㋡ personal preference ㋡

<<   تیکه کلامت چیه؟!  >>

برای ماندگاری ، رویایی جز پاکی روان نداشته باش ! ارد بزرگ

داستانی الکی اما پر از نقاط مشکوک !

يه روز يه كاميون گلابي داشته توي جاده مي رفته كه يه دفعه مي‌افته توی يه دست‌انداز،

يكي از گلابي‌ها مي‌افته وسط جاده، بر مي‌گرده به كاميون نگاه مي‌كنه و ميگه:گلابي‌ها، گلابي‌ها!

گلابي‌ها ميگن: گلابي، گلابي!

من آن سیــــبِ قرمزِ بالـــای درخــــــت هستم

در دورتـــــرین نُـــقطه
دست نخورده
دقت کن!!!

رسیدن بـــــه مَــــن آسان نیـــــست

اگر هِـــمـَتـَش را نـَـــداری

آسیــــبی به درخت نــــزن

بـــــه همان سیــــب هایـــــ کِرم خورده ی روی زمــــــین قانـــــــــــــع بــاش...!

به سلامتی خودمون که همیشه اونی شدیم که بقیه میخوان!ولی هیچکس اونی نشد که ما میخوایم ....!

مهم نیست آدما پشت سرم چی‌ میگن ...!!!

من تو رو دارم !!!

باران همیشه می بارد، اما مردم ستاره را بیشتر دوست دارند.نامردیست آن همه اشک را به یک چشمک فروختن . . . !

من گمان می کردم
دوستی همچون سروی سرسبز
چهارفصلش همه آراستگی ست
من چه می دانستم
هیبت باد زمستانی هست
من چه می دانستم
سبزه می پژمرد از بی آبی
سبزه یخ می زند از سردی دی
من چه می دانستم
دل هر کس دل نیست
قلبها صیقلی از آهن و سنگ
قلبها بی خبر از عاطفه اند
حرف را باید زد
درد را باید گفت
سخن از مهر من و جور تو نیست، سخن از
متلاشی شدن دوستی است
و عبث بودن پندار سرورآور مهر

بعضی اوقات حسرت وجود یه آدمی مث خودمو تو زندگیم میخورم !!
واقعاََ خوش به حالتون

+پدر دستشو گذاشت رو شونه پسرش ازش پرسيد تو قوي تري يا من؟پسر گفت من...
پدر با كمي دلشكستگي دوباره پرسيد تو قوي تري يا من؟پسر گفت من...
پدر با دلي گرفته به ياد همه زحماتي كه كشيده بود دستشو از شونه پسرش برداشت و دو قدم دورتر پرسيد تو قوي تري يا من؟ پسر گفت شما...
پدر گفت چرا نظرت را عوض كردي؟
پسر جواب داد وقتي دستت رو شونه هام بود فكر مي كردم دنيا پشتمه...!

+امروزم دست کمی از دیروز نداشت!بیکار بیکار بودم!

ولی مخ مامانمو زدم فردا بریم خرید!

آخه اینم شد زندگی؟!

+یه دوس پسرم نداریم جورابامونو بشوره،
بعد اتو کنه بعد پامون کنه!
بعد بوسمون کنه بگه مرسی که افتخار دادی جواراباتو بشورم عشقم!
ما هم جوابشو ندیم...!

هاردی : میخوام ازدواج كنم !

لورل : با كی؟

هاردی : معلومه دیگه ، با یه زن....!مگه تو كسیو دیدی كه با یه مرد ازدواج كنه؟

لورل : آره!

هاردی : كی؟

لورل : خواهرم !

پی نوشت: آخی عزیزم!چقد خنگن! :دی

خیلی پرمغز بود! :دی

بالاخره امتحانامون تموم شــــــــــــــــــــــــــــــــــد!

باور نمیشه راحت شدیم!دیگه میتونیم شبا دیرتر بخوابیم!بدون استرس!آخیــــــــــــــــــــــــش!

دیگه مجبور نیستیم همش خونه بشینیم،عین خر درس بخونیم!

