آنچه از توافقنامه ژنو باید بدانیم/ 4:
«حق غنی سازی اورانیوم ایران» در ژنو 6 چه سرنوشتی پیدا کرد؟ / 15 پیش شرط «تفسیرپذیر و کلی» درباره موضوع غنی سازی اورانیوم ایران در توافقنامه هستهای
کمیل نقی پور - گروه بین الملل رجانیوز: توافقنامه ژنو از معدود توافقنامه هایی در بعد بین المللی به حساب می آید که پس از انعقاد آن، بلافاصله دو تفسیر متفاوت درباره محور توافقنامه، که در این مورد حق غنی سازی اورانیوم بود ، ارائه شد.
در ابتدا محمود جواد ظریف ، که یک طرف این توافق بود در جمع خبرنگاران حاضر شد و درباره موضوع حق غنی سازی ایران گفت:حق مسلم ما بهوضوح در انپیتی هست و این را میپذیرد که باید این حق پذیرفته شود. حداقل 2 بار در متن توافق بهوضوح اشاره شده که ایران این حق را دارد و برنامه غنیسازی ایران ادامه خواهد یافت.
اما بلافاصله پس از ظریف این جای کری ، همتای آمریکایی او بود که در سخنانی کاملا متضاد با اظهارات وزیر امور خارجه ایران مدعی شد: این گام اول نمی گوید که ایران حق غنی سازی دارد. در این سند هیچ حق غنی سازی نیامده و این حق در ان پی تی هم نیامده و در این توافقنامه هم این را نمی گوید بلکه اندازه غنی سازی ایران می گوید که برنامه صلح آمیز هسته ای ایران موضوع مذاکره دو طرف هست.
در متن بیانیه ای که بلافاصله پس از امضای توافقنامه ژنو توسط آمریکا و با هماهنگی کشورهای 1+5 منتشر شد، تاکید شده که غنی سازی ایران به رسیمت شناخته نشده است. (اینجا)
به ادامه مطلب توجه نمایید....