چشم انتظار

چندروزه توي اتاقم دارم ازدوريت ميميرم

دل من هواتوكرده حي شمارتوميگيرم

اگه برداري ميفهمي پشت خط كي چشم براته 

اوني كه خودتوميخواست حالاراضي به صداته

اينقدرميگيرمت شايد كه برداري يك روز 

توكه ازحال خراب من خبرداري هنوز

نگوازياده تورفتم آخه قلبم بي گناهه

لااقل يك لحظه برداربگواصلااشتباه

زود قضاوت كردي امامثل خوني تورگم

 كلي حرف آماده كردم اگه برداري بگم

 اين همه ميگيرمت خوب چراقطع ميكني

   پشت خط موندم دوبارهبا كي صحبت ميكني

 

 

 

 

روي هر چي دست گذاشتم يکي زود تر اونو برده

روي سرنوشتم انگار مهر اين حادثه خرده

هميشه بهم مي گفتن تو دوباره دير رسيدي

دوباره شکست و تاخير با يه دنيا نااميدي

گلي رو که من مي خواستم يکي قبلا چيده بودش

قبل من يکي به مقصد هميشه رسيده بودش

نيمکت رو به بلوطا شد مال يه کس ديگه

آخه دير رسيده بودم اينو يه پرنده ميگه

قبل من يکي طلسم قلعه دورو شکسته

حالا رفته توي قلعه خوش و بي قصه نشسته

هميشه دير مي رسيدم حتي موقع قرارم

حالا هم واسه همينه که تو دنيا تو رو دارم

تو رو هرگز نمي ديدم اگه زود رسيده بودم

اگه اون گل و به موقع از تو صحرا چيده بودم

 

 

دلمو شکستي اما بازم وفا دار دل

عشقو نمينداز دور آخه مگه بي کار دل

زندگي همش شکل گل و جونس

زندگي همش حرفاي عاشقونس

اين جداييا قصه روزگاره

زندگي هنوز خوشکلياشو داره

دنياي ديونه ها دنياي دوست داشتن

فداي چشمات بشم وقتي نگات با من

خداياکمکم کن که نگاههاي ديگرون رونفهمم.نذار هيچوقت لحن حرف زدنشون رودرمورد خودم بفهمم.آخه اين طوري کمتر عذاب ميکشم.نذار حس کينه ونفرت درمن وجودداشته باشه،که بتونم به تونزديک تربشم.که بتونم توروحس کنم.کمکم کن فقط کمکم........

عزیزم یادی بکن ازیارخسته

غباردوریت برمن نشسته

دیگرتیری نزن بالی ندارم

وجودم ازغمت درهم شکسته

 

 

تواین دنیا! تواین عالم! میون این همه آدم!

ببین من دل به کی دادم!به اون کس که نمیخوادم!

دلم شیشه.دلش سنگه.واسه سنگه دلم تنگه!

 

ا کی عاشق باشم و از عشقم دور ؟

 تا کی اسیر تنهایی هایم باشم و از یارم دور .....؟

تا کی باید به خاطر دوری تو اشک بریزم و حسرت آن دستهای گرمت را

بکشم...؟

 تا کی باید از خدای خویش التماس کنم تا تو را به من برساند ،

 نزدیک و نزدیک تر کند تا بتوانم تو را در آغوش بگیرم...

 تا کی باید صدای غم انگیز آواز مرغ عشق را بشنوم و دلم برایت تنگ

 شود؟

 تا کی باید غروب پر درد عاشقی را ببینم و دلم بگیرد!

تا کی باید تنهایی به خورشیدی که آرام آرام به پشت کوه ها می رود را

نگاه کنم

 

 و تا کی باید لحظه ها و ثانیه ها را یکی یکی بشمارم تا لحظه دیدار با تو فرا رسد؟

خسته ام!

یک خسته دلشکسته عاشق بی سر پناه.... عاشقم !

 یک عاشق دیوانه سر به هوا .....

تا کی باید کنج اتاق خلوت دلم بنشینم و با قلم و کاغذ درد دل کنم؟...

 تا کی باید دلم را به فرداها خوش کنم

و پیش خود بگویم آری فردا وقت رسیدن است!

تا کی باید در سرزمین عشاق سر به زیر باشم

 و چشمهای خیسم را از دیگران پنهان کنم؟

 تا کی باید بگویم که عاشقم ، ولی یک عاشق تنها ،

عاشقی که معشوقش در کنارش نیست! 

تا کی باید به انتظارت زیر باران بنشینم و همراه با آسمان بنالم و ببارم....

 و تا کی باید با دستهای خالی ، با آغوش سرد ، با دلی خالی از آرزو و امید ، 

 باچشمانی خیس و شاکی زندگی کنم؟

 آری تا کی باید تنها صدای مهربان تو را بشنوم

 ولی در کنار تو نباشم عزیزم! تاکی؟ 

 

 

 

 

من تو را به کسي هديه ميدهم که از من عاشق تر باشد و از من براي تو مهربان تر.

من تو را به کسي هديه ميدهم که صداي تو را از دور، در خشم، در مهرباني،

در دلتنگي، در خستگي، در هزار همهمه ي دنيا، يکه و تنها بشناسد.

من تو را به کسي هديه ميدهم که راز معصوميت گل مريم و

تمام سخاوت هاي عاشقانه اين دل معصوم دريايي را بداند؛

و ترنم دلپذير هر آهنگ، هر نجواي کوچک، برايش يک خاطره باشد.