این امتحان آخریا که من دیگه اصن مخم کشش نداشت!پوکیدم از بس درس خوندم!

چقد ماهه طاقت فرساییه این خرداد!کل سال یه طرف،این خرداد یه طرف!

حالا که امتحانا تموم شده بیشتر میتونم آپ کنم!

وبم از رنگ و رو رفته بدبخت!

خب!فعلا دیگه بسه!تا آپ بعدی بابای!

تقدیم به پدر مهربانم:

پدر دستهـــــاي تـــــو گهواره من

دو چـــــشم تو چــــراغ خونه من

بجزء تـــــو از همــــه دنيا بـــريدم

که عاشــــق تر ز تو هــرگز نديدم

ببوســم پينه...دستـــــاي پاکــت

ببوسم صورت چــون قرص ماهت

نشسته روي موهـــات برف پيري

الهـي مـــن بميرم تـــــو نــــميري

پـــــــــدر اي قبله راه سعــــــادت

نــدارم ذره اي از تــــــو شــــکايت

تو رو هم چــون نفسها دوس دارم

که جون مـــــن تويي تا بي نهايت

روز پدر رو به همه ی باباها مخصوصا بابای گل خودم تبریک میگم! :X :*

مادرم ای بهتر از فصل بهار

مادرم روشن تر از هر چشمه سار

مادرم ای عطر ناب زندگی

مادرم ای شعله ی بخشندگی

مادرم ای حوری هفت آسمان

مادرم ای نام خوب و جاودان

مادرم ای حس خوب عاشقی

مادرم خوشتر ز عطر رازقی

مادرم ای مایه ی آرامشم

مادرم ای واژه ی آسایشم

مادرم ای جاودان در قلب من

مادرم ای صاحب این جسم و تن

مادرم می خواهمت تا فصل دور

مادرم پاینده باشی پر غرور

مادرم روزت مبارک ناز من

مادرم تنها تویی آواز من!

روز مادر و به همه ی مامانای گل مخصوصا مامان خودم تبریک میگم!مامانی خیلی دوست دارم!بوووووووووووس! :* :X

بوی باران، بوی سبزه، بوی خاک،

آسمان آبی و ابر سپید،

عطر نرگس ، رقص باد،

نغمة شوق پرستوهای شاد،

نرم نرمک می‌رسد اینک بهار

خوش به حال دانه‌ها و سبزه‌ها،

خوش به حال غنچه‌های نیمه باز،

خوش به حال جام لبریز از شراب،

ای دل من، گرچه در این روزگار

جامة رنگین نمی‌پوشی به کام،

بادة رنگین نمی‌بینی به جام،

نقل و سبزه در میان سفره نیست،

جامت از آن می که می‌باید تهی است،

ای دریغ از تو اگر چون گل نرقصی با نسیم!

ای دریغ از من اگر مستم نسازد آفتاب!

گر نکوبی شیشة غم را به سنگ؛

هفت رنگش می‌شود هفتاد رنگ!

"فریدون مشیری"

پی نوشت ۱ : سلوم!من بعد از مدتها به روز شدم!

پی نوشت۲  : عجب برفی میبارههههههههههههههههه!اون موقع که مدرسه داشتیم نمیبارید که یکم تعطیل شیم!

پی نوشت ۳ :و در آخر سال نو پیشاپیش مبارک!ایشالا سال خوب و توام با شادی و نشاط و موفقیت و خوشی و برکت و .... داشته باشین!

مرد در جواب گفت :

"آقای دکتر بنده زنی گرفتم که دختری ۱۸ ساله داشت.روزی پدروم از این دختر خوشش آمد و او را گرفت.از آن روز به بعد زن من ، مادر زن پدر شوهرش شد!چندی بعد دختر زن من که زن پدرم بود پسری زائید که نامش را چنگیز گذاشتند.چنگیز برادر من شد.زیرا پسر پدرم بود!اما در همان حال چنگیز نوه ی زنم بود و از این رو نوه ی من هم می شد.و من پدر بزرگ برادر تنی خود شده بودم!

