رد پای پروانه

در مراسم تودیع پدر پابلو، کشیشی که ۳۰ سال در کلیسای شهر کوچکی خدمت کرده و بازنشسته شده بود، از یکی‌ از سیاستمداران اهل محل برای سخنرانی دعوت شده بود.

در روز موعود، مهمان سیاستمدار تاخیر داشت و بنابرین کشیش تصمیم گرفت کمی‌ برای مستمعین صحبت کند.
پشت میکروفن قرار گرفته و گفت: ۳۰ سال قبل وارد این شهر شدم.
انگار همین دیروز بود.
راستش را بخواهید، اولین کسی‌ که برای اعتراف وارد کلیسا شد، مرا به وحشت انداخت.
به دزدی هایش، باج گیری، رشوه خواری، هوس رانی‌، زنا با محارم و هر گناه دیگری که تصور کنید اعتراف کرد.
آن روز فکر کردم که جناب اسقف اعظم مرا به بدترین نقطه زمین فرستاده است ولی‌ با گذشت زمان و آشنایی با بقیه اهل محل دریافتم که در اشتباه بوده‌ام و این شهر مردمی نیک دارد.

در این لحظه سیاستمدار وارد کلیسا شده و از او خواستند که پشت میکروفن قرار گیرد.
در ابتدا از اینکه تاخیر داشت عذر خواهی‌ کرد و سپس گفت که به یاد دارد که زمانیکه پدر پابلو وارد شهر شد، من اولین کسی‌ بود که برای اعتراف مراجعه کردم.

اولین روز بارانی را به خاطر داری؟ غافلگیر شدیم چتر نداشتیم خندیدیم دویدیم و به شالاپ شلوپ های گل آلود عشق ورزیدیم دومین روز بارانی چطور؟ پیش بینی اش را کرده بودی چتر آورده بودی و من غافلگیر شدم   سعی می کردی من خیس نشوم و شانه سمت چپ تو کاملا خیس بود.

و سومین روز چطور؟ گفتی سرت درد می کند و حوصله نداری سرما بخوری چتر را کامل بالای سر خودت گرفتی و شانه راست من کاملا خیس شد . و و و و چند روز پیش را چطور؟ به خاطر داری؟ که با یک چتر اضافه آمدی و مجبور بودیم برای اینکه پین های چتر توی چش و چالمان نرود دو قدم از هم دورتر راه برویم . فردا دیگر برای قدم زدن نمی آیم تنها برو . (علي شريعتي)

 

آسمان امشب به حالم گریه کن
روح تب دار مرا پاشویه کن
آتش افکند عاشقی بر جان من
گریه کن در مجلس ختم دلم
گریه کن بر من که قلبم تیر خورد
شانه احساس من شمشیر خورد
شوخ چشمی بی شکیبم کرده است
با خودم حتی غریبم کرده است
شوخ چشم است دلم در چنگ اوست
هرچه هست در چشم پر نیرنگ اوست
او که خویشاوند نزدیک گل است
شرح احساس لطیف بلبل است
او که میگویند پشت خوابهاست
دختر فرمانروای آبهاست
آن نگاه آن جان و درد سینه سوز
از کجا آمد نمیدانم هنوز
شاید از ته توی جنگلهای راز
شاید از پشت کمرهای نیاز
آمد و از بام قلبم سر کشید
از سر پرچین قلبم پر کشید
آمد و چون شمع آبم کرد و رفت
عشوه ای کرد و خرابم کرد و رفت
رفت و طاق عشق من آوار شد
رفت و منصور دلم درددار شد
.....
ای دل دیوانه مستی میکنی؟
باز هم شبنم پرستی میکنی؟
رام هرکس کی شود آهوی دشت؟
ای دل دیوانه دیدی بر نگشت؟
بعد ازین زجر جدایی را بخور
چوب عمری با وفایی را بخور
من که گفتم این بهار افسرده نیست
من که گفتم این پرستو مرده نیست
من که گفتم ای دل بی بند و بار
عشق یعنی رنج یعنی انتحار
عشق خونت را مرکب میکند
شاه باشی عشق ماتت میکند
......
وای عجب کاری به دستم داد دل
هم شکست و هم شکستم داد دل

