مادرم:
قدمهایت را بر روی چشمانم بگذار، تا چشمانم بهشت را نظاره کنند...

روز مادر يعنی بهانه در آغوش کشيدن او که نوازشگر همه سالهای دلتنگی توبود                                                   روز مادر يعنی باز هم بهانه مادر گرفتن....

تقدیم به فرزندان مادرانی که دوست داشتند پیش مادرشان بودند و با بوسه باران کردن دستانش او را در آغوش میگرفتند و میگفتند:دوستت دارم.

مادر،واژه ای حس شدنی با تمام وجود است.مادر،احساسی ناب در لحظات دلتنگی است.مادر،سلطان واژه ها بر روی برگ هاست.مادر،بوی گل سرخ  در لحظات تنهایی است.مادر،درخت مجنونی است که در لحظات عاشقی به آن تکیه میزنی.مادر،بغض ترکیده بر غم هاست.مادر،سلطان غم نیست،تسکین غم هاست.مادر،دعاکننده نیست،اجابت دعاست.

مادر،مادر در درون ما،قلب ما و روح ما ...

مادر...

 

پژوهشگران گفتند که مصرف موز با توجه به داشتن ویتامین B6 به افراد کمک می‌کند که خوابهای خود را به یاد بیاورند.

 اگر شما جزء کسانی هستید که خوابهای خود را هنگام بیداری به یاد نمی‌آورید، یک راه پیش روی شما است و آن هم این است که ویتامین B6 زیاد مصرف کنید.

در آمریکا در تحقیقات اولیه خود دریافتند که مصرف ویتامین B6 نه تنها به شما قدرتی برای داشتن خوابهای واضح بیشتری می‌دهد بلکه به شما در یادآوری آنها در صبحگاه کمک می‌کند.

 این باور وجود دارد که همه ما بین ۴ تا ۶ خواب در شب داشته باشیم اما اکثراً به سختی آنها را به ویژه به صورت کلی به یاد می آوریم.

این برداشت وجود دارد که ویتامین های B6 موجود در گوشت، غلات سبوس دار، سبزیها، آجیل و موز به یادآوری خواب و وضوح آنها کمک می‌کند

این تحقیقات نشان داد: افرادی که مقادیر زیادی ویتامین B6 دریافت کردند؛ میانگین بالایی در خواب های واضح داشتند.

پژوهشگران معتقدند ویتامین B6 بود که این تاثیر را ایجاد می‌کرد زیرا اسیدهای آمینه را به یک انتقال دهنده عصبی به نام سرتونین تبدیل می‌کند که مغز را در دوره خواب بیدار نگه می دارد؛ دوره ای که در آن خوابها واضح‌‌تر هستند.

پژوهشگران معتقدند که مصرف زیاد این ویتامین می‌تواند باعث بی‌خوابی، افزایش فشار خون و حالات ترس شود.

چقدر خواب ببینم که مال من شده ای

و شاه بیت غزل های لال من شده ای

چقدر خواب ببینم که بعد آن همه بغض

جواب حسرت این چند سال من شده ای

چقدر حافظ یلدا نشین ورق بخورد؟

تو ناسروده ترین بیت فال من شده ای

چقدر لکنت شب گریه را مجاب کنم

 خدا نکرده مگر بی خیال من شده ای

هنوز نذر شب جمعه های من اینست

 که اتفاق بیفتد حلال من شده ای

که اتفاق بیفتد کنارتان هستم

 برای وسعت پرواز بال من شده ای

میان بغض و تبسم میان وحشت و عشق

 تو شاعرانه ترین احتمال من شده ای

مرا به دوزخ بیداریم نیازی نیست

عجیب خواب قشنگی ست مال من شده ای  

صغری خانم فداکار

وزير آموزش و پرورش می گوید: کتاب های درسی دختران و پسران باید جدا بشود. البته اینکه چرا خداوند بزرگوار برای دختران و پسران و مردان و زنان یک کتاب فرستاده از اسرار است و اسرار را نه وزير آموزش و پرورش می داند و نه دختران و پسران.
احتمالا در کتاب درسی دختران، داستان دهقان فداکار این گونه خواهد شد:

