داستان و چیروک و مطالب ادبی محمد سلیمی

داستان :                 ریبوار ( نامی پسرانه در زبان کُردی به معنی رهگذر)

تقدیم به محمد علی محمدی معلم مریوانی

 که به خاطر همدردی با دانش آموز بیمارش موهای سرش  را زد

روبروی آیینه ایستاده ای و خیره شده ای به موج زیبای موهایت که خود را دراز کرده اند روی پیشانی ات . دستی بر موهایت می کشی کم کم دارند جو گندمی می شوند  می خواهی آه بکشی اما دوست نداری بخار نفس ات روی آینه بنشیند . بی آنکه به خواهی بُرس را بر می داری و چندباری به موهایت می زنی موهایت رقص کنان  می خرامند روی سرت و خود را باز روی پیشانیت ولو می کنند همچون گربه ی ملوس ...

بۆ کۆچی شاعری گه‌وره‌ی کورد :

ئاگا داری.............ئاگاداری:

بۆ بردنی سکاڵای کورده‌کانی رۆژئاوا

ئه‌مجار .... شێرکۆ ...خوی... چوو بۆ لای خۆا

چیرۆکی :  ژماره‌ سێزده‌

نووسه‌ر : مۆحه‌ممه‌د سه‌لیمی

 

ئه‌مه‌ منم ، هه‌رخۆم تاقی ته‌نیا ، له‌ سێزده‌ که‌س ته‌نیا من ماوم ، هه‌ر من و تفه‌نگێک و قه‌تاره‌فیشه‌کێک ، هه‌ر من که‌ ساڵهایه‌ به‌ ناو جۆگه‌و قامێشه‌ڵانی ئه‌م وڵاته‌دا به‌ ئه‌سپایی دێم و ده‌ڕوم ، کاتێ گۆله‌ێک درا به‌ ناوته‌وێڵی دا و به‌ پشت دا کۆترا به‌ عه‌رزدا باوشێک قامێشی شکاند ، ئه‌و کات من له‌ په‌نای دا بۆ ئه‌و شته‌ سووره‌ ، ئه‌و شته‌که‌ به‌ ناوته‌وێڵی دا 

اجرای عمومی نمایش خیابانی حراج

کاری ازگروه نمایش مات شهرستان دیواندره

و

اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی ، بهزیستی و انجمن پیشگیری از اعتیاد کاردوکیا

طراح و کارگردان : محمد سلیمی

بازیگران : زاهد سبحانی  حسین مرادی  محمد سلیمی  بهرام مرادی  آرام بهمنی 

برای دیدن عکس های بیشتر به آدرس زیر مراجعه فرمایید :

http://grohemat.blogfa.com

پیام روز جهانی تئاتر

درسال 2013 میلادی

توسط داریو فو را در

ادامه مطلب بخوانید...

داستان بوی درخت سنجد مقام دوم کشوری را در

 جشنواره پرسش مهر آموزش و پرورش به دست

 آورد .

بوی درخت سنجد را در ادامه مطلب بخوانید ...

باغچه‌ی پاشا(چیرۆکێک له‌ سێ ئپیزۆد دا . روانینێک تر به‌ سه‌ر شعری باغچه‌ی پاشای ماموستا گوران )

 

یه‌ک :

...تو چه‌ ئه‌زانیت من ئه‌و هه‌موو ترس و دڵه‌ڕاوکێ مه‌ خسته‌ ژێر پێ و به‌ جل و به‌رگی خوساو له‌ ئارق و ترس ، خۆم خسته‌ باغچه‌ی پاشا ، تو هه‌ر ناتوانیت له‌ مێشکتدا بگۆنجنیت ، چلون من وه‌ک مار خۆم له‌ زه‌ویندا خشاندو چه‌پک چه‌پک گوڵی زه‌ردم چنی بۆ تو ، تو هه‌رگیز نه‌ت زانی من له‌ کاتی گول چنیندا له‌ ژێر سێبه‌ری ئه‌و هه‌موو ترسه‌ دا ، بیرم له‌ تو و گوڵی زه‌رد و سووری نێو قژت ده‌کرن ، توم ده‌بینی شه‌رمنانه‌ سه‌مات ده‌کرد ، چۆپیت ده‌کێشا ، من له‌ گاوانی هه‌ڵپه‌رکی دا سه‌مای چاوتم ده‌‌کرد گڕم ده‌گرد به‌و ماچه‌ی که‌ له‌ نێو مێشکمدا له‌ لێوتم ده‌سه‌ند ....

بەنێوی خدا

 ( ئه‌م شانۆ نامه‌ له‌ لایان دوکتۆر -احمد انساری نیا - ده‌ بێت به‌ تۆرکی بۆ فستیڤاڵی تۆرکییه‌ . تا ئیستا پلات و سوژه‌ ی شانۆ نامه‌که‌ له‌ لایان فستیڤاڵ و په‌سند کراوه‌ )

بازنه‌ی ئاگر

نووسه‌ر : ئه‌یوب ره‌زایی

  دەۆرگێران

 

                         گەشین:ئافرەتێکی تەمەن هەژدە ساڵە

 

                         موختار:گەنجیکی تەمەن بیست و دوسێ سە ساڵە

 

                                     باوکی گەشین

 

[هەموولایێ تاریکە،لە ناوەراستی شانۆ کەپرێکی چێویە کە شێوەی لە حەمامێک دەچێت و کچێک لە نێودایەو پیتێکی پر له نەوتی له بەر دەس دایە،جار نه جارێ شەمچەیک هەل دەکاو دەیخاتە نێو پیته نەوتەکەوە - ماوەیک بەم جۆرە رادەبوورێ و روشنایی دێتە سەر شانۆ-لای چەپی شانۆ ،واتە شانی چەپی کەپرەکە خانووی گەشینە ئەو لای راست خانووی موختار. (دەنگی باۆک،دەنگی موختارو دەنگی کەڵکیت هەمو تێکڵ بڵاو دەبێتەوه) وا دیارە هەمووشتێ لە خەیاڵی گەشین دایە]

 

 

 

زن

 

آهای زنیکه بازهم که تویی ، وتو مردک با این زنیکه اینجا چه

 

غلطی میکنی؟

 

مرد در حالیکه آب دهانش رو قورت می داد سرش رو به زیر

 

انداخت و گفت:

 

 جناب سروان با خانمم اومدم هوا خوری.

