Ту соҳибхонаӣ охир, чаро дуздона меоӣ!
Абрҳо ба осмон такя мекунанд, дарахтон ба замин ва инсонҳо ба меҳрубонии якдигар...
Гоҳе дилгармии як дӯст чунон мӯъҷиза мекунад, ки гӯё Худованд дар рӯи замин дар канори туст.
Ҷовидона бод сояи дӯстоне, ки шодиро иллатанд на шарик ва ғамро шариканд на далел...
Санам бо шунидани азони Пешин рӯзаашро хӯрд.
Ҳиҷрӣ гуфт: Санам!!! чаро рӯзатро хӯрдӣ?
Ҷоиз неест!!
Санам гуфт: хоб, азона гуфтанд охир.
Ҳиҷрӣ гуфт: ин азони Пешин буд охир.
Санам гуфт: Войй чи қадар шабеҳи азони Мағриб бууд...
Агар касеро фиреб кардӣ, ин маънои онро надорад, ки вай беақл аст. Маънояш ин аст, ки ӯ бо тамоми ҳастиаш ба ту бовар карду лекин садафсӯс, ки дар асл ту лоиқи “БОВАРИАШ” набудаӣ...
Худовандо!
Пушаймон ва бо бори сангине аз гуноҳ,
Ба бахшоиши бемонанди Ту чашми умед дорам.
Сарафканда аммо умедвор ба даргоҳи раҳматат омадаам.
✨
✨
Худовандо!
Бо ҳар чӣ ки наздат овардаам,
Ба гузашту афви Ту муштоқам,
Ба каромату меҳрат дил бастаам ва
Фақат ба Ту эътимод дорам.
✨✨
Худовандо!
Моро шомили раҳмату бахшиши худ қарор деҳ,
Умеду умедвориро дар вуҷуди мо зинда нигаҳ дор...
Ҳеҷ вақт аз китоби зиндагӣ маъюс нашав!
Ҳеҷ кас намедонад дар саҳифаи дигараш Худо чӣ навишта аст.
Шояд то муваффақиятат чанд сония фосила надошта бошӣ.
Умедворам иншоаллоҳ Худованд ҳаммаи хубиҳояшро барои шумо дар назар гирифта бошад.
Омин ё Раббалоламин!!!
Мӯрчагон бо ҳам гап намезананд, аммо дастаҷамъӣ дона ҷамъ мекунанд.
Занбӯрҳо бо ҳам гап намезананд, аммо дастаҷамъӣ хона месозанд.
Парастуҳо бо ҳам гап намезананд, аммо дастаҷамъӣ ба сафар мераванд.
Одамҳо бо инки хуб гап мезананд ва хуб фикр мекунанд вале дар корҳои дастаҷамъӣ бо ҳам нестанд, танҳо хурданӣ ҷамъ мекунанд, танҳо хонаи худро месозанд ва танҳо сафар мекунанд! Ба ростӣ, ки одамизод танҳотарин мавҷуди рӯйи замин аст.
Шумо чӣ фикр мекунед!!!
Худоё донише деҳ, ғам нагирам,
Бидеҳ оромише, мотам нагирам.
Худоё аз шаҳомат бенасибам,
Шаҳомат деҳ, ки оромиш бигирам.
Худоё ин тафовут бар ман омӯз,
Ки дар гумроҳии мутлақ намирам.
Ончиро аз баҳри ман он хост, он ояд маро,
Хосташ аз роҳи пинҳон ногаҳон ояд маро.
Саъй дар таҳсили дунёву фузулаш беҳӯда аст,
Дар азал қадре, ки рӯзӣ шуд, ҳамон ояд маро.
Дунё моли шумо ва аз барои шумо офарида шудааст, пас ба хотири дунё худатро пасту хор накун!
Ту ашрафи махлуқотӣ!
Худатро бишнос,
Ба худат,
Ба неруи дарунат,
Имон дошта бош, дунё худаш аз пасат меояд ...
Ту арзишат болотар аз ин дунёст ...
