صدای خدا می یاد گوش بده...

   دخترکم!! برای کسی که برایت نمیجنگد  نجنگ .

  چرا اشک  هایت را هر روز پاک کنی کسی که

باعث گریه ات می شود  را از ذهنت پاک کن.

        دخترکم به سوی کسی که ناز میکند دست نیاز دراز نکن..

بیاموز  این تو هستی که باید ناز کنی..

دخترکم !!  تو  زیباترینی ..همیشه با این باور زندگی کن..

شاید گریه یا خنده ات برای بعضی ها بی ارش باشد اما به یاد داشته باش 

کسانی هستند که وقتی میخندی جان تازه میگیرند...

دخترک من !! هیچ گاه برای شروع دوباره دیر نیست ..

اشتباه که کردی برخیز اشکالی ندارد..

بگذار دیگران هرچه دوست دارند بگویند..

هیچ وقت برای دیگران زندگی نکن..

برای خودت زندگی کن..

هرکاری که دوست داری انجام بده قبل از اینکه فرصت ها تمام بشه.

خوب باش ولی سعی نکن این را به دیگران بفهمانی.

کسی که ذره ای شعور داشته باشد خاص بودنت را میفهمد.

زمستان است ..زیاد می شنوی هوا ۲نفره است !

تنها قدم زدن هم دنیای دیگری دارد.

دخترکم

 احساس با ارزشت را خرج هر کسی نکن..

از تمام مرد هایی که می بینی و متلک نثارت می کنند

از تمام مردان این  شهر ممنون باش...

ممنون باش که هر روز لطافت تو را ظرافت تو رازیباییت را  یاداور می شوند..

اری تو ارزشمند ترین موجود روی زمین هستی..

قربانت بابایی..

The  best  and  most  beautiful  things  in  the world 

 can not be  seen  or even touched

 they must  be felt  with the  heart

 .................................

The  most  important  thing  is  to  enjoy  your life 

 to be happy 

 it s all that matter

 تیک تیک !!!! زمان داره می گذره..

.

.

خوبی کردنا فراموش نکنیم قبل از اینکه وقتمون تموم  بشه.

یکی را دیدم که هر صبح یک کاسه برنج یا گندم میریزه پای پنجره

 یا توی حیاط و میگه این هم صدقه امروزم ....

 پرنده ها که خوشحال شن

 غصه ها رو با خودشون میبرن به آسمون....

سلامتیه همه اونایی که مهربونی با همه 

وجودشون آمیخته و حتی گرسنگیه پرنده ها

 توی این هوای سرد آزارشون میده........

دلبسته ی کفشهایم بودم. کفش هایی که یادگار سال های نوجوانی ام بودند
دلم نمی آمد دورشان بیندازم
هنوز همان ها را می پوشیدم
اما کفش ها تنگ بودند و پایم را می زدند
قدم از قدم اگر بر می داشتم زخمی تازه نصیبم می شد
سعی می کردم کمتر راه بروم زیرا که رفتن دردناک بود

می نشستم و زانوهایم را بغل می گرفتم
و می گفتم: چقدر همه چیز دردناک است
چرا خانه ام کوچک است و شهرم و دنیایم

می نشستم و می گفتم: زندگیم بوی ملالت می دهد و تکرار
می نشستم و می گفتم: خوشبختی تنها یک دروغ قدیمی است
می نشستم و به خاطر تنگی کفشهایم جایی نمیرفتم
قدم از قدم بر نمیداشتم و فقط می گفتم و می گفتم

پارسایی از کنارم رد شد
عجب ! پارسا پا برهنه بود و کفشی بر پا نداشت
مرا که دید لبخندی زد و گفت: خوشبختی دروغ نیست
اما شاید تو خوشبخت نشوی زیرا خوشبختی خطر کردن است
و زیباترین خطر؛ از دست دادن ...

تا تو به این کفش های تنگ آویخته ای؛ برایت دنیا کوچک است و زندگی ملال آور
جرات کن و کفش تازه به پا کن.
شجاع باش و باور کن که بزرگتر شده ای

رو به پارسا کردم، پوزخندی زدم و گفتم
اگر راست می گویی پس خودت چرا کفش تازه به پا نمی کنی تا پا برهنه نباشی؟

پارسا فروتنانه خندید و پاسخ داد: من مسافرم و تاوان هر سفرم کفشی بود
که هر بار که از سفر برگشتم تنگ شده بود و پس هر بار دانستم که قدری بزرگتر شده ام

هزاران جاده را پیمودم و هزارها پای افزار را دور انداختم
تا فهمیدم بزرگ شدن بهایی دارد که باید آن را پرداخت

حالا دیگر هیچ کفشی اندازه ی من نیست
وسعت زندگی هرکس به اندازه ی وسعت اندیشه ی اوست

