غریبه

گوشه دو تا چشماتون رو بکشید و چیزی که میبینید رو تو کامنت بنویسید

اگر نمیتوانی به کسی امید بدهی ٬ نا امیدش نکن
اگر شنونده خوبی هستی ٬ راز دار خوبی هم باش
اگر نمیتوانی
.
.
.
زخمی را مرحم بکشی ٬ نمک هم نباش
اگر خواستی کسی را سیر کنی ماهی بهش نده ٬ ماهیگیری یادش بده

من باور دارم …

که دو نفر ممکن است دقیقاً به یک چیز نگاه کنند و دو چیز کاملاً متفاوت را ببینند.

من باور دارم …
که صرفنظر از اين که چقدر دلمان شکسته باشد دنيا به خاطر غم و غصه ما از حرکت باز نخواهد ايستاد.
که زندگى ما ممکن است ظرف تنها چند ساعت توسط کسانى که حتى آن‌ها را نمى‌شناسیم تغییر یابد.

من باور دارم …
که گواهى‌نامه‌ها و تقدیرنامه‌هایى که بر روى دیوار نصب شده‌اند براى ما احترام و منزلت به ارمغان نخواهند آورد.

من باور دارم …
که کسانى که بیشتر از همه دوستشان دارم خیلى زود از دستم گرفته خواهند شد.

من باور دارم …
« شادترین مردم لزوماً کسى که بهترین چیزها را دارد نیست
بلکه کسى است که از چیزهایى که دارد بهترین استفاده را مى‌کند. »

نلسون ماندلا

هنگامی که دری از خوشبختی به روی ما بسته میشود، در دیگری باز می شود ولی ما اغلب چنان به در بسته چشم می دوزیم که درهای باز را نمی بینیم!

این جمله همیشه یادت باشه : زندگی گل سرخئ است که گلبرگهایش خیالی وخارهایش واقعی است!!!

مردم اشتباهات زندگی خود را روی هم می ریزند و از آنها غولی به وجود می آورند که نامش تقدیر است. (جان اولیور رهاینر)

تصور کن اگر قرار بود هر کس به اندازه ی دانش خود حرف بزند چه سکوتی بر دنیا حاکم می شد ... (ناپلئون)

مثل درخت باشید که در تهاجم پاییز هرچه بدهد،روح زندگی را برای خویش نگه می دارد. (دکتر سنگری)

اشتیاق به دانش مانند عطش ثروت با دستیابی به آن دائما افزایش می یابد. (لارنس استرن)

انسان نقطه ای است بین دو بی نهایت . بی نهایت لجن و بی نهایت فرشته...

خداوند به هر پرنده‌ای دانه‌ای می‌دهد، ولی آن را داخل لانه‌اش نمی‌اندازد!

درباره درخت، بر اساس میوه‌اش قضاوت کنید، نه بر اساس برگهایش...

کسی که در آفتاب زحمت کشیده، حق دارد در سایه استراحت کند.

مشکلات خود را با مداد بنویس و پاک کن را در اختیار خدا بگذار...

بهتر است دوباره سئوال کنی، تا اینکه یکبار راه را اشتباه بروی.

انسانی که در نبرد زندگی می خندد قابل ستایش است...

برای اداره کردن خودت از عقلت استفاده کن...
و برای اداره کردن دیگران از قلبت...

تو چقدر تنهایی!گفتمش در پاسخ:

تو چقدر نادانی!تن من گر تنهاست دل من با دلهاست.

دوستانی دارم٫همه از جنس بلور که دعایم گویند و دعاشان گویم.

یادشان در دل من٫قلبشان منزل من!