیده ایم»

این را می گویند: «تجربه» این روزها، تجربه مهمتر از ورقه کاغذهایی است که به رخ کشیده می شوند!

پس از آنکه دزدان بانک را ترک کردند، مدیر بانک به رییس خودش گفت: فوری به پلیس خبر بدهید.

اما رییس اش پاسخ داد: «تامل کن! بگذار ما خودان هم ۱۰ میلیون از بانک برای خودمان برداریم

و به آن ۷۰ میلیون میلیون که از بانک ناپدید کرده بودیم بیافزاییم»

این را می گویند «با موج شنا کردن» پرده پوشی به وضعیت غیرقابل باوری به نفع خودت !

رییس کل می گوید: «بسیار خوب خواهد بود که هرماه در بانک دزدی بشود»

این را می گویند: «کشتن کسالت» (شادی شخصی، از انجام وظیفه مهمتر می شود).

روز بعد، تلویزیون اعلام می کند: ۱۰۰ میلیون دلار از بانک دزدیده شده است.

دزد ها پولها را شمردند و دوباره شمردند اما نتوانستند ۲۰ میلیون بیشتر بدست آورند.

دزدان بسیار عصبانی و شاکی بودند:

«ما زندگی و جان خودرا گذاشتیم و تنها ۲۰ میلیون گیرمان آمد.

اما روسای بانک ۸۰ میلیون را در یک بشکن  بدست آوردند.

انگار بهتر است انسان درس خوانده باشد تا اینکه دزد بشود.»

این را می گویند: «دانش به اندازه طلا ارزش دارد»

رییس بانک با خوشحالی می خندید زیرا او ضرر خودش در سهام را، در این دزدی پوشش داده بود.

این را می گویند: «موقعیت شناسی» (جسارت را به خطر ترجیح دادن).

حال شما بگوييد: دزد واقعي كيست؟

هر چند امروزه "پست" روشی برای فرستادن نامه، مکاتبات اداری و مرسولات محسوب می شود، اما حقیقت آن است که خشت نخست پست زمانی که بر زمین زده می شد، تنها برای انتقال پیام بوده است.

به گواه غالب مورخان(که البته هیچ معترضی هم تا امروز نداشته است)، ایرانیان با پایه ‌گذاری چاپارخانه ‌ها در دوران هخامنشی نخستین سیستم پستی قابل اعتنا در جهان را ایجاد کردند.

قدیمی ترین سرویس پستی جهان بوسیله کورش کبیر در سال 530 قبل از میلاد ایجاد شد که به صورت ایستگاهی عمل می کرده است.

هرودوت در این زمینه می‌نویسد: "گفته می ‌شود به تعداد روزهایی که کل سفر به طول می‌ انجامد، اسبان و مردانی در طول مسیر ایستاده ‌اند، هر اسب و مردی مسیری یک روزه را می‌ پیماید و نقل از داریوش در یکی از کتیبه ها در مورد چابک سواران دولتی خود می گوید: "نه برف، نه باران، نه گرما و نه تاریکی شب نمی تواند پیک های تندرو را از حرکت بازدارد تا مأموریت خویش را با تمام سرعت انجام دهند."

کرونر آلمانی در فرهنگ نامه باستان خود می نویسد: "پست ابتکار ایرانیان بود و آن هم به صورت پست دولتی که رابط بین دولت و استان های کشور پهناور ایران یعنی از شرق فلات قاره ایران تا آخرین مرزهای مودرایه (مصر امروزی) بوده است."

در این سند نام ماموران پست سلطان را "انگرئیون" آورده است که برگرفته از دو لغت به معنی سفیر و ایزد می باشد که به معنای فرستادگان ایزد است، یعنی فرستادگان و حاملان نامه و این سیستم ارتباطی، از مرتبه و جایگاه بالایی برخوردار بودند که نمایندگان و پیام رسانان خدایان نامیده می شدند.

واژه فرشته یا شکل نخستین آن فرسته نیز از کلمه فرستاده یا فرستادگان اقتباس شده است.

به گواه تاریخ: سیستم پست شاهی دوران هخامنشی که نوعی متفاوت از ادارات آن روزگار بود، به طور مشخص برای انتقال پیام سازماندهی شده بود که نامه ها را در خارج از مراکز شهرها مدیریت می کرده است.