Гуфтор ва рафтори охирин фиристодаи Худо ба сӯи башарият яъне ҳазрати Муҳаммади Мустафо (с)-ро дар бораи зан, Модар ва ҷойгоҳи ӯ дар ислом, аз манобеи ривоӣ ва таърихӣ:
4) Муҳаббат ба занон:
Имом Ҷаъфар ибни Муҳаммади Содиқ (рз) аз падаронаш аз Расули Худо (с) ривоят мекунад, ки ҳазраташ (с) фармуд:
أُعْطِينَا أَهْلَ الْبَيْتِ سَبْعَة لَمْ يُعْطَهُنَّ أَحَدٌ قَبْلَنَا، وَلا يُعْطاهَا أَحَدٌ بَعْدَنَا: الصّباحَة، وَالْفَصاحَة والسَّماحَة وَالشُّجاعَة وَالْحِلْم وَالْعِلْم وَالْمُحَبَّة مِنَ النِّسَاءِ
“Мо, хонадон, ба ҳафт хислат ихтисос ёфтаем, ки на касе аз пешиниён онро дошт ва на аҳаде аз пасиниён хоҳад дошт:
1. хушманзарӣ,
2. расогӯӣ,
3. гушодарӯӣ,
4. шуҷоат,
5. бурдборӣ,
6. дониш ва
7. муҳаббат ба занон.”
📚 Мустадракул-васоил, 14/157
Гуфтор ва рафтори охирин фиристодаи Худо ба сӯи башарият яъне ҳазрати Муҳаммади Мустафо (с)-ро дар бораи зан, Модар ва ҷойгоҳи ӯ дар ислом, аз манобеи ривоӣ ва таърихӣ:
3) Суфориш ба эҳтиром ва гиромидошти зан:
Ҳазрати Оиша (р) аз Расули Худо (с) ривоят кардааст, ки ҳазраташ фармояд:
خَيْرُكُمْ خَيْرُكُمْ لِأَهْلِهِ وَأَنَا خَيْرُكُمْ لِأَهْلِي
“Беҳтарини шумо, беҳтаринатон бо хонаводааш (ҳамсараш) аст, ва ман беҳтарини шумо бо хонаводаам ҳастам.”
📚 Байҳақӣ, Сунани Кубро, 7/770, Ашшомила, дигарон ҳам нақл кардаанд.
Гуфтор ва рафтори охирин фиристодаи Худо ба сӯи башарият яъне ҳазрати Муҳаммади Мустафо (с)-ро дар бораи зан, Модар ва ҷойгоҳи ӯ дар ислом, аз манобеи ривоӣ ва таърихӣ:
2) Мусовот миёни духтарону писарон:
Байҳақӣ аз Ибни Аббос (р) ривоят кардааст, ки Расули Худо (с) фармуд:
سَوُّوا بَيْنَ أَوْلَادِكُمْ فِي الْعَطِيَّةِ، فَلَوْ كُنْتُ مُفَضِّلًا أَحَدًا لَفَضَّلْتُ النِّسَاءَ
”Дар бахшиш (ҳадия), миёни фарзандон мусовот ва баробариро риоят кунед. Агар ман мехостам фарзандеро бартарӣ диҳам, қатъан духтаронро бартарӣ медодам.”
📚 Байҳақӣ, Сунани Кубро, 6/294, Ашшомила
Гуфтор ва рафтори охирин фиристодаи Худо ба сӯи башарият, ҳазрати Муҳаммади Мустафо(с)-ро дар бораи зан, Модар ва ҷойгоҳи ӯ дар ислом, аз манобеи ривоӣ ва таърихӣ:
1) Занон ҳамтои мардонанд:
Аҳмад, Абӯдовуд, Ибни Моҷа ва дигарон, дар ҳадисе саҳеҳ аз ҳазрати Оиша (р) ривоят кардаанд, ки гӯяд: Расули Худо (с) фармуд:
إنَّمَا النِّسَاءُ شَقَائِقُ الرِّجالِ
“Ҳамоно занон шақоиқи мардонанд.”
Шақоиқ яъне ҳамто, монанд ва назир.
📚 Байҳақӣ, Сунани Кубро, 6/294, Ашшомила
Паёмбари Аъзам (Саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам) ба Абӯзар(рз) мефармуд:
“Эй Абӯзар! Худованд намозро маҳбуби ман сохтааст ҳамчунонки ғизоро маҳбуби гурусна ва обро маҳбуби шахси ташна. Гурусна ҳаргоҳ ғизо бихӯрад сер мешавад, ва ташна бо нӯшидани об сероб мегардад, вале ман аз намоз сер намешавам.”
Рӯзе дар посух ба Ибни Масъуд, ки аз маҳбубтарин корҳо назди Худованди Мутаол пурсида буд, фармуд:
“Намози ба вақт”.
Вай мегӯяд: арз кардам, пас аз он чӣ? Ҳазрат фармуд:
“Некӣ ба падару модар.”
