فقط دلتنگی

افلاطون می گه: " اگه با دلت چیزی یا کسی رو دوست داری زیاد جدی نگیرش، چون ارزشی
نداره،
چون کار دل دوست داشتنه، مثل کار چشم که دیدنه، اما اگه یه روز با عقلت کسی رو دوست
داشتی،
اگه عقلت عاشق شد، بدون که داری چیزی رو تجربه می کنی که اسمش عشق واقعیه
الان من که با عقل و با دل عاشق شدم ، چی بگم :|

 نیاز به کسی دارم که راه را نشانم دهد؛

 تنبیه ام کند؛

 تشویقم کند؛

 نه به حق قدرتی که دارد؛

 بلکه به اقتدارش؛

 من پدرم را می خواهم ...

انقضاي خاص بودنت به پايان رسيد... 

ديگربه توفكرنمي كنم!!!!!!! گناه است... 

چشم داشتن به مال غريبه ها!!!!!!!

ادامه مطلب 

×××××××××

 

ما همینیم ...

به لبخندی دلگرم میشویم و

به اخمی دلسرد ...

√√دخــتــر باش ! دخـــتـــرونه ناز کـــن !

دخـــتـــرونه فـــکر کـــن ! دخــــتـــرونه احســـاس کـــن !

دخــــتـــرونه اســــتـــدلال کــــن !

دخــــتـــرونه زنــدگی کــــن !

اما بـــدون غــــم رو به اشـــتباه 

توی فرهنــــگ دخــــتــــرونه جـــا دادن 

به ســـلامـــتی همه دخــــتــــرا

ستاره!دلم گرفته،دوباره به خاطرتو

دوباره می خوام ببارم،ستاره!به خاطر تو

دوباره یه قطره شبنم،روی پلکام خونه کرده

واسه گریه کردن من،تو رو دل بهونه کرده

یادمه که روز آخر،واست از شبا می گفتم

اما نه!نمی دونستم این جوری از پا می افتم

ستاره اشکمونشمر،تو برو به آسمونا

من که لایقت نمیشم تا نیام اون بالا بالا

ماه وآسمون،ستاره!چش به راه تو نشستن

واسه رفتن به شبها،روی ابرا ریسه بستن

توی آخرین ملاقات،این چشارو خوب نگا کن

دیگه بسه غصه خوردن،من خاکی رو رها کن

ستاره!دلم گرفته،تاب این دردو ندارم

می میرم بعده ترانه،دیگه طاقت نمیارم

پشت هر کوه بلند
سبزه زاریست پر از یاد خدا
و در آن باغ کسی می خواند
که خدا هست، دگر غصه چرا؟!؟!...
آرزو دارم:خورشید، رهایت نکند
غم، صدایت نکند
ظلمت شام، سیاهت نکند
و تو را از دل آنکس که دلت در تن اوست حضرت دوست جدایت نکند...

عشق یعنی وختنها از درون، 
عشق یعنی سوختن تا ساختن ، 
عشق یعنی عقل و دین را باختن ، 
عشق یعنی دل تراشیدن ز گل ، 
عشق یعنی گم شدن در باغ دل ، 
عشق یعنی تو ملامت کن مرا، 
عشق یعنی می ستایم من تو را ، 
عشق یعنی در پی تو در به در ، 
عشق یعنی یک بیابان درد سر، 
عشق یعنی با تو آغاز سفر ، 
عشق یعنی قلبی آماج خطر، 
عشق یعنی تو بران از خود مرا ، 
عشق یعنی باز می خوانم تو را ، 
عشق یعنی بگذری از آبرو ، 
عشق یعنی کلبه های آرزو، 
عشق یعنی با تو گشتن هم کلام ، 
عشق یعنی شاخه ای گل در سبد ، 
عشق یعنی دل سپردن تا ابد ، 
عشق یعنی سروهای سر بلند ، 
عشق یعنی خارها هم گل کنند، 
عشق یعنی تو بسوزانی مرا ، 
عشق یعنی سایه بانم من تو را ، 
عشق یعنی بشکنی قلب مرا ، 
عشق یعنی می پرستم من تو را، 
عشق یعنی آن نخستین حرفها ، 
عشق یعنی در میان برفها ، 
عشق یعنی یاد آن روز نخست ، 
عشق یعنی هر چه در آن یاد توست ، 
عشق یعنی تک درختی در کویر ، 
عشق یعنی عاشقانی سر به زیر، 
عشق یعنی بگذری از هفت خان ، 
عشق یعنی آرش و تیر و کمان ...