کۆرێک له‌ سه‌ر دیوار بۆ کچێکی پشت ده‌لاقه‌یکی داخراو وێنه‌ی

 

 دڵێکی کێشا . کچ بزه‌ی که‌نین نشته‌ سه‌ر لێوی دیسان وێنه‌ی

 

چه‌پکه‌ی گوڵ و مانگ و ئه‌ستێره‌ێشی کێشا ، کچ شه‌رمنانه‌ پێ که‌نی

 

و ده‌لاقه‌ی رو به کۆڵان کرده‌وه‌ .

 

بو دوایین رۆژ نیوه‌ی دیواره‌کانی شار پڕ بون له‌ وێنه‌ی دڵ و چه‌پکه‌

 

گوڵ و مانگ و ئه‌ستێره‌.

 

دۆێنه‌ شه‌و له‌ پرۆگرامی ده‌نگ و باسی ته‌له‌فزیوون رایان گه‌یاند :

 

له‌ شارێکی مه‌رزی دا ،  هێزه‌کانی پۆلیسی سه‌د و ده سه‌دان کۆریان

 

 به تاوانی خه‌سار دایین له جوانی شار و کێشانی سه‌دان وێنه‌ی بێ

 

مانا قوڵ به‌ست کرد.

 

ئه‌مرۆ هیچ ده‌لاقێک رو به‌ کۆڵان نکرایه‌وه‌...

ئه‌م چیرۆکه‌ له‌ ده‌یه‌مین فستیڤاڵی چیرۆکی بانه‌ پله‌ی یه‌کی به‌ ده‌س هێنا ( شایانی باسه‌ لێژنه‌ی داوه‌ران دوو چیرۆکی تریشیان به‌ پله‌ی یه‌ک ناسان پله‌ی دوو و سێ دیاری نه‌کرا )

 

به‌ زۆر شته‌وه د‌‌‌ه‌ست پێ ده‌کات  

دوو :

با هه‌موو شتێک له‌دوو وه‌ ده‌ست پێ بکات . دوو دار چنار به‌رام به‌ر یه‌ک ، دوو که‌و له‌ دوو شاخی کێوێک ، دوو دیوار که‌ ده‌بنه‌ کۆڵانێک ، دوو که‌س له‌ نێو ئه‌و کوڵانه‌ ، یه‌کێکیان تۆ ، یه‌کێ دیکه‌یش یان تۆ ، تۆ کورێکی له‌ڕ و باڵابه‌رز ، تۆ کچێکی شه‌رمن و قژکاڵ ، تۆ جانتایکی ره‌ش و شه‌لوارێکی جین ، تۆیش مانتوشه‌لوارێکی سورمه‌یی، تو له‌ سه‌ره‌و بو خواری کۆڵانه‌که‌ ده‌ڕۆێت و تۆیش له‌ ژێردا بو بان ، تۆ گه‌ڵا وه‌ریوه‌کانی داره‌کان ده‌ژمێریت ، تۆێش ئاخری کۆڵانه‌که‌ ده‌بینیت و دوایش قوتابخانه‌ ، تۆ بۆنێکی عه‌ترێکێ ژنانه‌ ده‌بیسی و تۆیش خشه‌ی پای کۆرێک که‌ له‌ گه‌ڵا وه‌ریوه‌کانی داره‌کان ده‌که‌وێت . تۆ مانتوشه‌لوارێکی سورمه‌یی ده‌بینی و تۆێش جانتایکی ره‌ش و شه‌لوارێکی جین ، هه‌ردوکتان پێکه‌وه یه‌ک ده‌بینن ، تۆ جۆتێ چاوی شین و قژێکی کاڵ ، تۆێش جوتێ چاوی ره‌ش و برۆێکی په‌یوه‌ست....

ئیستا ئێوه‌ له‌ به‌رانبه‌ر یکدان...

لیست داستانهای راه یافته به دهمین جشنواره داستان نویسی بانه

در وبلاگ این جشنواره انتشار یافت . علاقمندان می توانند به آدرس زیر 

مراجعه کنند و اسامی نویسندگان برگزیده را مشاهده نمایند.

http://www.banedastan.blogfa.com/

وبلاگ کانون ادبی مهجوری :

www.adabymahjory.blogfa.com

نمایشنامه ی ــ یک بوی خاطره انگیز ــ نوشته اینجانب و به نمایندگی از 

گروه تئاتر مات دیواندره به دومین جشنواره نمایشنامه خوانی دیوار راه یافت .

 این جشنواره قرار است در مرداد و شهریور امسال در تهران برگزار  شود . 

http://www.divargroup.com/news/

موفقیت آقایان اسماعیل اعظمی و ناصر یزدانی در اولین جشنواره جایزه ادبی مولوی کُرد در سنندج را به این عزیزان و جامعه فرهنگی ادبی دیواندره تبریک می گویم.

متن خبر بر گرفته از خبرگزاری ایران :

به گزارش ایرنا، بر اساس رای هیات داوران در بخش شعر ، 'چنگیز اقبالی' از اسلام آباد غرب، 'اسدالله آزاد بخت' از كوهدشت، 'سمیه مهری' از ایلام و 'جمال ملایی' از سنندج به عنوان نفرات برگزیده این جشنواره معرفی شدند.

همچنین شهلا حسن زاده از سنندج، ناصر یزدانی از دیواندره، دیمن بهرامی از بوكان، سوران حسینی از بانه، قاسم تاباك از مهاباد و حسین شریفی از سقز از دیگر افرادی بودند كه در بخش شعر نخستین جایزه ادبی مولوی كرد برگزیده شدند.

در بخش كتاب شعر چاپ شده كردی در پنج سال گذشته نیز از علی الفتی مولف كتاب 'سانه ناو' از كرمانشاه، حبیب الله بخشوده مولف كتاب 'كه پوو'، اسماعیل اعظمی مولف كتاب 'چركانه كانی ئیواره یی ییكی نامو' و 'هاوار خزر زاده ' مولف كتاب 'غه مه چه تراوییه كانی باخچه ییك هه نار و كچینی' از مهاباد تجلیل شد.

داوری نخستین جشنواره جایزه ادبی مولوی كرد بر عهده جلال ملكشاه، امین گردیگلانی، كلثوم عثمانپور، فریاد شیری و علیرضا خانی از شعرا و ادبای كرد زبان كشور بود.

