خــاطِـ رِه سَـ رد

تنها صداست که میماند . . .

و امان از صدای ” او ” که ابدی شد در گوش من !

امروز روز میلاد من است...

روز اغاز هیچ...

بهــــارم را زمستـــــان گرفته . . .

سرمــــا از دستهایـــــم نمیـــــرود . . .

امیـــد به شکوفــــا شدن سرسبــــــزی . . .

خسته ام ... 

کمی هم بیشتر و فراتر از تصورت ... 

سخت است برایم توصیفش ... توصیف حال خویش..

توصیف درد خویش... 

تا به حال نمی دانم دیده ای درماندگی و بی قراری های من را یا نه !؟! 

بغض فروخورده در گلویم بهانه گیری های دل بی قرارم 

و .. یا .. یا غم نهفته در نگاهم .... 

که بخدا هیچ یک از اینها دیدن ندارد ....

خسته ام تو باورم کن

دُنـبـال ِ کَـلاغـیْ می گـردَم ،

تا قـآرقـآرَش رآ بـه فـال ِ نـیـکْ بـگیـرَم ،

وقـتـی…

قآصـِدَکـْ ـهـا هـمـه لال انـد

بــــاران . .

تنها میگویم:

شب ها خوابم نمی برد…

از درد ضربات شلاق خاطراتت روی قلبـــــم

بی انصاف…

محکم زدی ،

جایش مانده است…

خــــــــــــدایــــــا

دلــــگــــیـــر نـشـو از مــــن

ولـــــــــــی ,تـــه نـــامــــردیـــه دنــیـــات . . .

تَنـــهـا نشَســتِــه اَمـ

  چـــای مینــوشَــمـ ُ و بُغــض میکنَـــمـ!

      هیچــکَــس مَـرا بــه یــاد نمــی آورد!

       ایــن هَمـِــه آدَمـ روی کَهکشـــان بــه ایــن بــزرگــی!

                   و مَــن حَــتـی آرزوی یکــی نَـبــودَمـ . . .