---

یه نفر خوابش میاد و واسه ی خواب جا نداره
       یه نفر یه لقمه نون برای فردا نداره
                 یه نفر می شینه و اسکناساشو می شمره
                         می خواد امتحان کنه که تا داره یا نداره
                                یه نفر از بس بزرگه خونشون گم می شه توش
                                         اون یکی اتاقشون واسه همه جا نداره
                                                بابا می خواد واسه دخترش عروسک بخره
                                                       انتخابم می کنه ، پولشو اما نداره
                                                               یکی دفترش پر از نقاشی و خط خطیه
                                                                     اون یکی مداد برای آب و بابا نداره
                                                                         یکی ویلای کنار دریاشون قصره ولی
                                                                               اون یکی حتی تو فکرش آب دریا نداره
                                                                               یکی بعد مدرسه توپ چهل تیکه می خواد
                                                                                 مامانش میگه اینا گرونه اینجا نداره
                                                                                 یه نفر تولدش مهمونیه ،‌همه میان
                                                                                  یکی تقویم واسه خط زدن رو روزا نداره
                                                                                یکی هر هفته یه روز پزشکشون میاد خونش
                                                                                  یکی داره می میره ، خرج مداوا نداره
                                                                                 یکی انشاشو می ده توی خونه صحیح کنن
                                                                                یکی از بر شده درد و ، دیگه انشا نداره
                                                                              یه نفر می ارزه امضاش به هزار تا عالمی
                                                                         یکی بعد عمری رنج و زحمت امضا نداره
                                                                تو کلاس صحبت چیزی می شه که همه دارن
                                                       یکی می پرسه آخه چرا مال ما نداره
                                              یکی دوس داره که کارتون ببینه اما کجا
                                      یکی انقد دیده که میل تماشا نداره
                                 یکی از واحدای بالای برجشون می گه
                            یکی اما خونشون اتاق بالا نداره
                      یکی جای خاله بازی کلاس شنا می ره
                یکی چیزی واسه نقاشی ابرا نداره
         یکی پول نداره تا دو روز به شهرشون بره
    یکی طاقت واسه ی صدور ویزا نداره
   یکی فکر آخرین رژیمای غذاییه
  یکی از بس که نخورده شب و روز نا نداره
 یکی از بس شومینه گرمه می افته از نفس
  یکی هم برای گرمای دساش ها نداره
  دخترک می گه خدا چرا ما .... مادرش می گه
    عوضش دخترکم ، او خونه لیلا نداره
         یه نفر تمام روزاش پر رنج و سختیه
              هیچ روزیش فرقی با روزای مبادا نداره
                  یکی آزمایش نوشتن واسش ،‌اما نمی ره
                            می گه نزدیکیای ما آزمایشگا نداره
                                 بچه ای که تو چراغ قرمزا می فروشه گل و
                                        مگه درس و مشق و شور و شوق و رؤیا نداره
                                                 یه نفر تمام روزا و شباش طولانیه
                                                    پس دیگه نیازی به شبای یلدا نداره
                                                        یاد اون حقیقت کلاس اول افتادم
                                                              دارا خیلی چیزا داره ولی سارا نداره
                                                                   راستی اسمو واسه لمس بهتر قصه می گم
                                                                         ملیکا چه چیزایی داره که رعنا نداره ؟
                                                                             بعضی قلبا ولی دنیایی واسه خودش داره
                                                                                    یه چیزایی داره توش که توی دنیا نداره
                                                                                          همیشه تو دنیا کلی فرق بین آدما
                                                                                         این یه قانون شده و دیروز و حالا نداره

اگر دروغ رنگ داشت...