نخستین جشنواره جایزه ادبی مولوی كرد با حضور جمعی از شعرا و ادبای كرد زبان ایران اسلامی در روزهای ششم تا نهم خرداد ماه جاری در مجتمع فرهنگی هنری فجر سنندج برگزار شد.ك/2

 

 

بوی درخت سنجد                                                

... واین را هم نمی دانستی ، که همراه جنازه اش زنجیر طلایی که تو برایش خریده بودی هنوز در گردنش بود که خلیل سر رسیده بود و آن را از گردنش در آورده بود و در جیب جلیقه رنگ و رو رفته اش گذاشته بود ، تو نبودی تا ببینی که چشمهاش چگونه به پنجره  اتاقش زل زده بود ، پنجره ای که همیشه کنار آن به انتظار بازگشت تو چشم به جاده دوخته بود.  بدنش کشیده و راست ، آرام به این سو آن سو تاب می خورد . تو شاید هنوز هم ندانی که روسری آبی رنگش حتا در آن حالت هم به سرش چسپیده بود و به هیچ وجه حاضر نبود سرش را ول کند ، حتمن بهت گفته اند که حتا در موقع تدفینش آن روسری را نتوانسته بودنند از سرش بیرون بکشند ، ملا علی گفته بود که دفن جنازه با روسری آبی جایز نیست و باید با کفن سفید به خاک بسپارنش ، پدرت گفته بود تکلیف چیست روسری از سرش باز نمی شود؟ ، خلیل گفته بود روسری را آتش بزنند ، مادرش جیغ کشیده بود.آنها نمی دانستند تو اگر باشی گره روسری باز می شود . گره روسریش همیشه بدست تو باز می شد .

   الان شاید داری به یاد می آوری که عروسی ئاوات همه سرگرم رقص و پای کوبی بودنند ، صدای ارگ هر موجود ساکنی را به چوپی کشیدن وا می داشت ، حتا ملا علی که مخفیانه در باغ خانه اشان نشسته بر چهار پایه ی کوچکی در حالی که سیگاری می گیراند ، سر        می جنباند و با پا ریتم گرفته بود ، ، این را شما از پشت درختهای سنجدی دیدید که خود را در میان شاخ و برگش پنهان کرده بودید. آنجا بود که انگشتانت گره روسری ـ شنو ـ را شل کرد و دستهایت موهایش را دسته کرد و به روی شانه هایش ریخت ، نمی دانم برای بار چندم بود که او را زیر درختهای سنجد تنها می دیدی ، شنو تنها در آنجا بودکه چشمهایش تغیر می کرد و لبهایش سرخ تر می شد و عرق تمام بدنش را خیس می کرد حتا آن دو ... شاید داری سرت را تند تند تکان می دهی که این افکار از ذهنت بیرون بروند ، خجالت می کشی به آنجای شنو فکر کنی ، قبلن فکر می کردی ، اما حالا نه ، خجالت می کشی به آن ـ دو چیز ـ مرده فکر کنی . شنو مرده...شنو مرده؟ این را چند بار در ذهنت تکرار می کنی و به یاد روزهای آخر تابستان می افتی که کارهای کشاورزی تمام شده بود و تو باید بر می گشتی تهران تا در همان شرکت ساختمانی پارسال کار می کردی ، شنو هر روز غمگین تر و ناراحت تر می شد و تو فکر می کردی فقط به خاطر رفتن توست .

   شاید الان داری به یکی از روزهای آخر تابستان فکر می کنی که هر چقدر از شنو خواسته بودی  غروب زیر درخت سنجد ببینیش ، او قبول نکرد و بحث را عوض کرد . دیگر بوی سنجد شنو را قلقلک نمی داد و یا شاید شنو ازآن نوع قلقلک دیگر بیزار بود. شاید الان دسته کناری صندلی اتوبوس را کشیده ای و صندلی را کمی خوابانده ای و داری به آخرین روز ی که همدیگر دیدی فکر می کنی ، شنو گفته بود : کی بر می گردی ؟ تو گفته بودی باید آنقدر پول پیدا کنی تا عروسیتان سر بگیرد ، شنو در حالیکه به چشمهات خیره شده بود گفته بود: از خلیل خیلی می ترسم ، تو نگاهت را از چشمهاش دزدیده بودی و خیره شده بودی به لبهاش و بی آنکه به خلیل فکر کرده باشی ، گفته بودی بی خیال. شنو آه بلندی کشیده بود و تو گفته بودی زود بر می گردم و باز دستهات گره روسریش را شل کرده بود.

   تو ندانستی وقتی که رفتی تنهایی و ترس و بی پدری و خلیل آواری شد که بر سر شنو فرو ریخت ، شاید این را می دانستی که خلیل رابطه خوبی با شنو ندارد و او را به چشم یک نان خور اضافه می دید و اگر چشمها و ساقهای زیبای پاهای مادر شنو نبود خلیل هردو یشان را خیلی وقت پیش از خانه بیرون کرده بود، اگر گرمای تن مادر شنو نبود خیلی وقت پیش شنو را به خانه عمویش فرستاده بود تا با یکی از پسرعموهایش ازدواج کند ، تو می دانستی شنو و مادرش چه نفرتی ازعمو و پسر عموهایش داشتنند ، عمویش زمینهای پدری را از چنگ برادرش یعنی پدر شنو در آورده بود و او را آواره این شهر و آن شهر کرده بودنند تا لقمه نانی حلال برای شنو مادرش پیدا کند ، نه تنها تو بلکه تمامی آبادی می دانند عمو و پسر عموهاش چه تهمتهای به مادر شنو بستنند که در غیاب شوهرش چه ها که نمی کند . و شاید به یاد بیاوری سالی را که پدر شنو در تهران از داربست فلزی آن برج بلند پایین افتاد و تمام استخوانهای بدنش خورد شده بود  و با چشمهای از حدقه بیرون آمده به بلندای آن برج زل زده بود ، تو حتمن نمی دانی پدرش در آن یکی، دو ثانیه معلق ماندن در هوا فقط به شنو مادرش فکر کرده بود ، تو حتمن به یاد داری که عمویش چه زوری زد تا مادرش را به زنی بگیردو به این بهانه چه تهمتهای به مادر شنو بست ، هم تو و هم همه ی آبادی می دانند که مادر شنو برای فرار از دست این تهمتها بود که حاضر شد زن خلیل بشود ،ـ خلیل مردی که از مردی هیچ بوی نبرده ـ این را شنو روزی بهت گفت که ئاوات را سوار ماشین عروس می کردنند و خلیل پی در پی شباش می کرد و بلند گوی عروسی چپ و راست نام خلیل را داد می زد.