"راه شاهی" که 2400 کیلومتر مسافت داشت و در هر 24 کیلومتر، یک چاپارخانه ساختند که طبق تجربه اسب سواران، فاصله ای است که در یک روز یک اسب می تواند یک نفس بدود.

این راه با سنگ های مشخصی علامت گذاری شده بود که بعدا به معیار اندازه گیری نیز تبدیل شد، چرا که فاصله سنگ ها مشخص بود و ابتدا پاره سنگ و بعد پرسنگ و بعد فرسنگ خوانده شد که معادل 6/72 کیلومتر می باشد.

این سیستم تا قبل از اختراع راه آهن نیز تقریبا با همان شیوه استفاده می شد و فقط به جای چاپارخانه کاروانسرا و امثال آن ایجاد شد.

بر اساس این سیستم نخستین پیک (چاپار) بسته و پیام را تحویل دومین نفر می داد و او نیز به چاپار بعدی و این کار ادامه می یافت تا پیام به مقصد می رسید.

حتی اگر امروز که در 17 مهرماه سال 1392(روز جهانی پست) قرار گرفته ایم نیز، وارد سامانه سیستم رهگیری مرسوله پستی شرکت پست جمهوری اسلامی به آدرس اینترنتی tntsearch.post.ir بشویم،(که البته این رویه در تمامی شرکت های پست جهان موجود است) باز می توان رد پای چاپارخانه های ایران را در فضای مجازی هزاره سوم میلادی یافت.

این سیستم در زمان وزارت امیر کبیر به صورت یک اداره منظم برای عموم درآمد و اداره آن به "میرزا شفیع خان چاپارچی" واگذار شد.

در سال 1290 و در پی سفر "ناصر الدین شاه" به اروپا شخصی به نام "گوستاوریه" از کشور اتریش به ایران آمد و نخستین نظام نامه پست ایران را تهیه کرد و با کوشش وی ایران در سال 1877 میلادی به عضویت اتحادیه جهانی پست ملحق شد.

اداره پست در سال 1297 به وزارت پست تغییر نام پیدا کرد که نخستین وزیر آن "علی خان عین الدوله" بود.

وزارت پست یکی از شش وزارت خانه ای بود که نخستین بار در کشور برای اداره امور به وجود آمد که با اختراع تلگراف به وزارت پست و تلگراف و با ورود تلفن به ایران به وزارت پست و تلگراف و تلفن تغییر نام یافت.

در سال 1366 با تصویب مجلس شورای اسلامی پست از حالت یک اداره دولتی خارج و به یک شرکت دولتی که صددرصد سهام آن متعلق به دولت است، تبدیل شد.

در سال 1382 نیز با تغییر شرح وظایف این وزارتخانه نام آن به وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات تغییر یافت.

در حال حاضر عده ای بر این باور غلط هستند که با گسترش شبکه تلفن ثابت و همراه، اینترنت و ماهواره هر روز از نیاز به پست کمتر احساس می شود.

در حالی که این توان مدیریتی کارکنان پست در سراسر جهان است که هر روز با ارایه یک خدمت نوین در بدنه شرکت، نیازهای جدید شهروندان را پوشش بدهند.

در ایران نیز شرکت پست جمهوری اسلامی با توجه به نیاز روز هموطنان هر روز حوزه خدماتی خود را افزایش می دهد.

"پست یافته" یا سامانه جستجو برای اشیای گمشده، "دریافت کدپستی"، "سیستم یکپارچه پست صوتی" برای مبادله پیام های صوتی، "تولید، انتشار و ارسال کارت پستال" و نیز "بازار الکترونیک" تنها بخش کوچکی از خدمات بروز شده شرکت پست ایران می باشند.

مهم نیست از چکیده سخنان اخیر رهبری جمهوری اسلامی ایران تحت نام "نرمش قهرمانانه" چه کسی چه برداشتی می کند.

مهم آن است چه آنهایی که دوستدار نظام جمهوری اسلامی هستند و چه آنهایی که خواهان نابودی این نظام، بهتراست از نرمش قهرمانانه، فرصتی برای اثبات اقتدار نظام جمهوری اسلامی در عرصه بین الملل تعبیر کنند، زیرا این بدیهی ترین و منطقی ترین تعبیر می باشد.

انگار همین دیروز بود که  مقاله "مذاکره مستقیم" عطالله مهاجرانی معاون پارلماني رييس جمهور وقت ايران در کشور جنجال بپا کرد.

