بالاتر از این

این روزها حواست بیشتر به من باشد...

می گویند بزرگترین شکست، از دست دادن ایمان است. حواست باشد که من شکست نخورم!

من هنوز هم تو را به نام قاضی الحاجات می خوانم، حتی اگر همه التماس هایم را نادیده بگیری... که نمی گیری!

هنوز هم تو را ارحم الراحمین می دانم، حتی اگر سخت بگیری ... که نمی گیری!

هنوز هم ... تو همان خدایی ... اما من ...!!!

مگذار که از دست بروم، من امیدم به توست...

برای دلم امن یجیب بخوان،

امن یجیب بخوان تا آرام شود این دل ...

خدایا!

سال هاست به این نتیجه رسیده ام که «تو» آن مشترک مورد نظری هستی که همیشه در دسترسی ...

الهی و ربی من لی غیرک

بسم‌ الله الرّحمن الرّحیم

به عموم جوانان در اروپا و امریکای شمالی

حوادث اخیر در فرانسه و وقایع مشابه در برخی دیگر از کشورهای غربی مرا متقاعد کرد که درباره‌ی آنها مستقیماً با شما سخن بگویم. من شما جوانان را مخاطب خود قرار میدهم؛ نه به این علّت که پدران و مادران شما را ندیده می‌انگارم، بلکه به این سبب که آینده‌ی ملّت و سرزمینتان را در دستان شما میبینم و نیز حسّ حقیقت‌جویی را در قلبهای شما زنده‌تر و هوشیارتر می‌یابم. همچنین در این نوشته به سیاستمداران و دولتمردان شما خطاب نمیکنم، چون معتقدم که آنان آگاهانه راه سیاست را از مسیر صداقت و درستی جدا کرده‌اند.
سخن من با شما درباره‌ی اسلام است و به‌طور خاص، درباره‌ی تصویر و چهره‌ای که از اسلام به شما ارائه میگردد. از دو دهه پیش به این سو ــ یعنی تقریباً پس از فروپاشی اتّحاد جماهیر شوروی ــ تلاشهای زیادی صورت گرفته است تا این دین بزرگ، در جایگاه دشمنی ترسناک نشانده شود. تحریک احساس رعب و نفرت و بهره‌گیری از آن، متأسّفانه سابقه‌ای طولانی در تاریخ سیاسی غرب دارد. من در اینجا نمیخواهم به «هراس‌های» گوناگونی که تاکنون به ملّتهای غربی القاء شده است، بپردازم. شما خود با مروری کوتاه بر مطالعات انتقادی اخیر پیرامون تاریخ، می‌بینید که در تاریخنگاری‌های جدید، رفتارهای غیر صادقانه و مزوّرانه‌ی دولتهای غربی با دیگر ملّتها و فرهنگهای جهان نکوهش شده است.

تاریخ اروپا و امریکا از برده‌داری شرمسار است، از دوره‌یاستعمار سرافکنده است، از ستم بر رنگین‌پوستان و غیر مسیحیان خجل است؛ محقّقین و مورّخین شما از خونریزی‌هایی که به نام مذهب بین کاتولیک و پروتستان و یا به اسم ملیّت و قومیّت در جنگهای اوّل و دوّم جهانی صورت گرفته، عمیقاً ابراز سرافکندگی میکنند.این به‌خودی‌خود جای تحسین دارد و هدف من نیز از بازگوکردن بخشی از این فهرست بلند، سرزنش تاریخ نیست، بلکه از شما میخواهم از روشنفکران خود بپرسید چرا...

بسم رب المهدی ارواحنا الفداه

سلام بر مهدی فاطمه سلام بر منتظران حضرتش

فکر می کنی بتوني روزي يك ربع ساعت به نيت همراهي با امام زمان(عج) با كتاب خدا مانوس باشي؟ مي توني بين كارهاي روزمره براي خواندن قرآن پانزده دقيقه وقت بزاري؟

 «طرح ۱۲۰ روز انس با قرآن کریم تا روز میلاد مهدی موعود (عج) نذر مهدی موعود(عج)»

نیت: شادی دل مولا و تعجیل در ظهورش و آماده شدن دل هامان و لایق شدنمان برای ظهور

طرح بدین نحو هست که از ۱۲۰ روز مانده به نیمه شعبان هریک از اعضا هر روز يک حزب از قرآن کريم را مي خواند( به نيت شادي آقا و تعجيل در ظهور) و روز بعد حزب بعد و همین طور تا ۱۲۰ روز بعد

علاوه بر اينکه در هر روز يک يا چند بار ختم گروهي مي شود خود شخص هم بعد از ۱۲۰ روز يک بار قرآن کريم رو ختم مي کند و روز آخر يا همان روز ۱۲۰ ام روز میلاد امام زمان است.