   شاید دارم کلافه ات می کنم ، ذله ات کردم که اینقدر در گوشت وز وز کردم ، شاید الان می خواهی روی فیلمی تمرکز کنی که شاگرد اتوبوس آن را گذاشته است ، فیلم یکی از کافه های دربند را نشان می دهد ، بازیگر زن و مرد در حال خوردن کباب هستنند زیر یک درخت پر از شکوفه های گیلاس ، رودخانه کوچکی نیز از زیر پای آنان می گذرد ، رودخانه ای با آب زلال ....تو خیلی بد شانسی که لوکیشن فیلم کنار یک رودخانه است ، تا رودخانه در فیلم بیایید و بهانه ای باشد برای من که تو را به یاد روزی بیاندازم که شنو مادرش و ئاوات همسایه شان که آن موقع هنوز عروسی نکرده بود ، کلی پشم گوسفند آورده بودنند تا در رودخانه بشورندو تو از دور ساقهای لخت پاهایشان را دید می زدی که در آب رودخانه فرو می رفتنند و بیرون می آمدنند ، آن خیسی و عریانی ساقها در زیر نور خورشید چه برقی می زد ، تو یواشکی خودت را به زیر درختهای سنجد کنار رودخانه رسانده بودی با هزار دلهره و ترس و لرز شنو را حالی کرده بودی که به پشت درختها بیاید ، شنو آب آوردن از چشمه را بهانه کرده بود و خود را از مادر و ئاوات دور کرده بود تا به تو برسد.

   اما نه تو و نه شنو نمی دانستید که فقط چشمهای من نیست که شما را می بیند ، غرق شدن تو در چشمهای شنو ، غرق شدن شنو در آغوش گرم تو هر دو شما را از چشمهای غافل کرده بود که خیره نگاهتان می کرد ، اصلا فکر نمی کردید که چشمی آنجا باشد اما بود ، خلیل ، خلیل خیره نگاهتان می کرد.

   حتما داری فکر می کنی چرت و پرت می گویم ، از صندلی ات بلند می شوی خود را به آبسرد کن اتوبوس می رسانی کمی آب می نوشی و بر می گردی و روی صندلی تکیه می دهی و به منظره کنار اتوبان نگاه می کنی و در ذهنت می گویی : چرا خلیل آن موقع چیزی نگفت و سر و صدا به پا نکرد؟   

 تو نمی دانستی خلیل خیلی وقت است به شنو فکر می کند ، به قد و بالاش و آن دو چیزی که روز به روز بیشتر نمایان می شدند. تو        نمی دانستی که چند شب بود خیالی موذی ذهن خلیل را به خود مشغول کرده  بود ، تو شاید هرگز به ذهنت خطور نمی کرد که خلیل در رخت و خواب به مادر شنو پشت می کند و ذهنش درگیر اتاق بغل و رختخواب شنو می شود . شاید تا این حرفها یا به گفته تو این وز وز های من نبود نمی دانستی چندین بار خلیل با ترس ، یواشکی خود را به رخت و خواب  شنو رسانده بود او را در رخت و خواب با آن روسری آّبی که به سرش چسپیده بود با آن محلفه نازک که کمر و سینه شنو را محکم در بر گرفته بود دید زده بود ، حتا یک بار دستهای لرزانش را دراز کرده بود و محلفه را کنار زده بود و آن دو چیز شنو را دید زده بود آری آن دو چیز یا به قول خلیل آن دو لیمو.

مادر شنو با همه ی زیبایش سینه های افتاده داشت و تو چه می دانی برای مردان حیز سینه های برجسته یعنی چه؟ و باز نمی دانستی که خلیل تنها از داد و هوار شنو می ترسید و گرنه بار ها و بارها تا آستانه لمس سینه های... ــ ببخشید ــ آن دو چیز شنو پیش رفته بود و این ترس بود که او را وادار می کرد دست نگه دارد تا وقتش.

فیلمی که شاگرد اتوبوس گذاشته بود تمام شده ، مسافرها خوابیده اند ، راننده دو زنی را که در صندلی پشتش نشسته اند از توی آینه دید می زند ، دو زن زیبایی که هیچ توجهی به او ندارند، عرقی سرد پیشانی ات را خیس کرده ، می خواهی از شر من خلاص شوی خود را به خواب می زنی ، پلک هایت را می بندی اما خلیل را  با جلیقه رنگ و رو رفته همیشگی اش می بینی ، چشمهایت را باز می کنی زل می زنی به سیاهی پشت شیشه ی اتوبوس ...

   تو نمی خواهی بدانی و باور کنی که آتو را دست خلیل داده بودی ، آتوی که آن روز کنار رودخانه پشت درختها به خلیل داده بودید ، تو هرگز ندانستی که آن آتو چقدر گران تمام شد . حالا باید بدانی که چرا خلیل آن روز داد و هوار نکرد ، تو نمی دانی حیایی دختر نو رسیده چقدر است ، تو نمی دانی دختر نو رسیده عاشق چگونه می تواند از شبهایی برای معشوقه اش حرف بزند که از ترس خلیل تا صبح خوابش نبرده است ...

 تو نبودی تا ببینی خلیل در یک ظهر آفتابی روزی از روزهای اول پاییز وقتی که سنجدها کاملن رسیده بودنند مادر شنو را با هزار کلک و مقدمه چینی و به بهانه ی پشم ریسی به خانه مادر ئاوت فرستاده بود تا در نبودن ئاوات به مادرش کمک کند ، تو نبودی تا ببینی خلیل درها را بست و پرده های پنجره را کشید تا پرده های حیا را پاره کند . باید می بودی و می دیدی زبان خلیل شکل زبان مار شد و اول آرام آرام در گوش شنو هیس هیس می کردو بعد سرش داد می کشید و از آتوی تو و شنو حرف می زد خلیل ماری شده بود سیاه که شکار خود را هپنوتیزم کرده بود داشت مقدمه می چید تا باج بگیرد ، الان باید تصور کنی چطور خلیل بیرون کردن شنو و مادرش را از خانه با بی آبرویی پیش کشیده بود و قضیه عمو پسرعمو هایش را مطرح کرده بود ، تو نبودی ، نبودی تا ببینی خلیل چگونه داشت در گوش شنو هیس هیس می کرد ، نبودی تا شنو هیپنوتیزم شده را ببینی ،  نبودی تا ببینی که خلیل چگونه داشت نقشه شومش را پیاده می کرد...