سر تا پای‌ خودم‌ را كه‌ خلاصه‌ می‌كنم، می‌شوم‌ قد یك‌ كف‌ دست‌ خاك‌
كه‌ ممكن‌ بود یك‌ تكه‌ آجر باشد توی‌ دیوار یك‌ خانه
یا یك‌ قلوه‌ سنگ‌ روی‌ شانه‌ یك‌ كوه
یا مشتی‌ سنگ‌ریزه، ته‌ته‌ اقیانوس؛
یا حتی‌ خاك‌ یك‌ گلدان‌ باشد؛ خاك‌ همین‌ گلدان‌ پشت‌ پنجره

یك‌ كف‌ دست‌ خاك‌ ممكن‌ است‌ هیچ‌ وقت
هیچ‌ اسمی‌ نداشته‌ باشد و تا همیشه، خاك‌ باقی‌ بماند، فقط‌ خاك
اما حالا یك‌ كف‌ دست‌ خاك‌ وجود دارد كه‌ خدا به‌ او اجازه‌ داده‌ نفس‌ بكشد
ببیند، بشنود، بفهمد و جان‌ داشته‌ باشد.

یك‌ مشت‌ خاك‌ كه‌ اجازه‌ دارد عاشق‌ بشود،
انتخاب‌ كند، عوض‌ بشود، تغییر كند ...

وای، خدای‌ بزرگ! من‌ چقدر خوشبختم
من‌ همان‌ خاك‌ انتخاب‌ شده‌ هستم
همان‌ خاكی‌ كه‌ با بقیه‌ خاك‌ها فرق‌ می‌كند

من‌ آن‌ خاكی‌ هستم‌ كه‌ خدا از نفسش‌ در آن‌ دمیده
من‌ آن‌ خاك‌ قیمتی‌ام

که می خواهم تغییر کنم؛ انتخاب‌ کنم
وای بر من اگر همین طور خاك‌ باقی‌ بمانم

الهی توفیقم ده که بیش از طلب همدردی، همدردی کنم.
بیش از آنکه مرا بفهمند، دیگران را درک کنم
پیش از آنکه دوستم بدارند، دوست بدارم
زیرا در عطا کردن است که می ستانیم و در بخشیدن است که بخشیده می شویم

گاهی نیاز دارم همه چیزا کنار بزارم ..

از پای کامپیوتر هم پاشم از این فضای مجازی دور شم،نه درسی نه  فکری نه دغذغه ای....

گوشی تلفنمم روی سایانت بزارم و ..

چراغا را خاموش کنم که هیچی نبینم که حواسم پرت بشه..

اگه تشنه هستم یه کمی آب بخورم..

مسواک بزنم..

راحت باشم و تو اسوده ترین حالت باشم که درد یا ناراحتی فیزیکی ای تمرکزما  نگیره...

و فقط فکر کنم

به خودم ،به دنیا و فانی بودنش در کنار امیدوارکننده بودنش..

به دل بستن به دنیا در کنار افسرده و پوچ بودنش..

به راز عجیبه بودن!!!!!

به اینکه میگه:

"حافظ اسرار الهی کس نمیداند خموش"

.

.

به... خدا..

.

.

و به اینکه کسایی بودن که گفته شده این اسرار الهی را میدونن

به هدفمون از زندگی یعنی آرامش!!

و به اینکه آرامش تو خیلی از چیزایی که گاهی ما فکر میکنیم نیست!!

به موفقیت زیاد،به پول زیاد،به تحصیلات عالی،به زندگی خوب

البته شاید بشه به همه ی این چیزا رسید و از اونا هم گذر کرد تا بشه معنیه واقعیتا فهمید

نمیدونم.....

ولی اینا خوب میدونم که

ارامش به هرچه بیشتر مسلط بودن خودمونه..

آرامش به اطمینانه..

به

به

به...

چبزی رسید به ذهنتون بگید،همه میخونیم و روش فکر میکنیم...

گاهی با این افکار ذهنم بدجور مشوش میشه..

به امیده آرامشه هرچه بیشتر هممون...

به کلینیک خدا رفتم تا چکاپ همیشگی ام را انجام دهم، فهمیدم که بیمارم ........

 خدا فشار خونم را گرفت، معلوم شد که لطافتم پایین آمده.

 زمانی که دمای بدنم را سنجید، دماسنج 40 درجه اضطراب نشان داد.

 آزمایش ضربان قلب نشان داد که به چندین گذرگاه عشق نیاز دارم، تنهایی

سرخرگهایم را مسدود کرده بود و آنها دیگر نمی توانستند به قلب خالی ام خون

برسانند.

 به ارتوپد رفتم چون دیگر نمی توانستم با دوستانم باشم و آنها را در آغوش بگیرم.