امسال این طرح از روز چهارشنبه 15 بهمن ماه شروع میشه و روز چهارشنبه 13 خردادماه یا همان نیمه شعبان روز میلاد امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف  با ختم  همراه با ...

لختِ خونِ جگر ماست به روی لبشان
کوره‌ی دوزخیان، گوشه‌نشین تبشان
لهجه‌ی عبری و لحن عربی، مکتب‌شان

«نیل» را تا به «فرات»، آنچه که بود، آتش زد
شک مکن؟ ما همه را «مکر یهود» آتش زد

در پی تکرار اهانت نشریه فرانسوی شارلی ابدو به ساحت مقدس پیامبر اعظم (ص) و بی‌تفاوتی دنیای غرب به خروج از حد و مرز آزادی بیان یک کمپین جهانی به نام «عشاق محمد(ص)» راه‌اندازی شده است . متن اطلاعیه بانیان این کمپین به این شرح است:

والله یعصمک من الناس

دعوتنامه: شما هم مي توانيد با ارسال...

شب است و چراغ هاي آسمان خاموش. بر بلنداي کوه هاي مکه ستاره اي در حال ظهور است. از دوردست ها صداي هلهله مي آيد باران نور آن چنان مي بارد که اگر چشم دلي باشد و گوش جاني، غلغله فردوسيان به وضوح شنيده خواهد شد.

اي نو رسيده جنّت! شکوهت را به تماشا نشسته ايم. بي هراس از افول، در حال لمس مهربان ترين خوشه هاي انسانيت. با تو هر چه شک به يقين مي رسد و از پس ابرهاي سياه هر که بجويد و اخلاص صرف کند به رنگين کمان لطيف دين تو خواهد رسيد.

اي صاحب مکارم الاخلاق! عهده دار دريا دريا شور و شعور و مالک غزل غزل معرفت! به شکرانه آمدنت، هزار مرتبه زمين را آذين بستيم، هزار کاروان دل، هزار مثنوي قاصدک...

بانگ محمدي ات بر مناره هاي عظيم جهان طنين افکند شده و عطر رأفت و محبت تو دل ها را عطشناک ساخته و حقا که بعد از اين همه سال هنوز نويد آسماني ات به زيبايي دل ها را يکي پس از ديگري تسخير مي کند. آن که ايمان آورده در صلوات تو را مي گويد و سيراب مي شود و آن که هنوز به فتح قلّه ايمان نرسيده تو را مي جويد و کرامتت را مي ستايد.

اي آن که هميشه مي خواهيم: اللهم محيا محمد و آل محمد!
اي آن که هر مادري را آرزوست، مولودش همنام تو باشد.
اي آن که هر مسلمي را خواهش است تا ابد همگام تو باشد.
سرفرازم که با جرعه اي صلوات به پاي بوسي ات آمده ام: اللهم صل علي محمد و آل محمد و عجل فرجهم. [1]

اي احمديان به نام احمد صلوات
هر دم به هزار ساعت از دم صلوات
از نور محمدي دلم مسرورست
پيوسته بگو تو بر محمد

سعیده خلیل نژاد
التماس دعا

سنگ صبور بی کسی من، حبیب من

شمش الشموس وادی طوس، ای غریب من

ای عشق من زیارت تو جای خود، ولی

کی می شوذ زیارت جدت نصیب من

یک عمر پای پنجره ات قفلها زدم...

با صد امید بر در این خانه آمدم

عادت شده فقط ز تو ...