   الان نه تو می خواهی از آن روز آفتابی پاییزتصوری داشته باشی و نه من دوست دارم آنچه را دیدم برایت بازگو کنم ، بخصوص لحظه عذاب آوری که دخترانگی دختری تنها روی قالی پخش شد. الان باید داد بکشی اما یادت باشد که توی اتوبوس هستی ، خودت را مقصر   می دانی و من را ، اما نوک پیکانت را سمت من گرفته ای می خواهی در ذهنت به من فحش بدهی... نمی توانی ...چون من فحشی در ذهنت          نمی نویسم .

دم دمهای صبح است هو دارد روشن می شود آبی آسمان کم کم نمایان می گردد ، تو بی آنکه به یاد بیاوری کی بخواب رفتی بیدار شده ای ، شاید به بعدازظهر فکر می کنی که سر خاک شنو رفتی چی داری که بگویی ؟ معذرت خواهی ؟ یا داری به روزی فکر می کنی که شنو بهت گفت از خلیل می ترسم و تو باید نگاهت را از لبهاش می گرفتی و به چشمهایش می دوختی تا دردی را ببینی که در عمق وجودش وول     می خورد ، در نا پدری یا بی پدری...

به خلیل فکر می کنی( ...چطور هنوز کسی به او کاری ندارد...) این را توی ذهنت می نویسم . راستش را بخواهی من اینها را برای این به تو گفتم تا انگیزه ای شود و برای اینکه کمی احساس گناهت کمتر شود کاری کنی که دست خلیل رو بشود من اینها را گفتم تا آتش کینه را در دلت شعله ور کنم ، باید این را هم بدانی این داستان تو نبود داستان تو باید طور دیگری شروع بشود مثلن اینگونه ( باد سردی که به صورتت می خورد تو را بخود می آورد اتوبوس خیلی وقت است رفته و تو پیاده شده ای ) به نظرم این شروع مناسبی است پس داستان تو از همان لحظه شروع می شود که تو از اتوبوس پیاده می شوی یعنی تا چند دقیقه دیگر ، هنوز نمی دانم اگر داستان تو را بنویسم چه می شود درگیری داستان من درگیری و کشمکش داستانی تو و خلیل است ، به هر حال تو الان توی اتوبوسی و به شنو فکر می کنی و اشک چشمانت را با آستینت پاک می کنی . کاش می توانستی نگاهت را از سقف اتوبوس و آن ابرهای تیره رد کنی ــ ابرهای که از دود سیگار من درست شده اند ــ آن وقت من را می بینی با پیراهن سیاه و صورت اصلاح نشده ، غمگین و عزا دار در رقم دادن سرنوشت مظلوم ترین و در عین حال زیبا ترین شخصیت داستانم که هیچ کاری نتوانستم برایش بکنم ، کاش شنو را طوری دیگر می نوشتم شاهزاده ای سوار بر اسبی سفید یا او را شاه پریان می نوشتم ، کاش... بگذریم...

اما تو نمی توانی دیدت را از سقف اتو بوس رد کنی ، به روبرو چشم می دوزی اتوبوس پلی را که بر رودخانه ای بسته اند رد می کند ، فقط 5کیلومتر مانده این را تابلو سبز سمت راست جاده می گوید ، دو زن پشت سر راننده هنوز در خوابند ، اشکهایت را بار دیگر پاک می کنی و باز با آستینت ، شمارش معکوس برای شروع شدن داستانت ، شروع شده است ...ده...نه...هشت..راننده صدای پخش را زیاد می کند...

 

ضيرؤك نووس، دواي ئةوي نووسي تةواو ، هةستي كرد باشترين ضيرؤكي شاري نووسيوة، دلَ ثرِ لة خؤشي هاتة بةر دةلاقةي ذورةكةي بة دةستيَك جطةرةكةي طرتبوو ، بة دةستي ديكةيش لاثةرةكاني ضيرؤكةكي. بة دةماريَكي طرذ رواني نيَو كؤلَان و مذيَكي لة جطةرة دا، لة كؤلَاندا  كورِكي مندالَي بيني كة بة دزي تةقالاي دةكرد بطاتة سةر ديواري  حةوشيَك بؤ ئةوةي لة دار سيَوةكة سيَويَكي سوور بيَنيَت  بو كضيَكي بيَ قولَي دراوسيَيان ، ني دةتواني و ديسان سةر لة نيَو تةقالاي دةكرد.

 سوتكي جطةرةكة كةوتة سةر لاثةرةي ضيرؤكةكة، هيَدي، هيَدي لاثةرةكاني سووتاند، ضيرؤك نووس بيَ ئةوةي ثةلاماري كوذانةوةي بدات لاثةرةكاني دا بةدةسي باوة تا لة نيَو شاردا ضيرؤكي سووتاوي ضيرؤك نوسيَك بلَاو كاتةوة....

موفقیت گروههای نمایشی دانش آموزان دیواندره در جشنواره استانی ۹۰ ـ ۸۹ (که

 در هیج جا درج نشد )

۱) رتبه اول نمایش مقطع راهنمایی پسران گروه کانون شهید رشیدیان . نوشته و

 کار ایرج سهرابی

۲)رتبه اول نمایش مقطع دبیرستان دختران گروه دبیرستان نور۱ نوشته و کار فنی

 محمد سلیمی ( اعزام به جشنواره کشوری)

۳)رتبه دوم نمایش مقطع راهنمایی دختران گروه مدرسه تزکیه نوشته و کار

محمد سلیمی

۴)رتبه سوم نمایش مقطع دبیرستان پسران گروه هنرستان امیرکبیر نوشته و کا

ر محمد سلیمی

بوهاوری ( ئه مه نه شعیره و نه چیروک جوابی کامنتیکی هاوریکمه)

بروا به کی بکه م

به م دلوف بارانه که له شوشه ی دلاقه که م ئه دات

یان

ئه و ئاسمانه ی روتی بان سه رم

هاوری گیان به داخه ووه دیر کامنته کاتم دی

بروا بکه

من هیچم..........هیچ

وه کوو جاران

شرمنده بو تو بو ئه و بو گشتی ..............

سلاو له سالانی ۸۰ شمسی بو هه موو چتیک به تایبه ت شاع....ی.....ر........ه.........

ئیتر هیچیک نه مامن پیر بوم

ئاخ بو ئه و کاتانه ی به فیرو چوو

   یک

داستانک روز معلم

معلم وارد کلاس که شد مبصر به احترامش بر پا داد، معلم با سر اشاره ای

 کرد ، بچه ها نشستند . معلم یه نگاه به هدیه های روی میز انداخت و توی

 ذهنش گفت: یک ، دو ، سه... بعد رو به مبصر کرد و گفت: امروز یه نفر

 غایبه؟

 مبصر گفت: نه ولی....

