وحید علیمحمدی

ذات مقدس خداوند نور مطلق و ظاهر مطلق است . و همه موجودات عالم و هستی مظهر اوست . تمام کائنات هستی جلوه ای از تجلی خداست و انسان کاملترین تجلی اوست . انسانی که پاک زاده میشود و در زمان تولد نشانه ای از حقیقت آفریننده خویش است . هرچه موجود از وجود خود بیشتر فاصله بگیرد  از حقیقت وجودی خود ( خداوند )  فاصله گرفته است . در گیری انسان در جهان مادی و آلودگی به امیال دنیوی تا جایی پیش خواهد رفت که دیگر رنگ و بویی از خداوند در او یافت نمیشود . ای کاش میدانستم که هستم . ای کاش میتوانستم نشانه ای که خداوند از خود به من داده است را به گونه ای که هست حفظ کنم . ناتوانم از این همه تکلیف . انسانی که خود در این راه  هزار بیراهه رفته است  چگونه راهنما باشد برای کودکی که به پاکی پرتویی از نور خداوندیست . او را به تو میسپارم

حضور دلنشین استاد علیزاده و اجرا کنسرت بداهه نوازی تار ، سه تار و شور انگیز استاد به همراه تنبک آقای حدادی جلای تازه ای به قلبم داد . جای همه شما خالی بود . علیزاده اسطوره بی بدیل موسیقی ایران زمین است . این کنسرت با نام ( آن و آن ) در تبریز اجرا شد . 

مردی به رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم گفت: «مادرم، سخت پیر شده است و اکنون نزد من زندگی می کند. او را بر دوش می گیرم و جابه جا می کنم. خود به او غذا می خورانم و شست و شویش می دهم. با این حال، از روی شرم، چهره ام را از او برمی گردانم تا بدین گونه او را تعظیم کرده باشم. آیا تلافی خدمات او را کرده ام؟» فرمودند: «نه». در ادامه پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله با برشمردن مشکلات و رنج های که مادر در دوران بارداری و طفولیّت فرزند خود تحمل می کند علّت این حکم را مورد اشاره قرار می دهند.

روزت مبارک مادرم

 بوستان خاقانی تبریز

مسجد کبود تبریز

قوچ سنگی سنگ مزار   ق . هفتم

سنگ مزار

بی توجهی به تاریخ و تمدن ایران زمین

یعنی کی میتونه باشه؟

هر که پندارد که نزدیکتر است ، او به حقیقت دورتر است .

    چون آفتاب که بر روزنه ای می افتد ، کودکان خواهند که تا آن ذره ها را بگیرند . دست در کنند ، پندارند که در قبضه ی  ایشان آمد، چون دست باز کنند ، هیچ نبینند .

( تذکره الاولیا عطار )

 

     ماهیگیری به من آرامش زیادی میده

 

 

از بیل گیتس پرسیدن از تو ثروتمند تر هم هست؟

 

 

مانی پیامبرایرانی است که نفوذ افکارش بیش از یک هزارسال در خِطّه وسیعی از چین تا اروپای مرکزی و شمال آفریقا حادثه آفریده. وی در آخرین سال های حکومت اشکانیان به دنیا آمد. پدرو مادرش احتمالاً از دودمان نجبای اشکانی و پیرو مذهب ماندایی ها یا صابئین بودند که پس از مهاجرت از فلسطین در دشت میشان از نواحی خوزستان می زیستند.

صابئین یا ماندائی ها غسل تعمید می یافتند و طریقه گُنوسی، مخلوط با عقاید بابِلی و ایرانی، در معتقدات ایشان راه یافته بود.مانی روز جلوس شاپور اوّل، دوّمین پادشاه ساسانی، از راه آشنایی با برخی شاه زادگان و درباریان، به حضور شاه رسید و کتاب خود شاپورگان را بدو تقدیم داشت ومورد علاقه و احترام او قرار گرفت و سالیان دراز در مسافرت ها و جنگ ها همراه شاپور به نقاط مختلف سفر کرد. وی ظاهراً در مداوای بیماران نیز شهرت داشت.در زمان جانشینان شاپور، مانی سال ها در زندان بود و عاقبت به بدخواهی موبَدان بزرگ درباری، از جمله کَرتیر، محاکمه و وحشیانه شکنجه و کشته شد. محکومیت مانی نتیجه قدرت فوق العاده ای بود که موبَدان زَرتُشتی، با پیوند دین و سیاست در دوران ساسانیان، به دست آورده بودند. پیکر بی جان مانی سال ها بر دروازه جندی شاپور آویخته بود. این دروازه را تا قرن ها بعد آن را دروازه مانی می خواندند

به باور مانَویان، زناشویی و داشتن فرزند اسیر کردن دوباره نور در ظلمتِ مادّه و تن است. بنابراین، برگزیدگان مانَوی از ازدواج پرهیز داشتند. با این همه زنان درجوامع مانَوی مورد احترام بسیار بودند. در تاریخ روم از زنی به نام جولیا یاد می شود که یکی از مبلّغان معروف مانی بود. وی در دربار امپراتور با شجاعت و زبان آوری تمام از عقاید خویش دفاع کرد و عاقبت چون دیگر مانَویان جان بر سر اعتقادات خود گذاشت.
دین مانی درزمان خود او به وسیله مبلّغان به سراسر جهان متمدّن آن روزگار پراکنده شد. پس از کشته شدن مانی سرکوب مانَویان با شدّت و خشونت بسیار در داخل ایران دنبال گردید، حدودیک قرن پس از قتل مانی، در سوریه، مصر، آفریقای شمالی تا اسپانیا و مملکت گال از حضور فعّال مانویان نشان بسیار برجای بوده است.

در قرن چهارم میلادی، سنت آگوستین، که بعدها آثار او از جمله مهم ترین نوشته ها در دفاع از مسیحیت به حساب آمد، به مدّت نه سال مانَوی شد. در کتاب های معروف او شهر خدا و شهر دنیا، که در ردّ عقاید مانی نوشته شده، تأثیر عقاید مانی آشکار است. اهمیّت و نفوذ مانَویان دراین قرن در رم، مرکز پاپ، به درجهای بود که کنستانتین، امپراتور روم در سال 326م برضدّ اهل بدعت (مانَویان) فرمانی صادر کرد و درسال 372م والنتاین حقوق اجتماعی را ازمانَویان سلب کرد و برای برگزیدگان مانَوی حکم اعدام و تبعید داد.

دین مانی در اواخر قرن هفتم میلادی به چین راه یافت. درسده دهم میلادی ریاست مذهبی مانَویان از بابِل به سمرقند منتقل شد، از راه جامعه های سرّی و پنهانی منتشر و هم ردیف با عقاید تائو و بودا پیروان بسیار یافت. بعد از اسلام، در زمان خلفای اُموی و عبّاسی، کشتار مانویان بارها صورت گرفت. دراین زمان ایشان را زَندیق یا زَندیک می گفتند. نوشته های بسیار در ردّ عقاید آنان برجای مانده است. با این همه شماری قابل ملاحظه از ایرانیان نامی دربار خلفا مانَوی بودند یا ایشان را به داشتن این عقاید متّهَم می کردند. ابن مُقَفَّع، مترجم و نویسنده بزرگ دربار اُموی و اوایل دوره عبّاسی از مشهورترین آن هاست.