صغری خانم فداکار
صغری خانم فداکار خیلی ناراحت شد اول خواست پیراهنش را در بیاورد به چوبدستی اش ببندد و آتش بزند، بعد یادش آمد که نمی شود و اگر چشم مسافران نامحرم به او بیفتد، خدا او را با چوبدستی اش در آتش جهنم می اندازد.
بعد خواست چادرش را استفاده کند که یاد موهایش افتاد.
سپس متوجه شد لازم به این کارها نیست ، او زن است و خدا به او عقل داده لذا نفت فانوسش را ریخت روی چوبدستی اش و آن را آتش زد و چون دویدن برای زن بد است، سلانه سلانه به طرف قطار رفت اما دیگر دیر شده بود و قطار با سنگ ها برخورد کرد و همه مسافران شهید شدند، اما صغرای فداکار دین و اعتقادش را زیر پا نگذاشت....

به هر حال ما هم مثل خیلی ها هر جا کم بیاریم میذاریم به حساب قسمت و...

امروز صبح اگر از خواب بیدار شدی و دیدی ستاره ها در آسمان نمی تابند ناراحت نشو

بدو که روز کوتاهه / پاییز آخر راهه
هندونه رو آوردی ؟ / جوجه هاتو شمردی ؟
زمستون میشه فردا / مبارک باشه یلدا !
.

زنی از خانه بیرون آمد و سه پیرمرد را با ریش های بلند جلوی در دید
به آنها گفت: « من شما را نمی شناسم ولی فکر می کنم گرسنه باشید، بفرمائید داخل تا چیزی برای خوردن به شما بدهم.»
آنها پرسیدند:« آیا شوهرتان خانه است؟

کفش هایم کو؟

چه کسی بود صدا زد: سانیا؟

آشنا بود صدا مثل هوا با تن برگ.

مادرم درخواب است.

الی و سانی،و شاید همه ی مردم رفسنجان.

شب آذر به آرامی یک مرثیه از روی سر ثانیه ها میگذرد.

و نسیمی خنک از حاشیه ی سبز پتو خواب مرا می روبد.

بوی هجرت می آید:بالش من پُرِ آواز پر چلچله هاست.

باید امشب بروم.

من که از بازترین پنجره با مردم این ناحیه صحبت کردم

حرفی از جنس زمان نشنیدم.

هیچ چشمی عاشقانه به زمین خیره نبود.

کسی از دیدن یک باغچه مجذوب نشد.

من به اندازه ی یک ابر دلم می گیرد.

باید امشب بروم.

باید امشب چمدانی را که به اندازه ی پیراهن تنهایی من جا دارد بردارم و به سمتی بروم.

رو به آن وسعت بی واژه که همواره مرا می خواند

یک نفر باز صدا زد: سانیا!

کفش هایت کو؟

  مارها قورباغه ها را مي خوردند و قورباغه ها غمگين بودند، قورباغه ها به لك لك ها شكايت كردند.

لك لك ها، مارها را خوردند و قورباغه ها شادمان شدند مدتى بعد لك لك ها گرسنه ماندند و شروع كردند به خوردن قورباغه ها...

قورباغه ها دچار اختلاف ديدگاه شدند عده اى با لك لك ها كنار آمدند عده اى هم خواهان بازگشت مارها شدند...

مارها بازگشتند و هم پاى لك لك ها شروع به خوردن قورباغه ها كردند.

حالا قورباغه ها متقاعد شده اند كه براى خورده شدن به دنيا

مى آيند تنها يك مشكل براى آنها حل نشده باقى مانده است، اينكه نمى دانند توسط دوستانشان خورده مي شوند يا دشمنانشان؟؟؟

محمد مهدی عزیزم سوم اذر ماه تولد تو دوست عزیزرا تبریک گفته و از خداوند

منان اروزی توفیق روز افزونت را دارم