سرای طنز ایران

علی ایحال به یکی از اشعار دوران نوجوانی این حقیر عنایت فرمایید که قطعا خالی از اشکال کلامی و هکذا محتوا نیست.هر چند که عمیقا بر این باورم که نظام سواری گیری و هکذا سواری دهی، از ابتدای خلقت بر انسان سوار بوده و... « تا بوده چنین بوده - تا باد چنین بادا»

...رنامه

چه بی آزار و آرامی تو ای ...ر

وایضا سـاده و خامی تو ای ...ر

سـوارت هر کـس و ناکـس نـمی شد

نبودی گَربه این رامی،توای ...ر

تـو کردی کار و یابو گشت مشهور

عجب بدبـخت وناکامی تو ای ...ر

چو عرعر کـرده ای از کار بسیار

شدی شهره به بدنامی،تو ای ...ر

چوسوی ناکـسان جفتـک پراندی،

هـمیشه غرق دشـنامی تو ای ...ر

ز بـس خـاموش ماندی پیش ظالـم

قرین بادرد وآلـامی،تو ای ...ر

ولی با این هـمه عیب فراوان!!؟

«چه بی آزار وآرامی تو ای »

گر رئیسی بشود یار تو،«با یک تلفن»

حل کند مشکل بسیار تو،«با یک تلفن»

دشـمـن خـونی تو،رام شود عین حـمار

چون شودعاشق دینار تو،«با یک تلفن»

گرچنان گردن تو،پارتیت هست کـلـفـت

گردد اجرا همه جا،کار تو «با یک تلفن»

چون که تعریف کنـی از عمل پست کـسـی

می شـود راغب گفتار تو،«با یک تلفن»

دســت رد گـر بزنی سینه یک مرد خبیث

فوراآماده کند «دار»تو،«با یک تلفن»

گر سـگان را بدهی وعده یک تکه ز نان

جمع گردند به دربار تو، «با یک تلفن»

وضع بازارچو داغان و قاراشمیش شده ست

پرشودکیسه و انبار تو، «با یک تلفن»

الغرض،خاصـیت «یک تلفن» بسـیار است

چون که انجام شودکارتو، «با یک تلفن»

در بـارگـاه آل عـبـا، عاشقانه باش

باگریه های کشکی خود،خلق را نـ«خر»

در راه سـیدالـشـّهـدا، خالصانه باش

صدمن یه غاز و مفت مگردان کلـام را

درکار نیک مدح و رثا، عالـمانه باش

.

.

.

در طول تاریخ، آزاده تر، عاشق تر، استوارتر، باخداتر، شجاعتر، عقلانی تر، انسانی تر، باوفاتر و ... از ابا عبدالله الحسین ندیده ام. هر چند گریستن در سوگ سیدالشهدا، از موکدات ائمه اطهار است، لکن انحرافاتی که در نحوه بیان واقعه عاشورا، در لسان برخی از ذاکرین این درگاه مشاهده میگردد -و چهره ای دون شان آن امام شهید، ارائه میشود-، روح را میخراشد و زخمی مینماید و از همه دردآورتر آن است که این قبیل کج گوئیها و کج اندیشیها، به پای دین و  این بارگاه رفیع نگاشته میشود.

به مناسبت فرارسیدن ایام محرم و یادآوری حماسه مردانگی سرور آزادگان، دوغزل زیر را تقدیم سروران عزیزم مینمایم.غزل نخستین اثر اسطوره غزل معاصر، مرحوم حسین منزوی و غزل بعدی متعلق به حقیر است و یادگار دوران نوجوانی که دوستان عزیز نواقص بیانی و معنایی آن را به بزرگواری خویش، خواهند بخشید.

ایضا به حرف هرکس نادان بگو: «زرشک»

گـر یـک رئیـس وعـده بسـیـار می دهد

درگوش او به شیوه رندان بگو: «زرشک»

چون عـده ای به خاطـر ثـروت مکرّمنـد

باصوت خوش به عزّت اینان بگو: «زرشک»

مسـتاجری اگـر هـوس خـانـه کرده است

برهـمچو مرد ساده دوران بگو: «زرشک»

گـریـک نـفـر بـرای شـما ناز می کند

برفیس وبر افاده«ایشان» بگو: «زرشک»

آن«مانکنی»که از«عذب اوغلی»ربوده دل

دراوج احتـرام به«ایشان»بگو: «زرشک»

چون با کلـاه شرعی بانکی،ربا رواسـت

بـر منـطـق کلاه گـذاران بگو: «زرشک»

چون مَردَکی ز پول ربا، حج نـموده است

دائم براوبـخند وفراوان بگو: «زرشک»

