واژه های از دهن افتاده

 درد می آید 

تمام مرا از آن خود خواهد کرد

غم 

زانوانم را

اشک

چشمانم را

و تنها یاد تو

حجم سبزیست که آرامم میکند

حتی در خوابهایی که  تعبیرشان را نمیدانم...

ساعت هاست

آیینه تمام قد

روبه رویم نشسته

دهن کجی میکند

به تصویر زنی

که باد در دامنش تاب میخورد

و موهایش

اسبی است که می تازد

آسمان گرفته ی مردی

با سیگاری تلخ

که پوک میزند مدام لبهایش را...

خیلی احمقی

وقتی کسی اینگونه دوستت دارد...

همیشه نباید خوب بود

نباید لبخند زد

نباید امید داد...

گاهی لازم است

لبخندت را جیره بندی کنی

خوبی را برای روز مبادا

در جایی ...

بانکی ...

ودیعه بگذاری...

امید که بدهی

میپرد آن خیالی که پرواز نمیداند...

.............................

میان تردیدهایم

وسوسه هایم

دلشوره های همیشگی

کاش میشد میان عروسک هایم پیدایت کنم

یا در دفتری قدیمی...

کاش ساعت مقرری حکومت نظامی اعلام میکردی...

نگران که میشدم

شهر را بهم میریختی

تا نبض دلشوره هایم رابدست بگیری...

میان تردیدهایم

وسوسه هایم

دلشوره های همیشگی

یا دفتری قدیمی

خطی بودی کاش

که پاک شدن در تقدیرت پرسه میزد...

دلم می خواهد 

سربازی شوم 

برایت پا بچسبانم

*

کودکانه هایم را در کوچه جا گذاشته ام 

و در اتاق خانمان 

به دنبال مادرانه ای کوچک میگردم

*

مشتی لبخند در جیب هایم ریخت

پول هایم عاشق شدند

*

از ترس رفتنت 

چشمهایم

مبتلا به شب ادراریست

*

گاهی نانوا می شوم

و هر نوبت

خمیرهای زیادی

از داغ نبودنت

سیاه پوش می شوند

نورا کوچکترین فرشته ی خدا قرار بود شیرینی کودکی ات را خاک بچشد وماازدور تورادست دردست مرگ گریه امانمان ندهد دیدن... نورا دردانه ی شیرین شمع تولدت به یک سالگی نکشیده چگونه خاموش شد؟ وچگونه دیدن خنده های گاه وبیگاهت برایمان حسرت؟ قرار بود برایمان ازروزهای شیرین تری سخن بگویی... افسوس و افسوس که رویای بودنت یکساله نشد... شیرینم تولدت مبارک...

ازهرجای دلم سخنی...

 

دلم لرزید

چیزی شبیه مورموری

در من فرو افتاد.

 

 

میبرم

دلی را که به زوربسته بودم.

 

بند دلت شدم

که دلبندم شوی

رخت های دلتنگیت را آویزانم کن...

 

از تو میپرسم حالم را

آیینه باش و دروغ به صورتم بپاش

هیچ چاقویی قاچ نخواهد کرد

هندوانه هایی که زیر بغلم گذاشتی

زیر سایه ا ت سیندرلا شدم

12 ساعت

از

12ماه

دنبال نبودنت

من ولنگه کفشی که پای دلم را میزد.

مجال سکوت نمیدهد

بغضی که زیر پیراهنم جاخوش کرده

گیج میچرخد در اتاق

احساس خوب بودنت

من

بدون تو درآیینه چندین وچندتا میشوم

گاهی میخندم

گاهی مضطربم

و گاه میخزد زیر پوستم شیطنت های هجده سالگی ام

با لبخندی به طعم آلبالو

وعصر حیاط خانه ی مادربزرگ...

این راسته از بازار

چندبار دورم زده بود

وکفش هایش پایم را چندین بار امتحان

بازهم نه

نه

نه

کفش هایی که پایم را زار میزد

ومن

خسته تر از دیروز

واین بازار

که چند بار دورم زده بود...

...

"هوایم
هوای دختر بچه ای است
با موهای سیاه و بهم ریخته
گم شده درچشمانش جنگلی پر از تشویش
و دستهایش کثیف تر از ...
ازهوای من بگذریم
هوای تو؟؟؟
هواشناسی مقدرکرد آسمان نگاهت ابر
در بیست وچهار ساعت آینده
باران را
وباد
که موهایت را آشفته تر از همیشه..."