باور

پا هام روی

گورخریست که

پــــــــــهــــــــــن شده

تا آن طرف چهار راه

                        آفریقا باشم

که زنی سیاه توی چشمهات برقصد

عطر نارگیل گیسوت توی باد

از همین شکلات

زیر دندانم

      بروی

باور کن چله نشینی چار پ ا ر ه ام میکند

تا سپید عاشقت باشم


گاریچی

خیره می شوم

به یالی که هر روز دور تاریخش می چرخد

و هنوز نقش جهان را باور دارد

مثل من

که یک سطر بالاتر نخودی این گنبد را

 توی دیزی

 می کوبم 

حالا

اصفهان طعم پیاز می دهد

و من...

بگذار این شعر ختم به ریحان شود

 

از نو

از حنایی که روی دستت گل کرده

تا بندری که پارو پارو می زند

خلیجم

از لای گیس هات هنوز شرجی ام می فهمی؟

بکذار

 از پایین ، تنه ات را شعر باشم

 همین جا

            که موجم می زنی

که شانه هایم را به نی انبانت وصله می کنم

ببخش که عاشقانه ام عاشقانه نیست

بخشیدی؟

تو که نباشی چه فرقی می کند

لنج ولجن

خوب که نگاه می کنم

 چند دهم از چشمانم پشت برقع ات مانده

جا مانده

خرما هم که بدهی شیرینی ات سیاه است

گریه ام نمی آید

هیس

امان بدهی به عمان کسی بر نمی خورد

فقط می خواهم  پایین، تنه ات را شعر باشم

 

 

سپید

شباهت ما از زاویه ای می آید که کسی نفهمید

حتی خنده ای که روی لبت بود

یکی دو سطر بالاتر از خودکار  می رقصید

شباهت ما شاید از حرفی آغاز میشود که دو چشمش باز بود

اما نمی دید

زاویه ات را که عوض کنی

شبیه هم اند

باد وبوسه

من وتو

هلند و هویج

کاش میدانستی

زاویه ام را هیچ نقاله ای بلد نیست

شاید باید بمانم

 مثل هر روز

با قافیه ای به قلاب

با غزلی در آب

 

 

 

 

 

نخت را که می گیرم

آسمان کج کجی می رقصد

من منحنی می کشمت یا

نخت بابایی کرم قرقره می کند

یک دور دیگر آزادی

بیا روایت تو بادبادک نیست

اصلا تو جای من

بزن زیر بغلم پشت بام به پشت بام

هیچ ولتاژی گیرم نمی دهد الا گیسوت که سیم گیرم می کند

بیا من دهاتیم

پست هیچ مدرنی را نمی خواهم

چشمه ندارم که چشمهات سرازیرند

هیجان از همین فاصله شروع می شود که تو نیستی

خلوتم را خلخالی کن خیلی خسته ام

 

 

 

 

پایین

از ( لا ) شروع کن

انگشت هایت لای گیسوانت بود که بتهون به نت نشست

این زاویه هنوز شور می زند

 

یک پرده پایین تر

 

من هنوز حاج قربانم که تو دوتاریم کردی

بین خودمان بماند

 

یک پرده پایین تر

 

زخم زخم زخم

                   زخمه می زنی

حالا مخالف

               زخمه زخمه زخمه

                                    زخم

 

 

یک پرده پایین تر                           haj ghorban

 

من که هنوز گیرتو هستم

دیگر پنجه کاری مان نکن

         

یک پرده پایین تر

 

ازکوک خارج نیستم                                                                        

سیمم پاره شده

 

یک پرده پایین تر...

 

 

عاشقانه ای برای ...

این پست فقط یک شعر نیست یعنی می خوام بگم که نمیشه نگفتن را نگفت

باید فاصله رو بلد باشی تا فاصله رو بلد بشی

اما شعر

 

غائله که خوابید

یکی را ا...وردی زنده رود ماند

یکی را شیخ لطف ا...

قوس

                  ابرو هات تاریخ است

این عاشقانه از سر من هم میگرن می گیرد

 هنور نمی فهمی

یادت نرفته حتی اگر این شرط

یادم تو رو فراموش

انگشت هات پنج شنبه است

اما هنوز

فاتحه می شکافد

دیوان به دیوان

ما آزموده ایم در این شهر بخت خویش...

شنزبه نیستم

اما به نصر ا... بگو

 شغال را از هر طرف که بخوانی زوزه اش کوک است

وقت زنم نیست

  باید شترم

بخوابد

 خودم

بخوابد

تو نمی خوابی ؟

بگو من دولا دولا ...

اصلا ریشم به قیچیت در

تنهاییم سه ساعت دیگر طفره می روی

تنهام ببین

1-99

آخر شاهنامه ات کجاست که هنوز

بشنو از نی...

 می رقصی

ومن هنوز عاشق دختری هستم که قبل از

شناسنامه ام خوابید

 

 

 

هیس

جوش نزن                                                                       

من ته مانده ی تو نیستم  

از بخیه هام آن طرف تر کوک نمی شوی

                                           می شوی؟

این پوتین پوتین که می گفتی بند نداشت

                                               داشت؟

 پو                                                  

 تینت

زیتون قسم می خورد

تقصیر من نیست که 

این سه ضلعی قبل تو مثلث نبود بود؟

دلم واژه سوار نمی شود

                              دربست... !

وگرنه آن قدر قرمز بودم

               که پرسپولیسم را هورا

                                       بکشی  

  

   

                             

 

فلوت

سلام خیلی حرف ها واسه نگفتن دارم

 

  فلوت بزن

  یک ابر که بیشتر تا خورشید نمانده

                       بگذار سگ گله ات هرزگی کند

  این گوسفندان با ماده گرگی مثنوی میشوند

  فلوت بزن

           این زخم لای استخوان بیداد می خواند

           گیرم

                 خر ما از کره گی مردی شده برای خودش

  فلوت برن

   آن قدر آجر چیده اند که ما پنجره باشیم

          چشمهایم  هنوز دو دو می زند  

                                   این درد سابقه دار است

                                                                جلبش کن

  بایدسوراخ ها را انگشت به دهان بگیری

                                              تو که لالایی بلدی

                                                                      بخواب