به مرد پوتینی
اتفاقی
رگ خواب دوست دخترت
توی پدرش خلاصه میشود!
تو از "ماهشهر" که داری یک عالمه
خونگرمی را به ژن های اصفهانی ات
انتقال میدهی!
"با یک چمدان پر از بچه هات و جمعه"
کل زندگی ات فقط بلیط خریده ای
بعد میروی
"که همیشه مادرت را بستری کنی"
"خودم میروم جهنم"
برمیگردم
جبران میشوم!
فقط می ماند موهای خرمایی
چون پسرانه کوتاه کرده بود
اتاق خوابی که
ارواح را خبیثه میکرد!
و خدا
و دوباره
دخالت در همه امور
برمیگردم
"چایی سرانجام تلخی داشت"
"ادمها را میخورد"
بعد
قرمز مد میشد!
توی این جامعه ای که
برای تعریفت باید
یک نسل را نابود کنم
"کی هستم؟"
البته
توی اینجا
چند نفر را هم دیده ام که
راست گفته اند٬
" ان مرد برای تو
لباسهاش خط اتو نداشت"
تنگ شده بود
شما لباست
تنگ شده بود
یعنی لباسها هم میفهمند که
"بعد یک عمر هنوز
هیچ چیز به من ربطی ندارد"
دربه دری هات را
کارت کشیده ای !
با زحمت
"جا کرده ای خودت را توی دل مسافرها"
این
اواسط اتوبوس که
به خودت می ایی پایبند باشی
ایستگاه به ایستگاه
میبرند از اقایی کمت کنند؟
اصلا اقای راننده
"همیشه مثل یک مرد مادرش بودم"
شما هم
اگر خواهر نداری
"خواهرت من"
چقدر به
عصبانیت های پدرت
شبیه است٬
وقتی خودت
من را
یاد
مردم
طبقات
بالا
می اندازی.
مادرهامان
"به هم شبیه تر میشوند"
شرایط مناسبی ندارد
این روزها اقای ازدواج٬
"من برای تمام دخترهای این شهر
برادرم"
وقتی
سرفه
سرفه
زنی نیست تا زیر سیگاری را
خالی کند!
"ما بد دهنی کنیم"
حالا هی از
چایی غلیظ بریزند
وسط زندگیم!
مادرم پاسوز خودم بشود٬
تلخترین نقطه دنیا مثل تو
همین حوالیست
تا
"سگ مصب چه زنجیری گردنت انداخته ای"
که
سر وعده امده باشی بامن!
دستی
دستی
شما پدرت سیگار نمیکشد؟
زانو زده ام وسط اتاقم
شانه هام
ابروهام
گوشه لبم
بعد
یک دنیا که توی
سر
سری
هام
هم
جا نمیشوی٬
چسبیده ام به اجساد خودم٬
دارم با تارهای عنکبوت بزرگ میشوم!
"دارم یک عنکبوت بزرگ میشوم"
"کوکا بازی هات"
بازی هات
خسته نشدی؟
پای دکه ای که
بچه بازی هام٬
"تنظیف٬
با شیشه هایی که حرف زشت میزنند"
است!
شما بزرگی هات
"دسته گل"٬
"اصلا بیا به بچه های زیر هجده سال هم
سیگار بدهیم"
سکوت