بچه ها به طرف انتهای کلاس برگشتند .

پسرک گوشه دیوار آب شده بود رفته بود توی زمین.

 

                 *********************************

 دو

آفرین پسر، بزن. تو یه بوکسور واقعی هستی .... بزن ناک اوتش

کن. ... پدر گفت: بزن پسرم . بزن..... و پسرزد........

با صدای جیغ پدر و مادر توی اتاق دویدند چراغ رو که

 روشن کردند ساعت دو نصفه شب بود.چشم یکی از دوقلو ها

   کبود ، کبود شده بود.

 

 یک

 

وقتی از سمیرا اولین بوس را گرفتی ، به احترام عشق تمام پیاده رو را

 

 گل رز کاشتید. تصمیم خودتو گرفتی و رفتی به مامان گفتی: مامان

 

من سمیرا رو دوست دارم....مامان سرش رو از توی کتاب دعا برداشت

 

 و گفت باید هم دوست داشته باشی، بچه که بودید شیر همدیگر رو

 

 خوردید.....

 

صبح که شد شهرداری همه ی گل های رز را از پیاده رو جمع کرده بود.

 

                         ********************

دو

 

برای اینکه مطمئن بشند توی قلبم فقط دخترشون هست،منو

 

 فرستادند کالبد شکافی .دکتر مهر ــ مردود است ــ رو زده بود روی

 

 پیشونیم.

 

موقع تدفینم باباش یواشکی گفته بود:

 مرتیکه قلبش پر شده بود از .. آ.. ز .. ا .. د .. ی

 

صداي ترمز ماشين كه بلند شد زن روش رو برگردوند،يه زانتياي مشكي

 جلوي پاش خبردار وايساده بود. راننده گفت: دربست به هرجا اين

خوشكله بگه.... دِ بپر بالا تا مزاحم نشدنند، زن كه كمي به جلو خم شده

بود بدنش رو راست كرد و داشت روش را بر مي گردوند كه راننده گفت :

بابا‌، پا بده ديگه، بد نمي گذره ،تازه كار هم نيستم، بپر بالا قيمتش هم هر

 چي تو بگي، زن روش رو بر گردونده بود. راننده دنده را عوض كرد و گاز

دادو گفت: زنيكه ي جن...... دور شده بود.

اين چهارمي بود كه سوار نشده بود. عينك دودي روسري قرمز و لبهاي

 سرخ و موهاي شرابي با قدي نسبتا بلند با مانتوي كه محكم تن زن رو در

 برگرفته بود و به هيچ وجه هم ممكن نبود كه پيچ و خمهاي تن زن رو ول

 كنه، هر كسي رو وادار مي كرد براي يك شب هم كه شده زن رو بخواهد.

جيغ ترمز ماشين كه بلند شد اين دفعه راننده صبر نكرد كه زن برگرده ،

گفت: خانم سوار شو كه امشب مي خواهم ببرمت رو ابرها. رعشه اي

 همه ي تن زن رو در بر گرفت روش رو بر گردوند. راننده گفت: يه ويلا، با يه

 استخر آب گرم ، سونا و جكوزي هم هست سوار شو پشيمان   

  نمي شي، زن با صداي كه هيچ شباهتي با صداي خودش نداشت

گفت: همون ويلا كه توش پر از درخته سيبه؟؟ مرد خودش و جلوتر كشيد

 و گفت: آره مگه رفتي؟ زن گفت آره ، مرد گفت با كي؟ زن صداش رو

صاف كرد و گفت : موقع بر گشتنم از ماه عسل، با تو ، اقدس خانم راست

مي گفت....

 

در آفریقا هر روز صبح زود آهو که از خواب بیدار می شود می داند که باید خیلی سریعتر از شیر بدود وگرنه شکار خواهد شد . و هر روز صبح زود شیر که از خواب بیدار می شود می داند که باید خیلی سریعتر از آهو بدود وگرنه گرسنه می ماند.

مهم نیست شیر باشی یا آهو مهم این است هر روز صبح با تمام قدرت به پیش بروی.

                                                                    (نلسون ماندلا)

                                                                                                             

 به قول سید خلیل عالی نژاد نوازنده فقید تنبور:

 

هیچ اگر سایه پذیرد ما

 

 همان سایه ی هیچیم

 

 

 

 

آهای زنیکه باز هم که تویی. وتو مردک با این زنیکه اینجا چه غلطی میکنی؟

 

مرد در حالیکه آب دهانش رو قورت می داد گفت:

 

                            جناب سروان با خانمم اومدم هوا خوری.

 

 

                             ئةو هثصانةی گةمارؤ نةدران                                             

                                                                       بو فةرهاد کةسايةتي چيرؤکي

                                                                                                                                                                        ـ باصندةکانی دةم باـ عةتانةهايي

  ((که تؤ رةحمت نةماوةدص دةسوتث وةک قاوه ))

 

دةنگی شريتةکة کةدةبيسي ، پيلوةکانت دةکةيةوة،لة کةناری

 

تابلؤکةت دانشتؤوی هثصثکی سةوز لةسيلةی چةپي تابلؤکةت بةرةو

 

 سةرةو وةذث دةخةی هثصةکة ئيزنی لة دةستت دةر دثنث خؤی

 

 وةذث دةکةوثت ، تؤ بة چاوت وةذث دةکةی هثصةکة لةپذدا

 

دةکةوثتة جوصةجوص بةم لاو ئةولا دةروثت، پثت واية دصي تثکةص

 

هاتووة دةت وثت هةستی و پةرداخثک ئاوي بؤ بثنی بةصام ناتوانی

 

،هةست دةکةی سذ بووی ،ناتوانی جم بخؤی ، تةنيا چاوةکانت بةم لاو

 

 ئةولا دةذون،هثصة سةوزةکة هةميسان چاک دةبثت و راست بةرثگادا

 

 دةروثت.