 بر اثر حسادت زمین خورده بودم و چندین شکستگی پیدا کرده بودم

 فهمیدم که مشکل نزدیک بینی هم دارم، چون نمی توانستم دیدم را از اشتباهات

اطرافیانم فراتر ببرم.

 زمانی که از مشکل شنوایی ام شکایت کردم معلوم شد که مدتی است که صدای

خدا را آنگاه که در طول روز با من سخن می گوید نمی شنوم

 خدای مهربانم برای همه این مشکلات به من مشاوره رایگان داد. به شکرانه اش

تصمیم گرفتم از این پس تنها از داروهایی که در کلمات راستینش برایم تجویز کرده

است استفاده کنم.

 هر روز صبح یک لیوان قدردانی بنوشم

 قبل از رفتم به محل کار یک قاشق آرامش بخورم

 هر ساعت یک کپسول صبر، یک فنجان برادری و یک لیوان فروتنی بنوشم.

 زمانی که به خانه برمیگردم به مقدار کافی عشق بنوشم و

 زمانی که به بستر می روم دو عدد قرص وجدان آسوده مصرف کنم

ما را که یا مجیر و اجرنا عوض نکرد

دلتنگ گریه های محرم شده دلم

حالا پاییز است و من زرد شده ام

زرد، نه! قهوه ای، نه! قرمز، نه!...

نمی دانم این روزها که هر لحظه رنگ می گیریم از پی حادثه ای،

گاهی سبز سبز،گاهی قرمز، گاهی زرد...

گاهی هم که به خودت می آیی  می بینی شده ای هزار رنگ

این همه رنگ !!!مگر چه شده؟!!

من پر از حادثه ام..

این روزها پاییز شده هزار رنگ،

هزار رنگ ندیده که حالا داریم از چرخش زمان به گرد زمین می بینیم ....

میبینی چطور میخ کوبمان کرده که"هو الجمیل"

دوست داشتن را دوست دارم
به مهرباني مهر می ورزم,
من متولد ماه مـهـر هستم

وقتی حتی
حاضر نشدم
پای صحبت
خودم بنشینم!
تو آمدی و گفتی

خدا همانی است که ما می خواهیم
کاش ماهم، همانی بودیم
که اومی خواست....

دلخوشم باغزلی.تکه نانی؛آبی...

و اگر بازبپرسی گویم:دلخوشم بانفسی.

حبه قندی،چایی

صحبت اهل دلی..فارغ از همهمه ی دنیایی..

آه مردی میگفت:

  دلخوشی هاکم نیست،دیده ها نابیناست...

نوشته:هر چقدر هم که بگویی : تنهایی خوب است؛هم من و هم تو میدانیم

که: تنهایی خوب نیست …

ولی چه میتوان کرد وقتی خوبی نمانده تا به تنهایی،واژه تنهایی را از تخته

سیاه زندگی پاک کند …

از من خواست

فقط مال خودش باشم ولی...

همیشه خدا

آخرین انتخاب بود!

الهی...!!!!!

خوشبختی را میشه تو چشاش دید...!!!!

دُچـــار یعنی عاشق!!

و فکر کن کـ ِ چـ ِ تنهاست

اگر کـ ِ ماهی کوچکــ

دُچــار دریای بی کـــران باشد

دُچـــار باید بود ...

وگرنه زمزمه حیرت میان دو حرف حرامـــ خواهد شد

و عشــــــق صدای فـاصـلهــ هاست ...

فـاصـلهــ ـهایی که غرق ابهامند ...


« سهراب »

شاکی از سختی و رنج این دنیا نباشیم ..


شاکی از رسم این دنیا نباشیم ..


نه !


هیچ وقت خدا بد ما رو نمیخواد ..


هیچ وقت ..


تا حالا به این فکر کردیم که سخت ترین نقش یک فیلم رو به بهترین بازیگر میدن تا بتونه خوب از پسش در بیاد ...


خدا هم سختی دنیا رو به ما داده چون ..


تو بهترین بنده ی خدائی که تو زندگیت سختی داری ..


بوی خدا همه جای زندگیمون پخشه ...


کافیه احساسش کنیم.. ♥ 

خعلی از طرز تفکرش خوشم اومده

صبح که از خواب بیدار شد رو سرش فقط سه تار مو مونده بود

با خودش گفت: "هییم! مثل اینکه امروز موهامو ببافم بهتره! "

و موهاشو بافت و روز خوبی داشت!

فردای اون روز که بیدار شد دو تار مو رو سرش مونده بود

داشت

پس فردای اون روز تنها یک تار مو رو سرش بود

فریاد زد

ایول!!!!
امروز درد سر مو درست کردن ندارم!
همه چیز به نگاه تو بر میگرده !

ساده زندگی کن ...

دست هایم این روزها بوی حافظ می دهند

تفال که می زنم...
کنعانم...
بدجور...
یوسفش را می خواهد!!