امیدوارم که حال همتون خوب باشه
از وقتی که پسورد این وبلاگمو زدن دیگه علاقه ای به بروز کردنش ندارم.
البته یه وبلاگ جدید ساختم.
اینم همینجوری نگهش داشتم دیگه
حالا هم بعد از مدتها اومدیم ب آپیییییم
یه آهنگ از فروغی میزارم برید دانلودش کنید
اینروزا من با این فاز می گیرم
رقص خوش پیچ و تاب پرچم ها
زیر پـــــرواز کفتـــــران سپـــید
شادی آرمیده گام سپهر
خنده نو شکفته خورشید
مهرگان را درود می گویند
گرم هر کار مست هر پندار
همره هر پیام هر ســـوگند
در دل هـــر نـــگاه هـــر آواز
تـوی هـــر بوســــه روی هر
لبخند
بسراییم:
مهرگان خوش باد
می رفت آفتاب و به دنبال می کشـــــید
دامن ز دست کشـته خود روز نیمه جان
خونیــن فتاده روز از آن تیغ خون فشــان
در خاک می تپـــید و پـی یــار می خـزید
خنـــــــدید آفتـــــاب که :
این اشک و آه چیست ؟
خوش باش روز غمزده هنگام رفتن است
چون من بخند خرم و خوش
این چه شیـــوناســــت ؟
ما هر دو می رویم دگر جای شکوه نیست
نالـــید روز خســـته که : ای پادشــاه نـــور
شادی از آن توست نه از آن مـن : بلــــــی
ما هر دو مـــی رویم ازین رهـــــــگذر ولــی
تو می روی به حجله ومن می روم به گـور
بر مزار مـــــردگان خویش نالــیدن چه سود بی خبر از هم دگر آسوده خوابیدن چه سود؟
زنده را تا زنده است باید به فریادش رسید ورنه بر سنگ مـــزارش آب پاشیدن چه سود؟
زنده را در زنـــــدگـــی باید به درد او رسید ورنه مشکی از برای مرده پوشیدن چه سود؟
با محـــبت دست پیران را ،عزیز من ببوس ورنه بر روی مـزارش تاج گل چیدن چه سود؟
یک شبــــی با زنـــده ها غــم خـــوار باش ورنه بر روی مــــزارش زار نالــــیدن چه سود؟
تا زمـانی زنــــــده ایم از هم بیـــــگانه ایم در عـــزا روی هم دیگر به بــوسیدن چه سود؟
گر توانی زنده های را یک دمی تو شاد کن در عـــزا عـــطر و گلاب ناب پاشیدن چه سود؟
از برای سالــــمندان یک گل خوشــــبو ببر تاج گـــــلها در کنار همـــدیگر چیدن چه سود؟
گر نـــــرفتی خـــــانه اش تا زنــــــده است خانه صاحب عـــــزا تا صبح خـوابیدن چه سود؟
گر نپــــــرسی حـــــال او تا زنــــــده است گریه و زاری و نالـــــــیدن بـــــرای او چه سود؟
سالها عــــید آمد و رفت و نکــردی یاد من جای خالــــــــی مرا در خانه ام دیدن چه سود؟
گر نـــــکردی یــــــــاد مـــــن تا زنـــــــده ام سنگ مر مر روی قبر من تو را چیدن چه سود؟
اینجا همه همدردی و همبستگی و تاج گل در عزای و در مصیبت روی هم چیدن چه سود؟
پـــدر جان در دٍل تنگت چه ابری بود
که مـــن چـــــندان که می گــــریم
هنوزش هیچ پایان نیست
چه صـــبری داشـتی ،اما
از آن دنــدان که بر هم می فشردی
همچـــنان خونِ دلــــــم جاری ست
غمت با من
در این شب های ابری
زنده ماند ،اما
نمی دانم امیدم در دِل تنگِ که خواهد زیست؟
دوره ارزانیســـــــت!
دل ربــــــــودن ارزان!
دل شــکستن ارزان!
دوستی ارزان است!
دشمنیـــــــــها ارزان،چه شـــــــــــــرافت ارزان!
تن عــــــــــریان ارزان!
آبرو قیمت یک تکه نان و دروغ از همه چیز ارزانتر
قیمت عشــــــــق چه قـــــــــدر کم شده است
کمتــــــــر از آب روان،
و چه تخفیف بزرگــــی خورده،قـیمت هر انسان!