چندی بعد زن من پسری زائید ، و از آن روز زن پدرم ،خواهر ناتنی پسرم و حتی مادربزرگ او شد!در صورتی که پسرم ، برادر مادربزرگ خود و حتی نوه ی او بود!از طرفی چون مادر فعلی من ،یعنی دختر زنم ،خواهر پسرم می شود،بنده ظاهرا خواهر زاده ی پسرم شده ام ،ضمنا من پدر مادرم و پدربزرگ خود هستم!پس پدرم هم برادر من است وهم نوه ام!

حالا آقای دکتر اگر شما هم به چنین مصیبتی گرفتار می شدید آیا کارتان به تیمارستان نمی کشید؟!

پی نوشت۱:میلاد پیامبر اکرم و امام صادق (ع) تهنیت باد

پی نوشت۲:زخاک آفریدت خداوند پاک/پس ای بنده افتادگی کن چو خاک(سعدی)

پی نوشت۳:خدایا به هرکس دوست میداری بیاموز که عشق اززندگی کردن بهتر است و به هرکس که بیشتر دوست میداریش بچشان که دوست داشتن از عشق برتر است !

آن گاه که کاخ آرزوهای کسی را ویران می کنی....

آن گاه که شمع امید کسی را خاموش می کنی....

آن گاه که بنده ای را نادیده می گیری....

آن گاه که حتی گوشَت را می بندی تا صدای خرد شدن غرورش را نشنوی....

آن گاه که خدا را می بینی و بنده ی خدا را نادیده می گیری...

می خواهم بدانم

دستانت را به سوی کدام آسمان دراز می کنی تا برای خوشبختی خودت دعا کنی؟!

به سوی کدام قبله نماز می گذاری که دیگران نگذارده اند؟!

پی نوشت ۱ : چه خوشبخت است آن که کسی را دوست می دارد و عشق می ورزد...او بر روی این زمین در میان این کوچه و بازار انبوه سایه هایی که چون اشباح خیالی می گذرند یکی را می بیند و احساس می کند که در میان این خلوت خالی یکی وجود دارد...

پی نوشت ۲:عاطفه جونم تولدت پیشاپیش مبارک!دوست دارم!

پی نوشت۳ : !!!!!!!

"زاغکی قالب پنیری دید"

ای ساربان آهسته ران آرام جان گم کرده ام

آخر شده ماه حسین من میزبان گم کرده ام

در میکده بودم ولی بیرون شدم چون غافلین

ای وای ازین بی حاصلی عمر جوان گم کرده ام

پایان رسد شام سیه آید حبیب من ز ره

اما خدا حالم ببین من مهربان گم کرده ام

ای وای ازین غوغای دل از دلبرم هستم خجل

وقت سفر ماندم به گل من کاروان گم کرده ام

نعمت فراوان دادی ام منت به سر بنهادی ام

اما ببین نامردی ام صاحب زمان گم کرده ام

من عبد کوی عشقم و من شاه را گم کرده ام

آقا تو را گم کرده ام مولا تو را گم کرده ام

بنوشتم این نامه چنین با خون دل ای مه جبین

اما ببین بخت مرا نامه رسان گم کرده ام

به حرمت آفريده شدن اولين گوسفنده آسماني که جان حضرت اسماعيل را نجات داد 7 مرتبه با صداي بلند بگو بع بع

عید قربان مبارک!

 اگر من جای او بودم.

 همان یک لحظه اول ،

 که اول ظلم را میدیدم از مخلوق بی وجدان ،

 جهانرا با همه زیبایی و زشتی ،

 بروی یکدیگر ،ویرانه میکردم.

 عجب صبری خدا دارد !

 اگر من جای او بودم .

 که در همسایه ی صدها گرسنه ، چند بزمی گرم عیش و نوش میدیدم ،

 نخستین نعره مستانه را خاموش آندم ،

 بر لب پیمانه میکردم .