شاید تعبیر درستی باشد اگر از پلکان یا سازه بتنی(سکو) که در قدیم به آن "پیرنشین" یا "منبر قدیمی ها" می گفتند و غالبا جلوی درب منازل تعبیه می شد، به عنوان نخستین پایگاه های اطلاع رسانی که به طور اختصاصی توسط بانوان کنترل و اداره می شد، یاد کنیم.   

پیرنشین محلی برای نشستن و گپ و گفت های زنانه محسوب می شد و از آنجا که بیشتر زنان عاقله مند و یا پیر در آنجا جمع می شدند، به همین خاطر به این مکان پیرنشین خانه می گفتند.

تاکنون در بخش خلقیات ما ایرانیان این وبلاگ، به شش خصیصه یا شیوه رفتاری ایرانیان اشاره کرده ام و امروز می خواهم در هفتمین قسمت از این بخش،  به خصلت "انگلیسی هراسی" یا "تنفر از انگلیس" اشاراتی داشته باشم.

آیا تاکنون به ذهن تان خطور کرده است چرا ما ایرانی ها از انگلیس بدمان می آید و در مناسبت های مختلف، پرچم این کشور را آتش می زنیم؟

این تنفر از فردای پیروزی انقلاب اسلامی نسبت به دولت آمریکا نیز به وجود آمد اما در عین حال که پرچم این دو کشور را آتش می زنیم، زمانی هم که میزبان همایش یا سمینار بین المللی هستیم، وقتی می خواهیم اسامی کشورهای مهمان را اعلام کنیم، نام آمریکا یا انگلیس را با افتخار و در ابتدای مطلب مان می آوریم تا همه بدانند همایش ما آنقدر مهم است که حتی از انگلیس و آمریکا هم مهمان مدعو داریم. 

بر اساس اين نص صريح چرا ما حدس مي زنيم شب قدر در ايام ضربت خوردن و شهادت حضرت علي(ع) مي باشد؟ 

وي گفت: جمع كل آراي اخذ شده: 36 میلیون و 704 هزار و 156 نفر بود.
نجار افزود: از مجموع 50483192 نفر واجد شرایط رای، تعداد 36704156 نفر رای خود را به صندوق انداختند و لذا ميزان مشارکت 7/72 درصد بود.
وي همچنين گفت: از مجموع این تعداد آرا 35458747 رای صحیح شمارش شد و آقای حسن روحانی با کسب 18613329 حايز اکثریت مطلق آرا شد.
وزير كشور آرای سایر کاندیداها را، به این شرح اعلام كرد:
محمد باقر قالیباف 6077292 رای
سعید جلیلی 4168946 رای
محسن رضایی میرقائد 3884412
علی اکبر ولایتی 2268753
سید محمد غرضی 446015

اين انتخابات حاوي چند پيام مهم خطاب به مسوولان نظام و بازيگران عرصه بين الملل مي باشد:
۱- شايد بديهي ترين پيام مردم ايران در اين انتخابات، آن است كه از قشون كشي در عرصه بين الملل خسته شده اند و به تعبير بهتر مردم ايران ديروز اعلام كردند: جمهوري اسلامي را منهاي پيام هاي انقلابي تند، دوست دارند.

2- در همين راستا، آن هايي كه چه در داخل ايران و چه شيوخ منطقه كه طي سه دهه مانع عادي سازي روابط ايران و آمريكا شده بودند، اينك با حضور مجدد اصلاح طلبان بايد كمي در ديدگاه هاي خود تجديد نظر كنند.

3- ساختار انتخاباتي در ايران مدل غربي و به طور مشخص انگليسي آمريكايي به خود گرفته،  يعني قدرت بين دو طيف اصلي جامعه (اصولگرايان و اصلاح طلبان) در چرخش مي باشد.

بر اين اساس بايد هشت سال روابط خوبي با دول غربي داشته باشيم و هشت سال با آن ها درگيري لفظي پيدا كنيم.

رسانه ملي هشت سال سفرهاي رييس جمهور به شهرهاي كشور را سانسور يا كم رنگ مي كند و هشت سال بزرگ نمايي.

4- همانطور كه نوع سياست هاي رفسنجاني موجب ظهور اصلاح طلبان در سال 76 شد، نوع سياست هاي خاتمي نيز موجب به قدرت رسيدن احمدي نژاد شد.