چــــگونه اندوهـــگینانه از برابرت می گذرم
ببین
که چگونه بی دوســـت و تنــــها می گذرم
تنها مثل پرنده ای بی بال در آسمان غروب
آری
من و تو پایان قصـــه های تلخ تاریخـــــــیم
من و تو انـــــسان همــــه ی طوفان هاییم
مرا ببین
که بـــــــی دوســــــت و تنــــــها می گذرم
تنــــــــــــها مثل باد از کــــرانه ی گیسوانت
ببین
که حقیقت درد مرگ را چگونه می گـــــریم
تنـــــــــــــها و بی دوســـــــــت از برابـــــرت
از مــــــرز خوابـــــــــــــم مــی گذشتــــــــــم
ســـــــــــــایه تاریـــــک یــــــــــک نیلـــــــــوفر
روی همــــه ی این ویـــــرانه فـــرو افتـاده بود
کدامــــــــــین باد بـــــــی پروا
دانه این نیلوفر را به ســـرزمین خواب من آورد؟
در پس درهای شیــــــــــــشه ای رویــــــــــاها
هر کجا که من گوشه ای از خودم را مرده بودم
یک نیـــــــــــــلوفر روییــــده بود
گویـــــی او لحظه لحظه در تهــی من می ریخت
و من در صدای شــــــــکفتن او
لحظه لحظه خودم را می مردم
بام ایــــــــوان فرو مــــــی ریخت
و ساقه ی نیلوفر برگرد همه ی ستون ها می پیچید
کدامــــــین باد بــــــــــی پـــروا
دانه ی نیــــلوفر را به سرزمین خواب من مـــی آورد؟
نیــــــلوفر رویید
ســـــاقه اش از ته خـــــواب شفـــافــــم ســر کشید
من به رویـــــــــا بودم سیــــــــلاب بیـــــــداری رسید
چشــــــــمانم را در ویـــــــــــرانه خوابـــــــم گشودم
نیلــــــــــــــوفر به همه ی زندگــــــــی ام پیچیده بود
در رگـــــــــــــهایش من بــــــودم که مــــــــی دویدم
هستــــی اش در من ریــــــشه داشــت همه من بود
کدامـــــــــــــین باد بـــــــــــــی پروا
دانه ی این نیـــــــلوفر را به سرزمین خواب من آورده؟
نه به دستـي ظرفي را چرك مي كنند.
و نه به حرفي دلي را آلوده!
تنها به شمعي قانع اند
و اندكي سكوت...
خیــــال آمـدنــت دیشـــــبم به ســر می زد
نیامــــــدی که ببینــــی دلـــم چه پر می زد
به خــــواب رفتم و نیلــــوفری بر آب شکفت
خیال روی تو نقشـــــی به چشم تر می زد
شراب لعل تو می دیدم و دلم می خواست
هزار وســـوسه ام چـــنگ در جـــــگر می زد
زهی امید که کامی از آن دهان می جست
زهـــی خیال که دستــــی در آن کمــر می زد
دریچــــه ای به تماشـــــای باغ وا می شـــــد
دلــــــم چو مرغ گــــرفتــــار بال و پر مـــــی زد
تمام شــــب به خیال تو رفت و ، مــــی دیدم
که پشت پرده ی اشــکم سپیده سر می زد
....عقـــــده ی خـــــود را فـــــرو مـــــی خورد،
چون خمیر شیشه سوزان جرعه ای از شعله
و نشــــــتر و به دشــــخواری فـــــرو می بــــرد
لقـــــمه بغضـــــی که قوت غالـــــبش آن بود...
هی فلانــی !زندگـــی شاید هـمین باشد؟
یک فریب ساده و کوچک
آن هــــــم از دســـت عـــزیـــزی که تـــو دنیــــا را
جــــز بــــرای او و جـــــز با او نمـــــی خواهــــــی
مـــــن گـــــمانم زنـــــدگـی بایــــد همــــین باشد
(اخوان ثالث)
سلام خوبید؟
از این آپا شاید حوصلتون سر بره ولی من استاد ابتهاجو خیلی دوسش دارم
خوب اینم بخاطر شما
حالا بزن محسن جون که همه ممنتظرن
لی لی لی لی ل ی
عینک ریبون اصلوم هرچی داروم مال تو
آها
آها
قررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررش بده
اوه سمیه عجب قری میدیا
بابا من برم کنار دیگه این سمیه اصفهونیه و دوستاش ریختن اینجا ما بریم دیگه.ووووووووووواینارو دارن با لهجه شیرینه اصفهونی می خونن.چی میگید حالا؟ والا من که هیچیشو نفهمیدم فقط دقت زیادی به (س) دارم.این چیس؟؟
آها دست دست دست اي ول كاظي نگفته بودي اينقد حرفه اي بلدي قر بدي 
خیلی عالیه.
