رادمرد بزرگ ایرانی یعقوب لیث صفاری

محوطه باستانی کول فرح

وطن

اسامی باستانی استان های ایران

دوباره باز خواهم گشت
درِ گلخانه ها را بازخواهم کرد
تمام آسمان را آبی پرواز خواهم کرد
تو را در کوچه‌های کودکی آوازخواهم کرد
دوباره باز خواهم گشت
دوباره باز خواهم گشت
تمام قفل‌ها را باز خواهم کرد
از آنجایی که ماندم ناتمام..آغاز خواهم کرد

تو را ‌ای خانه‌ی برآب
تو را ‌ای تشنه‌ی سیراب
تو را آباد خواهم کرد
تو را هر لحظه و هرجا
تو را هر جای این دنیا
تو را فریاد خواهم کرد
تو را فریاد خواهم کرد…

 ♫♫♫

درخت عشق خواهم کاشت
سیاهی یا سپیدی نه
تمام رنگها را دوست خواهم داشت

کبوترهای عاشق را
گلهای شقایق را
یکایک از قفس آزاد خواهم کرد

سبب سازان هجرت را
تبر داران ظلمت را
به دار نور خواهم بست
زمین ِ زادگاهم را که صد‌ها تکه و پاره‌ست
دوباره بازخواهم یافت
دوباره بازخواهم یافت..

تو را ‌ای خانه‌ی برآب
تو را ‌ای تشنه‌ی سیراب
تو را آباد خواهم کرد
تو را هر لحظه و هرجا
تو را هر جای این دنیا
تو را فریاد خواهم کرد
تو را فریاد خواهم کرد…
از انجایی که ماندم ناتمام اغاز خواهم کرد
تو را در کوچه های کودکی آواز خواهم کرد
اگر حتی فقط یک روز باقی باشد از عمرم
به خانه بازخواهم گشت
دوباره باز خواهم گشت
به خانه بازخواهم گشت
دوباره باز خواهم گشت

ترانه سرا : اردلان سر افراز

شمالم تا جنوبم عشق چه خاک و گندمی دارم

صدام یاری کنه باید بگم چه مردمی دارم

بگم این حق هیچکس نیست که با ثروت فقیر باشه

کسی که فرش می بافه نباید رو حصیر باشه

اگر چه سختی از انسان یه کوه درد میسازه

ولی از مردم ما درد داره یک مرد میسازه

شمالم تا جنوبم عشق چه خاک و گندمی دارم

صدام یاری کنه باید بگم چه مردمی دارم

نگا کن بچه های کار چه جور تو آب و آتیشن

تو این روزهای سخت کمک خرج پدر میشن

من و تو مردمی هستیم که گنج از رنج میسازیم

به این تاریخ خورشیدی به این فرهنگ مینازیم

من و تو مردمی هستیم که آینده تو مشت ماست

که از هفتاد نسل قبل هزار اسطوره پشت ماست

شمالم تا جنوبم عشق چه خاک و گندمی دارم

صدام یاری کن باید بگم چه مردمی دارم

در این خاک زر خیز ایران زمین...نبودند جز مردمی پاک دین

وطن یعنی درخت ریشه در خاک اصیل و سالم و پر بهره و پاک

وطن خاکی سراسر افتخار است که از جمشید و از کی یادگار است

ای بزرگ موندنی ای طلایه‌دار روز
سایه گستر رو تن ازگذشته تا هنوز
ای صدات صدای نور تو شب پوسیدنی
ای سخاوت غمت بهترین بوسیدنی

واسه این شرقی تن داده به باد
تو گوارایی حس وطنی
تو شقاوت شب قرن یخی
تو شكوفایی تاریخ منی

اگه شعرم زمزمه توی بازار صداست
طپش قلبم اگه پچ‌پچ شاپركاست
تو رو فریاد می‌زنم ای كه معجزه گری
ای كه این شب زده رو به سپیده می‌بری

واسه این شرقی تن داده به باد
تو گوارایی حس وطنی
تو شقاوت شب قرن یخی
تو شكوفایی تاریخ منی

ای تو یاور بزرگ همه قلبای شكسته
ای تو مرهم عزیز هرچی دست پینه بسته
رو كدوم قله نشستی تو كه دنیا زیر پاته
غصه دستای خالی لرزش پاكه صداته

توی قرن دود و آهن تورسول گـل و نوری
تو عطوفت مسلم تو حقیقت غروری
واسه این شرقی تن داده بهباد
تو گوارایی حس وطنی
تو شقاوت تو شقاوت شب قرن یخی
تو، تو شكوفایی تاریخ منی

تو مفسر محبت تو طلایه‌دار صبحی
فاتح تاریخی من تو خود سردارصبحی
اسم تو اسم شب من به شكوه اسم اعظم
متبرك و عزیزی مثل سجده گاه آدم

واسه این شرقی تن داده به باد
تو گوارایی حس وطنی
تو شقاوت شب قرن یخی
تو شكوفایی تاریخ منی

واسه این شرقی تن داده به باد
تو گوارایی حس وطنی
تو شقاوت شب قرن یخی
تو شكوفایی تاریخ منی

جملا زیبا درباره ایران...

شعر فردوسی در مورد اعراب سوسمار خور

تخت جمشید سفیدپوش

«رئیسعلی دلواری» سرداری که هنوز انگلیسی‌ها از نامش می‌ترسند.

رئیسعلی دلواری سردار بزرگ نهضت مقاومت جنوب ایران در مقابل استعمار انگلیس را باید نماد مقاومت، استعمارستیزی و ولایتمداری نامید.

نامه صدام به هاشمی رفسنجانی