       هرچه شنیده و خوانده ام از حسین علیه السلام در « هیهات من الذله » خلاصه می شود، هرآنچه شنیده ام دلاوری و شجاعت در مقابل ظالم زمانه است و تحمل تشنگی که چه عرض کنم تحمل تحریم های همه جانبه خود و تمام عزیزان و یارانش و ایستادگی تا شهادت یک یک افراد و زیر حرف ناحق نرفتن است، اقامه واجب امر به معروف و نهی از منکر با ریختن خونی که ثارالله نام نهادند چراکه جبهه مقابل خود را ناحق و ظالم دید که به یقین هم اینگونه بود.

در تاریخ از مذاکره و تعاومل و ... چیزی نه خوانده و نه شنیده ام! نشنیده بودم که امام علیه السلام با سیاست « برد - برد » یا هر سیاست دیگری به معرکه رفته باشد که به دنبال آن بده بستان امتیاز داشته باشد ...

آقای رئیس جمهور! شما که از عاشورا درس مذاکره گرفتید!!! کاش در ادامه بیانات خود روشن می کردید از کجای این واقعه درس مذاکره گرفتید! اگر منظورتان همان توبیخ و تهدید های امام نسبت به عمر بن سعد است که لازم به بیان تفاوت جایگاه، نوع و لحن زمین تا آسمانی این به تعبیر شما مذاکره و مذاکرات معلوم الحال هسته ای این روزها نیست و جالب تر از آن اینکه در کربلا عمر فرستاده ای به این منظور سمت امام حسین علیه السلام فرستاد که باز هم این نوع عبرت آموزی شما از واقعه عاشورا جای بسی تامل دارد!!!

چه شد که از میان این همه مسائل مهم و درس آموز مثل ایستادگی در مقابل زور و ظلم ظالم، فداکاری، ایثار، رشادت و از همه مهمتر اقامه واجب امر به معروف و نهی از منکر و روحیه شهادت طلبی و ... که همگی در سپاه امام علیه السلام به تمام معنا متجلی شده بود مذاکره برای شما عبرت شد! کمااینکه مقام معظم رهبری عاشورا را به عنوان تهدید دشمن و تیر نهایی ترسیم نموده اند و نقل به مضمون میفرمایند: "اگر دشمن به ما فشار آورد حرکت ما حرکت عاشورایی خواهد بود." این یعنی اینکه وقتی می خواهیم از عاشورا و کربلا حرف بزنیم باید از شهادت و مبارزه حرف بزنیم.

به درست و غلط بودن مذاکرات هسته ای هم که کاری نداشته باشیم نباید برای اثبات خود به نوعی تاریخ را تحریف و یا برداشتها و تفسیرهای خود را به اسم درس های عاشورا پشت تریبون مطرح کنیم آن هم در مقام رئیس جمهور ایران اسلامی! هرچند که واقعه عاشورا آنقدر عظیم و آنقدر روشن هست که با این اظهارات تردیدی در اذهان درخصوص اهداف و جنبه های عبرت آموزی آن ایجاد نمی گردد.

گوشه ی صحن، دم عید دلم می لرزد

من و یک عالمه تردید دلم می لرزد

بادی از سمت حرم قصد وزیدن دارد

بی سبب نیست که چون بید دلم می لرزد

لرزه افتاده به جان در و دیوار ولی

زلزله نیست، نترسید! دلم می لرزد

می روم سمت حرم دست یه سینه اینبار

دو قدم مانده به خورشید دلم می لرزد

هرچه از زائر خود دل ببری می چسبد

چقدر در حرمت دربه دری می چسبد

چقدر در حرمت مست زیاد است، ببین

چقدر دور و برت دست زیاد است، ببین

زائرانت به کرامات تو عادت دارند

همه یک جور به این خانه ارادت دارند

یک نفر پول، یکی اشک، یکی انگشتر

از صدای سخن عشق ندیدم خوشتر

روزهامان همگی با کرمت می چرخند

زائرانت چقدر با عظمت می چرخند

ابر و باد و مه و خورشید همه رقص کنان

چند قرن است که زیر علمت می چرخند

تا قدم رنجه کنی بر سر ما یک عمر است

چشم هامان به هوای قدمت می چرخند

حاجیانی که به حج رفتنشان جور نشد

چه غریبانه به دور حرمت می چرخند

آب در کوزه و ما تشنه لبان می گشتیم

یار در مشهد و ما گرد جهان می گشتیم

شاعر ناشناس