ببین این پیمان از همه آروم تره.پسرک تنها حالا با ما باش بی خیال
آها آها کچلا دست عسلا رقص حالا برعکس
هه هه همونی که مو نداره خودش خبر نداره
و حالا هنر نمايي خوشحالا و چند تا ديگه از دوستاشون كه ما نمي شناسيم
مرسي سرود زيبايي بود بچه ها.
آها یادم اومد اون سه تا بالاییه که از سمت چت شقا ،نیلو،شادی
اون پاینیا ساناز ،اسما،اون آخری کیه؟؟نمی شناسمش فقط متوجه شدم با پیمانه آخه خیلی جیک تو جیکن
پس همچی تنها نیست
بابا اين مجيد مارو كشته ول كن اين پروانه ها رو مجيد با ما باش
توروخدا نگاه كنيد اين مجيد همش دنبال اين پروانه هاست يه پروانه ام جرات نداره از كنار وبلاگش بگذره.
ببينيد قفل وبلاگم جوگير شده
محمدرضا، بشین آروم پسرم آبیو قرمزو ولش کن دنیا رو بچسب
اينا رو كي دعوت كرده ديگه
كاظي ببين اينا رو دستت زدنا
مجيد ديدي اينقد دنبال اين پروانه ها بودي حالا تويل بگير 
بدوووووووووووووووووووووووووووووووووووووو مواظب باش نخورت
پیری نیست
زیاد حال نداد همیشه تو جادن.پیکنیکو استاد و عینک ریبونو لــُنگو ایناهم خوراکشه.
با شوفرای دیگه یه فرقی داره اونا جواد یساری گوش میدن ولی پیری تو فازه استاده
راستی می دونید پشت ماشینش چی نوشته:؟
بگـــــــــــــــــــــــم:
چش غره میره ولی میگم
نوشته :تندرستیتان پایدار شادزی مهر افزون
من مرد تنهای شبم
بریم دیگه تا اینجا رو تختش نکردن
بگفته داداش رضا شاد باشید همیشه باشید
بیایید در گوشتون یه چیز بگم داداش رضا نفهمه هااین شاد باش...آره
خیز و صفا کن که مژده ســــحر آمد
چشم تو روشن
بــــاغ تـــــو آبــاد
دسـت مـــــریزاد
همتِ حافظ به همـــرهِ تو که آخــــر
دست به کاری زدی و غصه سـر آمد
بخـــت تو بر خاست صبح تو خندیـــد
از نفســت تازه گشــــت آتشِ امّیــــد
وه که به زندانِ ظلمــــتِ شبِ یلــــــدا
نور ز خورشیــــد خواســــتی و بر آمــد
گل به کنارست
باده به کاراست
گلشـــن و کاشـانه پر ز شــورِ بهارسـت
بلبلِ عاشــق بـــخوان به کام دلِ خویش
باغِ تو شد ســـبز و ســـرخ گل به بر آمـد
جـام تو پر نوش
کــامِ تـو شیرین
روزِ تو خـوش باد
کـــز پس آن روزگـــــارِ تــــلخ تر از زهـــــــر
بارِ دگـــــــر روزگــــــارِ چـــون شــــکر آمــــد
رزمِ تـــو پـــــیروز
بـــزمِ تو پر نـــــور
جــــام به جــــام تــــو می زنـــــــم زرهِ دور
شـــــــادی آن صبــــــح آرزو که می بینیـــم
بـــــوم ازین بام رفــــت و خوش خبـــــــر آمد
هوشنگ ابتهاج.سایه
آن که مست آمد و دستی به دل ما زد و رفت
در این خانه ندانم به چه ســـــــــودا زد و رفت
خواست تنهایی ی ـما را به رخ ما بکشــــــــد
تنــــــــــه ای بر در این خانه ی تــنها زد و رفت
دل تنگـش سر گل چــیدن ازین باغ نداشــــت
قدمی چــــــند به آهنگِ تماشــــــــا زد و رفت
مرغ دریا خـــــبر از یک شب توفـــــانی داشت
گشت و فـــــــریاد کشان بال به دریا زد و رفت
