اینجا قفس نیست نفس بکش

طوفان شد و با  دهانِ شب جیغ کشید 

میخواست که هدیه ای به جا بگذارد 

روی تنه ی درختِ دل، تیغ کشید 

شادی خوشدل 

از سپیدی ...

من

تابوتِ مردگانِ خیالِ پوچِ توام

مرا به دوش بکش حالا که به آغوش نکشیدی

شادی خوشدل

با عذر خواهی از تمام شاعران حقیقی و فروتن که شعر را به عنوان هنر دنبال میکنند نه برای ...

دلی که باورش مرده دلی که حادثه دیده

به هر کی میرسه از را(ه)تمومِ حسشو میده

میگه ول کن دیگه عشقو بذار  من هم خطا باشم

دیگه از اینهمه خوبی میخام زوتر (زودتر) جدا باشم

برم قاطیه علّافا برم جایی که شاعر هس

نه انصافا که باید گفت فقط تعدادی ماعر هس

یه مُش شعرای بی مزه یه مُش مغرور سیگاری

یه دسته آدم خُل وض (ع) که خوابن توی بیداری

دم و دستگاه دودی شون روابط های سودی شون

چه تقسیر قشنگیه نبودنهای بودی شون

اینا بالاترین حالن اینا معنای تکثیرن

یه عده شاعر خوش قلب دارن بی وقفه میمیرن

تو سبک آخ ریا خوبه ، تو سبک واخ سخن چینی

یکی فحاش و بی پرده اس یکی هم با دهن بینی..

همش حرف اینو اونو به دوستاش میزنه باحس

دروغ میبافه پشت هم از این و اونا این ناکس

خدا این شاعرا یعنی... گمونم واژه اش ...ول کن

تمومِ واژه نامه رو تو با یک جمله  باطل کن

بزن قید محبت رو بذار خونت پر از نفرت
بشه از اینهمه آدم که درگیرن توی شهرت

نمیدونن که چی میخان همین خواننده ی اشعار

که هر کی چرت بنویسه میگن هی آفرین بسیار

خوبه خوابیدنِ بیدار ؟خوبه مردن توی تکرار ؟

نه هرگز ،از دلم دوره، میشم بین اینا بیمار

میرم دل میکنم از شر(شعر) قلم رو لولوِه خورده

دلم یه حادثه دیده اس دلی که باورش مرده

1 تیر 1393

سپردم ماه آویزِ تو باشد

کبوتر علتِ خیزِ تو باشد

اَمردادی ترین بانوی این شهر

اسیرِ روحِ پاییزِ تو باشد

شادی خوشدل

در هر کجا

به هر سمت

فرقی نمیکند

آن میشوم که تو میخواهی

دیروز چشمهای باد را دیدم که میبارید ، انگار ابرها از آسمان ناامید شده اند که در چشم های باد به این سو و آن سو میروند و میبارند . آه که هیچ چیز دیگر مثل قدیم نیست.

خواستم به سازت برقصم

کوکش پاره شد

...

دنیای عجیبی ست

خط های موازی ، ممتد شده اند

این روزها

انتهای اعتماد ، خیانت است

2 دیماه 1392

شادی خوشدل

آرام به چشمان تو دل را بستم

یعنی که همیشه در کنارت هستم

زیباتر از این جمله ندارد قلمم

از آبی بیکران قلبت مستم

باز عشق شدی و کار دادی دستم

25 آذرماه 1391

آغوشت

 گرم تر از

 انتظار من بود

و بوسه هایت

آتش زیر خاکستر تنم را

شعله ور ساخت

۲۴مهرماه ۱۳۹۱

فعلا این چندتا رباعی و دوبیتی را بزنید تو رگ تا بعدن باز برمیگردم با اشعار تازه تر

رباعی

 در عشقِ تو دنبالِ قناعت هستم

من دلخوشِ ذره ای حمایت هستم

گفتی نفسم هستی و من فهمیدم

اسطوره ی بعدی حماقت هستم

22 آذرماه 1391

بی نام تو ، عشق و سربلندی به درک

دلبر شدن و ناز و لوندی به درک

این زندگی و خوشی و امید و صفا

یک روز اگر به من نخندی به درک

22 آذرماه 1391

دوبیتی

  کتاب درد را از بر شد و رفت

به آیین دلم کافر شد و رفت

نگاهش دورها را خیز میزد

برایم یک جهان باور شد و رفت

27 آذرماه 1391

نباشیم و کسی هم یادمان نیست

به فکر لحظه های شادمان نیست

خراب این رفاقت ها شدیم و

کسی جز غم ولی همزادمان نیست

21 آذرماه 1391

با سلام و درود فراوان

خرسندیم که با حضور سبز خود انجمن را در هرچه بهتر شدن یاری می فرمایید.