تغییر، انتخاب من است
تکرار، یک درد دارد
و تغییر، هزار و یک درد.
مهم انتخاب ماست که بخواهیم مانند مرداب یکجا ساکن باشیم
یا مانند رود در عبور.
زندگی به هر حال می گذرد،
و مرگ روزی فرا می رسد.
تکرار، یک درد دارد
و تغییر، هزار و یک درد.
مهم انتخاب ماست که بخواهیم مانند مرداب یکجا ساکن باشیم
یا مانند رود در عبور.
زندگی به هر حال می گذرد،
و مرگ روزی فرا می رسد.
هیچی...
فقط همه چی خیلی زود گذشت...
من... شبیه کسی شدم که فقط می دونم من نیست...
کاش برای یه ساعت بتونم خودم باشم... کنار اونایی که خیلی دوسشون دارم...
هرچند که الان دیگه خیلی از اون دوستی ها یه طرفه است...
هنوزم بعضی اوقات پنج صبح که از خونه بیرون میرم و می دونم همسایه ها خوابن... از روی نرده لیز می خورم
به یاد بچگیام...
به خودم قول دادم هر چی که شد،
لبخند خوشگله
یادم نره! به هر قیمتی که شده...
www.Instagram.com/tanin.alikhani
شـــــــــور و عــِــــیــــش و رقـــــــص و آواز
آنـــچـــنــــان مــــســـــت در پــِــــی ســــاز
بــــــاده در جـــــــام داری امــــــشــــــــــب
شـاد بـاش ای مـهربانم تا بـخندد روی مـاهت
دل بــــــــــه دریـــــــــــا دادی امـــــشـــــب
از نـگـیـن آفـریـنـش بوده آن چـشم سیـاهـت
شآدباش
راز شکفتنت چه بود، ای جـان مـن
زادروز توست امروز ای گل بـهاریـم
آمــده از اوّل پـــایــیـــزی ولـــــــی
جـان بهاری ای شاخه گل بــهـاریم
واله عطر نام تو، شدم عزیز دلـربــا
نمونه ای به باغ گل، ای گل بهاریم
مـــــاه می تــابـــد بـَر تــمـــام جـهان
حدیث عـشق می گوید از دل و جـان
یــادگــاری می گذارد نــــور خـــود را
از بــــرای چـَــشم خـیسِ عــاشقـان
حـَــــریـــر نــور خـود را وا می گـُذارد
از بــــرای قــــلب پـُـر زخم دلدادگـان
تــو آن ماهی در هـمه شــبهای مـن
مـیان آسمانِ تـیـره ام در شامگاهان
یــکــی یـــکــدانـه ای! در آسـمــانی
جـهان را می کنی هر شب درخشان
وفــــاداری بــه ایــن آیـیــن دوسـتـی
نــگـیـن روشـنـی در جــمــع یـــــاران
محیا حاتمی جون تولدت مبارک
لینک -1
فــَـــــدای یــــک وفــــــــــــای تــــــــــــو
اگــــــــــــر بــــه مــــــن وفـــا کـُــــنـــی
طــــلــــــب کـــــنـــــم مـِــهــر تــــــــو را
مـَـــگـــــر بــــه مــــن نـــگـــاه کـُـــنــی
هـــــمـــیــــن که بـــا مـَـنـی ، مــــــــرا
جـــــــدا ز عـــــاشــــــقــــان کـُـــنــــی
اســـــم تــــــــــــو را صـــــدا کـُـــــنـــم ،
نــــــــــــــگــــــــــاهی بر دلــــم کـُــنــی
تـــــــــــــــو ای فـــــــــدای نـــــام تـــــو
ویــــــرانـــــــه را آبــــــــــــاد کـُــــــنـــی
لـَــــــب از مـِـــیِ اســــــــــم تــــو ، تـَـر
دل را خـُــــــمـــــــار خـــــــود کـُــنــــی
تـــــــــــــــو را نــــــمــــی بــیـــنــــــــم
مـَـــــگــــر نـــــــــــامِ مــــــرا صدا کُنی
به یـُـــــمـــــنِ بـــــودنـت ، مـــــــــــــرا
از غـــــــــــمـــهـــا رهــــــا کـُـــنــــــی
رهـــــــــا ز عـــالــــم وجــــودم کـُــنـی
کـُنون اگر به نام دوستیت مرا صدا کُنی
