ﺍﮔـ ـﻪ ﺭﻓـ ـﺘﯽ ﺳﻮﭘﺮﯼ ﺩﻟـ ـﺖ ﻟﻮﺍﺷﮏ ﻧﺨﻮﺍﺳتــــ ....


ﺍﮔـ ـﻪ ﺭﻓﺘﯽ ﭘﺎﺭکـ ـ ـ،ﺳﻮﺍﺭ ﺗﺎﺏ ﻧﺸﺪیـ ـ ـ ...


ﺍﮔـ ـﻪ ﻭﻗﺘﯽ ﺑﺎ ﺩﻭﺳﺘﺎﺕ ﻣﯿﺮﯼ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺩﯾـ ـﮕﻪ ﻣﺴﺨﺮﻩ ﺑﺎﺯﯼ ﺩﺭ


ﻧﻤﯿﺎﺭیـ ـ ...


ﺍﮔـ ـﻪ ﺩﯾﮕﻪ ﺑﺴـ ـﺘﻨﯽ ﭼﻮﺑﯽ ﻭ ﭘﻔﮏ ﻧﻤﯿﺨﻮﺭیـ ـ ....


ﻓﮑﺮ ﻧﮑـ ـﻦ ﮐﻪ ﺑﺰﺭگـــــــــ ﺷﺪیـ ـ !


ﺸـ ـﯿﻦ ﻓﮑﺮ ﮐﻦ ﭼـ ـﯽ ﺑﻪ ﺳﺮ ﺩﻟــﺖ ﻭ ﺍﺣﺴﺎﺳﺖ ﺁﻭﺭﺩیـ ـ ـ ـ





 

من عاشقانه هایم را


روی همین دیوار مجازی می نویسم !

از لج تـو . . .


از لج خـودم . . .

که حاضر نبودیم یک بار

این ها را واقعی به هم بگوییم


 لعنت به حرفایی که فقط مال وقتیه که مخاطب رو بغل کردی….!



لعنت به نگاهی که نمیدانی معنایش رفتن است یا ماندن…..!


لعنت به اون کسایی که دوستشون داشتیم اما قدر ما رو ندونستن!


لعــنت به ضربانِ قلـبِ من … که فقــط بـرای تــو میزنــه …!


اســتـعــــــــفا دادم لـعـنـــــــتــــــــی از عـــــــشــــق

    پشـت گـردنم...

                                     کمـی پاییـن تـر

              نقـطه ای که اخـرین تـار مـوی بلـندم روییـده...



                                   
جایـی که گـود میشود،
                             
همـان جایـی...
                                         
هیـچ..بیخیال!!!
                                                     
درد میکند،
                     
دردی به وسعت خالـی ماندن جـای لبهابت
...

                                  .



گراهام عزیز!
تلفنی كه زنگ نمیخورد كه نیازی به اختراع نداشت!
"چسب قلب" اختراع میكردی!

میچسباندیم روی ترك های این قلب صاحب مرده مان
و غصه ی زنگ نخوردن تلفنی كه اختراعش نكرده ای را نمیخوردیم.
ساده بگویم گراهام بل عزیز!
حال این روزهای مرا
"تو هم مقصری"


ـبـیـن گـوش کـن :



فـرقـے نـمـیـکـنـﮧ مـن و تـو مـتـولـב کـבوم بـرج ِ سـالـیـم ( ! )



مـــهم ایـنـﮧ کـﮧ اگـﮧ تـــــو نـبـاشـے ،




مـــن هـمـیـشـﮧ بـــرج ِ زهـــرِمــــارم .


   ـــبودنتـ


داغمـ مے کند!


آنقدر که جاے همه ے روزهاے آخر سالـ


بے آتشـ


مے سوزمـ

همــــیشـه دقــیقآ وقـــــتی پـُر از حـــرفی

وقتـــی بغــــض میکـــُنی


وقتـــی دآغونــــی


وقــــتی دلــِت شکــــستـ ه


دقیقــــا همیـــن وقـــــتآ


انقــــدر حـ ـرف دآری کـــه فقــط میتونــی بگـ ـی :


                                                    "بیخـــیال"

 

♥♥♥

مــَن!!
دُنــ ـیا!!!
روزهـ ـاے تِـکـرارے...
داسـ ـتان هاے شَــبیــہ بـہ هـَــم ...!!
کلیشـ ـہ هـاے مُــمـتَد...!
آنقَـ ـدر اَز رورگـ ـار بـَراے خـُود جـَهنـَـم سـآخـتــہ اَم
کہ اَز سَـ ـرمـاے هیـ ـچ زِمِــسـتانــے یــَخ نَـزنـ ـم...
بـہ اِسـتِـئفـ ـاے خـُـود اَز دُنیـ ـا بُــسنـده کُــرده اَم.....
مُــنـتَظـر سـَ ـنگــ سـَرد قــُبــرم نِـشـُُسـ ـتـہ اَم
!!!

