سلام

(پست ثابت)

سلام  دوستان عزیزم


به وبلاگ من خوش اومدیـد.


من این وب رو فقط برای دل خودم ساختم و برای دل خودم می نویسم


در ضمن مطالبم هم مخاطب خاصی نداره


ممنونم که به وبلاگـم سر زدید.


راستی من سایت هم دارم به سایتم سر بزنین


http://Jahromia.ir


واینـکـه منتظـر نظـراتتـون هستم..


گونه هایَتــ خیســـ اَســـت . . .

بآز با ایـــن رَفیقــِ نابابَـــــت . .


نامش چه بود ؟ ؟ ؟



هآن !!!


بـــآرآنـــ . . .



باز با "باران " قَدَم زَدی ؟


هِزار بــار گُفتَمــ بــآران رَفیقـــِ خوبیــ نیست برآیـِ تَنهایی ها . . .


هَمدَم خوبیــ نیست برایــ دَرد ها . . 


فَقـــط دِلتَــنگیــ هآیَت رآ خیســ و خیســـ و خیســ تَر میكُنَــــــد... .



هیچ کدامشان به پای تونرسیدند

من زخم های بی نظیری به تن دارم ،


اما تو مهربان ترینشان بودی ،


عمیق ترینشان ،


عزیز ترینشان !


بعد از تو آدم ها ...


تنها خراش کوچکی بودند بر پوستم


که هیچ کدامشان


به پای تو نرسیدند...

دِلْتَنْگْ کِهْ میشَویْ . . .


                                


دِلْتَنْگْ  کِهْ  میشَویْ . . .



دیگَرْ اِنتِظآرْ مَعنآ  نَدآرَد !



یِک  نِگآه  کَمیْ  نآمِهرَبآن !!!



یِکْ  وآژهِ  کَمیْ  دورْ  اَز  اِنتْظآرْ . . .



یِکْ  لَحظِهْ  فآصِلِهْ  ،  میْ شِکَنَدْ  دِلَتْ  رآ  . . . !



میْ شِکَنَدْ  بُغْضَتْ  رآ  . . . !

بـر مـزآر دلـمــ ایـسـتـآدهـ امــ ...


سـوگـوآر



بـآ دآغـی هـمـیـشـهــ  تـآزهـ



بـر مـزآر دلـمــ  ایـسـتـآدهـ امــ  ...



کـجـآ هـسـتـی ؟



مـگـر دسـتـآنـتــــ  رآ



بـهــ  دسـتـهـآی  بـی کـسـی  مـن  گـرهـ  نـزدی ؟ !



شـبــــ  اسـتــــ  و مـن  از  گـورسـتـآن  تـنـهـآیـی  مـیـتـرسـمـــ



عـجـبــــ  مـی تـرسـمـــ  ؛



ایـن جــآ  بـوی  مـرگــــ  مـیـدهـد



و پـر از اجـسـآد  گـرمـــ  خـآطـرهـ  هـآیـی  سـتـــــ



کـهــ  حـتـی  زمـیـن



شـجـآعـتــــ  بـهــ  آغـوش  کـشـیـدن  شـآن  رآ  نـدآرد



          

من به آمار زمین مشکوکم


من به آمار زمین مشکوکم



اگر این سطح پر از آدم هاست



پس چرا این همه دلها تنهاست....!



بیخودی می گویند هیچ کس تنها نیست



چه کسی تنها نیست همه از هم دورند



همه در جمع ولی تنهایند



من که در ترددیدم تو چطور ؟

مرگ من روزی ..

مرگ من روزی فـــرا خـــواهد رسید

 

در بهـــــاری روشن از امــواج نـــور



در زمستــــان غبــــار آلــــــود و دور



یـا خـزانی خـالی از فریــــــاد و شور



مرگ من روزی فــــرا خــواهد رسید



روزی از این تلـــخ و شیرین روزهـا



روز پـــوچی همچو روزان دگــــــــر



ســــایه ای ز امروزهـــا ، دیروزهــا



دیدگـــــانم همچو دالان هــــای تــــــار



گـــونه هـــایم همچو مرمر هـای سرد



ناگهــــان خـــوابی مرا خـــواهد ربود


 


