عادت کودکی ماست علی گفتن

ماهرکه آمد نجف از هیبت تو زانو زد

بی سبب نیست سراسیمه زمین خوردن ما

دو بیت اول حرف دلمه عشق علی

از اول با من بودو خواهد بود

شاید به جهنم برم ولی هیچ وقت

عشق علی از سینه ام بیرون نخواهد رفت

علی جان از خدا آنقدر خواست

م که جوابم را نداداما میدانم

تو سائل را دست خالی برنمیگردونی

و خدا به تو نه نمی گوید

پس از تو میخواهم همه زندگی شادتری داشته باشند

همه به آرزویشان برسند, کسی دلش نشکند

من خودم مهم نیستم, برا من مرگم کافیه

.پ.ن: عزیزان عیدتون پیشاپیش مبارک