من

برای تو که می خواهم بنویسم کلمات فرار می کنند. دود می شوند می روند هوا. سوزن می شوند در انبار کاه. می دانی، بعضی ها را نمی توان نوشت. نمی توان گفت. هرچه این احساس عمق بیشتری می یابد، از توصیف و تفسیر و تعبیر عاجزترم می کند. با خودم می گویم شاید چیزی جا بیفتد. شاید چیزی خوب بیان نشود. در این زمانه ای که هر حرفی را هزارگونه جز آنچه هست می خوانند و می شنوند، و هر کسی را جز آنگونه که هست می بینند و قضاوت می کنند، آنچه هست را فقط باید احساس کرد و احساس کرد و احساس... زادروزت مبارک

پى هواى خويش باش

هواى ديگرى آلوده است

به تنگىِ نظر

به خويش خواهىِ مفرط

به قياسهاى غلط

با هواى خويش برو

در هواى خويش نفس بكش

تو را هوايى نكند ديگرى

كه هوادار نيست تو را

ما از بهشت آمده ايم

از جايى ميانِ ابرها

بى وزن و معلق

بى خود از خود

در هواى بى هوا

در خيال و رويا

من عمق را دوست دارد. همیشه عمیق می شود. همیشه به عمق می زند. با تمام ترس و هیجانش. همیشه طبق عادت شیرجه می زند و یاد نمی گیرد که گاه عمقی وجود ندارد! دیگرآنی هستند مسطح، کم عمق با ریشه ای کوچک. نمی شود در آن ها عمیق شد. نتیجه اش سر درد است و سرگیجه...

من گیج می شود در کنار دیگرآنی که ریشه ندوانده اند، عمق نگرفته اند، صاف و مسطح بر زمین پهن شده اند!

خیلی چیزها در ما هنوز خوش ننشسته/ رخنه نکرده/ از ما نشده/ و شبیه یک "ادا" ست. ما همچنان "خود"مان نیستیم/ اصل نیستیم/ در پی این همه دگردیسی در ظاهر/ هنوز درون ما دچار تغییر و تحول نشده. هنوز که هنوز است ما "خوب" حرف می زنیم اما "خوب" عمل نمی کنیم/ و این نشانه ی خوبی نیست. هنوز دوست داریم خیلی جورها باشیم که نیستیم/ که نشدیم/ که نخواهیم شد/ اما آنچه این روزها زیاد شده آدم های جورواجوریست/ که وقتی پوسته ی اولیشان را می کنی می بینی همه شبیه به هم، دردمند/ عاجز و لاعلاج اند.

یک زن کامل فقط یک شریک تسلیم و محض روابط جنسی نیست، بلکه شوهرش را نیز دوست می دارد. او، تنها در حکم یک پرستار برای بچه هایش نیست، بلکه زنی است که فرزندانش را به مرز کمال می رساند.

یک زن کامل، شخص حقیقی است با تمامی حقوق. او دارای حق امنیت شخصی و اعتماد به نفس است. از اینکه خودش باشد نمی ترسد. ممکن است دیگران معیارهای او را قبول نداشته باشند، ولی او خودش می داند که چه کسی است و به کجا می رود. یک زن کامل این استعداد را دارد که صفات ارزشمند در دیگران را کشف کند. به شوهرش دل و جرأت می دهد که بیشتر از آنکه تصور می کند، پیشرفت نماید. زندگی زناشویی را لذت بخش می سازد.

"ماربل مورگان"

تماس و ارتباط با خداوند معنایی به جز دوست داشتن دیگران نخواهد داشت.

"ماربل مورگان"

برای رهایی/ بندهای بیشماری را باید/ کشف کرد و گسست. من می پذیرم/ که همه دوستم نخواهند داشت/ دوستم نخواهند بود/ دوستم نخواهند شد. من می پذیرم/ دیگرآنی هستند/ به ظاهر/ شیرین تر/ دوست داشتنی تر/ خواستنی تر. که تنها مشکل این روزگار/ زمان است/ که دیر می گذرد/ که دیر آشکار می کند/ نیت ها و حقایق را.