۵- اما در خصوص احمدي نژاد نبايد يك واقعيت را از نظر دور داشت و آن اين است كه هر چند اين خاتمي بود كه با شعار توسعه سياسي به قدرت رسيد، اما در عمل اين احمدي نژاد بود كه جرائت "نه" گفتن به بزرگان داخل و خارج كشور را از خود به يادگار گذاشت.

راستي چرا ما ايرانيان اينگونه هستيم؟
فصل مشترك در سه مناظره اخير آن بود كه كانديداها غالب مشكلات كشور را به گردن "محمود احمدي نژاد" انداختند تو گويي وي مرد شماره يك سياست داخلي و خارجي ايران است.
شايد حافظه تاريخي برخي به ياد نياورد كه يكي از اختلافات اساسي ميان مجلس ششم و شوراي نگهبان بر سر تفسيري بود كه از اصل چهار و شش قانون اساسي داشتند. 
بر طبق اصل چهارم قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران: "کلیه قوانین و مقررات مدنی، جزایی، مالی، اقتصادی، اداری، فرهنگی، نظامی، سیاسی و غیر اینها باید بر اساس موازین اسلامی باشد. این اصل بر اطلاق یا عموم همه اصول قانون اساسی و قوانین و مقررات دیگر حاکم است و تشخیص این امر بر عهده فقهاء شورای نگهبان است".
بر طبق اصل ششم همين قانون: "در جمهوری اسلامی ایران امور کشور باید به اتکاء آراء عمومی اداره شود، از راه انتخابات: انتخاب رییس جمهور، نمایندگان مجلس شورای اسلامی، اعضای شوراها و نظایر اینها، یا از راه همه‏پرسی در مواردی که در اصول دیگر این قانون معین می‌گردد.
جالب آن كه شش نفر از هشت نامزد رياست جمهوري عضو مجمع تشخيص مصلحت نظامي هستند كه طبق قانون حوزه اختيارات گسترده اي دارد.

جالب تر آن كه برخي از اين هشت نامزد جزو همان افرادي بودند كه در انتخابات سال 88 بر انتخاب مجدد محمود احمدي نژاد مهر تاييد و شايد هم سكوت بر لب زدند.
البته مناظره ها حاوي يك پيام ديگر هم بود و آن تكرار تاريخ و تداعي گر همان جمله معرفي است كه هگل زماني گفته بود "تاريخ دوبار تكرار مي شود" ماركس شاگرد هگل بعدها گفت: " احتمالا هگل یادش رفته بگوید بار اول تراژیك و بار دوم كميك خواهد بود".
انگار همين ديروز بود: در مناظره هاي انتخاباتي سال 88 محمود احمدي نژاد مطالبي در خصوص خانواده رفسنجاني گفت و زماني كه اكبر رفسنجاني از رسانه ملي فرصتي براي اداي توضيحات خواست، پاسخ منفي شنيد و در همين چند روز اخير رسانه ملي فرصتي به محمود احمدي نژاد نداد تا وي نيز در مقام پاسخ گويي به نامزدهاي رياست جمهوري برآيد.

شايد خيلي از نسل سه و چهارمي هاي انقلاب از دولت "ميرحسين موسوي" چيزي به ياد نمي آورند.
همويي كه تا قبل از انتخابات سال 88، رسانه ملي در گراميداشت هفته دفاع مقدس از وي به عنوان "نخست وزير دفاع مقدس" ياد مي كرد و از آن سال به اين سوي برنامه هاي مستند دفاع مقدس بدون نخست وزير پرتلاش آن دوران تولید و اكران مي شود.
همويي كه با وجود هزينه هاي سرسام آور جنگ تحميلي گوشت گرم گوسفندي را كيلويي 20تومان و گوشت مرغ وطني را كيلويي هفت تومن و پنج زار بر سر سفره ما ايراني ها مي آورد.
همويي كه نفت را پيش فروش كرد تا بسيجيان ما دست خالي به قلب دشمن نزنند.
و زماني كه رفسنجاني رييس جمهوري ايران شد(به نقل از عطريانفر) سفير ايران در ژاپن در پاسخ به سووال نخست وزير وقت اين كشور(که از وي تقاضاي وام كرده و او گفته بود كسي هست وام درخواستي شما را تضمين کند؟) تار موي سبيلش را كنده و مي گويد در آيين فتوت و جوانمردي ما ايرانيان اين تار مو ارزش و اعتبار خاصي دارد كه همينك اين تار مو در موزه ژاپن موجود است.
راستي "نخست وزير محبوب"، "رفسنجاني محبوب"، "خاتمي محبوب" كجا رفتند و كارشان به كجا كشيد و امروز اين سنت محبوب كشي قرار است چه بلايي بر سر "محمود احمدي نژاد رييس جمهور محبوب ايران" بياورد.
بنا نداشتم در اين دست نوشته بر له يا عليه كسي مطلبي بنويسم زيرا اگر مطالب قبلي من را خوانده باشيد، تاكنون نيز همين گونه بوده است.