عشق یعنی بی پروا شدن    سعی از قطره تا دریا شدن

مشت بر مهره تنهایی من پیچاندی

مهر دستان تو دنبال دعایی می گشت

بارها دور زدی ذهن مرا گرداندی

ذکرها گفتی و بر گفته خود خندیدی

از همین نغمه تاریک مرا ترساندی

بر لبت نام خدا بود خدا شاهد ماست

بر لبت نام خدا بود و مرا رقصاندی

دسته ویرانگر تو عادت چرخیدن داشت

عادتت را به غلط چرخه ایمان خواندی

قلب صد پاره من مهره صد دانه نبود

تو ولی گشتی و این گمشده را لرزاندی

جمع کن رشته ایمان دلم پاره شده است

من که تسبیح نبودم تو چرا چرخاندی؟؟؟!!!

یه روز می گفتم عاشقم اما دیگه نمی تونم

تقصیره هیچ کسی نیست قصه ما تموم شده

حیف همه خاطره ها به پای کی حروم شده

دروغ می گفتی که برم از بی کسی دق می کنی

اشکاتو باور ندارم بیخودی هق هق میکنی

یادم میفته لحظه ایی که دست تو رو شد برام

قسم می خوردی پیش من که جز تو عشقی نمی خوام

دسته خودم نیست که دیگه هیچکس رو باور ندارم

این چیزا تقصیر توئه تلافیشو در میارم

عاشقی نبود که به شوق من آمده باشد

رهگذری بود که روی برگهای خشک پاییزی راه می رفت

و صدای خش خش برگ ها همان آوازی بود

که من گمان می کردم می گوید:

دوستت دارم.........

مگه اون چه گناهی کرده که تنها شده؟

جرم تنهایی چیه که هیچکی اون رو نمی خواد؟

راستی دیشب تنهایی از اتاقم گذشت

دنبالش دویدم ولی رفته بود.................تنهای تنها........

نیمه شب اون رو مرده کنار حوض خونه پیدا کردم....

از گریه چشماش قرمز شده بود........برایش گریستم........

آخه اون از تنهایی مرده بود...........

تنهایی مرد و من تنهاتر شدم

باشه تو دست كم بگير اما ما كه كم نبوديم

خب ديگه از ما كه گذشت تو با بقيه اين نكن

واسه شكار مرغ عشق پشت قفس كمين نكن

خدا وكيليشو بخواي حق من اين نبود و نيست

نمره ي بي معرفتيت تو درس نارو ميشه بيست

خدا وكيليشو بخواي رسم رفاقت اين نبود

تو بي مرامي قد تو هيچكسي رو زمين نبود

حالا كه رفتني شدي طبق گفته ات.....

باشد ....قبول....

لااقل اين نكته را بدان آهن قراضه اي كه چنان

گرم گرم گرم در سينه ام مي تپيد دلم بود......

نا مهربان........خداحافظ...

و زمانی که عاشقم شد برایم بی ارزش شده بود

حالا می فهمم که چرا اول قصه ها می نویسند:

یکی بود و یکی نبود

وقتی از تو دل بریدم          جز خودت چیزی ندیدم

پی هر کسی که رفتم            آخرش به تو رسیدم

حالا که رفتم و گشتم                میبینم تکی تو دنیا
نمیشه تو رو عوض کرد             حتی با شبای رویا

انگار اسمون نمیخواست            ببینه ماها رو با هم
یادته لحظه ی اخر             زیر اون بارون نم نم

گل سرختو گرفتی              دادی دستم گل مریم
دست من نبود نه از تو           بلکه از خودم گذشتم

عشقتو خواستم بذارم               لای خاطرات دفتر
اما یاد تو نمی گذاشت           میومد دوباره از سر

توی یک غروب جمعه             اصل مطلبو نوشتم
پی هیچ کس نمی گردم          چون تویی اول و اخر

حالا که رفتم و گشتم              میبینم تکی تو دنیا
نمیشه تو رو عوض کرد             حتی با شبای رویا

یادته خواستی بمونم             ناله کردم که نمیشه
حالا عمریه اسیرم               توی دام زرد غربت

اما اسمشه که نیستی             با منی همش….همیشه
من که تقصیری نداشتم                  تلخه قانون جدایی

من و تو سرش نمیشه            میزنه چه تیشه هایی
ولی حق داری بگی که           اینا حرفه….بی وفایی

حالا که رفتم و گشتم              میبینم تکی تو دنیا
نمیشه تو رو عوض کرد        حتی با شبای رویا