چه هـــــوایی به سرش بود که با دست تهی
پشت پـــــــا بر هـــــــوس دولت دنیا زد و رفت
بس که اوضـــــاع جهان در هــم و ناموزون دید
قلــــــــــم نسخ برین خطِ چلیــــــــپا زد و رفت
دل خورشیدی اش از ظلمت مـــا گشت ملول
چون شفق بال به بــــــام شب یلـدا زد و رفت
همنــــــــوای دل من بود به تنـــــــــگایِ قفس
ناله ای در غـــــــم مرغانِ هـــــم آوا زد و رفت
مرســـــــــــــــــــــــي پيري
خدا رو شكر ، اي منم بد نيستم
از محبتتون ممنونم كه تو اين مدت به وبلاگ من سر مي زديد
امروز بازيه استقلال و پرسپليس بود، اين ملت گناه دارنااااا بيچاره ها منتظر يه همچين برنامه ايين كه بريزن تو خيابونا
دوتا از طرفداراي پرسپليس يه خره (پلاستيكيو كه خيلي هم بزرگ بود)) لباس آبي تنش كرده بودن دوتا دستاشو با طناب بسته بودن و سوار موتور يكي اين سر طنابو گرفته بود يكي ديگه هم كه سوار موتور بود اون سر طنابو گرفته بود بقيه كه يه لشكر آدم با موتور و ماشيتو دوچرخه لباس قرمز پوشيده بودن تو دست بعضي هاشون آفتابه آبي بود اين آفتابه بدستا خيلي خنده دار بودن
ولي از همه جالبتر اين بود:دوتا از اين بچه عربا يه تَشت آبيو كه سوراخ سوراخ بود ازش دوتا شرت آبي آوويزون كرده بودن خيلي مسخرس نه؟؟(خوب ديگه من كه گفتم عرب،مي دونيد كه هميشه بايد عرب بودنشونو ثابت كنن)
حالا شايد پيش خودتون ميگيد من از كجا فهميدم عربن آخه عربا شلوار كٌردي و بلوز مشكي و موتور هوندا خوراكشونه فهميديد
اينم اطلاعات عمومي بودااااااا استفاده كن
داشتي مجله حل مي كردي گفته بود شخصي با لباس مشكي و شلوار كٌردي 6 حرفم هست ميشه: مرد عرب
خوب من بگم نمي خوام به اصالت كسي توهين كنم. گفتم حالا كه دور هم هستيم يه كوچولو بخنديم.ببين من آخر نتونستم جلو خودمو بگيرم. بايد ببخشيد ديگه بحث سياسي شد.
راستي اين چند وقت كه من هستم، اينجا هر هفته چهارشنبه ساعت ۹:۰۰ شب بروز ميشه.
خوب ديگه تا آپ بعدي همه شما رو بخداي بزرگ مي سپارم.اَه چقد اين جمله تكراري بود
همون خدا حافظ خودمو بگم بهتره
خداحافظ
حالتون خوبه؟
خدا رو شکر
ولی من اصلن خوب نیستم ،
در آخرم یه عذر خواهی : شرمنده ، این چند روز سر نزدم تا 4 بهمن نیستم ببخشید.
ولی قول میدم وقتی اومدم بیام اینجا بترکونم
طبق ماده 520:دخت بندرعذر... پذبرفتس دیگه.!!!
حالا که می خوام برم چند تا عکس میذارم البته یکم دیر شده ولی خوب...
آقا یاشار کاره منه
یلدا خانمم کار سوی جونه
کدوم باحالتره !!!
راستی سیبیل یاشار جونم چطوره ؟؟
معلومه دیگه خیلی با حاله نه؟؟
موهای بهارس وقتی خواب بود قیچی کردیم.
نظر یادتون نره
دخت بندرو تنها نذارید
خوب دیگه تا ۴ بهمن خداحافظ - سعدی
امیدوارم که حالتون خوب باشه
این عکسه ساره از هم اتاقیاست
خیلی دیوووووووووووووووونس
چندتا عکسه دیگه هم بود ولی مشکل دارم برا آپلود کردنش سر فرصت حتمآ می زارم
خلاصه اینکه بچه های ۲۴ببخشید>شرمنده
هفته دیگه ((حتمآ)) قول میدم.