  مـے ترسم از نبوבنت و از بوבنت بیشتر.....!!!! 


نـבاشتنت ویرانم میڪنـב وבاشتنت متوقفم....!!!

 

وقتـے نیستـے ڪسـے را نمـے خواهم و وقتـے

 

هستے تورا میخواهم..!!

 

رنگهایم بے تو سیاه است وבر ڪنارت خاڪسترے ام...!

 

خـבاحافظے ات به جنونم میکشـב وسلامت به پریشانے ام...!

 

بے تو בلتنگم وباتو بیقرار....بے توخسته ام وباتو בر فرار.....!

 

בرخیال مــלּ بمان....از ڪنار مــלּ برو.....!!!

 

مــלּ خو گرفته ام به نبوבنت......!

 

از سڪوتم بترس

 

وقتی ڪـساڪـــت می شوم ….

 

لابـב همـے בرב בل هایم را بـرבه ام پیش خـــבا

رفتن


کسی که تو را دوست داشته باشد ، با تو میماند

 

برای داشتنت میجنگـــــ۞ـــــد

 

اما اگر دوستت نداشته باشد به هر بهانه ای مـــــــیرود

 

رفت؟ ؟ ؟

 

به درکــــــــــــــــ....!

یه آدمهایــــی تو دنیــــــا هستن که وقتـــــی باهاشون هستی


احســــــاس می کنی خودتــــــــی!


آغوششون امن ترین جای دنیاست!


بودن باهاشون بهترین لحظاتـــــــــ دنیاستــــــــــ ...




این آدمها کـــــــــــم هستن ..ولــــــــی هستـــــــن


چـہ حـسِّ قـشـنـگـیـہ وقـتــے یـِڪـے مـیـشـہ مـَحـرمـِ دلـتــــ

 

یـِڪـے ڪہ بـهـش اعـتـمـاد دارے ... بـهـتــــ اعـتـمـاد داره ..

 

از دلـتـنـگـے هـاتــــ بـراش مـیـگـے ... از دلـتـنـگـے هـاش بـراتـــ مـیـگــہ

 

آرومـ مـیـشـے ... آرومـ مـیـشـہ

 

حـسـّـے ڪہ هـیـچـوقـتــــ بــہ تـَنـفـّر تـبـدیـل نـمـیـشـہ

 

ایـ حـس مـثـلِ قـطـره هـاےِ بـارو پـاڪـہ ܓܨ.............................

بارون

 دیشب با خدا دعوایم شد ......


با هم قهر کردیم .....فکر کردم دیگر مرا دوست ندارد......

­
رفتم گوشه ای نشستم .... چند قطره اشک ریختم..... و خوابم برد

صبح که بیدار شدم .... مادرم گفت...

نمیدانی از دیشب تا صبح چه " بارونی " می آمد ....!!


لج میــــــــــــــکنم...


بد اخــــــــــــلاق میشوم....


دست خودم نیــــــــــــــــست....


تو که نباشی زنـــــــــــــدگی باید به کام من تلخ شود
...


گاهی ، وقت خداحافظی از کسی

خواسته یا ناخواسته میگیم : « مواظب خودت باش ! »

مواظب خودت باش یعنی فکرم پیش توئه !

مواظب خودت باش یعنی برام مُهمی !

مواظب خودت باش یعنی نگرانتم !

... مواظب خودت باش یعنی دوستت دارم !

مواظب خودت باش یعنی به خدا می سپارمت !

مواظب خودت باش یعنی از الان دلم واست تنگ شده!

مواظب خودت باش یعنی... واقعاً مواظب خودت باش






ســــر زده بیــــــا …


کمــــــﮯ آشفتــــگی بــــد نـیست …


آن وقــــــت …


تکــــــاندن ِ شانــــــه هاﮮ ِ پُـر غُـبــــــار


و مُرتب کردن ِ موهــــــاﮮ ِ پریـشــــــانت ،


بهانـــــــﮧ اﮮ مـﮯشود براﮮ ِ زندگـــــــﮯ . . .



چــه دلمـــان بخواهــد ،

چـه دلمـــان نخواهــد ،

" خـــدا " یکــــ وقتــــــ هایــی ،

خــودش نمی خواهــــد ،
مــا چیــزی را کــه ، دلمـــان می خواهــد ، را داشتــه باشیمـــــ ....