Эшон чеҳраи диндориро дар намоз меҷуст ва мефармуд:
لِکُلِّ شَیْءٍ وَجْهٌ وَوَجهُ دِینِکُمُ الصَّلاةُ
“Ҳар чизе чеҳрае дорад ва чеҳраи дини шумо намоз аст.”
Эшон дар васияти худ ба Абӯзар, ташбеҳи бисёр зебое дар бораи намоз дорад:
مادُمْتَ فِی الصَّلاةِ فَإِنَّکَ تَقْرَعُ بابَ الْمَلِکِ الجَبّارِ وَ مَنْ یُکثِرْ قَرْعَ بابِ المَلِکِ یُفْتَحْ لَهُ
“То замоне ки дар ҳоли намоз ҳастӣ, дари хонаи подшоҳи муқтадирро (яъне Худовандро) мекӯбӣ ва ҳар ки дари хонаи подшоҳро бисёр бикӯбад, (саранҷом) он дар ба рӯяш боз мешавад.”
Намозу дуову нолаи саҳар беҳтарин шоҳид барои ихлосу сафои қалбу сидқи имон аст. Паёмбари Худо ҳаргоҳ ба намоз меистод, аз хавфи Худованд ранги чеҳраи муборакаш дигаргун мешуд. Шефтагии вай ба ибодат ва намоз ба гунае буд, ки ҳангоми намоз танҳо ба Худованд таваҷҷӯҳ мекард ва аз ҳар чизи дигаре ғофил мешуд. Яке аз ҳамсарони Расули Акрам (с) мегӯяд:
“Расули Худо (Саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам) ҳангоме ки саргарми гуфтугӯ буд, чун вақти намоз мерасид, чунон ҳолаш дигаргун мешуд, ки гӯё на ӯ моро мешинохт ва на мо ӯро.”
Шавқи ибодату намоз аз симои он ҷаноб зоҳир буд. Ҳамвора чашм ба роҳи расидани вақти намоз ва бонги азон буд ва бахше аз вақти худро дар хона ба ибодат ихтисос медод.
Паёмбари гиромии ислом (с) намозро маҳбуби Худованд медонист:
جُعِلَ قُرَّةُ عَینِی فِی الصَّلاةِ
“Рӯшноии чашми ман дар намоз аст…”
Абӯҳурайра (р) ривоят мекунад, ки Расули Худо (с) фармуд:
“Мискин касе нест, ки ба дари хонаҳои мардум меравад ва яке ду луқма нон ва ё яке ду адад хурмо дарёфт мекунад ва бармегардад. Балки мискин касе аст, ки чизе надорад ва мардум аз ҳоли ӯ огоҳ нестанд, то ба ӯ садақа диҳанд. Ва худаш ҳам гадоӣ намекунад ва аз касе чизе намехоҳад.”
📚 Ривояти Бухорӣ
Беҳтарин ҳадис дар бораи салавот фиристодан бар Пайғамбари Ислом (с), Муҳаммади Мустафо(с.А.в) ❤️❤️
Рузе Пайғамбарамон(с.а.в) бо асҳоби киром нишаста буданд, ки Ҷабраили Амин нозил шуд.
Ҷабраил ба Пайғамбарамон аҷоиб назар мекард.
Пайғамбари акрам (с.а.в) аз ӯ пурсид:
"Эй Ҷабраил ба ту чӣ шудааст?"
Ҷабраил гуфт :"Эй Расули Худо(с.а.в)!
Худованд ба ман қудрате додааст,ки ман метавонам ҳамаи дарёеро қатра-қатра ва ҳамаи ҷангалзорро дарахтонашро барг ба барг ҳисоб намоям,аммо ман қудрат надорам, ки агар касе аз уммати ту ба ту як 💝 САЛАВОТ 💝 бифиристад савоби онро ҳисоб кунам!!!"
🌹 АЛЛОҲУММА 🌹
салли ало
💝 МУҲАММАД💝
ва ало оли
💝МУҲАММАД 💖
🍃🌺🍃🌸🍃🌸🍃🌺🍃
ҲАДАФИ МО ҶАЛБИ РИЗОЯТИ ШУМО АЗИЗОН АСТ. БИНОБАРИН АГАР ДАР ПОСУХИ СУОЛОТИ ШУМО АЗИЗОН ВАҚФАЕ ЭҶОД ШУДА ВА ДЕРТАР ҶАВОБАТОНРО МЕДИҲЕМ ВА ШУМО ҲАМ БУЗУРГВОРӢ НАМУДА САБР МЕКУНЕД, КАМОЛИ ТАШАККУР ВА ҚАДРДОНИРО ДОРЕМ. ✨Salimtj110