فاطمه جان تولدت مبارک
شور و شفعی بر ژا شده امشب
قلب آسمان اینجا ، آمده امشــب
آن کس که شـــده وارد قــلــبــم
یار بی منت مهتاب ، شده امشب
قـُــربـــانِ نـــگــــاه مـــهـربـانـش
جـــانِ آفــتـــاب ، شـــده امـشب
والـِــــه ز خـــیــــال عـــطر نـامت
نــور و مَــه و بـاران شده امـشـب
شقآیق جون تولدت مبارک عزیزدلم
ســــکــوت روزگــار را تو شــــکـسـتـــی
تــا بــگــویی از هـــمــه اســرار هـستــی
آگــــاهــی دَهــی بَـــر هــمــه عــــالــــم
ر ُمـــوز عـــشــق را از هــم گـسـســتــی
هـَمـان یـک لـحـظـه هـم که بودی با مــن
- سـری از هـم سـَوا بــودیــم ز مـسـتــی
یـــــــا رب! تــو نـــگــهــــدار جـــــــانِ او را
سـَبـوی و جـــام من، همه تـــو هــستــی
یــــــار عـــــــاشــقــی و هــم جــدایـــــی
- جان شیرین عشق هم اکنون تو هستی
وفـــــای عـــشــق را بـاید از تو آمـوخـــت
نـــمی شــکـنی اگـــر عهدی بــبـســتــی
تـــوان واژه هــــای عــــــاشــــقـــــانـــــه
والـِــه ز وفـــا و عـــشـــــق هــسـتــــــی
لـَـبـالــب از نــــــــگــــاه مـــــاهــتـــابــــی
د ِلــت را بـَــر بـِجـُز نور آفرینش تو ببستــی
تــــو را تـنــها بـا مـــهـــر می شــنـاســـم
مـــعـنـای دوســتــی تــنــها تـو هـسـتــی
بـــرای اشــــک هـــایــم شـــانـــه بــودی
آگـَــــه ز غــم و شـــادیــم هــســتـــــــی
ر ُمــــــوز عـــشــــق را از هـم گـسستــی
کـــتــاب غـــم را تــنـها تـو بــســـتــــــــی
ستآره - سی سی - جون تولد ِت مبـآرک
تاریکی شب که همه ی دنیایم راگرفت...
آرام و بی صدا از جاده ی سکوت که می گذری...
کاش سایه ات کمی تا جسم بی جانم بیاید..
کاش ابر از روی ماه کنار رود...
و قطره ای از نورش را بر ما بتاباند...
تا نگاهت را ببینم و جان بسپارم....
آری من از تو همین یک مرگ را هدیه می خواهم!
مـــهـــر با نامت هم آغاز شده
حــــسش هر لحظه مرا یار شده
دل در گرو داده ام در راه دلت
ث نمیدانم چرا اینقدر کمیاب شده
هرچه هم اندیشه ام گشت نبود هیچ ثمر
جـــان من در پی نام توست که بیمار شده
واژه ها دست به دامان حروف بوده اند
نـــاز از چشم تو بوده که قلم خار شده
مـــحــــدثه جـــون تولــــــــــــــــــــــــدت مبارکــــــــــــــــــــــ !
ســاز و سُرنا بیارید به پیش
پــــاک و با ناز بیارید به پیش
یکی یکدانه ی ما زاده شده
دردانه ی ماست ، جام بیارید به پیش
هــــرکه بیند رخ تابنده ی این دردانه
جــــــــــان خود را کند ارزان و بیارد به پیش
آنچنان محو تماشای او بودم عمری
نـــــــــــدارم خبر از جان و سر خود که بیارم به پیش
شــــبیه واژه ی دوست در اوج آن رفاقت
یـــار و هم دم من با مهر و با صداقت
تـــا خواندم آن واژه که تو نوشته بودی
از سر ذوق کشیدم فریاد ، بی ندامت
لـــبالب از حس تو گشته تمام شبها
هـــنوز هستم آنجا، نشسته در خیالت
ژاله ی مهر تو بود که بر قلبم اثر کرد
ورنه بی تو ندارم زگریه هم خجالت
نـــــــــــــمانده ام به راهی که آشنایمان کرد
مده به دستم آن دل که دادمت امانت
شیـــتـــالـــهــ ژونم تولدتــــــــــــــــــــــ مبارکـــــــــــــــ !