من تهی خــــواهم شد از فریــــاد درد



خـاک می خواند مرا هر دم به خویش



می رسند از ره کـــه در خــــاکم نهند



آه ... شـــــاید عــــاشقـــــانم نیمه شب



گــــل به روی گـــــور غمنــــاکم نهند



بعد من ، نـــــاگه به یک سو می روند



پـــرده هــــــای تیره ی دنیــــــــای من



چشمهـــــای ناشنـــــاسی می خـــــزند



روی کــــــاغذ هـــا و دفترهـــــای من



در اتــــــاق کــــــــوچکم پـــــا می نهد


 


بعد من ، بــــا یـــــاد من بیگــــــانه ای


در بـــر آئینه می مـــــاند به جــــــــای



تــــــــار موئی ، نقش دستی ، شانه ای



می رهم از خویش و می مانم ز خویش



هر چه بر جا مــــــانده ویران می شود



روح من چــــون بــادبــان قـــــــــایـقی



در افقهـــــا دور و پنهـــــــان می شود



می شتــــــابد از پـی هم بی شکـــــیب



روزهــــا و هفته هـــــــا و ماه هـــــــا



چشم تــــو در انتظــــــــار نــــــامه ای



خیره می مــــاند بــــه چشم راه هــــــا



لیک دیگــــر پیکـــــر سرد مــــــــــرا



می فشـــــارد خاک دامنگیر خــــاک !



بی تو ، دور از ضربه هـــــای قلب تو



قلب من می پوسد آنجــــــا زیر خــاک



بعد هـــــا نــــــام مرا بــــــاران و بــاد



نــــــرم می شویند از رخســــار سنگ



گور من گمنــــــام می مــــــــاند به راه



فارغ از افســـــانه هـــای نــــام و ننگ

اگــه مــردی ..


اگه مَردی ... ؟!!


مَرد بمون ... اگه نیستی ... نامَــــــــــردی نکن ... !!


اگه تنهایی ... ؟!!


تنها بمون ... اگه نیستی ... تنهاش نـــــــــــذار ... !!


اگه نجیبی ... ؟!!


نجابت کُن ... اگه نیستی ... هرزگــــــــی نکن ... !!


اگه عاشقی ... ؟!!


... عاشق بمون ... اگه نیستی ... حُرمتِ عشقو نَشکَن

دلم گرفته از این روزگار دلتنگی

دلم گرفته از این روزگار دلتنگی
گرفته اند دلم را به کار دلتنگی
دلم دوباره در انبوه خستگی ها ماند
گرفت آیینه ام را غبار دلتنگی
شکست پشت من از داغ بی تو بودن ها
به روی شانه دل ماند بار دلتنگی
درون هاله ای از اشک مانده سر گردان
نگاه خسته من در مدار دلتنگی
از آن زمان که تو از پیش ما سفر کردی
نشسته ایم من و دل کنار دلتنگی
دگر پرنده احساس من نمی خواند
مگر سرود غم از شاخسار دلتنگی

خیــــال

از خودم دور میشوم


تا به تو نزدیکتر باشم


این روزها . . .


" خیال "


تنها راه با تو بودن است !

لمــس کــن

لمس کن کلماتی را که برایت مینویسم



تا بخوانی و بدانی جایت چقدر خالیست



تا بدانی نبودنت آزارم میدهد!



لمس کن نوشته هایی را که لمس نشدنیست و عریان



که از قلبم بر قلم و کاغذ می چکد !



لمس کن لحظه هایم را



تویی که میدانی چگونه عاشقت هستم !



لمس کن این با تو نبودن ها را ...



لمس کن



                                     


تـــــورا ...

                   


تــورا


به هیــبت دیــوانــه ی ِ منتــظری



دوســت میـــدارم



که دســـتهایش را بــاز کنــند ،



از پنــجره



خواهــد پــرید ...!

آدمهاسنگی اند



روزهایی که تحقیر میشدم والتماس میکردم یادحرفهای

 
    

پدرژپتو به پینوکیوافتادم که می گفت :پینوکیو!

 
 

     چوبی بمان! آدمهاسنگی اند،دنیایشان قشنگ نیست    ...

فرمول دوست داشتن


 

شاید فرمول دوست داشتن واقعا همین باشه

.

.

.

.

.

.

.

.

..

...

کاش می شد


کاش می شد سر زمین عشق را

در میان گامها تقسیم کرد

کاش می شد با نگاه شاپرک

عشق را بر آسمان تقسیم کرد

کاش می شد با دو چشم عاطفه

قلب سرد آسمان را ناز کرد

کاش می شد با پری از برگ یاس

تا طلوع سرخ گل پرواز کرد

کاش می شد با نسیم شامگاه

برگ زرد یاس ها را رنگ کرد...