به هوای حرم کرب و بلا محتاجم
+ نوشته شده در یکشنبه سی و یکم شهریور ۱۳۹۲ ساعت 16:15 توسط Iman
|
باد می وزد …
میتوانی در مقابلش هم دیوار بسازی ، هم آسیاب بادی
تصمیم با تو است . .
میتوانی در مقابلش هم دیوار بسازی ، هم آسیاب بادی
تصمیم با تو است . .
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و چهارم مرداد ۱۳۹۱ ساعت 18:42 توسط Iman
|
ساحل دلت را به خدا بسپار ، خودش قشنگ ترین قایق را برایت می فرستد .
+ نوشته شده در جمعه بیست و ششم اسفند ۱۳۹۰ ساعت 12:52 توسط Iman
|
با وجود خدا غم و غصه چرا؟؟؟
آسمان را بنگر که بعد صدها شب و
روز مثل آن روز
نخست گرم و آبی و پر از مهر ، به ما می
خندد ! یا زمینی را که
دلش از سردی شبهای خزان ، نه شکست و نه
گرفت ! بلکه از عاطفه
لبریز شد و نفسی از سر امید کشید
و در آغاز بهار
، دشتی از یاس سپید زیر پاهامان ریخت تا بگوید که
هنوز پر امنیت احساس خداست ماه من غصه
چـــــرا ؟
تو مرا داری و من
هر شب و روز آرزویم همه خوشبختی توست !
ماه من! دل به غم
دادن و از یاس سخنها گفتن
کار آن هایی نیست که خدا
را دارند... ماه من! غم و
اندوه اگر هم روزی مثل باران بارید یا دل شیشه ای
ات، از لب پنجره عشق، زمین خورد و شکست
با
نگاهت به خدا، چتر شادی وا کن و بگو با دل
خود که خدا هست، خدا هست ! او همانی است
که در تارترین لحظه شب راه نورانی امید
نشانم می داد... او همانی است
که هر لحظه دلش می خواهد همه زندگی ام غرق
شادی باشد... ماه من! غصه
اگر هست بگو تا باشد معنی خوشبختی بودن
اندوه است... این همه غصه و
غم این همه شادی و شور چه بخواهی و چه نه
میوه یک باغند همه را با هم و
با عشق بچیــن...
ولی از یاد مبر
پشت هر کوه بلند سبزه زاری است پر از یاد
خدا
و در آن باز کسی می خواند:
که خدا هســـت، خدا هســـت
و چــــــرا غصه؟ چـــــرا
؟
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و یکم مهر ۱۳۹۰ ساعت 22:53 توسط Iman
|
از هیاهو زمین بیزار شده ام !!
سهراب قايق ات جايي براي من دارد؟
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و سوم تیر ۱۳۹۰ ساعت 12:50 توسط Iman
|
??? قلاب ؟؟؟
ماهی ها چقدر اشتباه میکنند،قلاب،علامت کدامین سوال است که بدان پاسخ می دهند؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
آزمون زندگی ما پر از قلاب هاییست که وقتی اسیر طعمه اش میشویم تازه میفهمیم ماهی ها بی تقصیرند!
+ نوشته شده در سه شنبه چهاردهم تیر ۱۳۹۰ ساعت 19:10 توسط Iman
|
غیرت فراموش شده...
جوان خیلی آرام و متین به مرد نزدیک شد و با لحنی مؤدبانه گفت: ببخشید آقا!
من میتونم یه کم به خانوم شما نگاه کنم و لذت ببرم؟ مرد که اصلا توقع
چنین حرفی را نداشت و حسابی جا خورده بود،مثل آتشفشان از جا در رفت و میان
بازار و جمعیت، یقه جوان را گرفت و عصبانی، طوری که رگ گردنش بیرون زده
بود، او را به دیوار کوفت و فریاد زد: مردتیکه عوضی، مگه خودت ناموس
نداری... گه میخوری تو و هفت جد آبادت، خجالت نمیکشی؟
جوان امّا، خیلی آرام، بدون اینکه از رفتار و فحش های مرد عصبی شود و
عکسالعملی نشان دهد، همانطور مؤدبانه و متین ادامه داد: خیلی عذر میخوام
فکر نمیکردم این همه عصبی و غیرتی بشین، دیدم همه بازار دارن بدون اجازه
نگاه میکنن و لذت میبرن، من گفتم که حداقل از شما اجازه بگیرم که نامردی
نکرده باشم.
حالا هم یقمو ول کن. از خیرش گذشتیم.
مرد خشکش زد ... همانطور که یقه جوان را گرفته بود، آب دهانش را قورت داد و زیر چشمی زنش را برانداز کرد ...
+ نوشته شده در یکشنبه پنجم تیر ۱۳۹۰ ساعت 16:25 توسط Iman
|