او بايد از نگاه سبز تو تشخيص بدهد که امروز هواي دلت آفتابي است؛

يا آن دلي که من برايش ميميرم، سرد و باراني است.

اي... اي بهانه ي زنده بودنم؛

من تو را به کسي هديه ميدهم که قلبش بعد از هزار بار ديدن تو،

باز هم به ديوانگي و بي پروايي اولين نگاه من بتپد.

همان طور عاشق، همان طور مبهوت و مبهم...

تو را با دنيايي حسرت به او خواهم بخشيد؛

ولي آيا او از من عاشق تر و از من براي تو مهربان تر است؟

 آيا او بيشتر از من براي تو گريسته است؟

نه... هرگز... هرگز...

ولي، تو در عين ناباوري، او را برگزيدي...

ميدانم... من دير رسيدم...خيلي دير...خيلي...

يک بار ديگر بگذار بي ادعا اقرار كنم كه هر روز دلم برايت تنگ ميشود.

روزهايي که تو را نمي بينم، به آرزوهاي خفته ام مي انديشم، به فاصله بين من و تو...

هر روز به خود ميگويم کاش شيشه عمر غرورم را شکسته بودم

کاش به تو مي گفتم که عاشقانه دوستت دارم تا ابد

 

میدونم برات عجیبه این همه اصراروخواهش

این همه خواستن دستات بدون حتی نوازش

میدونم که خنده داره واسه توگریه ی دردم

میگذری ازمن ومیری اما بازمن برمیگردم

میدونم برات عجیبه من با اون همه غرورم

پیش همه ی بدی هات چه جوری صبورم

میدونم واست سواله که چرا پیشت حقیرم

دورمیشی منو نبینی بازسراغتو میگیرم

میدونم چرا همیشه من بدهکار تومیشم

وقتی نیستی هم یه جوری با خیالت راضی میشم

میدونم واسه چی ازتوبدمیبینم ومیخندم

تانبینی گریه هاموهردو چشمامومیبندم

چاره ای جز این ندارم.آخرخون شدی تو رگهام

میمیرم اگه نباشی بی تو من بد جوری تنهام

میدونم یه روزی می فهمی یه روز که دنیارو گشتی   

من چه جوری تورو خواستم توچه جوری ازم گذشتی؟

 

همه میگن که تو رفتی..همه میگن که تو نیستی

همه میگن که دوباره دل تنگمو شکستی

                                                      دروغه

چه جوری دلت میومد منو اینجوری ببینی

با ستاره ها چه نزدیک منو تو دوری ببینی

 

همه میگن که عجیبه اگه منتظر بمونم

همه حرفاشون دروغه تا ابد اینجا می مونم

 

بی تو و اسمت عزیزم اینجا خیلی سوت و کوره

ولی خب عیبی نداره دل من خیلی صبوره

 

همه میگن که تو  نیستی همه میگن که تو مردی

همه میگن که تنت رو به فرشته ها سپردی

 

همه میگن که تو رفتی ولی من میگم

                                                 درووووووووغه

 

 

وقتی که اعتماد من از ریسمان سست عدالت آویزان بود...

ودر تمام شهر قلب چراغهای مرا تکه تکه می کردند...

وقتی که چشمهای کودکانه مرا با دستمال تیره قانون می بستند..

واز شقیقه های مضطرب آرزوهای من فواره های خون به بیرون می پاشید...

وقتی که زندگی من دیگر هیچ نبود...هیچ چیزبجز تیک تاک ساعت دیواری...

دریافتم باید...باید...باید...دیوانه وار دوست بدارم اما...

آیا زنی که در کفن انتظار و عصمت خود خاک شد جوانی من بود؟؟؟؟

 

 

بگین بباره بارون دلم هواشوکرده...بگین تموم شدم من بگین که برنگرده

بهش بگین شکستم بهش بگین بریدم...نه اون به من رسیدونه من به اون رسیدم

برهنه زیر بارون خراب ودرب وداغون....از آدما فراری از عاشقا گریزون

بذار کسی نبینه غرور گریه هامو...بذار کسی نفهمه غم تو خنده هامو

یه داغ سخت سختم یه باغ بی درختم...نفرین به روزگارم سیاهه روزو بختم

تنم داره می لرزه تو این هوای پرسه...گاهی نداشتن دل به داشتنش می ارزه

 

 

اگرشبی از شبهای زمستانی. مسافری به امید گرمای نگاهت

به تو پناه آورد تنهایش نگذار. شاید در گرمترین روزهای تابستان

به خنکی لبخندش محتاج شوی!

 

 

 

 

در یک روز پاییزی.پرستویی را در حال مهاجرت دیدم به او

گفتم:چون به دیار یارم می روی به او بگو دوستش دارم.

بهار سال بعد پرستو نفس نفس زنان آمدو گفت:دوستش

بدار اما منتظرش نمان!

 

 

 

کاش می شد با سکوت دعوا کنیم

زندگی را در بهار معنا کنیم

کاش می شد در خزان بی کسی

دوستی را در غزل پیدا کنیم

کاش می شد ماتم امروز را

آرزوی خوب فرداها کنیم

کاش می شد با خدا مأوا کنیم

از قفس های گناه پروا کنیم

 

 

شکسپیرمیگه:خیانت تنهااین نیست که شب را با دیگری بگذرانی...

خیانت می تواند دروغ دوست داشتن باشد‌!خیانت تنها این نیست که

دستت ...رادر خفادر دست دیگری بگذاری خیانت می تواند جاری کردن اشک

بر دیدگان معصومی باشد.