هر روز شاید دهان رنگین کمان در دهان ما نطفه می بست

و بی رنگی کمیاب ترین چیزها بود.

اگر شکستن قلب و غرور صدا داشت

عاشقان سکوت شب را ویران میکردند.

اگر به راستی خواستن توانستن بود محال بود وصال!

و عاشقان که همیشه خواهانند

میتوانستند همیشه تنها نباشند.

اگر گناه وزن داشت هیچ کس را توان آن نبود که قدمی بردارد.

تو از کوله بار سنگین خویش ناله میکردی

و من شاید کمر شکسته ترین بودم.

اگر غرور نبود چشمهایمان به جای لبهایمان سخن نمیگفتند

و ما کلام محبت را در میان نگاه های گهگاهمان جستجو نمیکردیم.

اگر دیوار نبود نزدیک تر بوذیم.

با اولین خمیازه به خواب میرفتیم

و هر عادت مکرر را میان ۲۴ زندان حبس نمیکردیم.

اگر خواب حقیقت داشت همیشه خواب بودیم.

هیچ رنجی بدون گنج نبود!..

ولی گنج ها شاید بدون رنج بودند.

اگر همه ثروت داشتند

دل ها سکه ها را بیشتر از خدا نمی پرستیدند

و یک نفر در کنار خیابان خواب گندم نمیدید تا

دیگران از سر جوانمردی بی ارزش ترین سکه هایشان را نثار او کنند.

اما بی گمان صفا و سادگی می مرد.

اگر همه ثروت داشتند...اگر مرگ نبود...

همه کافر بودند و زندگی بی ارزش ترین کالا بود.

ترس نبود ،زیبایی نبود و خوبی هم شاید

اگر عشق نبود

به کدامین بهانه می گریستیم و می خندیدیم؟

کدام لحظه ی نایاب را اندیشه میکردیم؟

و چگونه عبور روزهای تلخ را تاب می آوردیم؟

آری،بدون شک پیش از اینها مرده بودیم...

اگر عشق بود،اگر کینه نبود

 قلبها تمامی حجم خود را در اختیار عشق میگذاشتند

اگر خداوند یک روز آرزوی انسان را برآورده میکرد

من بی گمان دوباره دیدن تو را آرزو میکردم

 و تو نیز هرگز ندیدن مرا

آنگاه نمیدانم به راستی خداوند کدام یک را میپذیرفت؟!...

"دکتر علی شریعتی"

 

salaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaam

bebakhshid ke na up mikonam na miyam sar mizanam

saram kheyli shologhe

darsaye daneshgah kheli sakhte ba on ostadaye chalghozesh

say mikonam zod tar biyam

vali alan bayad beram

az hamaton manonam

felan bye

 

DANCE

برقص

 

 

RELAX IN NATURE

توي طبيعت استراحت كن

 

 

HAVE FUN

تفريح كن

 

 

AND BE HAPPY

و خوشحال باش

 

Make sure you scroll all the way down and read what is written.

Today is International

Disturbed People's Day

امروز روز جهاني آدمهاي آشفته است

Please send an encouraging message to a disturbed friend...

just as I've done.

 

 

Every sixty seconds you spend angry, upset or mad, 

is a full minute of happiness you'll never get back.

هر 60 ثانيه اي رو كه با عصبانيت، ناراحتي و يا ديوانگي بگذراني

از دست دادن يك دقيقه از خوشبختي است كه ديگر به تو باز نميگردد

 

 

 

Today's Message of the Day is:

پيام امروز اينست

Life is short, Break the rules, Forgive quickly, Kiss slowly, Love truly, Laugh uncontrollably, And never regret anything that made you smile..

زندگي كوتاه است، قواعد را بشكن، سريع فراموش كن

به آرامي ببوس، واقعاً عاشق باش

،بدون محدوديت بخند وهيچ چيزي كه باعث خنده ات ميگردد را رد نكن

 

Send to all the people you care for and

don't want to lose, even me..