 عجب صبری خدا دارد !

 اگر من جای او بودم .

 که میدیدم یکی عریان و لرزان ، دیگری پوشیده از صد جامۀ رنگین

 زمین و آسمانرا

 واژگون ، مستانه میکردم .

 عجب صبری خدا دارد !

 اگر من جای او بودم .

 نه طاعت می پذیرفتم ،

 نه گوش از بهر استغفار این بیدادگرها تیز کرده ،

 پاره پاره در کف زاهد نمایان ،

 سبحۀ، صد دانه میکردم .

 عجب صبری خدا دارد !

 اگر من جای او بودم .

 برای خاطر تنها یکی مجنون صحرا گرد بی سامان ،

 هزاران لیلی ناز آفرین را کو به کو ،

 آواره و ، دیوانه میکردم .

 عجب صبری خدا دارد !

 اگر من جای او بودم .

 بگرد شمع سوزان دل عشاق سر گردان ،

 سراپای وجود بی وفا معشوق را ،

 پروانه میکردم .

 عجب صبری خدا دارد !

 اگر من جای او بودم .

 بعرش کبریایی ، با همه صبر خدایی ،

 تا که میدیدم عزیز نابجایی ، ناز بر یک ناروا گردیده خواری میفروشد ،

 گردش این چرخ را

 وارونه ، بی صبرانه میکردم .

 عجب صبری خدا دارد !

 اگر من جای او بودم.

 که میدیدم مشوش عارف و عامی ، ز برق فتنۀ این علم عالم سوز مردم کش ،

 بجز اندیشه عشق و وفا ، معدوم هر فکری ،

 در این دنیای پر افسانه میکردم .

 عجب صبری خدا دارد !

 چرا من جای او باشم .

 همین بهتر که او خود جای خود بنشسته و ،تاب تماشای تمام زشتکاریهای این مخلوق را دارد،!

 و گر نه من بجای او چو بودم ،

 یکنفس کی عادلانه سازشی ،

 با جاهل و فرزانه میکردم .

 عجب صبری خدا دارد ! عجب صبری خدا دارد !

 شعر از :استاد رحیم معینی کرمانشاهی

استاد : وقتی بزرگ شدی چه میکنی؟

شاگرد : ازدواج!

استاد : نخیر منظورم اینه که چی میشی؟

شاگرد : داماد!

استاد : اوه! منظورم این است وقتی بزرگ شوی چی بدست می آوری؟

شاگرد : زن!!

استاد : ابله!!! وقتی بزرگ شوی برای پدر و مادرت چی میگیری؟

شاگرد : عروس میگیرم!

استاد : پسرجان پدر و مادرت در آینده از تو چه میخواهند؟

شاگرد : یک زندگی متاهلی موفق.

هر كجا هستم، باشم به درك!

من كه بايد بروم!

پنجره، فكر، هوا، عشق، زمين، مال خودت!

من نمي دانم نان خشكي چه كم از مجري سيما دارد!

تيپ را بايد زد!

جور ديگر اما…

كار را بايد جست.

كار بايد خود پول. كار بايد كم و راحت باشد!

فك و فاميل كه هيچ…

با همه مردم شهر پي كار بايد رفت!

بهترين چيز اتاقي است كه از دسته چك و پول پر است!

پول را زير پل و مركز شهر بايد جست! سيد خندان يه نفر! سوئيچم كو!

تو کلاس دستمو بالا گرفتم......استاد ميگه شما سوال داري؟؟؟
ميگم پَــ نَــ پَــ تف زدم سره انگشتم دارم جهت بادو تعيين ميکنم !

پشه نشسته رو پام داره خونمو می خوره , دستم رو بردم بالا بزنمش یهو داداشم میگه اااا می خوای بکشیش؟!
پــ نَ پـَـَـ خونش رو خورده می خوام بزنم پشتش آروغ بزنه ببرم بخوابونمش !!