کـَـمے اَز غصِه هآیَم یآב بِگیر

کِه وَقتی بودے بآ فِکرِ رَفتَنَتـ

و وَقتـے رَفتـے بآ فِکرِ بَرگَشتَنَتـ

هَمرآهِ مَـטּ مآنـב...


بعضی حرفا رو نمیشه گفت!

باید خورد؛


ولی....


بعضی حرفا رو نه می شه گفت؛ نه میشه خورد!


می مونه سر دل،


میشه دل تنگ...



میشه بغض؛


میشه سکوت؛


میشه همون وقتی که خودتم نمیدونی چته...

بعضیا خاطره نبودن ...خاطره شدن

♥ گـاهـی اوقـات…
هـمـه چـیـز دسـت بـه دسـتِ هـم مـیـدن
تـا تــو رو غـرق در رؤیـاهـا و خـاطـراتـت کـنـن…
2کلمه حرف...
کـمـی هـوای پاییزی…
یـک وجـب پـیـاده رو…
آهـنـگـی کـه همسایه خـونـه بـغـلـی گـوش مـیـده…
2خط شعر...
بـویِ یـه عـطـر خـاص…
هـمـه و هـمـه کـافـیـه بـرای ایـنـکـه…
تــو چـنـد سـاعـت وسـط اتـاقـت دراز بـکـشـی و خـیـره بـشـی بـه سـقـف
و صـدای بـارون بـشـه آرامـش دهـنـده تـریـن آهـنـگِ اون روزت 

خب...

اگـــر روزی رسیدی که مــن نبودم ؛


تمام وصیتم به تـــــو این است :


" خوب بمــــان " از آن خوب هایی که مــن عاشقــش بودم .... !!

گـل یا پــوچ؟

دستتــــــ را باز نکن، حســم را تباه مکــن


بگذار فقط تصــــــور کنم ...


که در دستانتــــ


برایـــم کمی عشق پنهـــان است

من شیفته ی میزهای کوچک کافه ای هستم…

که بهانه نزدیک تر نشستن مان می شود…


و من …


روبه روی تو …


می توانم تمام شعر های نگفته دنیا را یک جا بگویم

ﻭﻗﺘﻲ ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ی ﺩﻧﻴﺎ ﻧﺎﺭﺍﺣﺘﻢ



  ﻓﻘﻂ ﺑﺎ تو ﺁﺭﻭﻡ ﻣﻴﺸﻢ..


  ﺍﻣﺎ ﻭﻗﺘﻲ ﺗﻮ ﻧﺎﺭﺍﺣﺘﻢ ﻣﻴﻜﻨﻲ


  ﻫﻤﻪ ی ﺩﻧﻴﺎ ﻫﻢ ﻧﻤﻴﺘﻮﻧﻪ ﺁﺭﻭﻣﻢ ﻛﻨﻪ ...

 دلم بهانه ات را می گیرد ...


 چقدر امروز حس می کنم نبودنت را ...


 صدایت در گوشم می پیچد و من می گویم :


 " جانم؟ .... مرا صدا کردی؟! "


به چه می خندی عزیز !؟

به چه چیز !؟

به شكست دل من... !

یا به پیروزی خویش !؟

به چه می خندی عزیز !؟
به نگاهم كه چه مستانه تو را باور كرد !؟

یا به افسونگریِ چشمانت...

كه مرا سوخت و خاكستر كرد...!؟

"به چه می خندی تو...؟"

به دل ساده ی من می خندی !؟

كه دگر تا به ابد نیز به فكر خود نیست !؟
به جفایت كه مرا زیر غرورت له كرد !؟

به چه می خندی عزیز !؟
به هم آغوشی من با غم ها

یا به ...!

خنده دار است...بخند !!!

دل خوشم با غزلی تازه همینم کافی ست

                        تو مرا باز رساندی به یقینم کافی ست

قانعم،بیشتر از این چه بخواهم از تو

                        گاه گاهی که کنارت بنشینم کافی ست

گله ای نیست من و فاصله ها همزادیم

                        گاهی از دور تو را خوب ببینم کافی ست

آسمانی! تو در آن گستره خورشیدی کن

                     من همین قدر که گرم است زمینم کافی ست

من همین قدر که با حال و هوایت گهگاه

                     برگی از باغچه ی شعر بچینم کافی ست

فکر کردن به تو یعنی غزلی شور انگیز

                  که همین شوق مرا، خوب ترینم! کافی ست ..
.

شکستن

همه قراردادهارو روی کاغذ بی جان نمینویسند

بعضی قراردادهاوعهدهاروروی قلب مینویسند

حواست به این عهد های غیرکاغذی بیشترباشد

شکستنش یک ادم را میشکند