حالا اجازه هست فردا بیام
راستی یه چیزو فراموش کردم ( این ساره قیافش همینه ) چشماشم همینجوریه
خدا نگهدار تا هفته آینده البته اگه زنده باشم
کامم از تلـخی غم چون زهر گشت بانـگ نوش شاد خواران یاد باد
گرچه یـــــــاران فارغند از یاد من از من ایشان را هزاران یاد باد
مبتلا گشتــــــــم درین بــند و بـــلا کوشش آن حـــق گزاران یاد باد
گر چه صدرو دست در چشمم مدام زنــــــده رود باغ کاران یاد باد
راز حافظ بعد ازین نا گفته ماند
ای دریــــــــغا رازداران یاد باد
سلام دوستان
دیروز که باز از سر بیکاری متوسل شدیم به بلاگفا
و در حال گشت زدن بودیم که از قسمت بروز شده ها آدم برفی و پیدا کردم
(( http://sn0o0owman.blogfa.com ))
خیلی خوشم اومد از دوران دبیرستان گفته بود و اینکه یه خاطره از دوران دبیرستان...
ممنونم ازش کلی خاطره زنده شد نمیدونم کدومشو بنویسم
گفتم یه تنوع باشه و چند تا از همین خاطراتو برا آپ بزارم امیدوارم خوشتون بیاد
دبیرستان من دو قدمیه خونمون بود از جهاتی خوب بود
مثلآ معمولآ زنگ تفریحا میرفتم خونه یا وقتی یه کتابمو خونه جا میزاشتم زود میرفتم می آوردم
ولــــــــی خیلی هم خوب نبود
آخه من همیشه کلاسا رو میریختم بهم ولی متآسفانه بعد از اینکه کلاسم تموم میشد و تعطیل میشدیم مدیر یا همون دبیری که کلاسشو به مسخره گرفته بودم می رفت فروشگاه پیش بابام یا داداشم همه ی چیزو برا اونا تعریف می کرد
و همیشه به بابا میگفتن : اینقد این ته تغاریتو لوسش کردی که ما هم دلمون نمیاد بش چیزی بگیم
بعدشم بابا میومد خونه کلی نصیحت میکرد
نکن اینکارا رو همه آشنان و از این حرفا....
حاضرم همه چیزمو بدم فقط یک ساعت از اون روزا تکرار میشد همون موقع که بابا می نشست کنارم و باهام صحبت می کرد.
سال سوم دبیرستان امتحانات ترم اول بود. امتحان تو سالن برگزار میشد اتفاقا خوب یادمه امتحان تاریخ ادبیات بود.
طبق عادت همیشگی داشتم آیة الکرسی میخوندم(( ( همیشه مامان وقتی امتحان دارم وقتی میخوام از خونه بزنم بیرون یاد آوری میکنه که حتمآ قبل از امتحان یادم نره بخونم )))
داشتم دعا رو میخوندم که این بغل دستیم هی میگفت نیلو تو رو خدا هوامو داشته باش
اون یکی هم از اون ور نیلو نیلو میکرد
حتمآ برا شما هم پیش اومده
از اون ور تو همین حال مدیرمون رفته بود رو سکوی سالن ایستاده بود و برا اینکه بچه ها شلوغ کرده بودن امتحان دیر برگزار میشد اون بالا ایستاده بود جیغ جیغ میکرد
من که تو اون لحظه متوجه نشدم ( بعدآ دوستام گفتم )
داشته میگفته: می خواید من بشم دانش آموز شما بیایید به من امر و نهی کنید و اینو با توپ و تشر میگفته.همه هم ساکت بودن
حالا این کلامش این بود
منم با اون دو نفر درگیر بودم که هی میگفتن اگه مثل همیشه نمیرسونی ما بریم
یا میگفتن اینجوری بنویس( بزرگ)
بعد اون یکی نیلو میرسونی ولکنم نبود
منم آیة الکرسیو مجبور بودم برا اینکه اشتباه میکردم از اول بخونم از بس اینا حرف میزدن
اصلآ هم حواسم به دور و برم نبود یدفه قاتی کردم بلند داد زدم بلــــــــــــــه
حالا اون خانم کرامت فکر کرده من جواب اونو دادم
از سکو اومد پایین گفت: کـــــــــی بود؟
من بد بختم نمیدونستم دنیا دست کیه!!! قط دیدم باید بلند شم بگم من بودم ( باور کنید اصلآ حرفی برا گفتم نداشتم آخه نمیدونستم چی شده )
خلاصه تا جا داشــــــتم حرف بارم کرد تا بعد از امتحان فهمیدم چی شد
فرداش سر صف بودیم همون صف صبحگاهی ( میدونید که... )
بعد از اینکه برنامه ها تموم شد کرامت عزیز میکروفن و گرفت و شروع کرد به غرغر کردن
اخرشم گفت دیروز یکی از بچه های سوم با پرویی تمام گفت میخواد مدیر بشه
کــــــــی بود بیاد اینجا
گفتم این باز می خواد ضایم کنه اینقد عصبی شدم
خلاصه داغ کرده بودم دیگه آخه درست بود که من خیلی شیطون بودم ولی اون سری واقعآ من گفتم بله که به اونا کمک میکنم
یه بار دیگه گفت بچه های سوم کی بود؟
مژگان از دوستای صمیمی( اون الا چمران حقوق میخونه) میگفت نیلو پاشو برو بدتر ضایع میشی
منم از سر نا چاری رفتم جلو
بعد کرامت گفت :ش............ی (فامیلیم)
به مدت 1 هفته مدیره
بچه ها همه دست و.......هـــــــــــــووووووووووورا
..................................................................................................................................................................................................
