دوست داری تو هم شعری بنویسی؟؟

                        
1.کسانی که نام کاربری ویا رمزشان((یاهردو))فراموش کنند می توانندیک ایمیل به آدرس زیرارسال کنندیا در قسمت نطرات بنویسند.
2.دسترسی دوستان در قسمت کاربریشان افزایش یافتNEW
3.بیشتر دوستان این سوال برایشان پیش اومده بود که من شاعرنیستم اما می تونم از شاعران دیگه شعر بگذارم؟آیا امکان داره من عضو بشم؟:جواب>بله..امکانش وجود داره..فقط باید نام شاعر ذکر شود...

4.برای ارسال انتقادات و پیشنهادات خود به قسمت ((ارسال انتقادات و پیشنهادات)) بروید. 

5.قبل از ثبت نام به قسمت قوانین مراجعه فرمائید.

                              عضویت>>                                                                               

با تشکر...

پست ثابت وبلاگ

๑۩۞۩๑ چند نقطه چین.... ๑۩۞۩๑


ساده نباشو دل نباز ، به من که از تو دورمو

به من که تو آغوش تو ، همیشه سوت و کورمو

همیشه به محبتت ، به شرحی مستحقمو

به چشم تو همیشه من ، بدم فقط تو خوبی و




توهم همیشه این وسط ، بودی یه بازیچه همین

به هر کی گفتی بدمو ، که خوب بمونی نازنین

تا هیچکی از دلت نخواد ، بپرسه از پاکیت و این

آخره سر شد باعثت ، . . . گذشتم از دلت ببین




توهم مثه منو دلم ، سرد شو و سردی کن یدم

بیا نگاهمم نکن ، پریده عشقت از سرم

حتی نمیگم که بهت ، چی شد ازت برید دلم

فقط برو ، همین و بس ، حرفی ندارم بزنم




لبای سردم رو لبت ، نداره گرمی نازنین

سردی احساس منو ، از تو نگاه من ببین

رو سینه ی بی اعتنام ، نذار سرترو بیش از این

تن برهنمم فقط ، واسه تو بود ( چند نقطه چین)




وصله ناجورمو تو ، نمی شه بگذری ازم

دل بکن از دلی که نیست ، اسیر عاشقی یدم

خیره نشو به چشممو ، خیره نمون به صورتم

یا بی خیال شو یا برو ، همینه حرف آخرم




حتی نگاهمم نکن ، نگی هنوز مال منی

خیالت آسوده گلم ، دلی نمونده بشکنی

پر از سکوتم تو ولی ، غرقِ سرودن از منی

ببخش گلم ساده بگم ، کاش از دلم دل بکنی......




ترانه ســــرا : یاســــر مهــــوار

دوباره...

دوباره دلتنگم و دل ، میخواد بخونه از غمش
دوباره زُل زدن چشام ، به عکس ناز صورتش

دوباره کنج خونم و ، دوباره می باره چشام
لبریزه اشک ماتمه ، دوباره چشمای سیام

ببین ـــ غمت دوباره زد ، باز به رگ و ریشه من
یه گوشه ای آروم و گُنگ ، از نو نشستم گل من

گم شده یادت تو دلم ، پِیُش نباش مصیبته
دلی که عاشق شده ، نگی گلم مردده

دباره قاب عکس تو ، طرح شده تو آغوش من
دوباره باز صحن چشام ، از غم و غصه هات ترن

دوباره رفت باز به قلم ، دست دل دیونمو
دوباره از غمش سرود ، تموم نمی شه دردشو

دوباره تو وَهم نگات ، مست شدم از این همه درد
نشد که با دوری یوقت ، غم تو دلامون بشه سد

دوباره با مصرع اشک ، میزنه رج ترانشو
دوباره می خونه ببین ، هنوزم از غمای تو

با این همه می دونه دل ، برگشتنت خیاله که
می خونه از گذشته هاش ، شاید دیونه تر نشه

شاید بشه که تو نگات ، ببینه شادیاشو باز
وقتی تو دیونگیاش ، میشی واسش عین نیاز

دوباره پر شده یدم ، از یه سوال بی جواب
چرا نشد بعد یعمر ، از دل بره این تب و تاب

چرا هنوز دوبارشی ، هنوز تو لحظه لحظشی
چرا نمیری از دلش ، هنوز تو خاطراتشی

جرا دوباره با غمت ، می خونه باز همش یدم
تو صفحه ی صحن چشاش ، می شی همیشه شکل نم

نمیگذره از تو چرا ، چرا تویی همو غمش
چرا هنوز بیادته ، نمیره عشقت از سرش

دیدی بازم ترانه هام ، شدن تَبَرُک به غمت
یوقت دلت نلرزه ها ، عشقم پریده از سرت؟

که از منو دلم عزیز ، نشد بگیری یه نشون!؟
این همه سال رفت و گذشت ، چی موند گلم از عشقمون؟

جز یه دل دیونه و ، چشمایی که غرق غمن
یا دست لرزونی که باز ، وقف نوشتن از توان

می ری یروزی از دلم........ وقتی که نیست جون تو تنم
تا او یروز اجازه هست ، میخوام یدم از تو بگم...



ترانه ســــرا : یاســـر مهـــــوار

یاد از آن روزی که بودم اولی                                          ناز و طناز و عزیز و فلفلی

شاه خانه بودم و با داد و دود                                         هرچه را میخواستم آماده بود

وای از آن روزی که آمد دومی                                         نق نقو و بد ادا و قم قمی

من شدم وزیر و افتادم ز جاه                                          دومی به جای من گردید شاه

تا به خود آیم و بردباری کنم                                          سومی آمد و او شد خواهرم

دختری خوشگل و خوشرو مثل ماه                                 من و داداشم کشیدیم سوز و آه

جای ما دیگر نبود در آن میان                                          از نظرها ما شدیم غیب و نهان

جای سبزی و نشاط و خرمی                                        سر رسید از گرد راه چهارمی

دیگر آن خانه برایم تنگ شد                                          سبزی و گل در نگاهم سنگ شد

داشتم میکردم عادت ناگهان                                         پنجمی هم پا نهاد بر این جهان

کودکی سبزه و سرخ و زرد و بور                                    مانده انگار چهار ماهی در تنور

بهر سوزش پنج تن کافی نبود                                       ششمی هیزم شد و ما مثل دود

از کجا آمد خدایا این یکی                                             کچل و کور و مریض و عینکی

ناصر و منصور و شهناز و شهین                                     کاوه و فرهاد هفتم شد مهین!

خواهری که از بچگی دل پیچه داشت                               مثل بنده گاهی هم سرگیجه داشت

خانه مان گردید در هم برهمی                                      سه قلو شد هشتمی و نهمی و دهمی

ای امان و ای امان و ای امان                                         ای امان از دست بابا و مامان

مادرم شد بار دیگر حامله                                             این که آید تیم فوتبال کامله

ناصر و نصور و شهناز و شهین                                       کاوه و فرهادو عباس و مهین

علیمردان و سپس معصومه جان                                   آخری هم میشود دروازه بان

برگرفته از کتاب:خنده به شرط قلقلک

گفتم خدایا از همه دلگیرم                     گفت: حتی از من؟

گفتم خدایا دلم را ربودند                       گفت: پیش از من؟

گفتم خدایا چقدر دوری؟!                          گفت: تو یا من؟

گفتم خدایا تنهاترینم!                                گفت: پس من؟

گفتم خدایا کمک خواستم!                       گفت: از غیر من؟

گفتم خدایا دوستت دارم                         گفت: بیش از من؟