چقدر از اون روزا گذشته...چندسال...چندسال از نوشتن پرشورم تو این صفحه گذشته...چقدر اتفاق ها افتاد...انگار دختری از آینده داره به این نوشته ها نگاه میکنه...چیزهاییه ک هیچ وقت فراموش نمیکنم...باورم نمیشه اونقدر زمان گذشته که راحیل هم به دنیا اومده...

چقدر دلم شور وحال اون روزهارو طلب داره...تازه امشب فهمیدم چی باعث میشه استادم این چنین باانرژی شلوغی های روزشو شب کنه...یادم اومد...

یادم اومد که روزی چقدر تمام وجودم پراز عشق وهیجان بود...چی رو میتونم اینطور پیداکنم؟!کجا میتونم این هیجانو پیدا کنم؟!

احساس مرگ دارم...انگار که از اون طرف مرگ دارم به روزهای طلایی زندگیم نگاه میکنم...

طوری شده که حتی میترسم از اینکه این عشقو از خدا طلب کنم...

چقدربلا سرم اومد...بخاطر چی؟دلم برای خودم میسوزه

برای دختری ک توی سرش هزاران رویا بود هزاران رنگ بود وخاکستری شد میسوزه...چیشد؟!

واقعا چیشد؟خدایا من چقدررررر عشق از تو طلب دارم...

من چی میخواستم وچی گرفتم...با من چه کردی؟!با من چه کردی؟که اینطور عاجز این گوشه ی دنیا افتادم؟

عشق از دلم رنگ باخته...تمام وجودمو منطق سرد گرفته...من از باران متنفرشدم ولحظه ای زیرش قرارنمیگیرم...از فرانسه متنفر شدم از شیراز بیزار عشق از رویا حالم بهم میخوره...از هرچی طلب کردم ونشد حالم بهم میخوره...

من کجای این دنیا قرار گرفته ام؟!!

خدایا میشه جوابمو بدی؟خواهش میکنم حداقل بهم بگو چرا نشد؟چرا دلم مرد؟چرا عشقم مرد؟چرا رفیقم رفت؟چرا حقیقت آوار شد؟

چرا گذاشتی من خودمو تموم کنم؟!

من دل به قسمت تو دادم

ولی دلم مرد

تو جواب سوالمو بده