آدرس یک ترانه ناب!!!!!!!!

با جان خسته به قدرت رسيده ايم
در فقرمانده ايم وبه دولت رسيده ايم
ما كارمان به عكس همه خلق عالم است
در انزواي خویش به شهرت رسيده ايم
رقيم

آقاي ما و سرپرست ما حضرت مهدي(عج)از وضع و حال ما کاملا آگاه هستند و ريز مشکلات فردي اجتماعي ما را ميدانند...عيب کار اينجاست که ما آنقدر بي تقوايي ميکنيم که روي مراجعه کردن به ايشان را نداريم و نزد ايشان براي خود اعتباري نگذاشته ايم...

الهي

تو شاهی
به من یک نگاهي
به يك بي پناهي

که سوی تباهی

رود اشتباهی

همان بی پناهی

كه مانده به راهي
از او مانده آهي
و كوهي گناهي.....

نشانه
ما را به تير دعايت نشانه كن
وان را بسوي اوج اجابت روانه كن
عاري نما گلوي مرا از هجوم بغض
آن را به يمن مهر سراسر ترانه كن
اين واقعيت است كه تو ديده اي مرا
بازا دمي و واقعه ها را فسانه كن
چون نور روزني به درونم بتاب و باز
از انعكاس سينه من خوش كمانه كن
روزم سياه شد از فرط خود سري
ما را مقيم ورد و دعاي شبانه كن
در منظر نگاه تو بنشسته اين رقيم
او را به تير دعايت نشانه كن
رقيم

حيف از آمار زمين
كه درآن قلب بشر منها شد
حيف از آمار زمين
كه در آن مرد خدا تنها شد
حيف از آمار زمين
كه در آن چشمه ادراك خداي
كفر گونه هدف شنها شد
رقيم

خدای من

طلبکار تو و دوستان تو نیستم

فقط گوشه دنیا نشسته ام

و مشتاقانه

انتظار میکشم

که در انتهای کار

بامن چگونه رفتار خواهی کرد

و اطمینان دارم

که تو خیر مطلق هستی

...فقط(اگر حقیقتش را بخواهی)

... از خودم خیلی مطمئن نیستم!!!

رقیم

وقتی خدای هست به غیر خدا چکار؟

این را به نفس خویش تو یاد آوری نما

گفت باز هم سوژه هاي تكراري
شهر و انبوه خانه هاي تكراري
درد ها نو شدند... عجيب اينست
گوش ما هست و ناله هاي تكراري
رقيم

همين الان تصميم بگير که يک مشکلي را از يک نيازمند رفع کني ...ولو به اندازه يک لبخند باشد...بعد بسنج ببين حالاتت بهتراز قبل شده است...؟ اين بهشت دروني انسان است که ميتوان به سادگي به آن وارد شد

ذكر شبهاي ملائك يا عليست
هركه گويدياعلي پس باوليست
در نوشته بر سر عرش الهي اين پيام
يا علي رمز قيام مهدويست
رقيم

آن يكي با جرعه اي كم ،مست شد
آن يكي با ثروتي كم، پست شد
آن يكي با آه يك افتاده اي
شد مدد كار و  سراپا دست شد
رقيم

خدا فرمود اي موسي
بياور بدترين خلق را در نزد من اينك
...و موسي گشت گرد شهر ..ايامي
نشد آري نصيبش غير نا كامي
ميان شهر سارق بود
نامرد و رياكار و دغلباز و منافق بود
ولي در ديد موسي جملگي خلق خدا بودند
نشاني از خداي با صفا بودند
سگي را ديد بيمار و بسي رنجور
ولي او نيز هم ...نه...حيف بيمار است
...وگرنه بهر انسان خادم و يار ست
به ميقات آمد او با يك طنابي كه به گردن برفكنده سخت ...ايامي
كه يارب من نديدم بدتر از خود در جهان مخلوق بد نامي
...
حلالت باد اي موساي خوشبين... همنشيني با خدادرطور
ايا مردي كه از ديدار خلق خالق يكتا شدي مسرور
رقيم

حاجي به يتيمان وطن يك نظري كن
محرم شو و در نيمه شب يك خطري كن
از خويش تو بگذر و بيا در سفر حج
بر قلب پر از مهر ففيران سفري كن
رقيم

آبروي كعبه باشد اي برادر... بيكران        ليكن از آن بيشتر شد آبروي مردمان

لشكري از فيل آمد بهر محو خانه ليك    تو مشو چون ابرهه  اندر خراب ديگران
رقيم

خدايا غير تو ياري ندارم
در اين دنيا مددكاري ندارم
به غير مدح الطاف خدايا
به دفتر ، بيت و اشعاري ندارم
رقيم

مخلوق اگر حد خودش را بشناسد...

در باره خالق همه تسبيح و سكوت است  رقیم

حسادت آتشي بر  خشك و تر كرد
خباثت را به دلها مستقر كرد
مرا كتمان نمودي ليك برعكس
خدا نام مرا مشهور تر كرد
رقيم

تا چشم به هم زدي پدرت پير مي شود
بغض تمام عمر...گلو گير مي شود
قيصر چه خوش بگفت به ياران شهر خويش
ياران من :  چقدر زود دير مي شود
رقيم

علي مرد عدالت پيشه ماست
علي بالاتر از اديان دنياست
زماني كه علي چون شمس آيد
جهان حق گرا چون سرو برپاست
رقيم

رقيم