فرشته آرامش 2

ازاین بی راههء تردید..ازاین بن بست میترسم

من ازحسی که بین ماهنوزهم هست میترسم

ته این راه روشن نیست  منم مثل تومیدونم

نگوبایدبریدازعشق نه میتونی نه میتونم

نه میتونیم برگردیم   نه ردشیم ازتواین بن بست

منم میدونم این احساس نبایدباشه اماهست

دارم میترسم ازخوابی که شایدهردومون دیدیم

ازاینکه هردومون باهم خلاف کعبه چرخیدیم

واسه کندن ازاین برزخ گریزی غیردنیانیست

نمیدونم ولی شایدبهشت اندازه ی مانیست

از این تکرار ساعتها

از این بیهوده بودنها

از این بی تاب ماندنها

از این تردیدها

نیرنگها

شکها

خیانتها

از این رنگین کمان سرد آدمها

و از این مرگ باورها و رویاها

پریشانم …

دلم پرواز میخواهد

آدم ها برای هم سنگ تمام می گذارند

    اما نه وقتی که در کنارشان هستی

نه

آنجا که در میان خاک خوابیدی،

سنگ را تمام می گذارند

و

می روند

باز هم تنهایی

شبی دیگر که به انتظار صبح نشسته است

و منی که صبح را نمی بینم

چرا اینگونه شده ام؟ نمی دانم

اگر خورشد را دیدی از پس این شب سلامم را برسان

من چشم دیدنش را ندارم دیگر

چشمِ دیدنِ هیچ نورى،حتى از شمع را هم ندارم!

می خواهم به تارکی قبر پناه ببرم

می خواهم آزاد شوم

نفرین شده ام را...

بس بود هر چه رنج ما

شد گنج بهر دیگران

بس بود هر چه خون ما

شد رنگ روی دیگران

زحمت بسوی ما همه

رحمت بسوی دیگران

ذلت بکوی ما همه

عزت بکوی دیگران...!

پشت تنهایی این پنجره ها
چه به صف امده غم های دلم
یک نفر نیست مگر پنجره را باز کند
قصه دیدنم اغاز کند؟
دلم از پرده به جان آمد و از شیشه شکست
چشم من به راه ، ز دلم می پرسد
آخه باید ز کجا تا به کجا ؟
تا به کی تکیه به دیوار در این چله نشست؟
در دلم پنجره  ای رنگ سکوت است
سکوت....

درد من

   تنها و تنها برای من است

   تو نه آنرا میبینی

   نه می توانی حس کنی

   و نه رنج حاصل از آنرا تحمل می کنی

   اما باور کن می توانی با بودنت

   تحملش را برای من آسانتر کنی .