 

 لةناوةراستی تابلؤکةدا هثصثکي ديکه سةر دةر دثنث، هثصثکي سوور،

 

 هثصةکة به دةوری خؤی دا وةخؤل دةکةوثت،سث هثصي ديکة لة

 

 کةناري هثصةسوورةکة سةر دةردثنن،

 

 هةرسث  کيان سوورن و ئةوانيش وةخؤل دةکةون،ئةوةندة گثژ

 

دةخون تا دةبن بةخاص ،چوار خاصي سوور ،هثصة سةوزةکة سةرنجت

 

 بؤ خؤی ذادةکثشثت ، لةوةتی تؤ سةيری هثصة سوورةکانت کردوة

 

هثصة سةوزةکة زؤربةی تابلؤکةی بةجث هثشتووة ،ئثستا ذثگةی

 

 خواري تابلؤکة دةپثوثت ، چةند هثصی زةرد خاصةسوورةکان گةمارؤ

 

 دةدةن، ئةوةندة بةناو يةکدا دثن و دةذؤن کةتو ئيتر هثصةزةردةکان

 

 ناتوانی جياواز بکةی ،دةتةوث هةستی ئةم تابلؤية هي تؤية ،ئةبث

 

هثصةکان تؤ بيانخؤصقثنی ،بةصام ئةم هثصانة هی تؤ نين ،تؤ وشک

 

کراوی ،لةکارةبا دةراوي يان سذ بووي !!! نازانم ، ئةوةندة لث دةزانم

 

 تؤ ناتوانی جم بخؤی، هثصةکان ئيزنيان بةدةست تؤ نية،بة دةست کث

 

 ية؟ نازانم.

 

 هثصةکان سةرنجت ذادةکثشثن، ئثستا هثصةسةوزةکة ئةوةندةی

 

نةماوة بةئةو شؤثنة بگات کةذثگای دةستی پث کرد.دو خاصی سپی

 

  لةکةناری خاصة سوورةکان بؤت دةذوانن تؤ نةت زانی کةيي

 

دانيشتنةسةر تابلؤکة ،ئيستا کةلةتابلؤکة دةذوانی ديمةنةکة

 

ئةوةندةي نةماوة تةواوو بثت. لةسةر تابلؤکة پةپولةيک دةبينی

 

 ،پةپولةيک سةوز به چوار خالي سوور،چوار خاصي سوور لة نثو

 

زةريايکي زةرددا ،پةپولةکة لةگةص دةنگی ماملث وةسةما دةکةوثت،

 

سةماثک شةرمنانة، توثش هةست به سةما دةکةی دةتةوثت هةستي و

 

سةما بکةی بةصام ناتوانی ،ناتوانی جم بخؤی، دةنگی شريتةکة زؤرتر

 

 دةبث ،پةپولةکة هثدی هثدی سةماکةی توندتر دةکات تو هةروا

 

وثستاوی هةست بةسةما دةکةی بةصام ناتوانی ، تةنيا  لة پةپولةکة

 

 دةرواني...پةپولةکة سةماکةی توندتر دةکات ،ماملث دةخؤثنت:....ــ

 

 حةزم و هةوشم لث نةبؤ  ئاوذم بؤت لث هثناوة ــ ....

 

 زرم ، زرم ، زرم...سةدای چةند مستثک کة لة دةرکة ئةدات ، ماملث

 

بث دةنگ دةکات و پةپولةکة وشک و هثصةکانيش دةتؤقثنثت....ئةوة

 

 کثيه؟؟ (سةدای ناسکثک ئةوة دةپرسثت) ــ...: دةرکةکة بثکةوة،

 

کارمان پثتة ( دةرکةکة سةرنجت ذادةکثشث کچثکی قژکاص دةرکةکة

 

 دةکاتةوة ،چةند پياوي زةلام دثنةناو ژورةکة.....)

 

ــ : ئثوة کين؟؟...چي تان دةوثت؟؟؟

 

ــŽ: سس بث دةنگ قةحبة، لةچکثک بدة بةسةرتا ( کچةکة لةچکث

 

شين ئةدا بة سةريا، پياوةکان هةمووي شؤثنی ژورةکة دةپشکنن ،

 

 هةموی کةل وپةلی کچةکة پرژوبصاو دةکةن ) ــ...: کاصث !!

 

خاتوکاصث،خثرا خؤت پوشتةکة دةبث لةگةصماندا بيت.

 

ــ: بؤکؤث؟؟

 

ــ...:بث دةنگ..... زووکة

 

ــ: من ناتوانم،ئةبث ئةو تابلؤية تةواو کةم.

 

ــ...: تابلؤ ؟!؟!؟! (پياوةکان لة تابلؤکة دةذوانن ــ لةتوثش ــ نيگاتان

 

 لةيةکتر هةصةنگوثت) ــ...:بةبة!!! پةپولةی کثشاوة ؟!؟!

 

ــ: با مةگرچية؟؟

 

ــ...:بؤ پةپولة؟؟؟

 

ــ: پةپولةم پث جوانة

 

ــ...: ئثوة باش دةناسم، ئثوةي به ــ ئيستيلاح ــ هونةرمةند.ئةی بؤ

 

يکثکتان کةر ناکثشثت، يان قاتر،يان زةردةواصة،يان سةگ و

 

 پشيلة،......هان؟؟؟

 

 ــ:بؤ ئةوة سةگ و پشيلةو زةردةواصةو قاتر زؤرن،بةصام پةپولة

 

 تاکة،تايبةتة، هةستی ناسکی هةية.

 

ــ...: هةستی ناسکی هةية.... زووکة ماکةر وةذث کةوة

 

ــ:نا، ئةی تابلؤکةم ، من بريارم داوة ئةمذو تابلؤکةم تةواوو کةم

 

ــ  Ž: خثرا قةحبة، وةذث کةوة، مةگر نةت بيست گةورةم چي گؤت

 

ــ...:ذاوستن، خاتؤکاصث گيان من تابلؤکةت بؤ تةواوو دةکةم (پياوة

 

 زةلامةکة دث بؤ لاي تابلؤکة بؤ لاي تؤ) شا، سةير کةن ئةم

 

قةحبةوثنةی کوذثکی جوانيشی کثشاوة،کؤذثک لةگةص پةپولثک،

 

ئةمة چة ديمةنثکة؟؟

 

ــ Ž:گةورةم پثم وابث ئةم قةحبة دةی وثت بصث ئةم کوذة پةپولة

 

 دةکثشث

 

ــ...:کاصث گيان ئةوة وثنة کثية کثشاوتة؟(هةرکات ئةو دةصث کاصث

 

گيان قينثک رةش هةموو گيانت داگير دةکات ،دةت وةت هةستی و

 

 مستثک بدةی بة ناو دةمی ئةو پياوة زةلامة ، بةصام ناتوانی ،ناتوانی

 

 جم بخؤی .

 

ــ...: ها کاصث گيان ،نةت وةت ئةو وثنةية هي کثية؟ ئةو کوذة

 

جةوانةي جوانة کثية؟

 

ــ: بة من مةصث کاصث گيان.

