تهِ دیگِ دل

ازآنجا که تصحیح این دو نسخه تقریبا روبه پایان است اطلاعات بسیار ارزشمندی دراین زمینه یا راهنمایی استادان بزرگوارم وبا مطالعات زیاد درمورد جامعان این منشآت ونیز نویسندگان مکتوبات هریک ،نسخه بدل ها و...کسب کرده ام" چنانچه علاقه داشتیدمیتوانید ازطریق ایمیل به آن دسترسی پیدا کنید."

همچنین فایل روش تصحیح نسخه و...نیز بادرخواست شما ازطریق ایمیل ارسال خواهد شد. 

ثبت احوال

همه چیزرادر شناسنامه ام نوشته است

به جز

احوالم

نگوتنهایی

نگو غمگین نشستم

نگو آدما رنگ وارنگند

نگوازدنیا خستم

بگو از راه تاریک

که شاید پشتش سفیده

بگو از آدمایی

که کسی هیچوقت ندیده

بگو از قصه هایی 

که همه میگن چرنده

بگو افسانه هایی

از قفس ها وپرنده

نگو از قلب خاکی 

که با خون ها جون میگیره

نگو از بند تقدیر

که تن ما توش اسیره

نگو قانون دنیاست

کسی عاشق نمیمیره

نگو بازی تقدیر مارو ازهمدیگه  میگیره

بگو حتی اگه دروغه

اگه امید واهی

هر که باز آید ز در، 

پندارم اوست

تشنه مسکین آب پندارد سراب

از خواب 

با گریه پاشدم

دستم هنوز

در گردن بلند تو

آویخته است

وعطر گیسوان سیاه تو 

بالبم آمیخته است

دیدار شد میسرو...

باگریه پاشدم

باهمه پوچی ازتولبریزم

نه به فکرم که رشته پاره کنم

نه برآنم که ازتوبگریزم...

حیف ازآن روزها که من باخشم

به تو چون دشمنی نظرکردم

پوچ پنداشتم فریب تورا

زتوماندنم توراهدرکردم

غافل ازآنکه توبجایی ومن

همچو آبی روان که درگذرم

عاشقم عاشق ستاره ی صبح

عاشق ابرهای سرگردان

عاشق روزهای بارانی

عاشق هرچه نام توست برآن

می مکم باوجودتشنه ی خویش

خون سوزان لحظه های تورا

آن چنان ازتوکام می گیرم

دوباره آمدست از هزارها٬

صدای دلنواز نوبهارها٬

طلب کنم هزار عیدی از خدا،

خدایگان پاک نوبهارها و یارها٬

طلب کنم نشاط و شادی و گل و سلام‌های خارج از شمارها...

یعقوب ترین چشم جهان قسمت ما باد

چون یوسف گمگشته ما یوسف زهراست

سلامت را نمی خواهند پاسخ گفت

سرها در گریبان است

کسی سر بر نیارد کرد پاسخ گفتن و دیدار یاران را

نگه جز پیش پا را دید، نتواند

که ره تاریک و لغزان است

وگر دست محبت سوی کسی یازی

به اکراه آورد دست از بغل بیرون

که سرما سخت سوزان است

نفس، کز گرمگاه سینه می آید برون، ابری شود تاریک

چو دیوار ایستد در پیش چشمانت

نفس کاین است، پس دیگر چه داری چشم

ز چشم دوستان دور یا نزدیک ؟

مسیحای جوانمرد من ! ای ترسای پیر پیرهن چرکین

هوا بس ناجوانمردانه سرد است ... آی ...

دمت گرم و سرت خوش باد

سلامم را تو پاسخ گوی، در بگشای

..

این جا برای عشق

شروعی مجدد است

هرجا دلی شکست

به این جابیاورید

این جا بهشت ،

شهر خدا

شهرمشهداست

جامه نیستند

             تازتن درآورم

"چامه وچکامه نیستند"

تا به رشته ی سخن درآورم

نعره نیستند

                   تازنای جان برآورم

دردهای من نگفتنی

دردهای من نهفتنی است

دوستانی دارم بهترازآب روان...

جمعۀ متروک

جمعۀ چون کوچه های کهنه،غم انگیز

جمعۀ اندیشه های تنبل بیمار

جمعۀ خمیازه های موذی کشدار

جمعۀ تسلیم

خانۀ دلگیر

آه،

چه آرام وپرغرور گذر داشت

زندگی من چو جویبار غریبی

دردل این جمعه های خالی دلگیر

آه،چه ارام وپرغرور گذرداشت