از یه جنگ سخت برای رسیدن به رهایی بر می گردم.
و متاسفانه یه بار دیگه باختم.
بازهم من بی عنصر سست عنصر، رهاییم رو به عنصر بی خاصیت صلح جوییم فروختم.
درسته که شاید اینجوری دیگه به کسی مدیون نباشم ولی به خودم برای حالا حالاها مدیون شدم.
خودمو حیف کردم!
باختم!
به این فکر کردم که اگه از 10 سال پیش که می نوشتم، ادامه داده بودم، الان چقدر نوشته داشتم.
چقدر متوجه سیر زندگیم می شدم.
چقدر ازش درس می گرفتم.
حالا چه از خیلیاش که واقعا درسایی بودن که تو زندگی گرفته بودم و چه خیلیاش که غلط هایی بودن که تو زندگی کردم و ازشون عبرت گرفتم، به هر حال درس و عبرت هر دو با هم آینده آدم رو می سازه.
به هر حال تاریخچه زندگی رو داشتن و مرورش، به آدم کمک می کنه بفهمه کجای کاره و باید کجای کار قرار بگیره.
شروع دوباره.
از این به بعد می خوام هر قدر کوتاه، اما بنویسم.
هر چند خیلی زود دیر شد، اما باید به این فکر کنم که زندگی رو از هر جایی دریابی خوش است. (بیشتر از این زندگیتو به باد نده!)
فعلا دستاوردم تو این دوره از زندگیم، طراحی سایته. امیدوارم خیلی زود از پسش بر بیام و کاملش کنم و تحویل بدم.
شب بخیر مستقل موفق.
