"از دیار استرآباد"

گرگان من ای سبزترین شهر شمالم

از عمق وجودم به تو نیکوکده بالم



گرگان من ای رایحه ی عطر دل انگیز

از دشت تو خیزد پاسخ هر چه سئوالم



گرگان من ای شهر عزیز و جاودانه

از بحر خزر بهره ی تو گشته روانه



گرچه که اصالتکده ما تو نبودی

با این همه خاک تو شده بستر خانه



گرگان من ای فخرفروش اسعدو میر

من روی تو بوسم که شدی دروطنت پیر



ای شهر من ای دوست ترین یار صمیمی

هرجا که روم مهر تو برپا شده زنجیر