اما جمله آخرم خطاب به يازدهمين رييس جمهوری ايران است كه تا چند روز آينده نام وي اعلام خواهد شد: تو نيز هشت سال "محبوب" خواهي زيست و در هفته هاي آخر رياست جمهوري ات بايد نقش شوهر ننه ما ايرانيان را بازي كني.

عصر ديروز، رسانه به اصطلاح "ملي" نخستين مناظره با محوريت برنامه هاي اقتصادي را براي هشت نامزد رياست جمهوري ترتيب داده بود كه بيشتر به يك جلسه آزمون ورود به دانشگاه يا آزمون استخدامي و تست هوش شباهت داشت.

تا ديروز كه شور و نشاط انتخاباتي در بين لايه هاي پاييني جامعه به چشم نمي خورد و همه منتظر بوديم بلكه با اين مناظره، جرقه شور و نشاط انتخاباتي توسط رسانه "ملي" زده شود.

اما حماقت دست اندركاران اين رسانه كه نام ملي را با خود يدك مي كشند، نه تنها شوري به وجود نياورد بلكه مردم را نسبت به روزهاي گذشته مايوس تر كرد.

شايد ضرب المثل "دوستي خاله خرسه" را حتما شنيده ايد، برخورد رسانه ملي ديروز به طور دقيق تداعي گر اين ضرب المثل پارسي بود.

نمي خواهم تداعي گر خاطرات تلخ انتخابات سال 88 باشم و نمي خواهم بر له يا عليه كسي مطلبي بنويسم، اما واقعيت آن است كه مناظره واقعي در سال 88 برگزار شد و صرف نظر از اينكه چه كسي حق گفت و چه كسي توهين كرد، اما همان حرف و حديث ها شور و نشاط مردم را صد چندان كرد.

مهمترين نتيجه مناظره هاي سال 88 آن بود كه گروهي از مردم بر عليه يك نامزد و گروهي ديگر بر له يك نامزد به خيابان ريختند و اين يعني مفهوم واقعي نتيجه مناظره.

از سوي ديگر رسانه ملي اين روزها كارش به "گدايي راي" از مردم كشيده شده و در اين زمينه همچون گذشته بر مدار افراط حركت خود را تنظيم كرده است.

اين يعني آن كه رسانه ملي گاه از اين سوي بوم و گاه از آن سوي بوم به زمين مي افتد.

نه به آن برخورد افراط گونه و يكه به قاضي رفتن سال 88 كه خيلي از حقايق انتخاباتي را ماله كشيد و سكوت كرد و نه به اين كه امروز كارش چنان به دريوزگي كشيده كه به حيدري(مجري توانمند سيما) حتي اجازه نمي دهد از هشت نامزد به پرسد: "برنامه اقتصادي شما براي رفع مشكلات موجود چيست؟"

به هر حال يكي از اين هشت نفر بايد ظرف دو هفته آينده به عنوان رييس جمهوري ايران انتخاب و معرفي شوند.

اين در حالي است كه هشت نامزد در معرفي برنامه هاي اقتصادي خود همان جملات تكراري و نخ نماي گذشتگان را تكرار كردند كه من حتي زماني از زبان "اميرعباس هويدا نخست وزير رژيم پهلوي شنيده بودم آن جا كه گفته بود: "اعليحضرت شاهنشاه آريامهر تاكيد دارند كه بايد اقتصاد خود را از اتكا به درآمدهاي نفتي به سمت درآمدهاي غيرنفتي سوق بدهيم و من در براي تحقق اين خواسه همايوني از هيچ كوششي فروگذار نخواهم كرد".

"قاشق سازی كاری نداره، مشت می زنی توش گود می شه، دمش و می كشی دراز می شه".