دکّـان دیـن فـروشی بعضـی بود به راه

بر صـاحبان دکّه و دکّـان بگو: «زرشک»

ازابتدا،چـو تکیه به روسیّه خبـط بود

براین چنین سیاست لرزان بگو: «زرشک»

یک روزمـمکن است که مارا دهد به باد

گوید که:«بر منافع ایران بگو: زرشک»

بـر آن کـسـی که از سخن حق شود ملول

باچهره ای گشاده وخندان بگو: «زرشک»

اگرژستهای حق به جانب و کارشناسانه رئیسان را قبل از کسب قدرت و کلامهای گهرفشان باتـحکم پس از تکیه بر مسند قدرت آنان را با هم مقایسه بفرمائید،آن موقع به قدرت سکرآوری شراب ناب قدرت پی می برید و به قول حضرت حافظ،شاید هوس لب تر نمودن از این «شراب تلخی که مردافکن بود زورش»،وجود نازنین شما را نیز،فراگیرد.

والبته باز مبرهن است که با این چند خط سخنان کج و معوج، نمی توان حق مطلب مستی مدیران ظاهرا مسئول را،ادا نمود و شرح این بینهایت،مقال و مـجال بیشتر و بهتری را می طلبد و با مثنوی هفتاد من کاغذ نیز نتوان توصیف این حالات کرد.لکن به شعرواره ذیل که بیانگر گوشه ای از عوالـمات مستی این قوم شریف و زحمتکش است،عنایت بفرمایید.

                      ساز مـخالف

(وصف الـحال عده ای از اعضاء همه باندها،احزاب و جناحهای جهان مدیریت و مدیریت جهانی)

مـن بـا بـیـان حرف حـقیقت مـخالفم

ازنـقد هم نگـو،که به شـدت مـخالفم

انبان من پر از کلک و حقه بازی است

مـن بـا مـرام اهـل صـداقت مـخالفم

خدمت به خلق خوب خدا را زمن مـخواه

من با چنین سلـوک و طریقـت مـخالفم

خودخواهتـر زمن، چو نزاده ست مادری

پـس بـا کلـام قـاطـع ملـت مـخالفم

تنـها منافع مـن ِدُردانه ارجـح اسـت

من با جـمیع «خیـر» جـماعت مـخالفم

با حرفهای گنده تر از سایز فکّ خویش

گـویـم که بـا اصـول دیانت مـخالفم

تا پیش ازآنکه تکیه زنم بر اریکه ای

بـا کـجـرویّ اهــل سـیاسـت مـخالفم

اما هـمین کـه قدرتَـکی آورم به دست

با ناقـدان مـیـز و ریـاست مـخالفم

چون با جـناب باد بسـی رقص کرده ام

پـس با ثبـات رای و حـمـیّت مـخالفم

باصـوت انکـرم هـمه جا جار می زنـم

مـن بـا بـیـان حرف حـقیقت مـخالفم

اي جماعت من از اين چيـز، خوشم مي آيد

چون متـرسک سر جاليـز بود ساکت و رام

مـن از آن کـودن جاليـز، خوشم مي آيد

چونکه برگُردِه تان بنده سوارم شب وروز

از شما خلـق چو«شبـديـز»، خوشم مي آيد

صوت هين و هش عجـب نغمه روح افزائيسـت

من ز صـوت طـرب انگـيـز، خوشم مي آيد

راي گيـري هـم اگر در وطن از سر گيرند

بس که از گـول زدن نيز، خوشم مي آيد،

وعده هايي بدهمEnd چاخان،چونکه من از

وعـده وســوســه آمـيـز، خوشم مي آيد

سـر بـه درگاه خداونديم!؟ آريـد فـرود

چون ازاين فعل دل انگيز، خوشم مي آيد

گر چه دوران مدرنيته و هم تکنولوژيست

ليـک از شـيـوه چنـگيز، خوشـم مي آيد

فرموده های دلکش! او،غیر باد نیست

هر کـس که پول خلق خدا را چپو نمود

بی شک حیا وحجب، دراین بدنهاد نیست

در این زمانه داشتـن زر فضیلت است

دیگر ملاک فخـر و فضیلت، سواد نیست

با اختلاس،هـرکـه شـود عـامل فسـاد

منفورتر از این خس ام الفساد نیست

چون خلق راجناب "گرانی" چلانده است

دیگر دلی ز فرط غم و غصه شاد نیست

دانی چرا زمانه پراز کار نارواست؟

چون کاروبار حضرت شیطان کساد نیست

ای شاعر از گلیم خودت پا برون مکن

پای تـو در قـواره کـفش گشاد نیست