دبیرستان که بودم عربیم خوب نبود بخصوص قسمت صرف فعل(( اوف چقد سخت بود ولی بالاخره برا کنکور مجبور شدم یادش بگیرم
چون درس تخصصی بود و ضریبش بالا بود))
همیشه شبای امتحان عربی اشکم در میومد و به واسته ی آجی چون اونم دبیر عربی بود همرا داداش میرفتیم به بهانه ی کلاس خصوصی سوالا رو....
سر کلاسای عربی من کلآ همه کلاسا رو میریختم به هم ولی ساعت عربی یه چیز دیگه بود.
خانم دریس لهجه داشت وتیک عصاب انگشتشو میزاشت جلو دهنش و میگفت شــــــــــــــــــی ((همون ساکت)) با دست دیگشم دو سه بار می زد رو میزش
وقتی میخواست درس بده ، توضیح که می داد بیچاره دست خودش نبود لهجه داشت خوب
اشتباه میگفت : منم پشت سرش درستشو میگفتم و
میگفتم فارسی را پاس بدارید
هیچ کس درسو نمیفهمید( داغون حرف میزد )
دریس یک بار دو بار نشنیده می گرفت آخر سر میگفت ش...........ی شما برو بیرون من نه به دفتر میگم نه برات منفی میزارم
برو بیرون آخر ساعت بیا!!!!!!!!!!!!!! بیچاره چاره ای نداشت.
حالا یه سری سر یکی از همین کلاسای عربی اول ساعت بود همه ساکت آخه موقع درس پرسیدن همه ساکتن
ولی من عین خیالم نبود آخه هرهفته بلا استثتاء من باید درسه هفته قبلو حاضر می کردم
پرسش کلاسی هم چون یه درس بیشتر نیست چیزی نداشت که... یکی مثل من که از عربی هیچی حالیش نبود همرو حفظ می کردم
خلاصه همه ساکت بودن یکی از همکلاسیا ( مهری ) این سه سال از ما بزرگ تر بود نیست که می خواسته پایش قوی شه راهنمایی که بوده دو سال دو سال هر کلاسو میخونده.
این مهری دو هفته غیبت کرده بود. حالا نمیدونم از بد شانسی اون یا از بد شانسی خانم دریس بعد از دو هفته سر کلاس عربی اومده بود
منم یه ارادت خاصی به مهری داشتم آخه عرب که بود هیچ، لـــــــــــوچ بود
شوخی و مسخره بازی که در می آوردیم ناراحت نمیشد چون میدونست همه برا خندس
.....
اون روز باز مثل هفته های قبل من رفته بودم پا تخته دیدم در کلاس باز شد برگشتم ببینم کیه ؟
دیدم مهریه خوش آمد گفتم و تبـــــــــــــریک آخه ازدواج کرده بود
اون ساعت کلاس تعطیل شد خانم دریس اینقد خندید که به سرفه افتاد و رفت تو دفتر نشست
آخه مهری شوهرشو از تو آشغالا پیدا کرده بود
شاید فکر کنید دارم بلف میزنم
ولی باور کنید جدی میگم
مهری یه شب می خواسته آشغالا رو ببره بزاره دم در کسی خونشون نبوده مجبور میشه اون اینکارو انجام بده
پسر همسایشون با دوستش نشسته بوده دم در، داشته صحبت می کرده
مهری میخواسته اون کیسه رو بزاره تو سبد درش باز نمیشده ( یه همچین چیزی) الان درس یادم نیست که چی میشه
فقط اینکه همون آشغالا باعث آشنایشون میشه و معروف بودن به زوج آشغالی
الان ازش خبری ندارم ولی از همینجا براش آرزوی خوشبختی دارم.
