من و تنهایی

              این روزها که می گذرد یک ترانه تلخ

 

                         قصه تنهایی های مرا میسراید

 

                                             سمفونی گوش خراشی است.

 

                                                         روزهاست پنبه دیگر فایده 

 

                                                          ندارد.باید باور کنم تنهایم......

 

                                                                                                             

 

   

 

 

مَنْ و تو

همآنْ آدمْ و حوّآے مُدِرنیمْ

که دلمآنْ مےْخوآهد

شریکْ شَویمْ بآ هَمْ

در خوردنِ یک سیبْ

حتّے اگر رآنده شویمْ از اینجآ...!!!                                    
 

قصه ی خوابیدن وجدان ها


روی خوابیدن اصحاب کهف را هم


سفیـــد کرده است!


خدایا آیه ای هم برای اینها نازل کن!                                    
 

هر کـسی رو می تـونستـم دوست داشتـه بـاشم
اگـر
دوست داشتـن را از تـو شروع نـمی کردم...

 

بعضی ها فقط برای این می آیند
که عاشقمان کنند و بی قرار
یک مشت خاطره به آغوشمان بریزند و بروند
و با هرچه یادمان داده اند, تنهایمان بگذارند
بعضی ها فقط می آیند که زود بروند
که داغ شوند و روی دلمان بمانند

 

 بگذاریدقلم بنویسد باردیگر........

بالهارابگشایید آسمان ابی ست

بگذاریدقلم بنویسد

یاکه اصلافریاد

چترهارابازکنید

بگذارید

جغدهاتماشابکنند

 

  

تو را به یاد آن روز


تو را به یاد گلبرگ های خشک آن روز خشکیده


تو را به روز اول بار دیدنت


تو را به اولین نگاه عاشقانه


تو را به یاد باران روز نیامده ات


تو را به تنهایی روز رفتنت


تو را به باران روز برگشتنت


تنهایم مگذار دیگر........