بــــاس بـــعــضــی وقــتــــا

دســتتـــ رو بذاری زیــــر چـــونــتــــ

و جــریـــان زنــدگـــیـــتـــو فــقــط تـــمـــاشـــا کـــنـــی

بـــعـــدشــــم بگـــی : بــه درکــــــــ....

 

در جـریـان بـاش!

 اگـﮧ  تو روت
خندیدم
بـﮧ خاطر این بود کـﮧ 

نـخواستم تو روتــ بالا بیارم !

 

بـﮧ بضیـآ بـآس گفـتـــــ :بـبـیـن جـوجــو ، اونــ بـآدی کـﮧ انـداختـی تـو گلـوتــــا


اَولــ تـو معـده مـآ بـوده . . . !


عــــــآره :|

اونـی کـه رفـت

بـه تـُـخـم مـُرغـای تــو یـخچـالِمـون کـه رفـت ،

یـکی دیـگه جـاش میـاد ...


 

بـه بـعـضیـا بـاید گـفت:

عـزیـزم جـذبـه ات " نـوشمکـو " آب نـمیکنـه ...

چـه بـرسـه بـه " مـن " ...

تـرس بـرای چـه ؟؟؟

وقـتی مـی دانـم یـک روز

تـــُـف مـی انـدازی بـه روی تـمام آن هـایـی کـه

بـه خـاطـرشـان مــن را از دسـت دادی ...!!!

میـدونـی ؟!

یـه سـگ رو وقـتی یـه لـقمـه نـون بـهش میـدی

دیـگه بـهت خـیانـت نـمیکـنه ...

تـنها فـرق تــو بـا ســگ تـو هـمیـن یـه نـکتـست ...

تـــازگــیـــا هـــرکــی مــیــگـــه : دوســـتــــ دارم

خـــنـــدم مــیــگــیـــره

بـــی اراده مـــیـــگـــم : تــــــو دیــگـــه چــی مــیــخـــوای !

تـــو مــرا نـــادیـــده بـــگـــیـــر

و مــن بـــدنــــم روز بــه روز کــــبـــودتـــر مــیــشــود

از بـــس خــــودم را مــیــزنـــم بــه نــفــهــمــی...!

تــــا دلـــتــــ  بـــخـــواهـــد

بـــغـــض دارم

تـــا حـــدی کـــه بــه بـــغـــض هــایـــم

خــــمـــس تــعـــلــق مــیــگــیــرد...

تــمـــام زنـــدگــی ام را مــیــدهــم کــه بـــرگـــردی !

و هــمــیـــن کــه بـــرگــشــتــی بــگـــویــم :

دیـــگــر نــمــیــخــواهـمــتـــــ

گـــمــشـــو "

 

زمــانــی مــیــرســـد کــه

تـــمـــام عـــاشــقـــانــه هــایـــم بـــرای تــــو

در یــکــــ کــلــمـه خـــلاصــه مــی شـــود :

گــــــــور بــابــاتـــــ

مــغــرور و خـــود شــیــفــتــه نــیــســتــم

ولـــی یــاد گـــرفــتـــم تــــو زنــدگـــیــم

مــنــتــــ  احـــدی رو نــکــشــم !

خـــداحـــافـــظ " تــو فــرهــنــگـــ لــغــتــــ مــن فــقــط یــه کــلــمــه ســتــــ...

"بـــه ســلامــتــــ "

هــمــیــن !

قــلــبــم بــــوی کـــافـــور مــی دهـــد !

شــبــــ  بــه شــبـــ در آن

مــرده شـــورهــا آرزویــی را غــســل مــی دهـــنــد و

کــفــن مــی کــنـنـد...

بــه بـــعضـــی آدم هــــا بـــایـــد گــفــتــــ :

نــه عـــزیـــزم !

ایــنــجـــا نــه...

ایـــنــجــا زنــدگــی مــنــه

تـــوالــتـــــ اون طــرفــه...