..................................................................................................................................................................................................
و اینگفته آدم برفیــــــــــو قبول دارم دبیرستان و دانشگاه خیلی باهم فرق دارن
من که چطور آدمی بودم تو دبیرستان الان تو دانشگاه حوصله جواب سلام دادن به کسی و هم ندارم
از بس جوش سنگینه
و بازم این گفته ادم برفی که میگه خوابگاه جای هر کاری هست جز خوابیدن کاملآ درسته
تا 4_5 صبح بیـــــــــدارن یه شبم که میخواییم اینارو زود بخوابونیمشون حالا ساعت 1 مگه میشه، یه شب تو طول زندگیم اومدم جدی باشم با دعوا و تشر گفتم من فردا ساعت 8 کلاس دارم و از این حرفا..بعد همه دیدن نه بابا جدی شده زود کاراشونو کردن ساعت 5/1 چراغا خاموش شد و همه تو تختاشون بودن تختا دو تا دو تا جفت همن منو نوال هم دراز کشیده بودیم همه آروم شده بودن میشه گفت خوابیدن ولی منو نوال نمیتونستیم بخوابیم
آخه این بالا سریه یه جوجه داشت که برده بودش زیر پتوش مگه آروم میشد همین جوجه یذره اتاقو گذاشته بود رو سرش از بس جیک جیک می کرد
من با اینکه هنزفری تو گوشم بود ولی صدای این جوجه عصبیم کرده بود نوالم همینجور
به اون بالا سری گفتم مهسا این بچه از بالا خودشو پرت میکنه پایین ضربه مغزی میشه ها!!
جواب نداد متوجه شدم خوابه به نوال گفتم پاشو برو از تو کیفم چسب زخم بیار بپیچیم دور نوک این جوجهه
نوال بیچاره میخواست بره که پاش گیر کرد و با سر رفت رو چوب لباسی پاشم رفت تو این ظرف نشسته ها ( یه سرو صدایی )
بعد این صحنه جالب بود من رفتم ببینم چی شده
دیدم نوال چوب لباسیو بغل کرده و از ترس تکون نمیخوره، حالا من میخوام کمکش کنم که بلند شه ولی از خنده نمی تونستم
بعد اینکه خیلی هم سخت بود آخه خفه کن نصب کرده بودم بچه ها از صدای خندیدنم بیدار نشن
بعد از کلی نوال بلند شد فکر کردم بی خیال این چسب زخمه شده
ولی می گفت نیلو این چسبه زخمه کجاست؟
پیداش که کرد. به منم گفت موبایلتو روشن کن آخه می خواست با نور موبایل چسبو بپیچه دور دهن جوجهه توی تاریکی قیافه نوالو باید می دیدین
با جدیت و با یه حرصی چسبو می پیچید دور دهن جوجهه آخر سر هم هر دومون اینقد خندیدیم که صدای یکی دو تا از بچه ها بلند شد مجبور شدیم همراه با جوجه بریم تو حیاط اونم آذرماه هوا خیلی سرد بود ساعت 3 صبح بود جوجه بد بختو گذاشتیمش تو یه دیـــــــگ یه آبکشم گذاشتیم روش
بردیمش تو حمامای بیرون
با آرزوی قبول نیایش های سحر گاهی و صداقت مناجاتهای عرفانیتان.
امیدوارم روزه و عبادات تمامی دوستان در این ماه سراسر بخشایش و رحمت قبول درگاه حق واقع شده باشد.
دوستان زیادی به وبلاگ من سر میزنند و نظر خود را بیان می کنند که این برای من مایه ی خوشحالیست تا بتوانم این نظرات را چراغ راه خود قرار دهم.
ممنونم ازتون
شعره قشنگیه
تا خيالش ريخت در پيمانه ي پيمان ما،
جز شب
چشمش نزد نقشي به جام ِ جان ما
بس نظر کردم بجويم راه
سوي روشنا ،
شبرُوَش، ره بست
شد زندان و زندانبان ما.