اين پيام را براي تمام كسانيكه برايت مهم هستند بفرست، حتي من

 

If you get 3 back, you are a great friend.

اگر از سه نفر اين پيام را دريافت كردي، دوست خوبي هستي

اگر مدیر بودم یکی از شرایط ثبت نام را عشق می گذاشتم اگر دبیر ریاضی بودم عشق را با

عشق جمع می کردم اگر معمار بودم قصری از عشق می ساختم اگر سارق بودم فقط عشق

می دزدیدم اگر بیمار بودم تنها شربتی که می نوشیدم فقط شربت عشق بود اگر درجه داربودم

فقط به عشق سلام می دادم اگر پلیس بودم هرگز عشق را جریمه نمی کردم اگر خلبان بودم در

اسمان عشق پرواز می کردم اگر دبیر ورزش بودم به بچه ها می گفتم با عشق نرمش کنید

اگرخواننده بودم فقط از عشق می خواندم اگر ناخدا بودم همیشه در ساحل عشق لنگر

 می انداختم اگر نجار بودم عشق را قاب می گرفتم

سلام

ببخشید نبودم

از اون جایی که من عاشق گربم چند تا عکس گربه میزارم

فعلا بای بای

من این شعر رو خیلی دوست دارم امید وارم شما هم ازش خوشتون بیاد

که ام

           بی تو ، مهتاب شبی باز از آن کوچه گذشتم

 

بی تو ، مهتاب شبی باز از آن کوچه گذشتم
همه تن چشم شدم خیره به دنبال تو گشتم
شوق دیدار تو لبریز شد از جام وجودم
شدم آن عاشق دیوانه که بودم !


در نهانخانه جانم گل یاد تو درخشید
باغ صد خاطره خندید
عطر صد خاطره پیچید


یادم آید که شبی با هم از آن کوچه گذشتیم
پر گشودیم و در آن خلوت دلخواسته گشتیم


ساعتی بر لب آن جوی نشستیم
تو همه راز جهان ریخته در چشم سیاهت
من همه محو تماشای نگاهت
آسمان صاف و شب آرام
بخت خندان و زمان رام
خوشه ماه فرو ریخته در آب
شاخه ها دست برآورده به مهتاب
شب و صحرا و گل و سنگ
همه دل داده به آواز شباهنگ


یادم آید : تو بمن گفتی :
ازین عشق حذر کن !
لحظه ای چند بر این آب نظر کن
آب ، آئینة عشق گذران است
تو که امروز نگاهت به نگاهی نگران است
باش فردا ، که دلت با دگران است
تا فراموش کنی ، چندی ازین شهر سفر کن !


با تو گفتنم :
حذر از عشق ؟
ندانم
سفر از پیش تو ؟
هرگز نتوانم
روز اول که دل من به تمنای تو پَر زد
چون کبوتر لب بام تو نشستم
تو بمن سنگ زدی ، من نه رمیدم ، نه گسستم
باز گفتم که : تو صیادی و من آهوی دشتم
تا به دام تو درافتم ، همه جا گشتم و گشتم
حذر از عشق ندانم
سفر از پیش تو هرگز نتوانم ، نتوانم … !


اشکی از شاخه فرو ریخت
مرغ شب نالة تلخی زد و بگریخت !
اشک در چشم تو لرزید
ماه بر عشق تو خندید


یادم آید که دگر از تو جوابی نشنیدم
پای در دامن اندوه کشیدم
نگسستم ، نرمیدم


رفت در ظلمت غم ، آن شب و شبهای دگر هم
نه گرفتی دگر از عاشق آزده خبر هم
نه کنی دیگر از آن کوچه گذر هم !
بی تو ، اما به چه حالی من از آن کوچه گذشتم

                                                           فریدون مشیری

اول از همه سلام

نمی دونم چی بزارم خوبه پس فعلا چند تا عکس میزارم

نظرتونو بگیین و بگیین دوست دارین چی تو وبم باشه