ماشین رو پارک کردم شمارمو گذاشتم زیر برف پاک کن! زنگ زده میگه پراید مال شماست؟
میگم پـَـَـ نَ پـَـَــــ بی ام و بقلی مال منه! شماره مو گذاشتم رو پرایده ریا نشه

اسپری سوسک کش زدم به سوسکه، سوسکه افتاده به پشت دست و پا میزنه...هم خونه ایم اومده میگه داره جون میده..؟
پـَـَـ نَ پـَـَــــ قیافه تورو دیده از خنده ریسه رفته

رفتم حموم داد زدم میگم این آب چرا ســـــــــرده؟!!!! بابام میگه داری دوش میگیری؟
میگم پـَـَـ نَ پـَـَــــ دارم تمرین های دوره غواصی رو تو تشت دوره میکنم!

خربزه خریدم اومدم خونه،خواهرم میگه خربزه است؟
میگم پَـــ نَ پَـــ هندونه است داره مسخره بازی در میاره

طرف زنگ زده میگه کجایی؟ میگم تو چمران گیر کردم. میگه بزرگراه چمران؟
پـَــــــــ نَ پَــــــــ خونه آقامصطفی شام دعوتیم گیردادن نمیزارن بیایم

آن شنیدم که یکی مرد دهاتی، هوس دیدن تهران سرش افتاد و پس از مدت بسیار مدیدی

 و تقلای شدیدی به کف آورد زر و سیمی و رو کرد به تهران، خوش و خندان و

غزلخوان ز سر شوق و شعف گرم تماشای عمارات شد و کرد به هر کوی گذرها و به

هر سوی نظرها و به تحسین و تعجب نگران گشت به هر کوچه و بازار و خیابان و

دکانی. در خیابان به بنایی که بسی مرتفع و عالی و زیبا و نکو بود و مجلل، نظر افکند

و شد از دیدن آن خرم و خرسند و بزد یک دو سه لبخند و جلو آمد و مشغول تماشا شد

و یک مرتبه افتاد دو چشمش به آسانسور، ولی البته نبود آدم دل ساده خبردار که آن

چیست؟ برای چه شده ساخته، یا بهر چه کار است؟ فقط کرد به سویش نظر و چشم

بدان دوخت زمانی. ناگهان دید زنی پیر جلو آمد و آورد بر آن دگمه ی پهلوی آسانسور

به سرانگشت فشاری و به یک باره چراغی بدرخشید و دری وا شد از آن پشت اتاقی و

زن پیر و زبون داخل آن گشت و درش نیز فرو بست. دهاتی که همان طور بدان صحنه

ی جالب نگران بود، زنو دید دگر باره همان در به همان جای زهم وا شد و این مرتبه

یک خانم زیبا و پری چهر برون آمد از آن، مردک بیچاره به یک باره گرفتار تعجب

شد و حیرت چو به رخسار زن تازه جوان خیره شد و دید که در چهره اش از پیری و

 زشتی ابدا ً نیست نشانی. پیش خود گفت که:« ما در توی ده این همه افسانه ی

جادوگری و سحر شنیدیم، ولی هیچ ندیدیم به چشم خودمان همچه فسون کاری و جادو

که در این شهر نمایند و بدین سان به سهولت سر یک ربع زنی پیر مبدل به زن تازه

جوانی شود. افسوس کزین پیش، نبودم من درویش، از این کار، خبردار، که آرم زن

فرتوت و سیه چرده ی خود نیز به همراه درین جا، که شود باز جوان، آن زن بیچاره و

من سر پیری برم از دیدن وی لذت و، با او به ده خویش چو برگردم و زین واقعه یابند

خبر اهل ده ما، همه ده بگذارند، که در شهر بیارند زن خویش چو دانند به شهر است

اتاقی که درونش چو رود پیرزنی زشت، برون آید از آن خانم زیبای جوانی !!