رخت هر سو مي کشم
در تيرگي افزون روم
عشوه ي دوران ندارد سر به جز زندان ما
مرده سازم خويش را ، باشد که طوفان بلا،
بر سر آرد مرده را
تا ساحل ايمان ما
ليک اين دريا غريق ِ خويش را در مي کشد،
گويدش : با ما بيا در قعر بي پايان ما!
قُلزم عشق است
زاين طوفان نيابي ساحلي،
جان کسي يابد که شد يکرنگ با مهمان ما
لاف عشقت عاقبت ديدي گريبانت گرفت ؟
شيوه ي چشمش گرفته مستي از دامان ِ ما
هيچ راهت نيست
جز در تيرگي افزون روي
خضر، باشد ره نمايد در شب تاران ما
صبر کن بينش ! به تاريکي دمي عادت کني،
تا ببيني پيش چشمش گوهر ِرخشان ما
بسترم صدف خالی یک تنهایست
و
تو چون مروارید گردن آویز کسان دگری
چقدر این چهره دلنشین رو دوست دارم.
با اون نگاه نافذش .
با محاسن سفیدش.
به دیدارم بیا هر شب ، در این تنهایی ِ تنها و تاریک ِ خدا مانند
! !
ای کدامین شب!
یک نفس بگشای
جنگل انبوه مژگان سیاهت را!
تا بلغزد بر برکهً چشم کبود تو
پیکر مهتابگون دختری، کز دور
با نگاه خویش می جوید
بوسهً شیرین روزی آفتابی را
از نوازشهای گرم دستهای من.
دختری نیلوفرین، شبرنگ ، مهتابی،
می تپد بی تاب در خواب هوسناک امید خویش.
پای تا سر یک هوس آغوش.
و تنش لغران و خواهشبار ،می جوید
چون مه پیچان به روی دره های خواب آلود سپیده دم،
بسترم را.
تا بلغزد از طلب سرشار
همچو موج بوسهً مهتاب
روی گندم زار.
تا بنوشد در نوازشهای گرم دستهای من
شبنم یک عشق وحشی را.
ای کدامین شب!
یک نفس بگشای مژگان سیاهت را.
این دو تا اسو دیروز دریافت کردم و خیلی لجم گرفت
گذاشتم شما هم بخونید
حتمآ نظرتونو بگید
"""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""
بیچاره مردا:
اگر تیپ بزنن میگن: با کی قرار داری
تیپ نزنن میگن:اصلآ سلیقه نداری
زیاد بگن دوست دارم
میگن:باز چه نقشه ای تو کلته؟
نگن دوست دارم
میگن:پای کی وسطه!
زیاد بخندن میگن دیونه شدی
نخندن میگن: چه مرگته؟
شام بخوان« میگن فقط فکر شکمشه»
شام نخوان میگن: معلوم نیست با کی شام کوفت کرده!!
"""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""
زن مثل ویروس،اگه وارد زندگیت بشه:
جیبهاتو serch میکنه
خانوادتو edit میکنه
ارتباطت با دوستاتو cut میکنه
خوشیهاتو cancel میکنه
آخرش هم مختو hang میکنه
اگه میخواید بیشتر آشنا شید
این آدرسه وبشه ((www.afshin-abadan.blogfa.com))
هم عکسش هست هم پروفایل کاملش
حال چه از طريق آغوشي گرم ، نگاهي محبت آميز يا رفتاري مهربانه ،
به قلمرو بي زمان قلب گام نهاده ايد مهم نيست
پيش از آن چه اتفاقي افتاده است
. تنها اين مهم است كه چه اتفاقي خواهد افتاد
تمامي آن چه براستي اهميت دارد همين لحظه است
. تنها اين عشق است كه مهم است
و او بر سر راهم مشکلاتی قرار داد تا نیرومند شوم
من از خدا خواستم به من عقل دهد
و او پیش پایم مسایلی گذلشت تا آنها را حل کنم
من از خدا خواستم به من شهامت دهد
و او خطراتی در زندگیم پدید آورد تا بر آنها غلبه کنم
من از خدا خواستم به من عشق دهد
و او افراد زجر کشیده ای را نشانم داد تا به آنها محبت کنم
من از خدا خواستم به من برکت دهد
و خدا به من فرصت هایی داد تا از آنها بهره ببرم
...
من به همه چیزهایی که از خدا خواستم رسیدم.