 

ــ...:باشة. قةحبة ئةوة وثنةی کثية؟هةقالتةو هاوذث يان دؤست و

 

دةسگيران

 

ــ Ž:گةورةم پثم وابث فةرهادة ، فةرهادی کثشاوة

 

ــ...: کاصث گيان ،ئةمة ئةو فةرهادةية کة ئثمة بة شؤثنيا دةگةذين

 

، ئةو جؤرة کة ئثمة زانياری مان هةس تؤ لةهةموو کةس لة فةرهاد

 

 نةزديک تر بؤيت، ئةمة ئةو فةرهادةية؟

 

ــ: ئةرث ئةمة ئةو فةرهادةية، فرهادةکان تريشة، ئةو فةرهادةية کة

 

 ئثوة بة شؤثنی دا دةگةذن، هميسان ئةو فةرهادانةس کة ئثستا بة

 

 شؤثنياندا ناگةذن ، تةواوو کوذةکاني ئةم شارة فةرهادن تةواوو

 

 کوذةکان شارةکانی تريش هةر فرهادن...

 

ــŽ: گةورةم ، لثرة وصامی ذاستمان پث نادا ،دةبث ئةم داشةی بثگانة

 

 بی بةين بؤ سةنتر.

 

ــ: من داشةی بثگانةم؟؟ وةصاهی ئثوة خودي بثگانةن.

 

ــ...: بی بةن. منيش ئةم تابلؤية بؤ تةواوو دةکةم ، ئثستا دو هثصی

 

 ذةش دةخةمة سةر پةپولةکةو فةرهاد.

 

 فةرهاد... تو فةرهادی؟ ،لةخؤت بير دةکة يةوة ، لةناو بيرةکانتا بو

 

 منداصيت دةگةذی بةصام هيچت دةس ناکةوث ،هيچت وة بير نايةت.

 

 هثصة رةشةکان چةپ راست دةکةونة سةر تابلؤکة ،تو و پةپولة

 

سةوزةکة و چوار خاص سوورة کان گةماذو دةدةن،تو دةت وثت بصی

 

 نابث هثصی رةش بو سةر ئةم تابلؤوة نابث ، بةصام ناتوانی ئةو

 

 رةستةية لةناو زةينتا دةخنکث.

 

پياوة زةلامةکة قاقا دةکثشث تابلؤکة ، تووو پةپولةکة لة ئاسماندا

 

حةوا ئةدات ، تابلؤکة، تووو پةپولةکة دةکوترن بةعةرزا، کاصث

 

بةزؤر لة دةرکة دةبنة دةرةو،پياوةکان دةذون ، ژانثک هةموو گيانت

 

 داگير دةکات، نازانی بو ئةوية بةعةرزا کوتاوي يان ژاني ئةو کچة

 

 قژکاصةس، ژانی کاصث... ماملث هةميسان دةخؤثنت پةپولةکة

 

 بةجوصةجوص دةکةوثت، هثصةکان هروشم ئةبةن بؤ سةر هثصة

 

رةشةکان ، لةتابلؤکةدا حةوای ئةدةن ، تو هةست بة جوصان دةکةی

 

 ،لة تابلؤکةدا هثدی هثدی جم دةخؤيت ،بة ئةسپای لة تابلؤکةدا ديتة

 

 دةرةو، پةپولةکةيش دةست دةکا بةسةما کردن بةناو ژوورةکةدا

 

 دثت و دةذوا،تو دةلاقة کةی بو دةکةيتةوة پةپولةکةيش بةچوار

 

 خاص سوورةکانی بو شينايي ئاسمان دةفذثت، تويش چاوت دةکةی

 

 بةکامثرا و بةناو ژوورةکةدا دةکةوثتة سةير کردن ، هةموو شتثک

 

 بوت جؤرثکة ، جورثک وةک خةون هةست دةکةی ئةم ديمةنانت

 

ديوة، لةنثو کتثبة پرژوبصاوةــ کاندا  کامثرای چاوت زووم دةبثتة

 

 سةر کتثبثک، دةذويتة پثشةو، کتثبةکة هةل دةگری  لةلاپةرةی

 

 هةوةصي نووسراوةــ بة سةرهاتی چةگواراــ بة پثنوسثکی سةوزيش

 

 نووسراوة ـــ بو خؤشةويست ترين گؤصی ژيانم .کاصث ـــ فةرهاد . لة

 

 نووسراوةکةدةذوانی کاصث،کاصث...

 

 وةبيرت دةکةوثت، زؤربةی شتةکانت وةبير دةکةوثت ئةو رؤژةت

 

کة کتثبةکةت بةکاصث دا لةزانکو بويت ، هةموي ئةو شتانة تةنانت

 

 خؤپثشاندانةکانيش تةقةی گولةکانيش ، خةونةــ کانت وةبير دث

 

کةراستن و خةو نةبوون کاصث دةناسيةوة هاوار دةکةی کاصث..کاصث..

 

 بث ئةوةی دةرکة کة بةکةيتةوة لةژوورةکة دةپةذيتة دةرةو.

 

                                              محةمةد سةليمی       07/11/2706کوردی

                                                                                                            ديوان ةدةذة

 

 

سلام من محمد سليمي عضو انجمن ادبي شهرستان ديواندره هستم لطفا با انتقاد ها هاو پيشنهادهای خود من را ياري كنيد. لطف مي كنيد اگر آثارتان را برايم ايميل كنيد.

   Noosar60@yahoo.com

 

 

گفت دوستت دارم دخترک خندید. گفت مادرم دوست داره

 

  عروسش بشی  دخترک باز هم خندید.گفت بیا بالا یه دوری

  

 بزنیم . دخترک سوار شد.........

 

فردا از کنار دختر گذشت بدون اینکه چیزی بگه آخه مادر پسر

 

 پارسال مرده بود.

 

 

                         ****************************

 

 

دیروز می گفت: اگه این بارو بفروشم تک النگوی دست زنم از

 

 تنها یی در میا د .

 

می گفت اگه این پیچ و به سلامت رد کنم اگه کمی شانس

 

بیارم اگه.........................

 

امروز زنی تک النگوی دستش و فروخت تا سینه سوراخ مردش

 

و بخیه کنه.

 

              

 

ساعت شش بود هنوز از اداره نرفته بود.فرهاد گفته بود:خرج دانشگاه زیاده کتابها خیلی گرون.

دیروز عصا به دست همه ی پله های پستخانه رو بالا رفته بود تا اضافه کاریش و واسه ی فرهاد پست کنه....................امروز فرهاد تونست سارا رو به سان شاین دعوت کنه.