نمیدانم

نمیدانم پس از مرگم چه خواهد شد

نمیخواهم بدانم کوزه گر از خاک اندامم چه خواهد ساخت

ولی بسیار مشتاقم که از خاک گلویم سوتکی سازد

گلویم سوتکی باشد به دست کودکی گستاخ و بازیگوش

و او یکریز و پی در پی دم گرم و چموشش را در گلویم سخت بفشارد

و خواب خفتگان خفته را آشفته تر سازد

بدین سان بشکند هردم سکوت مرگبارم را!

در زندگی به دنبال رنجی باش که لذتش باقی بماند،

نه لدتی که رنجش باقی بماند!

در انتهای نگاهت کلبه ای برای خویش خواهم ساخت،

تا مبادا در لحظات تنهاییت با خود بگویی:

از دل برود،هر آن که از دیده برفت!

نه شاهزاده ی یونانی ام

نه شاخه ی زیتونی بر دست دارم

نه مملکتی که پیشکش کنم

تنها میدانم آآآآآآه ای خدای من!

دوستت دارم!

خدایا آرامشی به من عطا کن

تا بپذیرم آنچه را نمیتوانم تغییر دهم،

شجاعتی به من ده تا چیزهایی را که نمیتوانم،تغییر دهم،

و عقلی،که تفاوت میان این دو را تشخیص دهم!

اگر با چاقوی معنا،واژگان عشق را پاره پاره کنیم،می شود:

"ع"لاقه،"ش"دید،"ق"لبی!

تو به من خندیدی

و نمیدانستی

من به چه دلهره از باغچه ی همسایه

سیب را دزدیدم

باغبان از پی من تند دوید

سیب را دست تو دید

غضب آلوده به من کرد نگاه

سیب دندان زده از دست تو افتاد به خاک

و تو رفتی و هنوز

سالها هست که در گوش من آرام آرام

خش خش گام تو تکرار کنان میدهد آزارم

و من اندیشه کنان

غرق این پندارم

که چرا خانه ی کوچک ما سیب نداشت...

" جواب زيباي فروغ فرخ زاد به حميد مصدق"

من به تو خنديدم

چون كه مي دانستم

تو به چه دلهره از باغچه همسايه سيب را دزديدي

پدرم از پي تو تند دويد

و نمي دانستي باغبان باغچه همسايه

پدر پير من است

من به تو خنديدم

تا كه با خنده تو پاسخ عشق تو را خالصانه بدهم

بغض چشمان تو ليك لرزه انداخت به دستان من و

سيب دندان زده از دست من افتاد به خاك

دل من گفت: برو

چون نمي خواست به خاطر بسپارد گريه تلخ تو را

و من رفتم و هنوز سالهاست كه در ذهن من آرام آرام

حيرت و بغض تو تكرار كنان

مي دهد آزارم

و من انديشه كنان غرق در اين پندارم

كه چه مي شد اگر باغچه خانه ما سيب نداشت

سلااااااااااام!

خیلی دلم براتون تنگ شده بود!

بچه ها چندروز پیش داشتم کتابای دوران بچگیمو مرور میکردم!

وقتی داشتم میخوندمشون کلی خندیدم!

یاد بگی هام افتادم!

چه دورانی داشتیما!

خلاصه گفتم یه دونه ازون شعرای دوران بچگیمو بذارم

تو وبلاگم همه با هم فیض ببریم!

شاید شما هم مث من به خاطرات پیوستید!

اسم کتابه هست:

حسنی نگو یه دسته گل

برای خوندن شعر به ادامه ی مطلب برید!مرسیییییییییی!

دوستون دارم!

به شدت

تا به کی باید رفت                  از دیاری به دیار دیگر

نتوانم نتوانم جستن                 هرزمان عشق و یاری دیگر

کاش ما آن دو پرستو بودیم            که همه عمر سفر میکردیم

                           از بهاری به بهار دیگر       

درد های من

جامه نیستند

تا ز تن در آورم

چامه و چکامه نیستند

تا به رشته ی سخن در آورم

نعره نیستند

تا زنای جان بر آورم

درد های من نگفتنی

درد های من نهفتنی است

انحنای روح من

شانه های خسته ی غرور من

تکیه گاه بی پناهی دلم شکسته است.